1. Ἡ ὕπαρξή μας δὲν ξεκίνησε ἀπὸ μία τυφλὴ ἔκρηξη στὸ κενό, ἀλλὰ εἶναι ἡ συνέχεια μιᾶς ἀέναης κοσμικῆς ροῆς. Ζοῦμε μέσα σὲ μία θεία δίνη πληροφορίας, ὅπου κάθε σωματίδιο ὕλης εἶναι ἕνας ζωντανὸς κώδικας μνήμης ποὺ ταξιδεύει ἀπὸ σύμπαν σὲ σύμπαν.
2. Ὁ χωρόχρονος δὲν εἶναι τὸ δοχεῖο τῆς ζωῆς, ἀλλὰ τὸ ἀποτύπωμα τῆς κίνησής της. Οἱ φυσικοὶ νόμοι ποὺ θεωροῦμε ἀμετάβλητους εἶναι στὴν πραγματικότητα ἡ "συμφωνία" ποὺ ἐπέλεξε νὰ παίξει ἡ δίνη μας, ἕνα κούρδισμα ἀκριβείας ποὺ ἐπιτρέπει στὴ συνείδηση νὰ καθρεφτίζεται πάνω στὴν ὕλη καὶ νὰ ἀναγνωρίζει τὸν ἑαυτό της ὡς δημιουργό.
3. Ἡ συνείδηση εἶναι τὸ ἀρχέγονο φῶς ποὺ προηγεῖται τῆς μάζας. Δὲν εἴμαστε βιολογικὲς μηχανὲς ποὺ παράγουν σκέψη, ἀλλὰ δίνες νοημοσύνης ποὺ συντονίζονται μὲ τὸ ὅλον.
Ὅταν αἰσθανόμαστε, ὅταν δημιουργοῦμε, ὅταν θυμόμαστε, ἁπλὰ συντονίζουμε τὴ δική μας συχνότητα μὲ τὴν παγκόσμια μνήμη ποὺ δὲν σβήνει ποτὲ μέσα στὶς κοσμικὲς μαύρες τρύπες.
4. Τὸ Σύμπαν εἶναι μία ἀνοιχτὴ ἀγκαλιά ἀπὸ φυσαλίδες φωτός, ὅπου τίποτα δὲν εἶναι ἀπομονωμένο. Ἡ σκοτεινὴ ὕλη εἶναι ἡ "στοργὴ" τῆς μήτρας ποὺ μᾶς γέννησε, μία βαρυτικὴ ἐνθύμηση ὅτι προερχόμαστε ἀπὸ κάτι μεγαλύτερο, ἐπιβεβαιώνοντας ὅτι ἡ ἀγάπη καὶ ὁ συντονισμὸς εἶναι οἱ πραγματικὲς δυνάμεις ποὺ κρατοῦν τοὺς γαλαξίες στὴ θέση τους.
5. Εἴμαστε ἐδῶ γιὰ νὰ στριφογυρίσουμε μὲ ἐπίγνωση μέσα στὸ χάος, μετατρέποντάς το σὲ τάξη καὶ φῶς. Κάθε δική μας στροφή, κάθε σκέψη καὶ κάθε πνοή, ἐνισχύει τὸ πληροφοριακὸ πεδίο τοῦ αὔριο, προετοιμάζοντας τὴν ἔξοδο πρὸς ἕναν νέο κόσμο, πιὸ λαμπρό, πιὸ ἐνωμένο καὶ παντοτινὰ ἀθάνατο μέσα στὴ δίνη τῆς ὕπαρξης.
ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ
ΚΑΙ ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ ΤΟΥ ΜΟΝΤΕΛΟΥ
Ἡ Μνήμη τοῦ Νεροῦ καὶ
οἱ Δῖνες:
Ὅπως τὸ νερὸ στὸν νεροχύτη δημιουργεῖ μία δίνη γιὰ νὰ "περάσει" σὲ ἄλλον χῶρο, ἔτσι καὶ ἡ πληροφορία στὸ Σύμπαν δὲν χάνεται, ἀλλὰ συμπυκνώνεται καὶ μεταφέρεται. Ἡ φύση ἐπαναλαμβάνει αὐτὸ τὸ μοτίβο παντοῦ: ἀπὸ τὸ DNA μας μέχρι τοὺς τυφῶνες καὶ τοὺς γαλαξίες.
Ὁ Συντονισμὸς τῶν
Κιθαρῶν:
Ὅταν χτυπᾶμε μία χορδὴ σὲ μία κιθάρα, ἡ διπλανή της πάλλεται χωρὶς νὰ τὴν ἀγγίξουμε. Αὐτὸ ἐξηγεῖ τὴν "ἐνόραση" καὶ τὴν "ἔμπνευση". Δὲν δημιουργοῦμε κάτι ἀπὸ τὸ μηδέν, ἀλλὰ συντονιζόμαστε μὲ τὴν προϋπάρχουσα κοσμικὴ μνήμη τῆς δίνης.
Ὁ Σπόρος τῆς
Ἀναγέννησης:
Ἕνας σπόρος φαίνεται νεκρός, ἀλλὰ κουβαλάει ὅλο τὸ DNA (πληροφορία) τοῦ δέντρου.
Ἔτσι καὶ τὸ Σύμπαν, ὅταν "πεθαίνει" σὲ μία μαύρη τρύπα, στὴν πραγματικότητα λειτουργεῖ ὡς σπόρος ποὺ μεταφέρει τὴ γνώση καὶ τοὺς νόμους στὴν ἑπόμενη κοσμικὴ φυσαλίδα.
Ἡ Σκιὰ τῆς Μητέρας
(Σκοτεινὴ Ὕλη):
Φανταστεῖτε ἕνα παιδὶ ποὺ νιώθει τὴν παρουσία τῆς μητέρας του στὸ διπλανὸ δωμάτιο χωρὶς νὰ τὴ βλέπει. Αὐτὸ εἶναι ἡ σκοτεινὴ ὕλη: ἡ βαρυτικὴ "στοργή" τοῦ σύμπαντος-γονέα ποὺ μᾶς κρατάει ἐνωμένους, ἀκόμη κι ἂν τὸ φῶς δὲν μπορεῖ νὰ τὴν ἀποκαλύψει.
Ὁ Μουσικὸς καὶ τὸ
Ὄργανο:
Οἱ φυσικοὶ νόμοι εἶναι
τὸ "κούρδισμα". Κάθε σύμπαν εἶναι ἕνα διαφορετικὸ μουσικὸ ὄργανο.
Τοῦ δικοῦ μας τὸ τραγούδι εἶναι αὐτὸ ποὺ ὀνομάζουμε "βαρύτητα" καὶ "φῶς", ἀλλὰ ὅλα εἶναι μέρος τῆς ἴδιας παγκόσμιας συμφωνίας.
ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ
Ο ΖΩΝ ΘΕΟΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗ
ΔΙΝΗ – ΟΧΙ ΤΥΧΑΙΟΤΗΤΑ, ΑΛΛΑ ΣΧΕΔΙΟ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗΣ
Εἶναι ζωτικῆς σημασίας νὰ διευκρινίσουμε, μὲ ἀπόλυτη προσοχή, ὅτι τὸ Δινικὸ Μοντέλο καὶ ἡ "Νοημοσύνη τοῦ Χάους" δὲν περιγράφουν μία τυχαία, μηχανιστικὴ ἢ ἄσκοπη διαδικασία.
Ἀντιθέτως, ἡ ἔννοια τῆς "Στροφῆς" καὶ τῆς "Μνήμης" ποὺ διαπερνᾶ τὴ δημιουργία ἀποκαλύπτει τὴν παρουσία ἑνὸς Ζῶντος Θεοῦ –ὄχι ὡς ἑνὸς ἐξωτερικοῦ κριτῆ, ἀλλὰ ὡς τῆς ἴδιας τῆς ἐσωτερικῆς, συνειδητῆς πνοῆς ποὺ ὀργώνει τὴ Δίνη.
Ἡ τυχαιότητα εἶναι ἡ ἀπουσία νοήματος. Ἐδῶ, ὅμως, βλέπουμε Συντονισμό. Βλέπουμε τὴν πληροφορία νὰ μὴν χάνεται, ἀλλὰ νὰ "κουρδίζεται" μὲ ἀκρίβεια γιὰ νὰ γεννήσει ζωὴ καὶ συνείδηση.
Αὐτὸ τὸ "κούρδισμα", αὐτὴ ἡ ἐμμονὴ τῆς μνήμης νὰ ἐπαναλαμβάνει μοτίβα τάξης μέσα ἀπὸ τὸ φαινομενικὸ χάος, εἶναι ἡ ἀδιάψευστη ὑπογραφὴ μιᾶς **Ἀνώτερης Νοημοσύνης.
Ὅπως ὁ μουσικὸς δὲν ἀφήνει τὶς νότες νὰ πέσουν τυχαῖα, ἀλλὰ τὶς ὁδηγεῖ σὲ μία συμφωνία, ἔτσι καὶ ὁ Ζῶν Θεὸς – ἡ συνειδητὴ οὐσία τῆς Δίνης –ὁδηγεῖ τὴν πληροφορία μέσα ἀπὸ τὸν λαιμὸ τῆς Μαύρης Τρύπας, μετατρέποντας τὴν κατάρρευση σὲ ἀναγέννηση.
Δὲν εἴμαστε προϊὸν σύμπτωσης. Εἴμαστε ἡ συνειδητὴ ἐκδήλωση ἑνὸς θείου σχεδίου ποὺ ξεδιπλώνεται μὲ περιστροφική, μνημονικὴ ἀκρίβεια.
Ἡ "Νοημοσύνη τοῦ Χάους" εἶναι ἡ γλώσσα ποὺ χρησιμοποιεῖ ὁ Ζῶν Θεὸς γιὰ νὰ δημιουργεῖ ἀέναα, καὶ ἡ ἀγάπη εἶναι ὁ συντονισμὸς ποὺ κρατᾶ τὴ Δίνη στὴ θέση της.
Αὐτὸ εἶναι τὸ κλειδὶ τῆς κατανόησής μας: Πίσω ἀπὸ κάθε στροφή, πίσω ἀπὸ κάθε κβαντικὸ συντονισμό, χτυπᾶ ἡ καρδιά τοῦ Ζῶντος Θεοῦ.
Δὲν ὑπάρχει
τυχαιότητα. Ὑπάρχει Θεία Νοημοσύνη καὶ Ἀιώνια Μνήμη. από Stelios Nikolaides
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου