ΜΕΤΑΓΝΩΡΙΣΗ
Η Νευροεπιστήμη αποκαλύπτει ότι η πιο εξελιγμένη μορφή
ευφυίας δεν είναι η μνήμη, η λογική ή η επίλυση προβλημάτων, είναι η
μεταγνώριση, η ικανότητα να παρατηρείς τη δική σου σκέψη.
Αυτή η μοναδική δεξιότητα σας επιτρέπει να βγείτε έξω
από τις σκέψεις σας, να αναλύσετε τα νοητικά σας πρότυπα, να αμφισβητήσετε τις
υποθέσεις σας και να επιλέξετε απαντήσεις αντί να αντιδράτε αυτόματα. Η μεταγνώση είναι το
ενσωματωμένο σύστημα αναβάθμισης του εγκεφάλου. Είναι ο τρόπος που διορθώνεις
τα λάθη, κόβεις συνήθειες, ρυθμίζεις τα συναισθήματα και αναπτύσσεσαι πιο γρήγορα
από ότι θα μπορούσε ποτέ η εμπειρία μόνη της.
Όταν σκέφτεσαι τη δική σου σκέψη, ο εγκέφαλός σου
ενισχύει μονοπάτια που συνδέονται με την αυτογνωσία, τον συναισθηματικό έλεγχο
και τη μακροπρόθεσμη λήψη αποφάσεων. Ξαφνικά, οι παρορμήσεις χάνουν τη δύναμή τους, η
σαφήνεια αντικαθιστά τη σύγχυση και τα προβλήματα αρχίζουν να φαίνονται
μικρότερα επειδή δεν είσαι πια μέσα τους - τα κοιτάς.
Αυτή η αλλαγή μετατρέπει τις προκλήσεις σε μαθήματα,
τα λάθη σε δεδομένα και την ενόχληση σε ανάπτυξη. Είναι η διαφορά ανάμεσα στο
να ζεις στον αυτόματο πιλότο και να ζεις με πρόθεση.
Η μεταγνώριση προστατεύει και την ψυχική υγεία. Σας
επιτρέπει να παρατηρήσετε αρνητικές σκέψεις χωρίς να τις πιστεύετε, μειώνοντας
το άγχος και αποτρέποντας τη σπείρα σε κατακύληση. Είναι το θεμέλιο της
πειθαρχίας, της εμπιστοσύνης, της δημιουργικότητας και της ανθεκτικότητας.
Οι άνθρωποι που εξασκούν τη μεταγνώριση πλοηγούνται
στη σύγκρουση πιο ήρεμα, μαθαίνουν νέες δεξιότητες πιο γρήγορα και
προσαρμόζονται στις αλλαγές με μεγαλύτερη ευκολία επειδή συνεχώς βελτιώνουν τον
τρόπο που λειτουργεί το μυαλό τους.
Σε έναν κόσμο γεμάτο θόρυβο, η αληθινή ευφυΐα δεν
είναι να ξέρεις περισσότερα, είναι να καταλαβαίνεις τον εαυτό σου πιο βαθιά. Όταν κατακτάς τη μεταγνώριση,
αποκτάς τη δύναμη να επανασχεδιάσεις τον εσωτερικό σου κόσμο και κάνοντάς το,
αναδιαμορφώνεις τον εξωτερικό σου. από Stelios Nikolaidis
*
Ἡ Ἔλευση τῶν «Ὄντων Q»!
Καθὼς ἡ ἀνθρωπότητα βαδίζει στὴν κόψη τῆς ἱστορίας,
παρατηροῦμε τὴν ἀνάδυση μιᾶς νέας κατηγορίας ὕπαρξης. Μέχρι χθές, θαυμάζαμε τοὺς ἀνθρώπους μὲ κοφτερὸ
λογικὸ (ὑψηλὸ IQ) ἢ ἐκείνους μὲ ὠκεάνιο συναίσθημα (ὑψηλὸ EQ). Σήμερα ὅμως, ἡ
ἐξέλιξη καὶ τὸ Πνεῦμα ἀπαιτοῦν κάτι περισσότερο.
Πλέον, μποροῦμε νὰ μιλᾶμε γιὰ τὰ «Ὄντα Q»!
Τί εἶναι τὸ «Ὃν Q»;
Δὲν εἶναι ἁπλῶς ἕνας ἄνθρωπος ποὺ διαθέτει ὑψηλοὺς
δείκτες νοημοσύνης σὲ ἀφθονία. Εἶναι ἐκείνη ἡ ὕπαρξη ὅπου τὸ MQ (ἡ Μεταγνωστικὴ
Ἐποπτεία) ἔχει ἀναλάβει ρόλο Μαέστρου.
Στὰ «Ὄντα Q», ἡ λογικὴ (IQ) δὲν κυβερνᾶ τυραννικά,
οὔτε τὸ συναίσθημα (EQ) παρασύρει στὸ χάος. Ὑπάρχει ἕνας ἀνώτερος Κυβερνήτης,
τὸ MQ, τὸ ὁποῖο ὡς ἄλλος θεϊκὸς νοῦς, ἐναρμονίζει τὰ πάντα.
Τὸ «Ὃν Q» βλέπει τὶς σκέψεις του πρὶν γίνουν πράξεις
καὶ τὰ συναισθήματά του πρὶν γίνουν θύελλες, καὶ τὰ κατευθύνει πρὸς τὸν ὕψιστο
Σκοπό.
Ζῶντας στὴ «Μία Ἡμέρα»
Αὐτὰ τὰ ὄντα ἔχουν σπάσει τὰ δεσμὰ τοῦ γραμμικοῦ
χρόνου. Δὲν ζοῦν στὸ χθές, οὔτε ἀγωνιοῦν γιὰ τὸ αὔριο. Ἔχουν ἐνσωματώσει τὴν Τριαδικὴ
δομὴ τῆς πραγματικότητας καὶ βιώνουν τὴ «Μία Ἡμέρα».
Χρησιμοποιοῦν τὸ Παρελθὸν ὡς σοφία (θεμέλιο), δρουν
στὸ Παρὸν μὲ πλήρη συνείδηση (ἀγάπη), καθοδηγούμενοι ἀπὸ τὴν «ἕλξη» τοῦ
Μέλλοντος (Πνεῦμα).
Ἡ Κβαντικὴ Ὑπέρβαση
Τὸ «Ὃν Q» εἶναι ὁ ἄνθρωπος τῆς Κβαντικῆς Ὑπέρβασης. Δὲν εἶναι ἁπλὸ θύμα τῶν περιστάσεων. Ὡς κβαντικὸς
παρατηρητής, γνωρίζει ὅτι ἡ ἴδια του ἡ Ἐποπτεία (MQ) ἐπηρεάζει τὴν
πραγματικότητα.
Μὲ τὴ δύναμη τοῦ Πνεύματος, «καταρρέει» τὶς
πιθανότητες τοῦ χάους καὶ ἐπιλέγει συνειδητὰ τὸ φωτεινότερο σενάριο τῆς ζωῆς
του.
Αὐτὴ δὲν εἶναι μία νέα ἐλίτ. Εἶναι τὸ κάλεσμα πρὸς
κάθε ψυχὴ ποὺ ποθεῖ νὰ ἑνωθεῖ μὲ τὸ θεϊκό της πρότυπο.
Τὰ «Ὄντα Q» εἶναι οἱ προπομποὶ μιᾶς ἀνθρωπότητας ποὺ
δὲν θὰ ἄγεται καὶ φέρεται, ἀλλὰ θὰ κυβερνᾶ τὴν ὕπαρξή της μὲ σοφία καὶ φῶς.
Ἂς γίνουμε τέτοιοι!
Υ.Γ. Τὸ λατινικὸ γράμμα Q δὲν εἶναι ὀρφανό. Ἕλκει τὴν
καταγωγή του ἀπευθείας ἀπὸ τὸ ἀρχαῖο, καὶ πλέον μὴ χρησιμοποιούμενο ὡς γράμμα, ἑλληνικὸ Κόππα (Ϙ).
Ἀξίζει νὰ μάθεις μερικὰ συγκλονιστικὰ πράγματα γι'
αὐτό, τὰ ὁποῖα συνδέονται ἄρρηκτα μὲ τὴ θεωρία εδώ γιά τα όντα Q :
Τὸ Κόππα (Ϙ) ἦταν γράμμα τῶν ἀρχαϊκῶν ἑλληνικῶν
ἀλφαβήτων καὶ βρισκόταν μεταξὺ τοῦ Πὶ (Π) καὶ τοῦ Ρὼ (Ρ). Προήλθε ἀπὸ τὸ
φοινικικὸ γράμμα Qoph. Οἱ Ἕλληνες τὸ χρησιμοποιοῦσαν γιὰ νὰ αποδώσουν ἕναν πιὸ
«βαθύ» καὶ λαρυγγικὸ ἦχο τοῦ Κ, συνήθως ὅταν ἀκολουθοῦσαν φωνήεντα ὅπως τὸ Ο ἢ
τὸ Υ (π.χ. στὴ λέξη Κόρινθος, ἡ ὁποία στὰ νομίσματα γραφόταν μὲ Ϙ).
Ὅταν οἱ Ρωμαῖοι πῆραν τὸ ἀλφάβητο ἀπὸ τοὺς Ἕλληνες
(μέσω τῶν Ετρούσκων), κράτησαν τὸ Κόππα καὶ τὸ μετέτρεψαν στὸ δικό τους Q.
Ἀντιθέτως, στὴν κλασικὴ Ἑλλάδα, ἐπειδὴ ὁ ἦχος του ἄρχισε νὰ ταυτίζεται μὲ τὸ
Κάππα (Κ), τὸ γράμμα σταμάτησε νὰ χρησιμοποιεῖται στὴν ὁμιλία καὶ στὴ γραφὴ
λέξεων.
Ὡστόσο, καὶ ἐδῶ εἶναι τὸ μυστικό, τὸ Κόππα δὲν πέθανε.
Παρέμεινε ζωντανὸ ὡς Ἀριθμός. Στὸ ἑλληνικὸ σύστημα αρίθμησης, τὸ Κόππα (ὡς ϟ ἢ
Ϙ) συμβολίζει τὸν ἀριθμὸ 90.
Κοίταξε τώρα τὴ συμβολικὴ γεωμετρία του, πῶς ταιριάζει
μὲ τὸ MQ :
Τὸ ἀρχαῖο σύμβολο (Ϙ) εἶναι ἕνας κύκλος μὲ μία κάθετη
γραμμὴ νὰ κατεβαίνει ἀπὸ κάτω. Μοιάζει μὲ κεφάλι ποὺ στηρίζεται σὲ σπονδυλικὴ
στήλη ἢ μὲ ἕναν «φάρο» ποὺ πατάει στὴ γῆ (κάθετη γραμμή) καὶ κοιτάζει τὸ σύμπαν
(κύκλος). Εἶναι τὸ τέλειο σύμβολο τῆς Γείωσης (Πατήρ/Θεμέλιο) καὶ τῆς Ολότητας
(Πνεῦμα/Κύκλος).
Ἄρα, ὅταν χρησιμοποιούμε τὸ Q γιὰ τὸ «Ὃν Q», χωρὶς νὰ
τὸ ξέρουμε, ἀνασύρουμε μία πανάρχαια ἑλληνικὴ δόνηση. Τὸ γράμμα τῆς ποιότητας
(λατινικὸ Qualitas) καὶ τῆς ἱερῆς ἀξίας τοῦ ἀριθμοῦ 90, ποὺ στὴν Πυθαγόρεια
σκέψη συμβόλιζε τὴν τελείωση πρὶν τὴν ἑκατοντάδα. Εἶναι θαυμαστὸ πῶς ὅλα
συνδέονται.
Ἡ Δύναμις τοῦ 9
Στὴν πυθαγόρεια ἀναγωγή, τὸ 90 εἶναι 9 (9+0). Τὸ 333
εἶναι ἐπίσης 9 (3+3+3). Τὸ Q καὶ ἡ Τριαδικὴ Πληρότητα συναντιῶνται στὸν ἱερὸ
ἀριθμὸ 9.
Τί εἶναι τὸ 9; Εἶναι ὁ ἀριθμὸς τῆς Τελείωσης. Εἶναι ἡ
«Ἐνάτη Ὥρα» τοῦ Εὐαγγελίου, ἡ στιγμὴ ποὺ ὁ Χριστὸς εἶπε «Τετέλεσται».
Συμβολίζει τὸν ἄνθρωπο ποὺ ἔχει ὁλοκληρώσει τὸν κύκλο
του καὶ εἶναι ἕτοιμος γιὰ τὴν Ἀνάσταση.
Τὸ 33 καὶ ἡ Τριάδα
Τὸ 3 εἶναι ἡ Βάση: Πατήρ, Υἱός, Πνεῦμα. Τὸ 33 εἶναι τὰ
ἐπίγεια ἔτη τοῦ Χριστοῦ, ὁ χρόνος ποὺ χρειάστηκε γιὰ νὰ νικήσει ἡ Ἀγάπη τὸν
θάνατο. Τὸ 333 εἶναι ἡ Τριάδα ἁπλωμένη σὲ ὅλες τὶς διαστάσεις τοῦ Χρόνου
(Παρελθόν, Παρόν, Μέλλον) καὶ τοῦ Χώρου.
Τὸ Σύμβολο
Q Παρατηρῆστε τὸ σχῆμα του: Ἕνας Κύκλος μὲ μία Κάθετη
Γραμμὴ νὰ τὸν στηρίζει. Εἶναι τὸ τέλειο σύμβολο τῆς Γείωσης (Πατήρ/Θεμέλιο) καὶ
τῆς Ολότητας (Πνεῦμα/Κύκλος).
Τὸ «Ὃν Q» λοιπόν, δὲν εἶναι ἕνας τυχαῖος ὅρος. Εἶναι ὁ
ἄνθρωπος ποὺ φέρει μέσα του τὴ σφραγίδα τῆς Τριάδος. Εἶναι ἐκεῖνος ποὺ ἔχει
ἐνσωματώσει τὴ σοφία τοῦ Πατρός, τὴ θυσία καὶ τὴν ἀγάπη τοῦ Υἱοῦ (33), καὶ τὴ
δύναμη τοῦ Πνεύματος (333), φτάνοντας στὴν πνευματικὴ τελείωση (9).
Εἶναι τὸ Δοχεῖο τῆς Θείας Χάριτος. από Stelios Nikolaidis
*
MQ: Η ΙΕΡΗ ΕΠΟΠΤΕΙΑ ΤΟΥ ΝΟΟΣ (Metacognitive Quotient)
Ζοῦμε σὲ ἕναν κόσμο ποὺ λατρεύει τὶς μετρήσεις.
Μετρᾶμε τὸ IQ (Λογικὴ Νοημοσύνη) καὶ θαυμάζουμε τὴν ταχύτητα τοῦ ἐγκεφάλου.
Μετρᾶμε τὸ EQ (Συναισθηματικὴ Νοημοσύνη) καὶ ἑστιάζουμε στὴν ἐνσυναίσθηση. Κι
ὅμως, κάτι λείπει. Ἔχουμε μία ὀρχήστρα μὲ ἐξαιρετικὰ ὄργανα, ἀλλὰ χωρὶς Μαέστρο.
Ἡ Νευροεπιστήμη ἔρχεται σήμερα νὰ ἐπιβεβαιώσει αὐτὸ
ποὺ οἱ Ἅγιοι Πατέρες ὀνόμαζαν «Νῆψιν». Ἡ ἀπόλυτη ἀνθρώπινη ἱκανότητα δὲν εἶναι
ἡ γνώση. Εἶναι ἡ Μεταγνώριση (Metagnosis).
Καὶ γιὰ νὰ τὴν κατανοήσουμε, πρέπει νὰ εισαγάγουμε
ἕναν νέο, κυρίαρχο δείκτη: Τὸ MQ (Metacognitive Quotient), τὸν Δείκτη
Ἐποπτείας.
Τί εἶναι τὸ MQ; Εἶναι τὸ «Θεϊκὸ GPS» τοῦ νοὸς. Εἶναι ἡ ἱκανότητα τοῦ ἐγκεφάλου νὰ βγαίνει «ἔξω» ἀπὸ
τὸν ἑαυτό του, νὰ τὸν παρατηρεῖ σὰν τρίτος καὶ νὰ τὸν διορθώνει σὲ πραγματικὸ
χρόνο. Δὲν εἶναι ἁπλῶς τὸ νὰ σκέφτεσαι· εἶναι τὸ νὰ κατανοεῖς πῶς καὶ γιατί
σκέφτεσαι.
Η ΤΡΙΑΔΙΚΗ ΕΥΘΥΓΡΑΜΜΙΣΗ ΤΗΣ ΕΥΦΥΪΑΣ
Ἐδῶ εἶναι ποὺ ἡ Θεωρία τοῦ Χρόνου καὶ τῆς Τριάδος, ποὺ
μελετήσαμε, «κουμπώνει» συγκλονιστικὰ μὲ τὴ βιολογία μας.
Ὁ ἄνθρωπος μὲ ὑψηλὸ MQ δὲν εἶναι ἁπλῶς ἔξυπνος. Εἶναι
«κατ' εἰκόνα» Θεοῦ, διότι ενοποιεῖ μέσα του τὶς τρεῖς διαστάσεις τοῦ Χρόνου καὶ
τῆς Νοημοσύνης:
1. IQ - Τὸ Θεμέλιο (Πατήρ - Παρελθόν)
Τὸ IQ εἶναι ἡ μνήμη μας, ἡ γνώση ποὺ συσσωρεύσαμε, ἡ
λογικὴ δομή. Ἀντιστοιχεῖ στὸν Πατέρα καὶ στὸ Παρελθόν. Εἶναι ἡ «σκληρὴ ὕλη» τῆς
σκέψης. Χωρὶς MQ, τὸ IQ εἶναι τυφλό. Μπορεῖ νὰ ξέρεις χίλια πράγματα, ἀλλὰ νὰ
τὰ χρησιμοποιεῖς λάθος, ἐπαναλαμβάνοντας τὰ ἴδια σφάλματα τοῦ χθές.
2. EQ - Ἡ Σύνδεση (Υἱός - Παρόν)
Τὸ EQ εἶναι ἡ ἱκανότητα νὰ νιώθουμε, νὰ συνδεόμαστε,
νὰ δρᾶμε στὴ στιγμὴ τῆς σχέσης. Ἀντιστοιχεῖ στὸν Υἱὸ καὶ στὸ Αἰώνιο Παρὸν τῆς
ἀγάπης. Χωρὶς MQ, τὸ EQ εἶναι ασταθές. Μπορεῖ νὰ παρασυρθεῖς ἀπὸ ἕνα συναίσθημα
τῆς στιγμῆς καὶ νὰ χάσεις τὸν στόχο.
3. MQ - Ὁ Κυβερνήτης (Πνεῦμα - Μέλλον)
Ἐδῶ βρίσκεται τὸ κλειδί. Τὸ MQ ἔχει τὴ φύση τοῦ
Πνεύματος. Εἶναι ἡ ἱκανότητα νὰ «ἵπτασαι» πάνω ἀπὸ τὰ δεδομένα (IQ) καὶ τὰ
συναισθήματα (EQ) καὶ νὰ βλέπεις τὸ Μέλλον.
Ὁ ἄνθρωπος μὲ ὑψηλὸ MQ κάνει κάτι μαγικό:
Προσομοιώνει. Πρὶν μιλήσει ἢ πράξει, τὸ MQ του ταξιδεύει αστραπιαῖα στὸ μέλλον,
βλέπει τὸ ἀποτέλεσμα, καὶ γυρίζει πίσω στὸ τώρα γιὰ νὰ διορθώσει τὴν πορεία.
Εἶναι ἡ «Πνοή» ποὺ κατευθύνει τὸ καράβι.
ΤΟ MQ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ: Η ΑΥΤΟ-ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ
Πῶς ξεχωρίζει ἕνας ἄνθρωπος ποὺ διαθέτει αὐτὸ τὸ
«Θεϊκὸ GPS»;
Στὴν Κρίση: Οἱ ἄλλοι πανικοβάλλονται ὅταν τὰ πράγματα
πᾶνε στραβά. Ὁ ἄνθρωπος τοῦ MQ σταματάει. Κάνει ἕνα βῆμα πίσω (μετα-θέση). Δὲν
λέει «εἶμαι ἀποτυχημένος», ἀλλὰ «ἡ στρατηγική μου δὲν λειτούργησε, ἂς τὴν
ἀλλάξω». Μετατρέπει τὸ λάθος σὲ μάθημα, ὅπως ὁ Θεὸς μετατρέπει τὸ σκοτάδι σὲ
φῶς.
Στὴ Μάθηση: Ὁ φοιτητὴς μὲ MQ δὲν παπαγαλίζει. Ρωτάει:
«Πῶς μαθαίνω καλύτερα;». Ἐλέγχει ἂν κατάλαβε. Εντοπίζει τὰ κενά τῆς λογικῆς του
πρὶν δώσει ἐξετάσεις. Εἶναι ὁ ἀρχιτέκτονας τοῦ δικοῦ του μυαλοῦ.
Στὶς Σχέσεις: Τὴν ὥρα τοῦ θυμοῦ (EQ), τὸ MQ
παρεμβαίνει σὰν σωτήρας. Ψιθυρίζει: «Αὐτὸ ποὺ θὰ πεῖς τώρα, θὰ φέρει καταστροφὴ
στὸ μέλλον. Σιώπησε». Εἶναι ἡ φωνὴ τῆς πνευματικῆς προστασίας.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: ΤΟ ΞΥΠΝΗΜΑ ΤΟΥ ΝΟΟΣ
Ἡ Μεταγνώριση δὲν εἶναι ἁπλῶς ἕνα εργαλείο. Εἶναι ἡ
ἐπόμενη βαθμίδα τῆς ἐξέλιξής μας. Εἶναι ἡ στιγμή ποὺ παύουμε νὰ εἴμαστε ἁπλὰ
«σκεπτόμενα ὄντα» καὶ γινόμαστε «Ἐπόπτες τῆς Σκέψης».
Μέσω τοῦ MQ, ὁ ἄνθρωπος βιώνει τὴν Τριαδικὴ του φύση:
Χρησιμοποιεῖ τὴ Γνώση τοῦ Πατρός (IQ), μὲ τὴν Ἀγάπη τοῦ Υἱοῦ (EQ), ὑπὸ τὴν
Καθοδήγηση τοῦ Πνεύματος (MQ).
Αὐτὸ δὲν εἶναι φαντασία. Εἶναι ἡ νευρολογικὴ ἀποτύπωση
τῆς Ἁγιότητας. Ἂς μὴν
αρκούμαστε στὸ νὰ σκεφτόμαστε. Ἂς μάθουμε νὰ κυβερνᾶμε τὴ σκέψη μας. Ἐκεῖ, σὲ
αὐτὸ τὸ ἱερὸ κενό τῆς ἐπίγνωσης, κρύβεται ἡ πραγματικὴ ἐλευθερία τοῦ είδους
μας.
Υ.Γ. Μία Ἀνοιχτὴ Πρόσκληση στὴν Ἀλήθεια
Σήμερα, μὲ συναίσθηση εὐθύνης ἀλλὰ καὶ ταπεινά,
εἰσάγουμε γιὰ πρώτη φορὰ δημόσια αὐτὴν τὴν ὁλιστικὴ θεώρηση τοῦ MQ
(Metacognitive Quotient), ὄχι ἁπλὰ ὡς ἕναν ψυχολογικὸ ὅρο, ἀλλὰ ὡς τὸν
«ἐλλείποντα κρίκο» ποὺ ἑνώνει τὴ Νευροεπιστήμη μὲ τὴν Ὀρθόδοξη Θεολογία.
Ἡ Ἀλήθεια δὲν φυλακίζεται, οὔτε ἀποτελεῖ πνευματικὴ
ἰδιοκτησία κανενός. Ἀνήκει στὸ Σύμπαν καὶ στὸν Δημιουργό του. Γι' αὐτό, παραδίδουμε αὐτὸν τὸν ὅρο καὶ αὐτὸ τὸ
μοντέλο ἐλεύθερα στὴν παγκόσμια κοινότητα.
Προτρέπουμε θερμὰ τοὺς ἐρευνητές, τοὺς θεραπευτές,
τοὺς θεολόγους καὶ κάθε σκεπτόμενο ἄνθρωπο νὰ υἱοθετήσουν, νὰ χρησιμοποιήσουν
καὶ νὰ ἐξελίξουν τὸ MQ.
Ἂς γίνει αὐτὴ ἡ ἔννοια ἡ «χρυσῆ γέφυρα» ποὺ θὰ
τερματίσει τὸ τεχνητὸ διαζύγιο μεταξὺ Πίστης καὶ Ἐπιστήμης.
Λάβετε, μελετήσατε καὶ πορευθεῖτε. Τὸ πνευματικὸ
δικαίωμα ἀνήκει σὲ ὅποιον ἀγαπᾶ τὴν Ἀλήθεια.
*
Η ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ: ΚΒΑΝΤΙΚΗ ΠΥΛΗ
ΑΓΙΟΤΗΤΑΣ - ΟΝ Q
Αὐτὸ εἶναι τὸ κορυφαῖο πεδίο ὅπου ἡ θεωρία μας
γειώνεται στὴν πράξη. Ἡ Ἐκκλησία, (Λόγος, Μέλος, Τελετουργία), δὲν εἶναι ἁπλῶς
ἕνας τόπος προσευχῆς. Εἶναι μία «Κβαντικὴ Μηχανὴ τοῦ Χρόνου». Εἶναι τὸ
«Γυμναστήριο» ὅπου ἐκπαιδεύονται τὰ «Ὄντα»!
Ἔχω μία ἰδέα νὰ τὸ παρουσιάσουμε ὡς τὴν «Υψηλὴ Τεχνολογία τοῦ
Πνεύματος». Νὰ ἐξηγήσουμε ὅτι κάθε κίνηση καὶ κάθε ἦχος μέσα στὸν Ναὸ εἶναι
σχεδιασμένα γιὰ νὰ ἀφυπνίζουν τὸ MQ (τὴ Μεταγνώριση) καὶ νὰ συντονίζουν τὸν
ἐγκέφαλο στὴ συχνότητα τῆς «Μίας Ἡμέρας».
Η ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ: ΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ
ΤΩΝ «ΟΝΤΩΝ»
Μέχρι σήμερα βλέπαμε τὴ Θεία Λειτουργία σὰν μία
θρησκευτικὴ τελετή. Ἂν ὅμως φορέσουμε τὰ γυαλιὰ τῆς Κβαντικῆς Θεωρίας καὶ τῆς
Νευροεπιστήμης, θὰ ἀντικρίσουμε κάτι συγκλονιστικό: Ὁ Ναὸς εἶναι ἕνας Κβαντικὸς
Ἐπιταχυντής, σχεδιασμένος νὰ παράγει Ἁγιότητα καὶ Μεταγνώριση ΑΓΙΟΤΗΤΑ (MQ).
Πῶς λειτουργεῖ αὐτὴ ἡ «θεϊκὴ τεχνολογία»;
1. Οἱ Ψαλμοὶ τοῦ Δαυΐδ: Ὁ Συντονισμὸς τῶν Χορδῶν
(String Theory)
Πρὶν ξεκινήσει τὸ μεγάλο μυστήριο, ἀκοῦμε τοὺς
Ψαλμούς. Γιατί;
Στὴ Θεωρία τῶν Χορδῶν, τὰ πάντα εἶναι δόνηση. Ἡ ψυχή
μας, ταλαιπωρημένη ἀπὸ τὸν θόρυβο τοῦ κόσμου, εἶναι «ξεκούρδιστη». Οἱ Ψαλμοὶ
εἶναι οἱ ἀρχέτυπες συχνότητες ποὺ ἐπαναφέρουν τὶς συναισθηματικὲς χορδὲς (EQ)
στὴ σωστὴ τάση.
Ὁ Δαυῒδ δὲν ἔγραφε ἁπλὰ ποίηση· «κούρδιζε» τὸν ἄνθρωπο
γιὰ νὰ μπορέσει νὰ δεχθεῖ τὸ Πνεῦμα.
2. Ἡ Ἀρχαΐζουσα Γλώσσα: Ὁ Νευρο-Γλωσσικὸς
Προγραμματισμός
Γιατί ἐπιμένουμε στὰ ἀρχαῖα κείμενα καὶ στὸν
Χρυσόστομο;
Ἡ Νευροεπιστήμη γνωρίζει ὅτι ἡ γλώσσα δομεῖ τὴ σκέψη.
Ἡ Ἀρχαία Ἑλληνικὴ δὲν εἶναι ἁπλῶς μέσο ἐπικοινωνίας· εἶναι Μαθηματικά. Ἔχει
ρυθμό, δομὴ καὶ νοηματικὸ βάθος ποὺ ἀναγκάζει τὸν ἐγκέφαλο νὰ ξυπνήσει τὸ MQ
(τὴν Ἐποπτεία).
Ὅταν ἀκοῦς τὸ Εὐαγγέλιο στὸ πρωτότυπο, ὁ νοῦς σου δὲν
λαμβάνει ἁπλὰ πληροφορίες· ἐπαναπρογραμματίζεται σὲ ψηλότερη συχνότητα νόησης.
3. Ἡ Βυζαντινὴ Μουσική: Οἱ Θεραπευτικὲς Συχνότητες
Τὸ βυζαντινὸ μέλος δὲν εἶναι συναισθηματικό (δὲν
προσπαθεῖ νὰ σὲ κάνει νὰ κλάψεις ἢ νὰ χαρεῖς τεχνητά). Εἶναι «Ισοκράτημα».
Μιμεῖται τοὺς ἤχους τοῦ σύμπαντος καὶ τῆς ἀγγελικῆς τάξης. Αὐτὲς οἱ δονήσεις
χτυποῦν κατευθείαν στὸ κέντρο τῆς καρδιᾶς, παρακάμπτοντας τὴ λογική, καὶ
δημιουργοῦν τὶς τέλειες συνθῆκες γιὰ νὰ ανθίσει ἡ Νῆψις.
4. Ἡ Ὡραία Πύλη: Τὸ Κβαντικὸ Κατώφλι
Τί συμβαίνει ὅταν ὁ Ἱερέας ἢ ὁ Δεσπότης βγαίνει στὴν
Ὡραία Πύλη;
Ἐκεῖνη τὴ στιγμὴ ἑνώνονται οἱ δύο κόσμοι: Τὸ Ἄκτιστο
(Ἱερὸ Βῆμα) καὶ τὸ Κτιστό (Κυρίως Ναός).
Ὁ Λειτουργός λειτουργεῖ ὡς ὁ «Κβαντικὸς Παρατηρητής».
Φέρνει τὸ «Φῶς» (τὸ Σῶμα καὶ τὸ Αἷμα) ἀπὸ τὴ διάσταση τῆς
Βασιλείας τοῦ Θεοῦ, μέσα στὸν δικό μας χωροχρόνο.
Ἐκείνη τὴ στιγμὴ δὲν ὑπάρχει χρόνος. Τὸ «Εὐλογημένη ἡ
Βασιλεία...» εἶναι μία δήλωση ὅτι τὸ Μέλλον (ἡ Βασιλεία) ἦρθε καὶ κατάπιε τὸ
Παρὸν καὶ τὸ Παρελθόν. Ζοῦμε τὴν «Μία Ἡμέρα».
Συμπέρασμα
Κάθε φορὰ ποὺ πᾶμε στὴν Ἐκκλησία, δὲν πᾶμε ἁπλὰ νὰ
προσευχηθοῦμε.
Εἰσερχόμαστε σὲ ἕνα πεδίο Υψηλῆς Πνευματικῆς
Τεχνολογίας.
Μέσω τῶν δονήσεων τῶν Ψαλμῶν, τοῦ κώδικα τῆς Γλώσσας
καὶ τῆς θέας τοῦ Μυστηρίου, ὁ ἐγκέφαλός μας ἀσκεῖται στὸ νὰ γίνει «Ὃν Q» ΑΓΙΟΣ
δηλαδή.
Μαθαίνει νὰ βλέπει τὸ ἀόρατο, νὰ ἀκοῦει τὸ ἄρρητο καὶ
νὰ ζεῖ τὴν Αἰωνιότητα, ὄχι σὰν ἰδέα, ἀλλὰ σὰν ἐμπειρία.
Υ.Γ. Ἡ Ὀρθόδοξη Σφραγίδα τῆς Ἀλήθειας
Πρὸς ἀποφυγὴν πάσης παρερμηνείας, ἂς θέσουμε τὸν
ἀκρογωνιαῖο λίθο. Ὅλα ὅσα ἀναλύσαμε μὲ ὅρους κβαντικούς, νευρολογικοὺς καὶ
μαθηματικούς (MQ, Ὄντα Q, Χρονοδίνες), δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο παρὰ ἡ σύγχρονη,
ἐπιστημονικὴ περιγραφὴ μιᾶς πανάρχαιας Ὀρθόδοξης πραγματικότητας.
Τὸ «Ὃν Q» δὲν εἶναι κάποιος ὑπεράνθρωπος τῆς
τεχνολογίας. Εἶναι ὁ Ἅγιος τοῦ Θεοῦ.
Ὅταν λέμε «Μεταγνώριση» (MQ), ἡ Ἐκκλησία λέει «Νῆψις»
καὶ «Μετάνοια» (ἀλλαγὴ τοῦ νοῦ).
Ὅταν λέμε «Ενοποίηση τοῦ Χρόνου», ἡ Ἐκκλησία λέει
«Αιωνιότητα».
Ὅταν λέμε «Κβαντικὴ Ὑπέρβαση», ἡ Ἐκκλησία λέει «Θαῦμα».
Ὁ σκοπὸς κάθε ὄντος δὲν εἶναι ἁπλῶς νὰ γίνει
ἐξυπνότερο. Εἶναι νὰ Ἁγιάσει. Νὰ φτάσει στὴ Θέωση. Ἡ Επιστήμη ἔρχεται σήμερα,
ταπεινά, νὰ ἐπιβεβαιώσει τὸν μηχανισμό.
Ἡ Ὀρθοδοξία ὅμως, ἐδῶ καὶ αἰῶνες, κατέχει τὴν Οὐσία.
Δὲν ἀνακαλύπτουμε νέο δρόμο. Ἁπλῶς φωτίζουμε μὲ νέους προβολείς τὸν μοναδικό,
αἰώνιο Δρόμο: Τὸν Χριστό.
Σκοπός μας εἶναι νὰ γίνουμε Ἅγιοι. Δηλαδή, τὰ ἀπόλυτα
«Ὄντα Q». από Stelios Nikolaidis
*
Ἡ Σκιὰ τοῦ Χρόνου: Ὅταν σπάει ἡ Ἑνότητα!
Ἀφοῦ λοιπὸν εἴδαμε πὼς ἡ ὑγεία τῆς ψυχῆς καὶ ἡ
ἁγιότητα εἶναι νὰ ζεῖς σὲ αὐτὴν τὴν «Ημέρα Μία», ὅπου τὸ Παρελθόν, τὸ Παρὸν καὶ
τὸ Μέλλον χορεύουν ἁρμονικά, καθρεφτίζοντας τὴν Ἁγία Τριάδα, πρέπει νὰ
τολμήσουμε νὰ κοιτάξουμε καὶ τὴν ἄλλη ὄψη. Τί συμβαίνει ὅταν αὐτὸς ὁ χορός
σταματάει;
Ὅταν ὡς ἄνθρωποι ἀποσυνδεόμαστε ἀπὸ αὐτὴν τὴν τριαδικὴ
ροὴ καὶ ἑστιάζουμε ἐμμονικὰ σὲ ἕνα μόνο κομμάτι τοῦ χρόνου, τότε ἀρρωσταίνουμε
ψυχικὰ καὶ πνευματικά. Αὐτὸ ποὺ ἡ σύγχρονη νευροψυχολογία ὀνομάζει
«διαταραχές», ὑπὸ τὸ πρίσμα τῆς θεωρίας μας εἶναι μιὰ «αἵρεση τοῦ χρόνου».
Εἶναι ἡ ἀποτυχία μας νὰ κρατήσουμε ἑνωμένη τὴν εἰκόνα
τοῦ Θεοῦ μέσα μας!
Ἂς δοῦμε τὶς τρεῖς μεγάλες παγίδες τοῦ
κατακερματισμένου χρόνου, ποὺ ταλαιπωροῦν τὸν σύγχρονο ἄνθρωπο:
1. Ἡ Φυλακὴ τοῦ Χθὲς (Ἡ Παθολογία τῆς Μνήμης)
Τὸ πρόβλημα ἐδῶ εἶναι ὅταν κάποιος ζεῖ ἀποκλειστικὰ
στὸ Παρελθόν. Θεολογικὰ καὶ κβαντικά, ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς ἔχει θεοποιήσει τὴν
«Ἀρχή» (τὸν Πατέρα), ἀλλὰ χωρὶς τὴν ἐλπίδα τοῦ Πνεύματος καὶ τὴ δράση τοῦ Υἱοῦ.
Τὸ θεμέλιο γίνεται τάφος.
Ἡ μνήμη παύει νὰ εἶναι πηγὴ σοφίας καὶ γίνεται μία
ἁλυσίδα τραυμάτων, τύψεων καὶ ἄγονης νοσταλγίας.
Ὁ χρόνος μέσα στὸν ἐγκέφαλό του «παγώνει» πρὸς τὰ
πίσω. Τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι ἡ κατάθλιψη, ἡ μελαγχολία, ἡ ἀδυναμία ἐξέλιξης καὶ ἡ
διαρκὴς ἐπανάληψη τῶν ἴδιων λαθῶν. Εἶναι ἡ πρακτικὴ ἄρνηση ὅτι τὸ «Γενηθήτω
Φῶς» μπορεῖ νὰ ξανασυμβεῖ σήμερα.
2. Ὁ Τρόμος τοῦ Αὔριο (Ἡ Παθολογία τῆς Προσδοκίας)
Σὲ αὐτὴν τὴν περίπτωση, ὁ ἄνθρωπος ζεῖ ἀποκλειστικὰ
στὸ Μέλλον. Προσπαθεῖ ἀπεγνωσμένα νὰ ἁρπάξει τὸ Πνεῦμα, χωρὶς ὅμως νὰ πατάει
στὸ σταθερὸ θεμέλιο τοῦ Πατρός (ἐμπειρία) καὶ χωρὶς νὰ ἐνεργεῖ στὸ Τώρα τοῦ
Υἱοῦ.
Τὸ μέλλον δὲν λειτουργεῖ πιὰ ὡς «ἕλξη» πρὸς τὴν
τελείωση, ἀλλὰ μετατρέπεται σὲ μία τρομακτικὴ ἄβυσσο ἀβεβαιότητας. Ἡ γλυκιὰ
«ἀναμονή» γίνεται ἀγωνία. Αὐτὸ γεννᾶ τὸ ἄγχος, τὶς φοβίες καὶ τὴ συνεχή,
βασανιστικὴ ἀνησυχία γιὰ τὸ «τί θὰ συμβεῖ ἄν...». Εἶναι μία ζωὴ χωρὶς τὸν
Παράκλητο, μία ζωὴ ποὺ τρέχει λαχανιασμένη μπροστὰ ἀπὸ τὸν ἑαυτό της,
κυνηγημένη ἀπὸ τὸν φόβο.
3. Τὸ Ἄδειο Τώρα (Ἡ Παθολογία τῆς Ρηχότητας)
Αὐτὴ εἶναι ἴσως ἡ μεγαλύτερη ἀσθένεια τῆς ἐποχῆς μας.
Εἶναι ὅταν προσπαθοῦμε νὰ ζήσουμε τὸ «Τώρα» του Υἱοῦ, ἀλλὰ ἀποκομμένοι ἀπὸ τὴ
ρίζα τοῦ Πατρός (ἱστορία, ταυτότητα) καὶ χωρὶς τὸν σκοπὸ τοῦ Πνεύματος
(αἰωνιότητα).
Τὸ «Τώρα» ξεχειλώνει καὶ γίνεται μία φθηνὴ στιγμὴ
ἡδονῆς ἢ κατανάλωσης, χωρὶς βάθος καὶ χωρὶς προοπτική. Τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι τὸ
αἴσθημα κενοῦ, ὁ κυνισμός, οἱ ἐθισμοὶ καὶ ἡ χειραγώγηση ἀπὸ τὶς παρορμήσεις τῆς
στιγμῆς. Εἶναι ἕνα «Φῶς» ποὺ ἀναβοσβήνει στιγμιαῖα σὰν πυροτέχνημα καὶ μετὰ
ἀφήνει πίσω του ἕνα ἄδειο σκοτάδι.
Ἡ Θεραπεία: Ἡ Επανασύνδεση
Ἡ θεραπεία λοιπόν, δὲν εἶναι νὰ ξεχάσουμε τὸ χθὲς ἢ νὰ
ἀγνοήσουμε τὸ αὔριο. Εἶναι νὰ τὰ φέρουμε ὅλα στὸ κέντρο τῆς ὕπαρξής μας, στὸ
«θυσιαστήριο τῆς καρδιᾶς». Νὰ τιμᾶς τὸ Παρελθὸν (Πατήρ) χωρὶς νὰ σὲ ἁλυσοδένει.
Νὰ προσβλέπεις στὸ Μέλλον (Πνεῦμα) χωρὶς νὰ σὲ τρομοκρατεῖ. Καὶ νὰ ζεῖς τὸ
Παρὸν (Υἱός) ὡς τὸ ἱερὸ σημεῖο συνάντησης τῶν δύο, γεμάτο νόημα καὶ εὐθύνη.
Αὐτὸ εἶναι τὸ μυστικό: Ἡ ψυχική μας ὑγεία εἶναι
ἄρρηκτα συνδεδεμένη μὲ τὸ πῶς διαχειριζόμαστε τὸ μυστήριο τοῦ Τριαδικοῦ Χρόνου
μέσα μας. από Stelios Nikolaides
