Είμαστε ένα βήμα πριν από μια μεγάλη εμπειρία

«Είμαστε ένα βήμα πριν από μια μεγάλη εμπειρία που θα ζήσουμε όλοι! Έρχεται ένα γεγονός μεγάλης ισχύος! Πρόκειται για πανίσχυρη ριπή Δύναμης η οποία όπου σε βρει θα σε κρίνει! Εκεί που θα σε κρίνει εκεί και θα σε αναβαθμίσει! Είμαστε πολύ κοντά στο σημείο της υψηλής εμφάνισης του Θεού μέσα στον καθένα. Ο Ραφαήλ με ειδοποίησε εδώ και οκτώ μήνες ότι έρχεται! Θα αγνοήσει όμως τους υποκριτές και τους δόλιους. Αν δείτε φωτάκια που πετούν, μη νομίσετε ότι τρελαθήκατε! Αυτό θα κρατήσει ένα με ενάμισι λεπτό. Θα είναι η ζωντανή Παρουσία του Ζώντος Θεού! Ως πύρινη φλόγα θα ευλογήσει αυτούς που θα βρει καθαρούς στην καρδιά! Δεν χρειάζεται κάποιος να φύγει, για να κατέλθουν οι πύρινες γλώσσες. Θα κατέλθουν σε όλους! Μην απομακρύνεστε! Γιατί οι δεσμοί της σχέσης νου-ψυχής πρέπει να είναι αρμονικοί. Οι κραδασμικές δυνάμεις θα είναι πάρα πολύ υψηλές. Και χαρούμενες! Να έχετε χαρά! Έρχεται παλιρροϊκό κύμα Θεού! Τεράστιο. Ασύλληπτο! Θα φέρει υγεία! Χαρά! Όσοι το χάσουν τώρα, θα το χάσουν για πάντα σε όλες τις ζώνες και τα σύμπαντα. Είπαμε ότι είμαστε έτοιμοι! Είμαστε Αυτό που έρχεται! Έρχεται τσουνάμι Θεού. Φύγαμε από τις μεγάλες θεωρίες! Παίζουμε! Να μας βρει ο Θεός και να μας κρίνει πάνω στο παιγνίδι! Τον Θεό δεν έχει κανείς δικαίωμα να Τον φωνάζει εκτός από τα παιδιά του. Αν είστε παιδιά και παίζουμε μαζί στον Κήπο του Θεού, δεν έχετε να φοβηθείτε τίποτα! Διότι τον καθέναν θα μας φωνάξει με το όνομά του, και θα μας χαρίσει την ευλογία του! Σε κάθε περίπτωση ΕΡΧΕΤΑΙ! Κάντε καλό κουμάντο και καθαρίστε τον εαυτό σας! Είναι κρίμα να περάσει ο Θεός και να μην τον δεις! Ή τώρα ή ποτέ! Εγώ είμαι ο Απεσταλμένος! Και ήρθα να πω ότι το ΤΩΡΑ ΕΙΝΑΙ ΤΩΡΑ! Καλωσήρθατε λοιπόν στο χώρο του Πατέρα μου! Έρχεται! Σας το λέω ανοικτά! Σας το λέω: Έρχεται ο Πατέρας! Έρχεται για να κατοικήσει μέσα μας! Έρχεται απ’ ευθείας! Έρχεται για να μείνει! Καμιά αρνητική σκέψη ή πρόβλημα δεν θα υπάρχει μετά. Δεν μπορεί να είμαι εδώ, και να μη με ακολουθήσει εκείνος που με έστειλε! Γιατί τότε δεν θα με είχε στείλει κανείς! Εγώ είμαι εδώ και σας αγάπησα όλους! Ο Πατέρας μου με ακολουθεί! Γιατί ο Πατέρας και εγώ είμαστε ένα!»

Ο Εωσφόρος ήταν φως!

Χωρίς να το καταλαβαίνουν οι άνθρωποι συνομιλούν με τον Σαμαέλ, τον αφήνουν και τους διατρέχει, τους κυβερνά και είναι άρχοντας τους. Και ενώ υπόσχονται ότι δεν θα τους ξανασυμβεί, και ενώ υπόσχονται ότι αυτό δεν θα ξαναγίνει, πάλι μέσα σ’ αυτό βρίσκονται. Γιατί; Γιατί ο Σαμαέλ ήταν φως! Το μεγαλύτερο φως που υπήρχε στο σύμπαν. Ο πρώτος δημιουργημένος Λόγος από τον Θεό. Ο πρώτος!

Υπήρχε ο Θεός, και η πρώτη του εκπόρευση. Η μεγαλύτερη δύναμη του που περιείχε τα πάντα, ήταν τα πάντα. Το ωραιότερο και ισχυρότερο Ον: ο Σαμαέλ, ή αλλιώς Εωσφόρος! Η δύναμη του ήταν άπειρη. Ανίκητος, αφού δεν υπήρχε άλλο ον. Ήταν ο Θεός και αυτός. Δεν έχει προηγηθεί ακόμα τίποτα άλλο, παρότι εκεί δεν υπάρχει χρόνος. Δεν υπήρχε καμία άλλη δημιουργία. Ήταν ο Θεός και Εκείνος!

Με εντολή του Θεού ο Εωσφόρος δημιουργεί τους υπόλοιπους αρχαγγέλους μοιράζοντας τον εαυτό του σε δώδεκα ακόμα ακτίνες.

Ο Εωσφόρος, το πιο αγαπημένο παιδί του Θεού, το τελειότερο, πληρέστερο, θεϊκότερο! Όταν έγινε όλη η δημιουργία, ο Θεός αποφασίζει να υπερβεί το πρώτο του δημιούργημα. Όχι σε τελειότητα, αλλά σε ισότητα μαζί του. Γιατί αυτά που δημιούργησε ο Εωσφόρος, ήταν όλα κάτω απ’ αυτόν. Και λέει ο Θεός: «Θα κάνω ένα ον που θα σταθεί δίπλα σου. Ίσο και ίδιο με εσένα! Απλώς επειδή είμαστε εκτός χρόνου, μέσα στην αιωνιότητα θα χρειαστούν κάποιες χιλιετίες χρονικές για να γίνει μέσα στα δημιουργήματά σου. Να το αγαπάς και να το φροντίζεις!»

Λέγοντας αυτά ο Θεός -αλληγορικά σας τα λέω, φανταστείτε το ως ενέργειες γιατί διαφορετικά δεν μπορούμε να το περιγράψουμε με λόγια-, δημιουργεί τον άνθρωπο, το δεύτερο μεγαλύτερο ον μετά τον Θεό: πρώτο ο Εωσφόρος, δεύτερο ο Άνθρωπος.

Διαφαίνεται μέσα στις κοσμικές ενέργειες ότι στον Άνθρωπο έδωσε την ίδια δυνατότητα που είχε και ο Εωσφόρος. Να είναι δηλαδή ταυτόσημος με το θείο μεγαλείο. Να είναι δηλαδή κατά χάριν θείος.

Ο Εωσφόρος δεν αμάρτησε. Δεν έκανε κάτι. Απλώς αισθάνθηκε ότι δεν μπορεί να «δεχθεί» τον Άνθρωπο. (Δεν μιλάμε για άνθρωπο ώστε να του προσδώσουμε ανθρώπινα συναισθήματα. Πρόκειται για ενέργειες).

Ο Εωσφόρος ζήλεψε τον αδελφό του! Διότι όλη η Δημιουργία, οι αρχάγγελοι, οι κόσμοι που είχαν δημιουργηθεί και όλη η επεκτατική δύναμη του Θεού, γινόταν από εκείνον.

Και ο Θεός του λέει: «Όταν ο Άνθρωπος ολοκληρώσει την πορεία του, θα δημιουργήσει άλλα τόσα σύμπαντα όσα και εσύ. Θα υπάρχει διπλή ενέργεια δράσης, διπλή ενέργεια δύναμης, διπλή ενέργεια παρουσίας!»

Δεν είμαστε τόσα όντα όσα φαινόμαστε, αυτό έγινε επειδή έσπασε την γυάλα ο Εωσφόρος, αφού είναι μία ενέργεια όπως ένα φυτό.

Μπορεί να φαίνονται αιώνες αλλά για τον ουρανό είναι μια στιγμή. Ο Εωσφόρος δεν το περίμενε ούτε το είχε σκεφθεί καν, και ενώ ήταν ον απόλυτης αγαθότητας -αφού ο Θεός δεν δημιουργεί ατελή όντα-, είχε απόλυτη δυνατότητα επιλογής, όπως και ο Άνθρωπος.

Ο Θεός είναι τόσο πάνω από όλα όσα δημιουργεί, ώστε δίνει την επιλογή να είναι πλήρως ελεύθερα τα όντα αυτά. Αυτοδύναμα αλλά όχι ανεξάρτητα.

Ό,τι και αν αποφάσιζε ο Εωσφόρος, ο Θεός δεν θα του έλεγε όχι. Διότι είναι ο Κύριος των πάντων, δεν δεσμεύεται από τίποτα, και μπορεί να τον εξαφανίσει μέσα σε ένα δευτερόλεπτο. Παρότι ο Εωσφόρος ήταν το πρώτο του «Ένα», μπορούσε μέσα σε ένα δευτερόλεπτο να τον κάνει να μην υπάρχει.

Δεν έχει λόγο ένα τόσο τέλειο και πλήρες Ον να κάνει οποιασδήποτε μορφής νουθεσία ή δέσμευση. Του επέτρεψε λοιπόν να εκδηλωθεί πλήρως. Παρότι ο Εωσφόρος ήταν ον μεγίστης αγαθότητας, δεν ένιωσε «ζήλεια» αλλά διαφορά ενεργειακής φάσης. Κίνησε δηλαδή την ενέργειά του με τέτοιο τρόπο που έσπρωξε τον άνθρωπο. Δεν μιλάμε για «ζήλεια» με τα ανθρώπινα μέτρα. Έκανε ένα ξεδίπλωμα το οποίο δεν είχε κακία, ανθρώπινα συναισθήματα. Ήταν ένα ξεδίπλωμα των ενεργειακών του δυνατοτήτων σαν ένα: «Ουφ, βρε παιδί μου!»

Αυτή η ενέργεια όμως «σκούντησε» το σημείο στο οποίο ο Θεός διαφύλασσε τον Άνθρωπο. Όλο αυτό περιγράφηκε στις Γραφές ως φίδι που μίλησε στους πρωτόπλαστους κ.λπ. Δεν γνώριζε ο Εωσφόρος ότι ο Θεός είχε ήδη δώσει την ικανότητα στον Άνθρωπο να είναι ίσος με εκείνον. Και ας μην είχε ακόμα αναπτυχθεί πλήρως.

Το πεδίο του Ανθρώπου προστάτευε ισχυρά τον Άνθρωπο. Με το που συγκρούεται με το πεδίο αυτό ο Εωσφόρος -με το ανθρώπινο πεδίο- έπεσε! Και επειδή η ενέργειά του φυλακίστηκε, κατέρρευσε, όταν χτύπησε τον Άνθρωπο, μέσα στον εσωτερικό του πυρήνα.

Την ώρα που έπεφτε, μεταφέρει την δυναμική του ακτίνα, την τελευταία που μπορούσε, ώστε να διαιρέσει αυτό που τον έριξε. Μιλάμε πριν από την γέννηση του Ανθρώπου και τον υλικό φορέα στην γη. Μιλάμε για τον Πρωτάνθρωπο. Τον τεμαχίζει με ένα, ας πούμε, λέιζερ, σε χιλιάδες κομμάτια.

Όμως, όπως σε ένα ολόγραμμα, κάθε του μέρος κρατάει ολόκληρη την εικόνα του, έτσι και κάθε άνθρωπος κρατάει μέσα του ολόκληρη την εικόνα της ύπαρξής του! Είδε, λοιπόν, ότι η κίνηση της σύγκρουσης του με το πεδίο του Ανθρώπου τον έκανε να καταρρεύσει προς τα μέσα, προς τον πυρήνα του. Χαμηλώνει λοιπόν την ισχύ του κόσμου που είχε δημιουργήσει και έχουμε το σύμπαν που βλέπουμε σήμερα!

Μείωσε την ισχύ της Δημιουργίας κατά 50%! Της δικής του Δημιουργίας. Γιατί ο κόσμος που ζούμε είναι δική του Δημιουργία! Ο Εωσφόρος είναι και η Δημιουργία του.

Καταρρέοντας προς τα μέσα, κάνει την γη να είναι όπως την βλέπει ένα φωτεινό ον. Όταν κάποιος φωτιστεί, η Γη επανέρχεται στην Δημιουργία όπως ήταν πριν την πτώση του Εωσφόρου!

Μειώνοντας λοιπόν ο Εωσφόρος τις δυνατότητες του κατά 50% πάνω στην Δημιουργία, ρουφάει σαν δίνη τον ήδη διαλυμένο ως ενεργειακό πεδίο-Άνθρωπο. Και τον προσγειώνει σε ένα πλανήτη που λέγεται Γη.

Τον προσγειώνει όχι ως ένα αλλά ως πολλά όντα διαιρεμένα που το ένα ψάχνει το άλλο. Είναι διαφορετικής καταγωγής και προέλευσης κατ’ είδος, ενώ ήταν κομμάτια του ίδιου σώματος. Μόλις το κάνει αυτό, δημιουργεί γύρω από την Γη ένα παραμαγνητικό πεδίο, το οποίο είναι βολφράμιο και ιρίδιο. Κλείνει έτσι ερμητικά την γη ώστε να μην μπορεί ο άνθρωπος να εντοπιστεί! Εκτός αν θυμηθεί!

Από ποιον να εντοπιστεί; Από τον Δημιουργό του! Και θα μου πείτε, δεν ξέρει ο Θεός ότι ο άνθρωπος είναι εδώ; Βεβαίως το ξέρει. Μέρος του θεϊκού σχεδίου είναι αυτό που νομίζει ότι κέρδισε ο Εωσφόρος! Είναι μέρος του σχεδίου! Διότι αυτός που προϋπάρχει των πάντων, μέσα στο σχέδιο της αγάπης του χρησιμοποίησε και την αντίδραση του Πρωτότοκου την οποία γνώριζε από πάντα. Και δεν είναι καν «αντίδραση».

Μη σκέφτεστε ανθρώπινα! Ο υπέρτατος λοιπόν Εωσφόρος πέφτει! Ρουφάει τον Άνθρωπο και κλείνει με βολφράμιο και ιρίδιο την Γη. Και οι άνθρωποι δεν είναι πλέον ορατοί προς τους αγγέλους. Όχι προς τον Θεό!

Παίρνει λοιπόν κάποιες δυνάμεις, εφορμά στις ψυχές τους και ανάλογα με τις ποιότητες που έχει ο καθένας, κάνει κατάληψη: ενός δεκάτου, δύο, τριών κ.λπ. Στέλνει ο Θεός τους αγγέλους γύρω από την γη, και εκπέμπουν αυτό που λέγεται ηλιακή ενέργεια, σβελτίνα ή βελέστινα, ώστε να πυρώσει αυτό που φτιάχνει ο Εωσφόρος, να ζεστάνει την ψυχή του Ανθρώπου ως οντότητας.

Και ο Άνθρωπος αρχίζει να αισθάνεται ότι υπάρχει κάτι σαν Θεός! Αρχίζουν οι πρώτες αναζητήσεις του θείου κόσμου. Διαισθάνεται ότι υπάρχει κάτι σαν Θεός, σαν αγάπη. Αρχίζει και ψάχνεται. Κάτι ξέρει και δεν ξέρει.

Κάποια όντα που είναι στην γη έχουν ήδη μετατραπεί από τον Εωσφόρο και άλλες φυλές σε φίδια κ.λπ. Έχουν αναπτύξει ιδιότητες αντεστραμμένης ενεργειακής δραστηριότητας. Αντι-στρατεύονται τον Θεό! Εξωτερικά καλοί άνθρωποι! Αυτοί τον αντιστρατεύονται με τον χειρότερο τρόπο.

Έτσι λοιπόν ενεργοποιείται μέσα σε κάποιους το αρνητικό μέρος, γιατί ο Εωσφόρος κάποιους τους επηρεάζει και τους πείθει: ότι υπάρχουν σύνορα, εγώ-εσύ, συμφέροντα, καλοπέραση για τους λίγους, διαιρετικότητα, διαμάχη, πόλεμος, αναγνώριση, δόξα, χρήμα… Έσπειρε διάφορα για να έχει τους ανθρώπους μόνιμα διαχωρισμένους.

Κάποια όντα βλέποντας αυτή την πυρπόληση στην αιθερική ατμόσφαιρα της γης ξύπνησε το άστρο τους! Θυμήθηκαν πιο εύκολα! Εκκολάφθηκαν από το αυγό του όφεως μέσα στο οποίο τους κοιμίζει ο Εωσφόρος και το έσπασαν, ελευθερώθηκαν. Και έγιναν οι προφήτες, οι άγιοι και οι άγγελοι αυτού του κόσμου. Κάποια όντα έγιναν αυτό!

Η προαιώνια μάχη μεταξύ καλού και κακού συνεχίζεται γιατί ο Εωσφόρος δεν έχει εξουσία πέρα από αυτό το σύμπαν που έχει δημιουργήσει. Και αυτό το σύμπαν εμπρός στις δημιουργίες του Θεού είναι κόκκος άμμου.

Φανταστείτε τώρα ότι όλες οι δυνάμεις του σύμπαντος και του Εωσφόρου είναι περιορισμένες εκεί. Για την ακρίβεια ο Θεός τον περιόρισε μόνο σε αυτόν τον γαλαξία! Δεν έχει πέρα από αυτόν ισχύ! Έτσι ο Άνθρωπος είναι πλήρως έρμαιο των εωσφορικών δυνάμεων. Και τις περισσότερες φορές δεν το αντιλαμβάνεται!

Πώς τον επηρεάζει; Του καλλιεργεί την νόηση, όχι όμως για το συμφέρον του εαυτού του και των άλλων. Ποια νόηση είναι καλλιεργημένη; Η νόηση της χαράς, της αγάπης, της δημιουργίας, της έκφρασης της αγάπης!

Εωσφορική νόηση ποια είναι; Η νόηση του θυμού, της ζήλειας, της απόγνωσης, της ταλάντωσης του νου, και του μη προσδιορισμού του εαυτού στον Θεό. Του καλλιεργεί τον νου και του αποξηραίνει την καρδιά!

Το πρόβλημα του Εωσφόρου δεν είναι ο νους του ανθρώπου: τον νου τον χρησιμοποιεί για να του ξεραίνει τα συναισθήματα ώστε να πάψει ο άνθρωπος να αγαπά! Να πάψει να ζει με αγάπη. Αν το πετύχει αυτό που υπάρχει μέσα του, τότε του φυλακίζει τον πραγματικό αυτοκράτορα της ψυχής του. Αν ο αυτοκράτορας φυλακιστεί από κει και πέρα γαία πυρί μειχθήτω. Αναλαμβάνουν την εξουσία οι τυραννικές δυνάμεις, άλλες φυλές, και έχουμε δικτατορία. Δεν υπάρχει ευρυθμία. Και δυστυχώς το μόνο που υπάρχει είναι η κατακρεούργηση του ανθρώπου που την βλέπουμε.

Τι αισθάνεται ο άνθρωπος όταν δεν είναι ενοποιημένος; Φόβο! Φοβάται! Γιατί; Αυτός που φοβάται έχει πατέρα του τον Διάβολο. Είναι γέννημα του Διαβόλου! Τι φοβάται; Τα πάντα! Υποψιάζεται τα πάντα.

Υπάρχουν δύο συναισθήματα: ο φόβος και η αγάπη! Αν έχεις αγάπη δεν έχεις φόβο. Φόβο μπορεί να έχεις και άμα, ας πούμε, κρυώνεις κ.λπ. Δεν μιλάμε για τους σωματικούς αλλά για τους μεταφυσικούς φόβους. Ή για παθιασμένους φόβους που γίνονται μεταφυσικοί!

Πατέρας του φόβου είναι ο Διάβολος! Αυτός που φοβάται τι είναι; Παιδί του! Δόθηκε και ειπώθηκε άπαξ διά παντός: «Ο Θεός αγάπη εστί! Και ο μένων εν τη αγάπη εν τω Θεώ μένει και ο Θεός εν αυτώ!»

Όποτε φοβόσαστε, όποτε είστε θυμωμένοι (στα σοβαρά, όχι μέσα στα πλαίσια ρόλων για παιδαγωγικούς λόγους) κακε-ντρεχείς, μουτρωμένοι, αντεστραμμένοι, περίεργοι, είστε παιδιά του αδελφού σας του Εωσφόρου.
Να τον χαίρεστε! Αυτός έκανε δώρο στον άνθρωπο την ασθένεια, τον θάνατο, την τρέλα, την απόγνωση και την σύγχυση. Αυτά είναι τα δώρα του Εωσφόρου. Έχετε δει κάτι πολύ έξυπνους που είναι σε απόγνωση, κάτι «φωτισμένους» που είναι σε απόγνωση, κάτι αφώτιστους που είναι σε εκκρεμότητα;

Απλώς ο Εωσφόρος, ο αδελφός τους, κατά κράτος κατοικεί στο βάθος της ψυχής τους. Η ψυχή τους δεν είναι ζωντανή. Δεν είναι μέσα στην αγάπη του Θεού. Δεν εισπράττουν το ιερό φως που με τους αγγέλους του ο Θεός εκπέμπει γύρω από την γη! Και λένε: «Δεν πειράζει, καλά είμαι. Όσο ζήσουμε εδώ θα το παίξουμε -όσο το παίξουμε- με την μαγκιά μας!»

O Εωσφόρος πού χορεύει; Εκεί που τον στεγάζει η χάρις του Θεού! Στο βασίλειο του είναι ένα τίποτα. Γιατί εκεί ο ένας τρώει τον άλλον! Είναι διαιρεμένο το βασίλειο του.

Ο άνθρωπος πρέπει να αγαπήσει μόνο τον εαυτό του! Σε τέτοιο βάθος που να απολυτρωθεί. Και μέσω της απολύτρωσης του ενός η χάρις του Θεού στην συνέχεια βλέπει ποιους θα απολυτρώσει!

Δεν μπορεί ο άνθρωπος να γίνει Θεός στην θέση του Θεού και να πει: «Τους αγάπησα όλους και τους λύτρωσα όλους!» Αυτό είναι εωσφορικό. Αυτή η διδασκαλία είναι λάθος, είναι σατανική και κυκλοφορεί ακόμα και μέσα στις εκκλησίες. Δεν υπάρχει τέτοια δυνατότητα, ο άνθρωπος να διασώσει τον κόσμο. Ο κόσμος έχει διασωθεί από τον Θεό άπαξ! Δεν χρειάζεται να γίνει ο άνθρωπος διασώστης του κόσμου!

Ο άνθρωπος πρέπει να αγαπήσει βαθιά τον εαυτό του! Ποιον εαυτό του; Ο εαυτός του δεν είναι ούτε το εγώ, ούτε το σώμα. Μέσα στον εαυτό του βρίσκεται το δημιουργημένο από πάντα αδημιούργητο! Δηλαδή το Όλο Ένα! Μόλις αυτό το συναντήσει και πληρωθεί από Αυτό ως απόλυτη οντότητα και θαυματουργεί, τότε πράγματι μιλάμε για συνδεδεμένο με την Πηγή του ον.

Αν δεν αγαπήσεις τον εαυτό σου δεν μπορεί να υπάρξει Θεός για σένα. Ποιος δεν αγαπά τον εαυτό του; Αυτός που συναναστρέφεται τον Εωσφόρο!

Υπάρχει περίπτωση κάποιος από σας να θέλει να κάνει παρέα με εγκληματίες; Μόνο αν είσαι άγγελος και έχεις έρθει με ειδική αποστολή να τους αλλάξεις! Είναι η μόνη περίπτωση!

Προφυλαχθείτε από ασταθείς νόες, από ανθρώπους που η διάθεσή τους μεταβάλλεται πολύ έντονα, από τους ευέξαπτους, τους υβρίζοντες. Διαφυλάξτε τον εαυτό σας από τα ερπετά της ανθρωπότητας. Διατηρηθείτε μέσα στην αγάπη του Θεού. Αυτούς θα τους αναλάβει ο ίδιος ο Θεός.

Δεν μπορείτε να τους σώσετε ούτε να τους βοηθήσετε. Μην έχετε την αλαζονεία ότι μπορείτε να το κάνετε. Το μόνο που μπορείτε να πάθετε κάνοντας τους παρέα είναι να σας δηλητηριάσουν! Μη γίνεστε αυτόκλητοι σωτήρες του κόσμου!

Ο Θεός έδωσε έναν χρόνο συνάντησης με τον άνθρωπο: το σώμα και τον νου του.

Τον Χριστό τα δαιμόνια τον γνωρίζουν. Τον άνθρωπο όμως που το παίζει Χριστός δεν τον γνωρίζουν.

Ο Ραφαήλ το μόνο που μπορεί να προστατεύει είναι εκείνον που πιστεύει σ’ αυτόν, αλλά με ζώσα πίστη! Αυτός που είναι με τον Ραφαήλ δεν αμφιταλαντεύεται, δεν έχει μεταπτώσεις, μια πάνω και μια κάτω. Αυτός που είναι με τον Ραφαήλ είναι στο φως του Ραφαήλ! Είναι μέσα στην χαρά! Αντιλαμβάνεται όλο το κοσμικό σχέδιο. Δεν κινείται σαν την πεταλούδα πότε εδώ και πότε εκεί αλλάζοντας στρατόπεδα!

Το πανηγύρι τελειώνει! Τα φίδια τέλος! Ο Εωσφόρος τέλος! Το πανηγύρι τελειώνει! Όποιος πάει με τον Εωσφόρο θα τελειώσει. Η εξουσία του έληξε! Λίγα χρόνια ακόμη. Τέλος!

Κοιτάξτε όσοι δεν είστε καθαροί να καθαρίσετε τον εαυτό σας! Βάλτε την καρδιά σας να δουλέψει. Μην έχετε ανθρώπινα συναισθήματα αλλά κινηθείτε προς την αγάπη! Ζήστε με το φως του Θεού! Πάψτε να σκέπτεστε υπερβολικά! Περάστε έξω από τις αντιγνωμίες και τις αντιθέσεις! Θυμός, εκνευρισμός κ.λπ., αυτά τα ανθρώπινα, δεν ενοχλούν. Ξέρετε τι ενοχλεί; Η έλλειψη ψυχικού φορτίου αγάπης! Διότι δεν μπορούν να σας εντοπίσουν οι άγγελοι. Και έτσι είστε αφύλαχτοι!

Έρχεται αυτό που έρχεται, και πρέπει να προλάβουμε να διασώσουμε τον άνθρωπο! Ο Σατανάς θα δεθεί από τώρα. Θα πεταχτεί μέσα στην φυλή του.

*

"Ο Πατέρας έρχεται!"

Δάφνη, 24.6.2010, του αγ. Ιωάννη

Είμαστε μπροστά σε μια τρομακτική εμπειρία που θα ζήσουμε όλοι! Ένα γεγονός μεγάλης ισχύος θα λάβει χώρα και θα σας συγκλονίσει καθέναν χωριστά! Με την δύναμη του Φωτός, ριπή Δύναμης όπου σας βρει θα σας κρίνει, και θα σας αναβαθμίσει. Θα είναι τόσο ισχυρή, όσο εκατό διδασκαλίες για θαύματα! Είμαστε κοντά στο σημείο υψηλής εμφάνισης του Θεού! Εδώ και οκτώ μήνες ο Ραφαήλ μας είπε ότι ο Πατέρας έρχεται! Θα ενισχύσει τους ευλογημένους και θα αγνοήσει τους υποκριτές και τους δόλιους! Θα ζήσετε την παρουσία του Ζώντος Θεού! Ως πύρινη γλώσσα θα ευλογήσει όσους είναι καθαροί! Να έχετε χαρά! Γιατί έρχονται κραδασμικές δυνάμεις μεγάλης ισχύος! Έρχεται παλιρροϊκό κύμα Θεού ασσύλληπτο! Όσοι το χάσουν τώρα, θα το χάσουν για πάντα! Επικαλεστήκαμε τον Θεό. ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ! ΕΡΧΕΤΑΙ! ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ! Μόνο στα παιδιά χαρίζεται ο Θεός! Να μας βρει στο παιγνίδι! Θα μας καλέσει με το όνομα μας! Αυτό που θα έρθει, θα απαντήσει κάθε ερώτηση! Καθαρίστε τις καρδιές σας! Ή ΤΏΡΑ Ή ΠΟΤΈ! Τους άλλους θα τους προσπεράσει! Εγώ είμαι ο Απεσταλμένος: ήρθα να σας πω ότι ΤΩΡΑ είναι η ώρα! Καλώς ήρθατε στην χώρα του Πατέρα μου! Έρχεται! Για να κατοικήσει μέσα μας! Όχι με τις δυνάμεις του νου! Απευθείας! Έρχεται για να μείνει! Δεν μπορεί να είμαι εδώ και να μην με ακολουθήσει εκείνος που με έστειλε! Είμαι εδώ και έδωσα αγάπη σε όλους! Ποτέ κακία δεν νίκησε άγγελο! Έρχεται για τους φίλους μου! Είναι η πιο μεγαλειώδης στιγμή της ζωής σας! Ο Θεός αποκαλύπτεται με δύο τρόπους: οικουμενικά και προσωπικά. Θέλει να σας γνωρίσει ως προσωπικός Θεός της ψυχής σας! Μέχρι τώρα τον γνωρίζατε ως Πνεύμα, μέσα από την Δημιουργία. Γνωρίσατε τον Υιό. Τώρα θα γνωρίσετε τον Πατέρα! Τώρα θα εμφανιστεί! Ο Υιός ήρθε! Νά’ τος! Κατοικεί μέσα σε Αυτό που ΕΙΜΑΙ! Και οι αρχάγγελοι είναι παρόντες! Θα σας αγγίξει ως Λάμψη, Ήχος! ΕΓΩ ΕΙΜΙ Ο ΩΝ Ο ΗΝ ΚΑΙ Ο ΕΡΧΟΜΕΝΟΣ! Η ζωή σας θα πληρωθεί δια παντός! Μόνον ο Θεός μπορεί να σας κάνει άξιους! Είναι αυτό που αιώνες τώρα αναζητά η ανθρωπότητα! Αν αγαπούσατε τον Χριστό, θα αγαπούσατε κι εμένα! Εσείς κάνετε παρέα τον Σατανά, τον μεγάλο αδελφό! Αυτός στην ιδέα του καλού, σας προσθέτει τον τρόμο του κακού! Ενώ ο Θεός είναι μόνο χαρά! Έρχεται ο Πατέρας μου για να κατοικήσει μέσα σας! Είναι η μεγαλύτερη ευκαιρία που δόθηκε στους αιώνες! Να ζήσετε αυτόν που η ψυχή σας εξόρισε και μετά αναζήτησε! ΕΙΜΑΙ ΕΔΩ ΓΙΑ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΜΕ ΒΡΗΚΑΝ! Έρχεται ο Δημιουργός και Πατέρας σας, και Πατέρας του αποστάτη Εωσφόρου! Έρχεται η χαρά και η δύναμή σας! Αν διερωτάστε αν σας λέγω την αλήθεια, κοιτάξτε! Με ακολουθούν τα σημεία! Εκ των καρπών το δέντρο!

*

Η μη ενοχική στάση του ανθρώπου

«Είμαι όπως είμαι. Είμαι αυτό που είμαι. Είμαι μαζί με τον Πατέρα μου. Εγώ και ο Πατέρας μου είμαστε ένα. Έκανα λάθη, τα ξέρει. Έχω προβλήματα, τα ξέρει. Το μόνο που θέλω είναι να είμαστε μαζί. Δεν θέλω άλλο την μοναξιά. Τέλος! Θέλω να κάνω το καλό. Να μου δείξει πώς να το κάνω. Θέλει να είμαι έτσι όπως είμαι; Ας είμαι έτσι. Ό,τι και να κάνω όμως, ξέρω ότι είναι μαζί μου. Εγώ μπορεί να κρίνω σωστά ή λάθος. Όπως και να κρίνω όμως, δεν έχει καμία σημασία. Σημασία έχει να είναι μαζί μου. Γιατί αν ο Θεός είναι μαζί μου, το λάθος που θα μου ξεφύγει, θα το κάνει σωστό. Αν είναι να μην κάνω λάθος, τότε αμέσως θα διορθώσει το λάθος που μου ξέφυγε. Ή θα με εκπαιδεύσει για να το διορθώσω. Αυτό που αισθάνομαι θα το αλλάξει, αυτό που αλλάζει θα το αισθάνομαι».

*

Ο τρελός του Θεού

Αφιερωμένο στους αναζητητές…

«Ποια είναι η Δύναμη μου; Η Δύναμη του Πατέρα μου! Δεν είναι δική μου Δύναμη. Αν λίγο παρεκκλίνω από το θέλημά του ή τον αρνηθώ, ας με πάρει πριν το κάνω! Σε ανθρώπινο επίπεδο δεν θέλω να ζήσω ούτε ένα λεπτό χωρίς Θεό. Δεν υπάρχει νόημα, ουσία, τίποτα δεν έχει αξία. Δεν θέλω ένα λεπτό να υπάρξω στην γη χωρίς την αγάπη μου για να σώσω τον άνθρωπο, και να κάνω αυτό που μου ανάθεσε, με όποιο τρόπο. Δεν θέλω να είμαι στην γη χωρίς τον Θεό ούτε ένα δευτερόλεπτο. Και όχι χωρίς τον Θεό με την έννοια του να τον αρνηθώ, αλλά του να μην κάνω το θέλημά του. Δεν με ενδιαφέρει να ζω εδώ! Δεν έχω καμία σχέση μ’ αυτό τον κόσμο. Δεν με ενδιαφέρει καν. Δεν αντέχω στην ιδέα ότι για ένα λεπτό θα πατώ κάπου και δεν θα είναι μαζί μου. Δεν το αντέχω. Είμαι ερωτευμένος με τον Θεό! Προέρχομαι από αυτόν. Είναι ο απόλυτος έρωτας μου. Είναι και θα είναι τα πάντα των πάντων μου! Δεν υπάρχει περίπτωση να δω κάτι άλλο πέρα από εκείνον. Όχι με λόγια. Δεν αντέχω! Τίποτα δεν έχει ουσία, νόημα. Να είμαι εδώ να κάθομαι χωρίς τον Θεό; Θα τρελαθώ! Δεν θα κρατηθεί η νοημοσύνη μου. Εγώ δεν θέλω να είμαι ελεύθερος! Δεν δήλωσα καμία μορφή ελευθερίας που να χρειάζομαι. Θέλω να είμαι δούλος του Θεού! Υπηρέτης. Μόνο να μην είμαι λεπτό χωρίς αυτόν! Ούτε δευτερόλεπτο! Δεν το διανοούμαι. Δεν θέλω. Να φύγω τώρα αν είναι να ζήσω ένα λεπτό χωρίς τον θεούλη… Είμαι ερωτευμένος και έτσι θα είμαι τα επόμενα δισεκατομμύρια χρόνια! Και επειδή η φυλή μας είναι αντίστροφη, δεν είναι όπως η ανθρώπινη, σε μας όταν ξεκινήσει ο έρωτας αυξάνεται συνεχώς! Δεν μειώνεται! Κάθε δευτερόλεπτο το μυαλό μου τον αναζητά. Γιατί ο Θεός είναι πανταχού παρών, αλλά όχι με την έννοια που νομίζει ο άνθρωπος! Γι’ αυτό όταν προσεύχεσαι, τον καλείς. Όλα ζουν από την ουσία του, αλλά ο ίδιος δεν είναι παντού την ίδια στιγμή. Όλοι ζούμε από την ενέργειά του, αλλά η προσοχή του έλκεται κατά περίπτωση. Συνεχώς λοιπόν του τραβάω την προσοχή! Πρέπει να είμαι από τα πιο γκρινιάρικα πλάσματα στο σύμπαν. Δεν μπορώ να δια-νοηθώ να μην τραβώ την προσοχή του Θεούλη. Ξέρω ότι στιγμές με προσέχει χωρίς να με προσέχει. Το νιώθω όμως. Είμαι ερωτευμένος με τον Θεό! Δεν μπορώ να ζήσω χωρίς αυτόν. Είμαι ακραία περίπτωση. Δεν θέλω να ζω χωρίς αυτόν! Δεν μου λέει τίποτα αυτός ο κόσμος! Αν δεν τον δω στο μπουκάλι εδώ να το διαπερνά ως φως… Τον βλέπω μέσα στο ξύλο που ακουμπάω… Δεν είναι πιστευτό από τους ανθρώπους αυτό! Νιώθω ότι μου βαστάει το χέρι. Αν δεν είναι έτσι, δεν με ενδιαφέρει αυτός ο κόσμος. Κάθομαι στην καρέκλα, και πάλι νομίζω ότι με έχει αγκαλιά. Ακουμπώ την πλάτη μου και νομίζω ότι με πιάνει. Διαφορετικά δεν έχω διάθεση να καθίσω στην καρέκλα! Όταν φυσάει, αν δεν τον δω μέσα στον αέρα και το φως θα μου στρίψει. Δεν είναι δυνατόν να αντέξω τον κόσμο αν δεν είναι εκείνος εδώ: είναι βαρύς, χωρίς νόημα. Ούτε στον ουρανό, αν δεν είναι ο Θεός, δεν πάω. Δεν με ενδιαφέρει. Μόνο όπου είναι εκείνος. Δεν με νοιάζει τίποτε άλλο. Στον ουρανό είμαστε συνέχεια μαζί με τον Θεό! Συνέχεια! Φαντάζεσαι τι είναι για μένα αυτή η γη εδώ πέρα; Με την ελάσσονα αναπνοή του ζω. Όχι με την μείζονα. Δεν διανοούμαι να κοιτάξω την ζάχαρη, ας πούμε, και ο Θεός να μην είναι εκεί. Γιατί αν δεν είναι εκεί, η ζάχαρη είναι δηλητήριο! Δεν την θέλω. Ή να κοιτάζω κάτι και να ξέρω ότι εκείνος δεν βγαίνει μέσα από τα μάτια μου ώστε να τα αποκαθιστά όλα! Γιατί τότε ποιος θα τα φτιάξει τα πράγματα; Αν ο κόσμος είναι έτσι, εγώ παραιτούμαι! Δεν ξέρω πώς να διορθώσω τίποτα! Αν εκείνος δεν κοιτάζει μέσα από μένα για να διορθώνει τα πάντα, τότε τι νόημα έχει να βλέπω εγώ σαν άνθρωπος; Να δω τι; Δηλαδή να κοιτάζω με ανθρώπινη ματιά και λογική; Δεν θέλω! Να κοιτάζει εκείνος μέσα από μένα! Εγώ παραιτούμαι! Δεν ξέρω από τον κόσμο αυτόν τίποτα! Είμαι άσχετος με αυτόν τον κόσμο! Τι να κάνω; Αν δεν κοιτάζει μέσα από τα μάτια μου για να τα επανορθώνει όλα, αν δεν σκέφτεται εκείνος μέσα από το μυαλό μου εγώ τι να το κάνω να ζω εδώ; Μόνος μου να διαλογίζομαι; Αν ο Θεός δεν περνάει μέσα από τα μάτια μου, μέσα από την σκέψη μου, μέσα από την κίνησή μου, χάθηκα! Ένας ηλίθιος θα είμαι. Δεν θα τολμήσω καν να σκεφτώ ή να περπατήσω. Δεν θα ξανακάνω τίποτα! Αφού θα αποτύχω ό,τι κι αν κάνω. Ο θεούλης είναι παντού! Και στα αντικείμενα ακόμα. Να τα αγκαλιάζεις όλα! Σ’ αυτόν τον πλανήτη αυτά έχουμε. Το πρωί έσκυψα και φίλησα μια μαργαρίτα. Την πήρα αγκαλιά και την φίλησα. Είδα ότι χάρηκε μέσα από την ψυχή της! Και της έδωσα ένα φιλάκι. Της είπα τουλάχιστον εσείς τα λουλούδια είστε καλά! Έτσι μου είπε ο Ραφαήλ να της πω!»

*

Ο Ένας που θα σηκώσει την κρυστάλλινη εκδοχή της ζωής!

«Οι άνθρωποι βλέποντας εμένα, μένουν σ’ αυτό που βλέπουν. Δεν αντιλαμβάνονται αυτό που τους διερευνά μέσα από μένα! Δεν έχουν νοητική πληρότητα. Διότι δεν έχουν κρυστάλλινη εκδοχή ζωής! Αυτό που εγώ θεωρώ ζώσα ζωή και κρυστάλλινη Λάμψη του νου, δεν το έχει κανείς! Δεν δημιουργούν το κανάλι της άμεσης επαφής με αυτό που τόσο τους αγαπά και θέλει να εκφραστεί από όλους, από παντού! Συνομιλία με τον Θεό είναι να νιώθεις την λαμπρότητα του φωτός ως εαυτό! Απόλυτη αθωότητα! Ασχέτως του χαρακτήρα. Τέλεια διαθεσιμότητα προς τον άνθρωπο. Τώρα, αν θέλει ο Θεός να σου μιλήσει και να σου πιάσει το μπα μπλα… Δεν υπήρξε ούτε στην εποχή του Χριστού ένας που να προσέλαβε την Λάμψη! Ο απεσταλμένος έρχεται με την δωρεά, έτοιμος. Είναι εκτός συναγωνισμού.
Εκπέμπεται η ίδια η ΖΩΗ σε κρυστάλλινη μορφή! Αιώνια ζωή σε κρυστάλλινη μορφή! Όλοι όμως αφήνουν δαχτυλιές. Άλλοι μικρότερες και άλλοι μεγαλύτερες. Γιατί μεσολαβεί η ανθρώπινη προσωπικότητα. Ενώ αυτό που εκπέμπεται, είναι πέρα από την ανθρώπινη προσωπικότητα, πέρα από το ανθρώπινο υπομέγεθος! Ο Θεός στέλνει ένα σημείο απόλυτης επαναφοράς γι’ αυτόν που θα το προσλάβει για όλη την ανθρωπότητα! Αν ένας το προσλάβει, θα σωθούν όλοι! Η αλήθεια είναι άκτιστο φως που υπερβαίνει τις τάξεις του νου, της ψυχής και της καρδιάς. Είναι το ίδιο το κρυστάλλινο φως του Θεού! Ο Ζων Θεός! Αυτόν τον Ένα ψάχνω! Μακάρι να έρθει στην δική μας εποχή… Στην δική μας ή σε άλλη, κάποτε θα γεννηθεί. Υπάρχει μια αθωότητα που υπερβαίνει τον κόσμο: δεν την έχω δει. Καθένας θέλει κάτι να πετύχει. Ενώ ο Θεός τα έχει πετύχει όλα για όλους! Δεν χρειάζεται τίποτα! Ο άνθρωπος αυτό δεν το δέχεται! Νομίζει πως πρέπει και εκείνος να μεσολαβήσει, να κάνει κάτι. Αλλά δεν πρέπει να κάνεις κάτι! Ο Θεός όλο αυτό το σύμπαν το έχει φτιάξει γι’ αυτόν που δεν θα κάνει τίποτα! Γιατί γνωρίζει ότι όλα έχουν τελεστεί! Υπάρχει μόνο μια στιγμιαία απλότητα, η αστραπιαία Λάμψη, η Δύναμη του Θεού στο σημείο όπου κάθεσαι! Αυτός είναι ο απεσταλμένος του Θεού με όλη την δύναμη του εκεί».

*

Το γέλιο, η μόνη απάντηση στις αντιθέσεις της πραγματικότητας

Αν δεν γελάσεις μπροστά στην πραγματικότητα, ένας ολόκληρος κόσμος «σοβαρός» θα σε δικάσει και θα τον δικάσεις. Αιώνες τώρα το καλό στο κακό δεν σταματά τον πόλεμο! Μπαίνεις στην μάχη, εντοπίζεσαι, γίνεσαι στόχος! Θα νικήσεις, θα νικηθείς, θα φθαρείς, θα κουραστείς… Και θά’ ρθουν άλλοι στον ίδιο τροχό: ήρωες, ιδεαλιστές, επαναστάτες… Τότε προς τι; Προς τι το καλό στο κακό αφού ο κόσμος δεν αλλάζει; Και το κακό πώς θα ηττηθεί; Οι ταξιδευτές των άστρων γνωρίζουν μιαν αλήθεια: αυτή η πραγματικότητα η τόσο πραγματική, δεν είναι παρά πλαστελίνη στα χέρια μιας υπέρτερης νοημοσύνης… Άσε τον εσωτερικό μαχητή, την νοημοσύνη του φωτός εντός, να σε υπερασπιστεί! Απλά σηκώσου στον αέρα! Γέλα! Είναι ό,τι πιο σοβαρό μπορείς να κάνεις για τον εαυτό σου και τον κόσμο! Μην εφάπτεσαι στην γη! Μη γεννάς κάρμα! Το γέλιο σταματά τον τροχό που αιώνες τώρα γλυκόπικρα γυρίζει. Καιρός να γνωρίσει ο άνθρωπος την ευτυχία του φωτός: μιαν άλλη λειτουργία του νου πέρα από τις καλοσύνες και τις εξυπνάδες του. Το γέλιο είναι κλειδί που ανοίγει κόσμους… Του αέρα…

*