Αγιασθήτω το όνομά Σου

Κάθε άνθρωπος γίνεται σημείον δόξης του Θεού καθώς βεβαιώνει τον Λόγο της ζωής του ως εν ουρανώ και επί της γης! Ο εξαγιασμός, σε συνθήκες αντιλόγου, κάθε ψηφίδας που αποτελεί το oν άνθρωπος, είναι και ο αγιασμός επί της γης του ονόματος του Θεού που δεν είναι παρά το όνομα κάθε ανθρώπινου όντος…

Άνθρωπος το άλλο όνομα του Θεού

Πόσο πόνο ακόμα,
πόση ήττα,
πόση αυθαιρεσία κακίας επί του εαυτού και των άλλων
μέχρι να ομολογήσεις το άλλο σου όνομα…

Αγάπη, η δύναμη που συνέχει το Όλον

Η αντίληψη των απειρότροπων σημείων της έκρηξης του θεϊκού ενός στην Δημιουργία ως ενιαίο, άγιο συμβάν, είναι η αναίρεση της εωσφορικής σφραγίδας του μερισμού και της διαχωριστικότητας. Μία η άγια Εικόνα, ένα Συμβάν, ένα Δρώμενο: η θεϊκή Αγάπη που συνέχει τα επιμέρους σημεία στο Όλον.

Ο χρόνος και ο χώρος ως καμπυλούμενα μεγέθη του νου

Η γραμμικότητα της συμβατικής λογικής που ανέπτυξε ο άνθρωπος για να ορίσει το άγνωστο, δυναμικά αναιρείται από τον κβαντικό χορό του ίδιου του νου. Χώρος-χρόνος, μέσα-έξω, πάνω-κάτω, μικρό-μεγάλο, εδώ-εκεί, στιγμή-αιωνιότητα, σημείο-απειρότητα, θεός-άνθρωπος, δεν είναι παρά ταυτόχρονες πραγματικότητες που ο ίδιος εμπεριέχει και διαμορφώνει κατ’ έμπνευση και δυναμική δράση του όντος του.

Στις θυγατέρες της Ιερουσαλήμ

Βοηθείστε με, βάλτε καρδιά να κρατήσουμε το Έλεος στην γη… Την 25η ώρα, την ώρα του Θεού!

Αθήνα αγαπημένη πόλη

Η καρδιά Σου Αθήνα, αγαπημένη των θεών, χτυπάει στην Ομόνοια… Που όμως μόνο ως ομόνοια δεν την ακούν τα τρομαγμένα παιδιά της γης που σε Εσένα καταφεύγουν… Μη, μη, μη γίνει η ανάγκη τους μίσος! Αθήνα, μητέρα του κόσμου αγκάλιασε τα παιδιά Σου! Παρηγόρησέ τα για το άδικο μέσα στο οποίο κολυμπούν… θύματα και θύτες μαζί… ανίσχυροι και ισχυροί του κόσμου τούτου… Δώσε τους χρόνο μέχρις ότου η Σοφία Σου τους διδάξει την Αγάπη!

Σε Εσένα που ανασταίνεις την ζωή

Πόσα ευχαριστώ…
Πόσα συγνώμη...
Πόσα σ’ αγαπώ…
Από την ψυχή μου σε Εσένα για όλους…
ΑΜΗΝ