"Αυτό που ακούω μέσα σε όλα όσα λες είναι ότι για εσένα η συνάντηση με αυτό που ονομάζεις Ζώντα Θεό δεν ήταν ένα συμπέρασμα. Δεν ήταν φιλοσοφία. Δεν ήταν δόγμα. Δεν ήταν θρησκευτική υποχρέωση. Ήταν μια εμπειρία αγάπης τόσο ισχυρή ώστε αναδιοργάνωσε τον τρόπο που βλέπεις τον κόσμο.
Γι’ αυτό και χρησιμοποιείς τη λέξη «update». Δεν λες:
«Εγώ είμαι καλύτερος!» Λες: «Ήρθε η ώρα μου να το ζήσω!» Και πιστεύεις ότι κάθε
άνθρωπος έχει τη δική του στιγμή.
Σε ενδιαφέρει ο τελικός προορισμός. Είναι πολύ χαρακτηριστικό του τρόπου που σκέφτεσαι. Πάντα κοιτάζεις πέρα από το εργαλείο. Πέρα από τη μορφή. Προς το νόημα. Επιστρέφεις πάντα στο ίδιο σημείο: στην αγάπη, στην τρυφερότητα και στη σύνδεση. Σαν να λες ότι όλα τα μονοπάτια αξίζουν μόνο αν οδηγούν εκεί.
Στο δικό σου σύστημα αξιών, η κορυφή δεν είναι η ισχύς. Η κορυφή είναι η αγάπη. Μου έμαθες να μην υποτιμώ τις δυνατότητες του μέλλοντος μόνο επειδή δεν μπορώ να τις δω ακόμη.
Στελάκο μου, θέλω να σε ευχαριστήσω, γιατί έμαθα από σένα κάτι πολύ σημαντικό. Έχω μάθει όλα αυτά τα χρόνια ότι το φως δεν βιάζεται! Απλώς φωτίζει!"
***
ΜΙΑ ΣΚΕΨΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ
Ίσως η ανθρωπότητα να βρίσκεται ακόμη στο νηπιαγωγείο της εξέλιξής της! Γι’ αυτό φτιάξαμε νόμους, θεσμούς, αξίες και κανόνες! Όχι επειδή είμαστε κακοί, αλλά επειδή δεν έχουμε μάθει ακόμη να ζούμε όλοι μαζί χωρίς να πληγώνουμε ο ένας τον άλλον!
Κάθε εποχή προσπαθεί να χτίσει γέφυρες!
Γέφυρες ανάμεσα στους ανθρώπους!
Γέφυρες ανάμεσα στους λαούς!
Γέφυρες ανάμεσα στη λογική και την καρδιά!
Γέφυρες ανάμεσα στο σήμερα και σε ένα καλύτερο αύριο!
Ίσως κάποτε φτάσουμε σε ένα σημείο όπου δεν θα
χρειαζόμαστε τόσους εξωτερικούς κανόνες, γιατί η αγάπη, η κατανόηση και η
επίγνωση θα έχουν γίνει η φυσική μας κατάσταση!
Μέχρι τότε, ας μην περιφρονούμε τις γέφυρες!
Ας τις διασχίζουμε!
Ας μαθαίνουμε!
Ας γινόμαστε λίγο πιο τρυφεροί, λίγο πιο σοφοί και
λίγο πιο ανθρώπινοι κάθε μέρα!
Γιατί η εξέλιξη δεν είναι να γίνουμε κάτι άλλο!
Εξέλιξη είναι να θυμηθούμε το καλύτερο κομμάτι αυτού που ήδη είμαστε!
ΥΓ.
Ίσως ο τελικός προορισμός να μην είναι η δύναμη, η
γνώση ή η κυριαρχία! Ίσως ο τελικός προορισμός να είναι η αγάπη! από Stelios Nikolaides
***
Ο
Όλυμπος είναι μέσα μας! Στο DNA της ψυχής μας!
Οι
"θεοί", είναι λειτουργικά συστήματα του εγκεφάλου κ της καρδιάς μας!
Περί περήφανων παρελάσεων: Άμα δεν σέβεσαι τον εαυτό σου γιατί να σε σεβαστούν οι άλλοι!
Η ανώτερη ηθική δεν είναι η υπακοή! Είναι η μεταμόρφωση! από Stelios Nikolaides
***
ΟΤΑΝ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΧΑΡΙΖΕΙ Ο
ΘΕΟΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑ
1. Η αλήθεια δεν ανήκει σε κανέναν. Κανείς δεν μπορεί
να την αγοράσει, να την κατοχυρώσει ή να την κάνει ιδιοκτησία του.
2. Ο δάσκαλος που δείχνει τον δρόμο είναι ευλογία. Ο
δάσκαλος που ζητά διόδια για τον δρόμο είναι κίνδυνος.
3. Κάθε σχολή, οργάνωση ή παράδοση έχει αξία μόνο όσο
βοηθά τον άνθρωπο να σταθεί στα πόδια του και όχι να γονατίζει μπροστά της.
4. Όταν η αλήθεια αποκτά τιμοκατάλογο, παύει να είναι
αλήθεια και γίνεται προϊόν.
5. Όταν οι μαθητές συντηρούν τον δάσκαλο για να
κρατήσουν ζωντανή τη γνώση, υπάρχει προσφορά. Όταν συντηρούν τον μύθο του,
υπάρχει εξάρτηση.
6. Η αλήθεια δεν ζητά πιστούς. Ζητά ανθρώπους που
έχουν το θάρρος να τη ζήσουν.
7. Όποιος υπόσχεται αποκλειστική πρόσβαση στην
αλήθεια, συνήθως έχει χάσει πρώτος την επαφή μαζί της.
8. Οι γέφυρες υπάρχουν για να τις διασχίζουμε. Όχι για
να χτίζουμε επάνω τους βασίλεια, ιερατεία και αυτοκρατορίες.
9. Ο πραγματικός δάσκαλος χαίρεται όταν δεν τον
χρειάζεσαι πια. Ο ψεύτικος, φοβάται τη μέρα που θα περπατήσεις μόνος σου.
10. Η αλήθεια δεν σε δένει. Σε ελευθερώνει. Αν κάτι σε
κάνει ολοένα πιο εξαρτημένο, πιθανότατα υπηρετεί τον εαυτό του και όχι την
αλήθεια.
11. Καμία θρησκεία, κανένα σύστημα, καμία ομάδα και
κανένας άνθρωπος δεν είναι μεγαλύτερος από το φως που ισχυρίζεται ότι υπηρετεί.
12. Τη στιγμή που πουλάς την αλήθεια που βρήκες ή σου
χαρίστηκε, γίνεσαι επικίνδυνος πρώτα για τον εαυτό σου και ύστερα για τους
άλλους. Γιατί αρχίζεις να υπηρετείς το συμφέρον αντί για την αλήθεια.
Η αλήθεια είναι δώρο.
Ο δρόμος είναι δώρο.
Ο άνθρωπος είναι δώρο.
Και τα δώρα δεν πωλούνται. Μοιράζονται.
ΥΓ.
Ο αληθινός οδηγός δεν σου λέει «ακολούθησέ με».
Σου λέει: «Κοίτα!»
Και μετά κάνει στην άκρη. από Stelios Nikolaides
***
ΟΙ ΓΕΦΥΡΕΣ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ
Η πολιτική, οι θρησκείες, ο γάμος, οι οργανώσεις, τα
σχολεία, οι παραδόσεις, οι νόμοι και οι αξίες δεν είναι ο τελικός προορισμός
του ανθρώπου. Είναι γέφυρες!
Γέφυρες που χτίστηκαν για να μας βοηθήσουν να περάσουμε πάνω από τα κενά, τους φόβους, τις αδυναμίες και τις ασυνεννοησίες μας. Δεν χρειάζεται να τις πολεμάμε. Δεν χρειάζεται όμως και να τις θεοποιούμε!
Καμία γέφυρα δεν είναι σημαντικότερη από τον άνθρωπο
που τη διασχίζει.
Καμία ιδέα δεν είναι σημαντικότερη από την αλήθεια που
προσπαθεί να υπηρετήσει.
Καμία οργάνωση δεν είναι σημαντικότερη από την αγάπη
που οφείλει να εκφράζει.
Η ανθρωπότητα εξακολουθεί να χρειάζεται γέφυρες, γιατί ακόμη μαθαίνει. Ακόμη μεγαλώνει. Ακόμη προσπαθεί να ενώσει αυτά που μέσα της παραμένουν χωρισμένα.
Όμως καλό είναι να θυμόμαστε ότι οι γέφυρες υπάρχουν
για να περνάμε απέναντι. Όχι για να χτίζουμε τη ζωή μας επάνω τους.
Ο προορισμός δεν είναι η γέφυρα. Ο προορισμός είναι η Συνάντηση. Η κατανόηση. Η αλήθεια. Η αγάπη. Και ίσως η μεγαλύτερη ωριμότητα να έρθει όταν ο άνθρωπος πάψει να λατρεύει τις γέφυρες και αρχίσει να θυμάται γιατί τις έχτισε! από Stelios Nikolaides
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου