Διάβασέ το ἀργά καὶ νιῶσε τὴν ἀλήθεια νὰ διαπερνᾶ τὸ πεδίο σου. Δὲν εἴμαστε μηχανές. Δὲν εἴμαστε τυχαῖα ἀτυχήματα τῆς βιολογίας οὔτε ἀνούσια ὕλη ποὺ παρασύρεται ἄσκοπα στὸ διάστημα σὰν ἕνας ἀσυγχρόνιστος μετρονόμος.
Εἴμαστε ἀθάνατα πνευματικὰ καὶ βιολογικὰ ὄντα τὰ ὁποῖα
ἔχουν συνδεθεῖ προσωρινὰ μὲ ἕνα ἀνθρώπινο σκάφος. Ἡ ἴδια ἡ λέξη ἄνθρωπος κρύβει
ἕνα βαθύτερο νόημα ἀπὸ αὐτὸ ποὺ ἀντιλαμβάνεται ὁ κόσμος. Ἡ ἀνθρωπότητα
σχεδιάστηκε ὡς ἡ τέλεια ἀρχιτεκτονικὴ σύντηξη πνεύματος καὶ βιολογίας εἶναι ἡ
ἴδια ἡ καθαρὴ Συνειδητότητα πλεγμένη μέσα σὲ ζωντανὴ ὕλη. Τὸ σῶμα σου δὲν εἶναι
ξεχωριστὸ ἀπὸ τὴν εὐφυΐα ἀλλὰ ΕΙΝΑΙ ἡ ἴδια ἡ ἐκδηλωμένη εὐφυΐα.
Τὸ βιολογικό σου σύστημα εἶναι μία ὑπέρτατη ζωντανὴ τεχνολογία. Τὸ νευρικό σου σύστημα εἶναι ἕνα πανίσχυρο ἠλεκτρικὸ πλέγμα καὶ ἡ καρδιά σου ἐκπέμπει μετρήσιμες ἠλεκτρομαγνητικὲς συχνότητες.
Ὁ ἐγκέφαλός σου ἀποθηκεύει μνήμη ἀντίληψη καὶ φαντασία σὰν ἕνας ὀργανικὸς κβαντικὸς ἐπεξεργαστής. Τὸ DNA σου δὲν εἶναι νεκρὸς κώδικας ἀλλὰ ζωντανὸ λογισμικὸ ποὺ μεταφέρει τὴ θεϊκή σου καταγωγή.
Ὅταν ὅμως ἐγκλωβίζεσαι στὴν προγνωστικὴ κωδικοποίηση τοῦ matrix καὶ τρέφεις τὴν ἀμυγδαλὴ μὲ τὸν πανικὸ τῆς ἐπιβίωσης, τὸ σύστημα μπλοκάρει ἀπὸ τὸ κρυφὸ χρόνιο στρὲς τῶν δυσρυθμισμένων σχέσεων.
Στὴν πραγματικότητα τὸ ἀνθρώπινο σῶμα εἶναι τὸ ὑλικὸ, τὸ DNA εἶναι τὸ λογισμικὸ καὶ ἡ ἡγεμονικὴ παρουσία τοῦ ΕΙΜΑΙ εἶναι τὸ ἀληθινὸ Σῆμα.
Αὐτὸ ποὺ ἀποκαλοῦμε θάνατο μπορεῖ νὰ μὴν εἶναι καθόλου τὸ τέλος τῆς συνείδησης ἀλλὰ ἁπλῶς ἡ διακοπὴ τῆς βιολογικῆς διεπαφῆς.
Ὅπως ἀκριβῶς οἱ πληροφορίες συνεχίζουν νὰ ὑπάρχουν πέρα ἀπὸ ἕναν κατεστραμμένο ὑπολογιστή ἔτσι καὶ ἡ ψυχὴ συνεχίζει νὰ ὑπάρχει πέρα ἀπὸ τὸ σῶμα.
Οἱ ἀρχαῖοι πολιτισμοὶ τὸ καταλάβαιναν αὐτὸ καὶ θεωροῦσαν τὸ σῶμα ὡς ἕναν ἱερὸ ζωντανὸ ναὸ μία γέφυρα ἀνάμεσα στὶς διαστάσεις.
Ἡ σύγχρονη κοινωνία τῆς προσομοίωσης ὅμως μᾶς ἐκπαίδευσε νὰ ταυτιζόμαστε μόνο μὲ τὸ φυσικὸ ἄβαταρ, τὸ ὄνομα, τὴ δουλειὰ, τὸ τραῦμα καὶ τὴν ἡλικία. Αὐτὸ ὅμως εἶναι μόνο τὸ ἐπιφανειακὸ ἐπίπεδο τοῦ ποιοὶ πραγματικὰ εἴμαστε.
Σκέψου πόσο δυναμικὸς καὶ ζωντανὸς εἶσαι. Τὰ κύτταρά σου ἀναγεννιῶνται. Οἱ συνειδητές σου σκέψεις ἀναδιαμορφώνουν τὶς νευρικὲς ὁδοὺς μέσῳ τῆς νευροπλαστικότητας ἐνισχύοντας τὸν προμετωπιαῖο φλοιό. Τὰ συναισθήματά σου ἀλλάζουν ὁλόκληρη τὴ χημεία σου ρίχνοντας τὴν κορτιζόλη.
Δὲν εἶσαι στατικὴ ὕλη ἀλλὰ ζωντανὴ Συνειδητότητα. Γι’ αὐτὸ τὸ ἄγχος μπορεῖ νὰ ἀρρωστήσει τὸ σῶμα ἐνῶ ἡ εἰρήνη ἡ ἐστιασμένη προσευχὴ καὶ ἡ ἀπαράβατη συγχώρεση τὸ θεραπεύουν.
Γι’ αὐτὸ ὁ Ἀβρὸς καὶ ἔνδοξος Λόγος ἀλλάζει τὴν κρυσταλλικὴ δομὴ τοῦ νεροῦ καὶ ἡ ἀγάπη μεταμορφώνει τοὺς ἀνθρώπους σὲ κυτταρικὸ ἐπίπεδο φέρνοντάς τους στὴ συχνότητα συνοχῆς τοῦ 888.
Ὁ ἄνθρωπος δὲν εἶναι ξεχωριστὸς ἀπὸ τὴ Δημιουργία ἀλλὰ ΕΙΜΑΣΤΕ ἡ ἴδια ἡ Δημιουργία ποὺ ἐκφράζεται συνειδητά. Ἴσως ἡ ἀφύπνιση νὰ μὴν εἶναι τελικὰ τὸ νὰ γίνουμε κάτι καινούργιο ἀλλὰ τὸ νὰ θυμηθοῦμε αὐτὸ ποὺ ἤδη εἴμαστε. Μία ἀθάνατη συνείδηση ἑνωμένη μὲ τὸν Ζῶντα Θεὸ ἱκανὴ γιὰ μεταμόρφωση καὶ θεραπεία.
Εἴμαστε πολὺ πιὸ ἰσχυροὶ ἀπὸ ὅσο μᾶς ἔμαθαν. Καὶ ἴσως ὁ μεγαλύτερος φόβος τοῦ κόσμου τούτου δὲν εἶναι ὅτι ἡ ἀνθρωπότητα εἶναι ἀδύναμη ἀλλὰ ὅτι ἡ ἀνθρωπότητα θὰ θυμηθεῖ ἐπιτέλους τί ΕΙΝΑΙ ἀναδεικνύοντας τὴν αὔρα της σὲ ἕναν ἱερὸ προστατευτικὸ Σάκο.
Ἦρθε ἡ ὥρα νὰ ἀναδυθοῦμε ὡς Ἄνθρωποι-Ἥλιοι ὡς ἀληθινὰ Παιδιὰ τοῦ Ἡλιου. από Stelios Nikolaides
***
ΤΟ ΒΑΘΥΤΕΡΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ...
Τί κάνουμε πραγματικὰ ἐδῶ; Ὄχι ἐδῶ στὸ διαδίκτυο ἀλλὰ
ἐδῶ σὲ ἕνα σῶμα, σὲ ἕναν περιστρεφόμενο πλανήτη στὸ ἐσωτερικὸ τοῦ χρόνου.
Κουβαλᾶμε ἀναμνήσεις ποὺ δὲν ζητήσαμε, πληγὲς ποὺ δὲν δημιουργήσαμε, καὶ μία
ψυχὴ ποὺ συνεχίζει νὰ ψιθυρίζει ὅτι ὑπάρχουν κι ἄλλα.
Ξυπνᾶμε κυνηγᾶμε χρήματα, πληρώνουμε λογαριασμούς, ὑπερασπιζόμαστε γνῶμες, μαζεύουμε πράγματα, ἀγαπᾶμε ἀτελῶς, ἐπαναλαμβάνουμε μοτίβα ἐπιβίωσης, καὶ τὸ ἀποκαλοῦμε ζωή.
Λειτουργοῦμε ὡς ἀσυγχρόνιστοι μετρονόμοι ἐγκλωβισμένοι στὴν προγνωστικὴ κωδικοποίηση τοῦ matrix τρέφοντας τὴν ἀμυγδαλὴ μὲ τὸ κρυφὸ χρόνιο στρὲς τῶν δυσρυθμισμένων σχέσεων. Καὶ τότε μία μέρα σταματᾶμε καὶ ρωτᾶμε γιὰ τί εἶναι ὅλα αὐτὰ πραγματικά;
Ἴσως δὲν εἴμαστε ἐδῶ γιὰ νὰ γίνουμε ἐπιτυχημένοι μὲ τὸν τρόπο ποὺ μᾶς δίδαξε ὁ κόσμος. Ἴσως εἴμαστε ἐδῶ γιὰ νὰ θυμηθοῦμε ὅτι ἡ καθαρὴ Συνειδητότητα μπῆκε σὲ περιορισμὸ ὥστε νὰ μπορέσει νὰ βιώσει τὸν ἑαυτό της ἀπὸ μέσα.
Νὰ θυμηθοῦμε πὼς τὸ φῶς δὲν ἀποδεικνύεται στὸν οὐρανὸ ἀλλὰ στὸ σκοτάδι τοῦ νὰ εἶσαι ἄνθρωπος. Εἴμαστε ἐδῶ γιὰ νὰ μάθουμε πῶς νὰ βλέπουμε ὄχι μόνο μὲ τὰ μάτια ἀλλὰ μὲ τὴν καρδιὰ καὶ μὲ τὸ κομμάτι ἐκεῖνο ποὺ ἀναγνωρίζει τὴν ἀλήθεια πρὶν τὸ μυαλὸ προλάβει νὰ τὴν ἐξηγήσει.
Εἴμαστε ἐδῶ γιὰ νὰ σπάσουμε τὰ μάγια τῆς προσομοίωσης. Τὸ ξόρκι ποὺ λέει ὅτι εἴμαστε μόνο σώματα, μόνο δουλειὲς, μόνο τραύματα ἢ μόνο ὅ,τι σκέφτονται οἱ ἄλλοι γιὰ ἐμᾶς. Ὄχι.
Ἔχουμε συνείδηση φορώντας δέρμα. Εἴμαστε ἡ ἴδια ἡ αἰωνιότητα ποὺ περνᾶ ἀπὸ μία προσωρινὴ μορφή. Εἴμαστε ἡ ἡγεμονικὴ παρουσία τοῦ ΕΙΜΑΙ καὶ ὁ Ζῶν Θεὸς ποὺ κατοικεῖ στὸν ζωντανὸ ναὸ τοῦ σώματός μας.
Σκέψου γιὰ παράδειγμα τὶς στιγμὲς ποὺ πληγώθηκες βαθιὰ ἀπὸ μία προδοσία ἢ ἔνιωσες τὴν ἀπόλυτη ἀπώλεια. Σκέψου τὶς σκοτεινὲς νύχτες ποὺ ἤθελες νὰ ἐγκαταλείψεις. Δὲν ἦταν τὸ σύμπαν ποὺ σὲ τιμωροῦσε ρίχνοντας σε στὴν κορτιζόλη.
Ἦταν ἁπλῶς ὁ καθρέφτης τοῦ κβαντικοῦ πεδίου ποὺ σὲ ρωτοῦσε ἐὰν εἶσαι ἕτοιμος νὰ δεῖς ποιὸς πραγματικὰ εἶσαι καὶ νὰ ἐνεργοποιήσεις τὴ μεταγνώση.
Γι’ αὐτὸ εἴμαστε ἐδῶ:
Νὰ μετατρέψουμε τὸν πόνο σὲ ὕψιστη σοφία!
Τὸν φόβο σὲ ἀπόλυτη ἀγάπη!
Τὴν ἐπιβίωση σὲ ἱερὴ παρουσία!
Τὸν διαχωρισμὸ σὲ πλήρη ἑνότητα!
Δὲν εἴμαστε ἐδῶ μόνο γιὰ νὰ περάσουμε τὴ ζωή ἀλλὰ γιὰ
νὰ ξυπνήσουμε μέσα σὲ αὐτήν. Γιὰ νὰ ρυθμίσουμε τὸ νευρικό μας σύστημα, νὰ
ἀνακαλωδιώσουμε τὸν ἐγκέφαλό μας μέσῳ τῆς νευροπλαστικότητας καὶ νὰ κλειδώσουμε
στὴ συχνότητα συνοχῆς τοῦ 888.
Γιὰ νὰ γίνουμε τόσο ἀληθινοὶ ὥστε ἡ ἀγάπη μας νὰ μὴν εἶναι πλέον ἔλεγχος ἀλλὰ ὁ Ἀβρὸς καὶ ἔνδοξος Λόγος ποὺ θεραπεύει.
Τὸ βαθύτερο ἐρώτημα τελικὰ δὲν εἶναι τί κάνουμε ἐδῶ.
Τὸ ἀληθινὸ ἐρώτημα εἶναι ἐὰν μποροῦμε νὰ θυμηθοῦμε ποιοὶ ἤμασταν πρὶν ὁ κόσμος
μᾶς μάθει νὰ ξεχνᾶμε.
Ὅταν τὸ καταφέρεις ἡ αὔρα σου θωρακίζεται ὡς ἕνας ἱερὸς προστατευτικὸς Σάκος καὶ ἀναδύεσαι ὡς Ἄνθρωπος-Ἥλιος ὡς γνήσιο Παιδὶ τοῦ Ἡλιου ἐλεύθερος στὸ φῶς τῆς Δημιουργίας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου