Το χατίρι

Ακόμα και μέσα στην θνητότητά του ο άνθρωπος γελάει και χαίρεται με τους αγγέλους του Θεού μες στην αιώνια στιγμή της χαράς που εκείνοι μεταφέρουν στην γη… Γι’ αυτό το γέλιο, που και η πιο χωματένια ψυχή κάποιες στιγμές χαρίζει στον εαυτό της, γι’ αυτή την ελάχιστη, την έσχατη απόδειξη ότι ζει, Χριστέ μου κάνε απόψε ένα χατίρι, κι οι τελευταίοι
νά ’ρθουν πιο μπροστά…

Το τραγούδι Σου ως αιώνιος ήχος του Λόγου

Αλλά και το Τραγούδι του ανθρώπου η ίδια του η ζωή είναι, το ΜΗΝΥΜΑ που κάθε ανθρώπινο ον ΕΙΝΑΙ. «Τραγούδα κι ας μην υπάρχει αυτί να σ’ ακούσει» είπες μπάρμπα Νίκο… Εσύ, Οδυσσέα, το είπες Αναγγελία। Και Λάμψη। Τραγούδα για να μην πεθάνεις ποτέ! Τραγούδα για να αναστήσεις κάθε βουβό στόμα… Το δικό Σου Τραγούδι πάντως είναι η σωτηρία του κόσμου!

Η διάσταση αιτίου και αποτελέσματος

Ανάμεσα στο αίτιο και το αποτέλεσμα δεν παρεμβάλλεται παρά μόνο ο νους. Το ταυτόχρονο ενιαίο Συμβάν γίνεται για τον νου αίτιο, αποτέλεσμα, και μεταξύ τους απόσταση. Το Άγιο Πνεύμα είναι η άγια σχέση της δυναμικής εμφάνισης ενός ενιαίου και αδιαίρετου ιερού Συμβάντος.

Η πλαστελίνη της πραγματικότητας

Ο Νεύτων διατύπωσε τον νόμο της βαρύτητας παρατηρώντας ένα μήλο να πέφτει στη γη. Τι θα έλεγε άραγε αν Σε έβλεπε να αιωρείσαι; Ή να εμφανίζεσαι ταυτόχρονα σε διαφορετικά σημεία;

Το μυστήριο της ενότητας

Ο Χριστός-Εαυτός μας αποκάλυψε το μυστήριο του Ζώντος Θεού μέσα από τον μελισμό της θείας του ουσίας σε κάθε ανθρώπινο ον: Ο μελιζόμενος και μη διαιρούμενος… Αιώνια αδαπάνητος, ολόκληρος εδώ και ουδόλως απών από το Όλον… Αδιάψευστη σφραγίδα της ολογραμμικής του παρουσίας, η εκπεφρασμένη ομοιότητα σε κάθε θεϊκό σημείο της μοναδικής και ανεπανάληπτης διαφορετικότητας. Η αλληλοπεριχώρηση και διαπερατότητα των πάντων!

«Είμαστε από τους νικητάδες…»

Είμαστε νικητές γιατί δεν είδαμε ποτέ τον άνθρωπο γονατιστό! Δεν είδαμε ποτέ την ήττα, την ντροπή, την ενοχή, την αμαρτία του… Τον σκεπάσαμε με το βασιλικό ένδυμα της αγάπης, που φτιάξαμε από τα υλικά της δίχως όρια συμπόνιας, του δίχως όρια ελέους…

Αγιασθήτω το όνομά Σου

Κάθε άνθρωπος γίνεται σημείον δόξης του Θεού καθώς βεβαιώνει τον Λόγο της ζωής του ως εν ουρανώ και επί της γης! Ο εξαγιασμός, σε συνθήκες αντιλόγου, κάθε ψηφίδας που αποτελεί το oν άνθρωπος, είναι και ο αγιασμός επί της γης του ονόματος του Θεού που δεν είναι παρά το όνομα κάθε ανθρώπινου όντος…