Πολλοὶ ἄνθρωποι ἔχουν τὴν πεποίθηση πὼς ἡ λεγόμενη
«Σκιὰ» εἶναι ἕνα σκοτεινὸ ἤ κακὸ κομμάτι τους ποὺ πρέπει νὰ κρύψουν.
Ἡ σύγχρονη νευροεπιστήμη ὅμως μᾶς λέει κάτι
διαφορετικό. Ἡ Σκιὰ δὲν εἶναι ἐχθρός, ἀλλὰ ἕνας ἐξαιρετικὰ ἰσχυρὸς ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ
ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ.
Εἶναι ἡ ἀζήτητη ζωτικὴ ἐνέργεια, ἡ δημιουργικότητα, τὰ
ὅρια καὶ ἡ φωνή σου, τὰ ὁποία τὸ νευρικό σου σύστημα ἀναγκάστηκε νὰ
«ἀρχειοθετήσει» στὸ ὑποσυνείδητο. Κάποτε, ἴσως στὴν παιδικὴ ἡλικία, τὸ νὰ
ἐκφράσεις αὐτὰ τὰ χαρακτηριστικὰ συνδέθηκε μὲ τὸν κίνδυνο τῆς ἀπόρριψης ἤ τῆς
τιμωρίας.
Ἔτσι, ὁ ἐγκέφαλός σου, γιὰ νὰ σὲ προστατεύσει, ἔκανε
μία συμφωνία: «Θὰ κρύψω αὐτὰ τὰ κομμάτια γιὰ νὰ εἶμαι ἀσφαλής». Αὐτὸ ποὺ κάποτε
σὲ ἔσωσε, τώρα ὅμως τρέχει τὴ ζωή σου ἀπὸ τὰ παρασκήνια, δημιουργώντας μοτίβα
ποὺ σὲ σαμποτάρουν.
ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΚΡΥΒΕΤΑΙ Η ΔΥΝΑΜΗ ΣΟΥ
Ὅταν καταπιέζουμε τὴν αυθεντικότητά μας, ἡ ἐνέργεια
δὲν χάνεται, ἁπλῶς ἀλλάζει μορφή. Στὴν ψυχολογία αὐτὸ τὸ βλέπουμε ὡς
μετατόπιση. Ἡ δύναμη ποὺ δὲν ἐκφράζεται εὐθέως, διαρρέει ὡς ἀναβλητικότητα,
ἀναποφασιστικότητα ἤ τὴν τάση νὰ εὐχαριστοῦμε τοὺς ἄλλους θυσιάζοντας τὸν ἑαυτό
μας. Ἡ χαμηλὴ αυτοπεποίθηση συχνά δὲν εἶναι ἀδυναμία, ἀλλὰ ὁ φόβος τοῦ
ἐγκεφάλου γιὰ τὸν ἀντίκτυπο ποὺ θὰ ἔχεις ἄν σταθείς στὸ ὕψος σου.
Τὸ χρυσάφι τῆς Σκιᾶς βρίσκεται στὴ στιγμὴ ποὺ θὰ
σταματήσεις νὰ λειτουργεῖς μὲ βάση τὸ φόβο τῆς ἐπιβίωσης καὶ θὰ ἀρχίσεις νὰ
ζεῖς τὴν ἀλήθεια σου, ἀκόμη κι ἄν αὐτὸ σημαίνει πὼς θὰ χάσεις ἀνθρώπους ποὺ
βολεύονταν μὲ τὴ σιωπή σου.
ΤΑ ΕΝΑΥΣΜΑΤΑ ΩΣ ΟΔΗΓΟΙ
Ἕνα ἀπὸ τὰ πιὸ ἐνδιαφέροντα φαινόμενα εἶναι ἡ προβολή.
Τὰ συναισθήματα ποὺ νιώθουμε γιὰ τοὺς ἄλλους εἶναι συχνὰ καθρέφτες τοῦ δικοῦ
μας ἐσωτερικοῦ κόσμου. Ἄν ἡ ἐπιτυχία, ἡ ἀνεμελιὰ ἤ τὰ ὅρια κάποιου σὲ ἐνοχλοῦν,
τὸ σύστημά σου σὲ ειδοποιεί. Σου λέει πὼς αὐτὴ ἡ ποιότητα ὑπάρχει καὶ μέσα σὲ
ἐσένα, ἀλλὰ τὴν ἔχεις ἐξορίσει. Οἱ νευρῶνες σου ἀντιδρούν γιατὶ ἀναγνωρίζουν
ἕνα χαμένο κομμάτι τοῦ ἑαυτοῦ σου. Ἀντί νὰ κρίνεις, ρώτησε τὸν ἑαυτό σου ποιό
κομμάτι σου ζητάει νὰ βγεῖ ξανὰ στὸ φῶς. Κάθε ἔναυσμα εἶναι ἕνας χάρτης
ἐπιστροφῆς στὴν ὁλότητά σου.
ΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΩΣ ΚΑΥΣΙΜΟ
Πολλοὶ προσπαθοῦν νὰ διατηρήσουν μία «θετικὴ αὔρα»
καταπιέζοντας τὰ δύσκολα συναισθήματα, ὅμως τὸ σῶμα κρατάει τὸ σκορ. Τὸ
καταπιεσμένο συναίσθημα γίνεται ἄγχος, μούδιασμα ἤ χρονία κόπωση.
Ὁ θυμὸς δὲν εἶναι κακός, εἶναι ἡ βιολογικὴ ἔνδειξη
παραβίασης τῶν ὁρίων σου.
Ἡ θλίψη εἶναι ἡ ἀγάπη ποὺ δὲν βρῆκε διέξοδο καὶ μᾶς
βοηθάει νὰ μαλακώσουμε.
Ὅταν ἐπιτρέπουμε στὰ συναισθήματα νὰ ρέουν χωρὶς
κριτική, μετατρέπονται ἀπὸ βάρος σὲ διαύγεια καὶ δύναμη. Αὐτὴ εἶναι ἡ
πραγματικὴ συναισθηματικὴ νοημοσύνη.
ΣΠΑΣΕ TON ΚΥΚΛΟ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΛΗΨΗΣ
Τὸ ἀσυνείδητο λατρεύει τὴ συνήθεια, ἀκόμη κι ἄν εἶναι
ἐπώδυνη. Γι' αὐτὸ βλέπουμε τὰ ἴδια μοτίβα νὰ ἐπαναλαμβάνονται στὶς σχέσεις καὶ
τὴ δουλειά μας. Δὲν εἶναι κατάρα, εἶναι ἕνα νευρωνικὸ μονοπάτι ποὺ ἔχει
παγιωθεί. Ἡ ζωή θὰ σοῦ φέρνει τὶς ἴδιες καταστάσεις μέχρι νὰ ἀποφασίσεις νὰ
ἀντιδράσεις διαφορετικά.
Τὸ δῶρο τῆς Σκιᾶς εἶναι ὅτι κρατάει ὄχι μόνο τὸν πόνο,
ἀλλὰ καὶ τὰ ταλέντα σου. Ἐκεῖ ποὺ ἔθαψες τὴν πληγή σου, ἔθαψες καὶ τὴ μαγεία
σου. Ἡ διαδικασία τῆς θεραπείας εἶναι ἡ νευροπλαστικότητα στὴν πράξη: μαθαίνεις
στὸ νευρικό σου σύστημα πὼς εἶναι πλέον ἀσφαλὲς νὰ λάμπεις, νὰ μιλάς, νὰ
διεκδικείς.
Η ΠΡΑΞΗ ΤΗΣ ΕΝΣΩΜΑΤΩΣΗΣ
Τὴν ἑπόμενη φορὰ ποὺ θὰ νιώσεις μία έντονη ἀντίδραση,
μὴν τὴν ἀγνοήσεις. Κάνε μία παύση καὶ ἀναρωτήσου ποιό κομμάτι σου νιώθει
ἀπειλή. Ἡ θεραπεία δὲν ἔρχεται μὲ τὴ σκέψη, ἀλλὰ μὲ τὴ πράξη. Μέσα σὲ 24 ὧρες
κάνε κάτι ποὺ σπάει τὸ παλιὸ μοτίβο: πὲς ἕνα ὄχι, ζήτα αὐτὸ ποὺ θέλεις,
ξεκουράσου χωρὶς ἐνοχές. Κάθε τέτοια πράξη εἶναι μία ψῆφος πρὸς τον αυθεντικό
σου ἑαυτό. Δὲν εἶσαι σπασμένος. Εἶσαι ἕνας ὀργανισμὸς ποὺ προσαρμόστηκε γιὰ νὰ
ἐπιβιώσει. Τώρα ὅμως, ἦρθε ἡ ὥρα νὰ ζήσεις.
Γράψε «ΧΡΥΣΟΣ» ἄν εἶσαι ἕτοιμος νὰ ἀγκαλιάσεις ὅλο σου
τὸν ἑαυτό. από Stelios Nikolaides
