Λόγος του γ. Ειρηναίου, ηγουμένου της μονής της Κυρίας των αγγέλων, κατά το μνημόσυνο του ενός χρόνου του μοναχού Σιλουανού!

 Μια υπέροχη ψυχή που γνωρίσαμε και πολύ αγαπήσαμε! Δεν θα ξεχάσω την παιδικότητα του, το χαμόγελο του, την γενναιοδωρία του! Τον βλέπω κι εγώ κάθε φορά ζωντανό στο μοναστήρι... Μα αφού είναι ζωντανός!

 "Δοξάζουμε το όνομα του Κυρίου σε κάθε Λειτουργία! «Το όνομα Κυρίου είη ευλογημένον από του νυν και έως του αιώνος, αμήν!» Δόξαζε ο Ιώβ τον Κύριο για ό,τι τον βρήκε στην ζωή! Και τα καλά και όταν έχασε τα πάντα! Αυτή η ρήση του Ιώβ έγινε η ρήση κάθε ανθρώπου και όλης της Εκκλησίας! Όλων των ανθρώπων που προσδοκούμε τα μη βλεπόμενα! Γιατί τα βλεπόμενα, πρόσκαιρα! Τα δε μη βλεπόμενα, αιώνια! Αθάνατα! Και εμείς θέλουμε και πρέπει να ζητούμε τα αιώνια και αθάνατα πράγματα! Τις αιώνιες και αθάνατες αλήθειες που είπε ο Χριστός και είναι αδιάψευστες αλήθειες! Δεν διαψεύδονται! Αλλά πράγματι πραγματώνονται, φανερώνονται στην ζωή!

 Σήμερα είναι η εορτή δυο μεγάλων αγίων: του αγίου Μύρωνος επισκόπου Κρήτης. Έζησε σε μια σπηλιά έξω από το Ηράκλειο, ταπεινός υπηρέτης του Χριστού! Αγίασε μέσα στη ζωή της Εκκλησίας! Αγίασε γιατί ήταν ταπεινός και αγνός. Αγράμματος! Πλην όμως είχε γνήσια, πηγαία, ατόφια ευσέβεια, πίστη στον Χριστό! Και δεν φοβήθηκε ποτέ τίποτα και κανέναν! Σημάδεψε με την ζωή του την Κρήτη ολόκληρη! Και αναβλύζει αγίασμα από κει όπου ζούσε -μέσα σε αυτή την σπηλιά την χαριτωμένη στο ομώνυμο χωριό! Στον Άγιο Μύρωνα, όπου είναι και τα λείψανα του!

Και είναι και η μνήμη του αγίου Καλλινίκου Εδέσσης, από τους τελευταίους αγίους της Εκκλησίας μας -του πριν από λίγα χρόνια ανακηρυχθέντος -αλλά εμείς τον εορτάζουμε τον Σεπτέμβριο στην Ανακομιδή. Όπου είχαμε την ευλογία από τον σεβασμιότατο τότε μητροπολίτη Εδέσσης και νυν άγιο Εδέσσης Ιωήλ, να τύχουμεν της Ανακομιδής του λειψάνου του αγίου Καλλινίκου και να λάβουμε από τα ευλογημένα χέρια του ένα σπόνδυλο!

 Ανάμεσα στους αγίους και τους άλλους που εορτάζουμε, νεομάρτυρες, τους χιλιάδες που κάθε μέρα αναφέρονται και δεν αναφέρονται λόγω του πλήθους των ονομάτων τους -ανάμεσα στους αγίους η Εκκλησία μας εντάσσει τους ζώντας και κεκοιμημένους. Τα ζωντανά και κεκοιμημένα μέλη της!

 Σήμερα έχουμε τον χρόνο του αδελφού μας Σιλουανού που ήταν ένα κομμάτι της αδελφότητος μας και ένα κομμάτι της καρδιάς μας! Και ευχαριστούμε τον Θεό για αυτό το δώρο αυτά τα χρόνια που τον είχαμε ανάμεσα μας στο μοναστήρι! Αεικίνητο, σεμνό, χαμογελαστό, δοτικό, πάντοτε να προσφέρει, να θυσιάζεται και πάντοτε μέχρι τέλους με απόλυτη αξιοπρέπεια!

 Όπως ο κάθε αδελφός σε ένα μοναστήρι και όπως ο κάθε άνθρωπος μέσα στην κοινωνία και σε μια οικογένεια είναι ξεχωριστός και ιδιαίτερος, έτσι και ο αδελφός μας ο πατήρ Σιλουανός υπήρξε ξεχωριστός και ιδιαίτερος! Τον μνημονεύω καθημερινά! Τον σκεφτόμαστε και τον βλέπουμε να τριγυρίζει στο μοναστήρι… Πολλές φορές μπερδεύομαι και λέω με το όνομα του τα ονόματα των πατέρων!

 Πάντοτε τον αναζητούμε! Και πάντοτε θα τον αναζητούμε και πάντοτε θα τον προσμένουμε! Να ανταμώσουμε στην αιώνια την άκτιστη Βασιλεία του Θεού! Εκεί όπου θα συναντηθούμε -όχι γιατί το πιστεύουμε αυτό και το ελπίζουμε αλλά γιατί το ζούμε «από του νυν και έως του αιώνος» ότι είμαστε μαζί! Ζώντες και κεκοιμημένοι! Μία Εκκλησία! Μία Ποίμνη με έναν Ποιμένα!

 Οι άνθρωποι πέφτουμε στην λήθη, δηλαδή στον μηδενισμό, στο χάος, στο σκοτάδι, όταν λησμονηθούμε! Η Εκκλησία υπάρχει για να θυμίζει! Να αναμοχλεύει την μνήμη! Και να εντάσσει τους ζώντες και τους κεκοιμημένους στην αιώνια Βασιλεία του Θεού! Με τα μνημόσυνα, τις προσευχές, τις δεήσεις, την μνήμη! Μνημόσυνα, μνήματα, μνημεία… Ωραίες λέξεις! Τις οποίες δεν θέλει σήμερα ο άνθρωπος ούτε να ακούει ούτε να χρησιμοποιεί! Γιατί δεν θέλει να έχει σχέση με τις μνήμες!

 Θέλει να ζει στην παραμύθα του! Στο παραμύθι του, στο ψέμα του! Και εμείς ως χριστιανοί πολλές φορές παρασυρόμαστε σε αυτό… Αλλά δεν πρέπει! Πρέπει να αντισταθούμε!

 Να ζούμε και να εντάσσουμε την ζωή και την ύπαρξη μας στην μνήμη του Θεού! Τότε γίνεται αιωνία η μνήμη μας! Όταν εντάσσεται στην μνήμη του Θεού! Και ό,τι μπολιάζεται στον Θεό δεν πεθαίνει ποτέ! Δεν σβήνει ποτέ! Γι’ αυτό και ο αδελφός μας, επειδή μπολιάστηκε μέσα στην Εκκλησία, την άκτιστη Βασιλεία του Θεού, δεν θα πεθάνει! Και δεν πέθανε! Αυτό πιστεύουμε! Και γι’ αυτό εμείς έχουμε αυτή την βεβαιότητα της προσδοκίας!

 Περιμένουμε αυτό που θα έρθει και που ήδη το βιώνουμε και το ζούμε! Την άκτιστη Βασιλεία του Θεού! Την 8η Ημέρα!

 Εύχομαι αδελφοί μου αυτή την 8η Ημέρα, την ατελεύτητη Ημέρα της Βασιλείας του Θεού, το ατέλειωτο αυτό πανηγύρι της χαράς της αναστάσεως που αρχίζει σε κάθε Λειτουργία και δεν τελειώνει ποτέ, να το ζούμε μέσα στη ζωή της Εκκλησίας όσο ζούμε και αναπνέουμε σε αυτή την ζωή!

 Δεν υπάρχει κάτι πιο όμορφο, πιο αληθινό, πιο ζωντανό, πιο ελπιδοφόρο! Να ζούμε και να υπάρχουμε μέσα στην Εκκλησία συν πάσι τοις έργοις! Και έτσι να αντλούμε από αυτήν και τους αγίους δύναμη και κουράγιο να συνεχίζουμε την ζωή μας!

 Και να μη το βάζουμε κάτω ό,τι και να μας βρει! Όπως ο πατήρ Σιλουανός που εδέχτηκε με πολλή καρτερία την ασθένεια, όπως και ο άγιος Καλλίνικος… Και εκείνος πολύ γρήγορα έφυγε… Και δόξαζε μέχρι τέλος τον Θεό! Και αγίασε μέσα στην Εκκλησία ζώντας πάθη, παρεξηγήσεις, συκοφαντίες! Έτσι και ο κάθε άγιος και καθένας από μας ζει και πορεύεται μέσα στην ζωή με τους σταυρούς που παραχωρεί ο Θεός να σηκώνει! Και που αυτοί στο τέλος μας αγιάζουν! Αν καρτερικά τους σηκώνουμε!

 Εύχομαι έτσι να πορευόμαστε και να ζούμε και να μην το βάζουμε κάτω ποτέ! Και να κοιτάζουμε όχι πίσω απλώς -γιατί είναι καλό να θυμόμαστε- αλλά μπροστά και αιώνια!

 Είμαστε πλασμένοι για την αιωνιότητα -μην το ξεχνάμε! Να ζήσετε όλοι! Ιδιαιτέρως η μητέρα, η αδελφή, ο αδελφός, ο πατέρας, και όλοι οι συγγενείς -και οι κατά σάρκα και οι κατά πνεύμα του αγαπητού μας αδελφού, του μακαριστού Σιλουανού! Του μοναδικού".

Μην ασχολείσαι με το τι έγινε! Πες του Θεού «στα χέρια σου!»

 Και κάνε αυτά που θέλεις να κάνεις!

 Αν δεν είσαι ΠΑΡΩΝ με τον Χριστό, αν δεν είσαι δημιουργικός, συμπονετικός, πρωτίστως για τον εαυτό σου, δεν ζεις Ζώσα Ζωή! από Stelios Nikolaides

 Να περπατάς και να φωτίζεις τα πάντα γύρω σου σιωπηλά! Το φως είναι αθόρυβο! Ο Κανένας

 Ο Θεός χρειάζεται όλους αυτούς που θα σηκώσουν τον διακόπτη του Φωτός! Ο Κανένας

 Να χαρίζεις το Μεγαλείο του Θεού! Να παράγεις Μεγαλείο! Ο Κανένας

 Στην εποχή μας δεν χωράει ο Χριστός!

Γι' αυτό δεν χωράει ούτε ο άνθρωπος! γ. Ειρηναίος

 Ο Χριστός είναι ο ανατροπέας της ιστορίας! Μπορεί και τώρα να ανατρέψει τα πάντα! γ. Ειρηναίος

 Να πεις: "Περπατώ με τον Θεό κάθε στιγμή και ανεβάζω τους διακόπτες του Φωτός στον κόσμο!" Ο Κανένας

Ο άνθρωπος φτιάχνει το παραμύθι του και μπαίνει μέσα! Και να ήταν και όμορφο...

*

Ο συγκλονιστικός επικήδειος, τον οποίο εκφώνησε ο πατέρας του νεαρού πυροσβέστη που έχασε πρόσφατα την ζωή του στις φλόγες στην Κρήτη, πρωτοπρεσβύτερος π. Εμμανουήλ Διαμαντάκης!

Τον γνωρίζω προσωπικά από τις Λειτουργίες του στην Μονή Ασωμάτων στο Αμάρι -την αγάπη του και το έργο του... Το πνευματικό του ύψος μας αφήνει άφωνους!

Ο Κύριος ἔδωκεν, ὁ Κύριος ἀφείλετο· ὡς τῷ Κυρίῳ ἔδοξεν, οὕτω καὶ ἐγένετο· εἴη τὸ ὄνομα Κυρίου εὐλογημένον. Παντελή μας πολυαγαπημένε, Τούτη σήμερα, η μεγάλη σύναξη αγαπημένων προσώπων έχει επίκεντρο εσένα. Εσένα, που πάντοτε προτιμούσες να βρίσκεσαι στην αφάνεια. Κλήθηκε η επίγεια Εκκλησία μας να συμπροσευχηθεί για σένα. Να ενωθούν χιλιάδες προσευχές σε μια μυριόστομη συγχορδία και να φτάσουν μέχρι το θρόνο της Μεγαλοσύνης του Θεού.

Νομίζω όμως, πως είναι άσκοπο να σου διηγούμαι πράγματα που για σένα πλέον αποτελούν τη νέα σου πραγματικότητα. Τα γνωρίζεις! Τα βλέπεις! Την όντως ζωή, την αληθινή ζωή που ήδη από χτες γνωρίζεις σπιθαμή προς σπιθαμή.

Εμείς, η οικογένεια σου ζούμε τις πιο οδυνηρές, τις πιο τραγικές στιγμές της επίγειας ζωή μας αφού εσύ, ένα ακριβό και πολυαγαπημένο μέλος της δεν βρίσκεται ανάμεσα μας, έτσι όπως σε είχαμε συνηθίσει.

Η θυσία σου στο βωμό του καθήκοντος για τον πλησίον, νομίζω ότι έγινε αιτία της κάθαρσης, της όποιας κηλίδας υπήρχε στην ψυχή σου. Και με ψυχή αστραφτερή και χιτώνα αμόλυντο, έσπευσες με τη συνοδεία του φύλακα αγγέλου σου για τα Ουράνια δώματα.

Τώρα, απολαμβάνεις και γεύεσαι όλα όσα άκουσες και έμαθες από την Εκκλησία την οποία από μικρό παιδί με πολλή αγάπη, πρόθυμα υπηρέτησες. Όλα λοιπόν ήταν αλήθεια! Πάσα η αλήθεια!

Στο εξής θα συναντιόμαστε στην προσευχή, στην Ιερή Πρόθεση, στη Θεία Λειτουργία. Παντού πια θα ήμαστε μαζί. Αχώριστοι. Θα προσευχόμαστε για σένα και εσύ θα λάβεις την άδεια να προστατεύεις τα αδέρφια σου.

Σας ευχαριστούμε όλους που είσαστε κοντά μας σ’ αυτές τις δραματικές και οριακές για τον άνθρωπο στιγμές. Νοιώθουμε δέσμιοι της αγάπης σας. Σας παρακαλούμε μέσα από την καρδιά μας όταν προσεύχεστε, να μνημονεύετε, μαζί με ονόματα των αγαπημένων σας, και τον Παντελή μας. Αυτό θα είναι το ακριβότερο και πολυτιμότερο δώρο που θα κάνετε και σε εκείνον και σ’ εμάς.

Ανέστη Χριστός, και ζωή πολιτεύεται, Ανέστη Χριστός, και νεκρός ουδείς επί μνήματος.Με αυτή τη βεβαιότητα, πολυαγαπημένο μας παιδί, σε αποχαιρετούμε προσωρινά. Θα ξανασυναντηθούμε στον Ουρανό. Θα ξανασμίξουμε όλοι μαζί. Αυτός ήταν πάντοτε ο στόχος μας, αυτός είναι ο προορισμός μας.

Επίτρεψέ μου, ως πατέρας, να σου δώσω την τελευταία συμβουλή. Κάνε και εκεί από τον Ουρανό, όπως έκανες και στη γη, με φιλότιμο και υπευθυνότητα, το έργο που θα σου ανατεθεί. Ως πυροσβέστης, να σβήνεις στους ανθρώπους τις πύρινες φλόγες της αμαρτίας, ως τερματοφύλακας να διαφυλάττεις τους νέους και τα παιδιά από τα ύπουλα δίκτυα του Διαβόλου και ως καταδρομέας του Θεού, λοκατζής, να προστατεύεις την πατρίδα μας και τον κόσμο ολόκληρο από κάθε εισβολή του κακού.

Παντελή μας αγαπημένε, ο Χριστός Ανέστη! Ζήσε μέσα στο ανέσπερο Φως της Αναστάσεως. Στον ολόφωτο χώρο που από τη γέννηση και τη βάπτισή σου προορίστηκε για σένα. Ζήσε σε μια διαρκή Λαμπρή! Το αξίζεις, και δίκαια σου αποδόθηκε από τη Δικαιοσύνη του Τρισαγίου μας Θεού. Χριστός Ανέστη Παντελή μας! Καλό Παράδεισο!Αθάνατος

Η μυστική εμπειρία δεν είναι διαφυγή από τον κόσμο, αλλά βαθύτερη είσοδος σε αυτόν!

Ξεκίνα τη μέρα σου με τον ήλιο και θα φέρεις φως σε ό,τι αγγίξεις!

Ο καλύτερος τρόπος εκδίκησης είναι να μην τους μοιάσεις! από SteliosNikolaides

Η ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ ΚΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ-ΗΛΙΟΣ!

 Μετὰ τὴν ἀπόκτηση τῆς μόρφωσης ἔρχεται ἡ ὥρα γιὰ τὴν ἀληθινὴ μεταμόρφωση!

 Ἡ ἀλληγορία τῆς Μεταμορφώσεως τοῦ Σωτῆρος κρύβει ἕνα βαθύτερο νόημα τὸ ὁποῖο μᾶς καλεῖ στὴν οὐσία νὰ μεταβληθοῦμε ἐμεῖς οἱ ἴδιοι σὲ καθαρὸ φῶς!

 Τὸφῶς δὲν χρειάζεται νὰ μιλάει, ἁπλῶς φωτίζει τὸν χῶρο γύρω του! Γιὰ αὐτὸ ὀφείλουμενὰ προσέχουμε ὅσα λέμε ὥστε τὰ λόγια μας νὰ μὴν πέφτουν πάνω στὸν σκληρὸ τοῖχο τοῦ ἐγωισμοῦ τῶν ἄλλων! Ἀντὶ νὰ προσπαθοῦμε νὰ τοὺς ἀλλάξουμε εἶναι προτιμότερο ἁπλῶς νὰ τοὺς φωτίζουμε!

 Νὰ τοὺς μεταφέρουμε τὴ χαρὰ τὴν εὐγνωμοσύνη, τὴν ἁγνὴ ἐνέργεια, τὴν ἀγάπη καὶ μία ζεστὴ ἀγκαλιά! Κάθε ἄλλη προσπάθεια θὰ φιλτραριστεῖ ἀπὸ τὶς ἄμυνές τους καὶ δὲν θὰ βοηθήσει καθόλου, γιατὶ κατὰ βάθος ὅλοι γνωρίζουν τὴν ἀλήθεια!

 Ὅταν ἔχεις πραγματικὰ ὡριμάσει, καταλαβαίνεις ὅτι τὸ μόνο ποὺ ὀφείλεις νὰ δίνεις στοὺς ἀνθρώπους εἶναι ὁ ἴδιος σου ὁ ἑαυτός!

 Κράτα τὶς συμβουλὲς τὶς γνώσεις καὶ τὶς ἐπεξηγήσεις γιὰ τὸν ἑαυτό σου! Τὸ μόνο ποὺ πραγματικὰ χρειάζεται ὁ κόσμος εἶναι ἡ θετικότητα, ἡ βαθιὰ συμπόνια, ἡ ἀληθινὴ ἀγκαλιὰ, ἡ χαρὰ καὶ τὸ πηγαῖο κέφι! Καὶ ἂν νιώθεις ὅτι ἔχεις νὰ πεῖς κάτι σημαντικὸ, ἂς τὸ ἀπευθύνεις πρῶτα ἀπὸ ὅλα στὸν ἴδιο σου τὸν ἑαυτό! 

 Εορτάζουμε τὴ Μεταμόρφωση τοῦ Σωτῆρος καὶ αὐτὸ ποὺ πραγματικὰ πρέπει νὰ συμβαίνει πίσω ἀπὸ τὰ σύμβολα τὶς εἰκόνες καὶ τὰ πράγματα εἶναι ἕνα καὶ μοναδικό: Ἡ κλήση τοῦ καθενὸς μας νὰ μεταβληθεῖ σὲ ἕναν ὁλόφωτο Ἄνθρωπο-Ἥλιο!

από SteliosNikolaides

...Αποκάλυψε όχι κάτι που δεν είχε αλλά αυτό που ήταν: αυτός που πραγματικά είναι, ο θεάνθρωπος Χριστός! Αποκάλυψε το είναι του στους μαθητές! Και ενώπιον της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης! Και ενώπιον όλων των προφητών τους οποίους εκπροσωπούσαν ο Ηλίας και ο Μωυσής! Oλόκληρη την Παλαιά Διαθήκη! «Όλους εκείνους που προσέλαβαν το φως» όπως πολύ ωραία μας λέει ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, «στα σκοτάδια του Άδη που δεν μπορούσε να περάσει ο ήλιος -εκεί που δεν υπάρχει ύπαρξη!»

Γιατί ο άνθρωπος χωρίς το φως του Χριστού δεν υπάρχει! Δεν υπάρχει ύπαρξη, δεν υπάρχει ζωή χωρίς την παρουσία του φωτός!

Το φως είναι η ζωή! Όπου υπάρχει φως υπάρχει ζωή, υπάρχουν λουλούδια, υπάρχουν δέντρα! Χωρίς το φως δεν υπάρχει τίποτα! Όπου βασιλεύει το σκότος το αιώνιον δεν υπάρχει ζωή, δεν υπάρχει ελπίδα! Βλέπετε πώς είναι σε ένα σκοτεινό δωμάτιο ένα κεράκι! Πόση παρηγοριά φέρνει! Αυτή η φλόγα μέσα στο δωμάτιο!

Δεν αντέχουμε το σκοτάδι γιατί δεν είμαστε δημιουργημένοι για το σκοτάδι! Είμαστε γεννημένοι για να ΒΛΕΠΟΥΜΕ! Να έχουμε θέαση! Θέαση του αθεάτου! Θέαση του Φωτός του οποίου καταξιώθηκαν οι απόστολοι και οι άγιοι!

Είναι η κατ΄εξοχήν εορτή των μοναχών η εορτή της Μεταμορφώσεως! Ο αγώνας που κάνει ο μοναχός και κάθε χριστιανός είναι για αυτήν την Μέθεξη! Την μετοχή στο Φως -το αιώνιο, το άκτιστο φως της Βασιλείας του Θεού!

Ο Χριστός, λένε οι Πατέρες, είναι Φως! ΦΩΣ! Και εμείς γινόμαστε φωτόμορφα τέκνα της Εκκλησίας! Άνθρωποι δηλαδή του φωτός!

Ο διάβολος συμβολίζεται σκοτεινός, ο Άδης στο σκοτάδι! Ο παράδεισος είναι λουσμένος στο φως! Φανταστείτε έναν κόσμο χωρίς φως!

Σαν σήμερα έριξαν τις ατομικές βόμβες και κατέστρεψαν τον κόσμο! Ο άνθρωπος χωρίς τον Χριστό, χωρίς το φως του, σκορπίζει μόνο σκοτάδι και καταστροφή!Γι’ αυτό καλούμαστε να μετέχουμε του φωτός και να γινόμαστε φως!

Σε έναν κόσμο που συνεχώς σβήνει, εμείς καλούμαστε να υπενθυμίζουμε ότι η ελπίδα είναι ο Χριστός! Και ότι χωρίς αυτόν δεν υπάρχει ζωή! Δεν υπάρχει μέλλον!

Αυτός είναι ο σκοπός της δικής μας ζωής και αυτός είναι ο σκοπός, όπως λέει ο άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων, του βαφτίσματος μας! Όταν βαφτιζόμαστε γινόμαστε φωτοφόροι και φωτοδότες! Πυρσοί για έναν κόσμο που βρίσκεται στο σκοτάδι! Αυτή είναι η χριστιανική μας ιδιότητα!

Αν την βρούμε και αν την γνωρίσουμε, θα καταλάβουμε ότι έχουμε μια μεγάλη και ιερή αποστολή! Γι’ αυτό εύχομαι αδελφοί μου να βρούμε αυτή την αποστολή! Και θα την βρούμε κοιτάζοντας τα πρόσωπα των αγίων που είναι μέσα σε αυτό το φως!

Το φωτοστέφανο συμβολίζει ακριβώς αυτό: ότι μετέχουν του θείου φωτός! Μετέχουν της θεότητος! Εύχομαι να μετέχουμε και εμείς της θεότητος! Και ήδη μετέχουμε όταν αξίως, δηλαδή εν ταπεινώσει, κοινωνούμε το σώμα και το αίμα του Χριστού και ψάλλουμε μετά ταύτα «είδομεν το φως το αληθινόν…»

Όλα στην Εκκλησία είναι φωτόμορφα! Είναι ΦΩΣ! Λουσμένα στο ΦΩΣ! Ένα άκτιστο φως! Που για να το δούμε πρέπει να καθαρίσουμε τα πνευματικά μας μάτια!

Το Φως της Μεταμόρφωσης μεθ 'ημών! "Ούτος εστί ο Υιός μου ο αγαπητός, τούτου ακούετε!" Στην Κρήτη τον λέμε Αφέντη Χριστό!

Μετεμορφώθης ἐν τῷ ὄρει Χριστὲ ὁ Θεός, δείξας τοῖς Μαθηταῖς σου τὴν δόξαν σου, καθὼς ἠδυναντο...

Θεὸς Κύριος, καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν… Ἐν τῷ φωτὶ τῆς δόξης τοῦ προσώπου σου, Κύριε, πορευσόμεθα  εἰς τὸν αἰῶνα!