Η αισθητική είναι συνείδηση όχι απλώς «στυλ»

Η αισθητική ως αίσθηση μέτρου, απλότητας, νοήματος, είναι έκφραση της παιδείας ως συνείδησης μάλλον παρά ως πολιτιστικής επιλογής «στυλ», ατομικά και συλλογικά. Η αισθητική ενέχει πάντοτε την εσωτερική αρμονία περιέχοντος και περιεχομένου, μορφής και λειτουργικότητας. Η αισθητική μεταφέρει την αξία, το νόημα, την αυθεντικότητα του υποκειμένου. Δεν είναι τυχαίο που τα τελευταία 50 χρόνια στην Ελλάδα σχεδόν καταστράφηκε το αισθητικό ύφος και ήθος ζωής αιώνων, πράγμα που αποτυπώνεται στην χαοτική όψη των πόλεων που γκρέμισαν σπίτια και γειτονιές αισθητικής που ενείχε το μέτρο της ανθρώπινης κλίμακας και ως εκ τούτου της ανθρώπινης αξίας. Σίγουρα έχει να κάνει με την κρίση ταυτότητας αλλά και την εισαγόμενη «νοησιαρχία» που προσπαθεί να εκτοπίσει κάθε ρανίδα πνευματικότητας! Τι είναι πνευματικότητα; Για τους Έλληνες είναι η ίδια η ελληνική αίσθηση πραγμάτων, η ευθεία αίσθηση του ζην ελληνικώς!

*

«Άνθρωπον ζητώ!»

Ποιος είναι ο ορισμός του ανθρώπου; Εννοούσε άραγε ο Διογένης ως άνθρωπο τον καλό καγαθό; Ύστερα από τις συνταρακτικές αποκαλύψεις του Ραφαήλ για τις ποικίλες φυλές που κατοικούν στην γη -οι οποίες υπονομεύουν με διάφορους τρόπους τον άνθρωπο ενώ ταυτόχρονα τον απομυζούν χωρίς να αναβαθμίζονται από αυτόν, όπως είναι το θείο θέλημα-, ο Διογένης δεν μπορεί παρά να κυριολεκτούσε! Αναζητούσε έναν άνθρωπο εν μέσω την ανθρωπόμορφων! Γνωρίζουμε ότι στην γη μόνο το 1/10 είναι άνθρωποι. Τραγική μειοψηφία! Το θέαμα για τα όντα που έχουν πνευματική όραση είναι αποτρόπαιο: ο άνθρωπος συρρικνωμένος, φοβισμένος να αγωνίζεται για την πνευματική του επιβίωση εν μέσω των ερπετών! Αυτός, το αγαπημένο παιδί του Θεού… Όμως έσσεται ήμαρ!

*

Τίποτα λιγότερο από τα πάντα

Αυτό είναι το μόνο όνειρο που αρμόζει σε κάθε άνθρωπο! Ποτέ μη συμβιβαστείς με τίποτα λιγότερο από τα πάντα! Γεννήθηκες κληρονόμος ενός μαγικού, πανέμορφου βασιλείου το οποίο καλείσαι να διεκδικήσεις και να κατακτήσεις! Η «ολιγάρκεια» δεν είναι παρά έκπτωση στο αίτημα του απολύτου! Το σύμπαν θα σου δώσει αυτό που ζητάς! Και τι λιγότερο μπορείς να ζητήσεις από τα πάντα;

*

To whom it may concern ή, τι άλλο μπορεί να είναι ένα τριαντάφυλλο από τριαντάφυλλο

«Τραγούδα κι ας μην υπάρχει αυτί να σε ακούσει» έλεγες μπάρμπα Νίκο Καζαντζάκη… Ιδού η ύψιστη ανιδιοτέλεια, η μεγαλύτερη υπέρβαση: να χαρίζεις το τραγούδι της ζωής σου έτσι απλά, όπως ένα παιδί! Δώρο σε όποιον τον αφορά! Κανείς δεν μπορεί να είναι τίποτε άλλο από αυτό που είναι! Κάθε λουλούδι -αν είναι όντως λουλούδι- έχει την ουράνια ρίζα του! Τι άλλο μπορεί να είναι ένα τριαντάφυλλο από τριαντάφυλλο; Και πόσο μπορείς να προσπεράσεις το άρωμά του; Πόσο μπορείς να αγνοήσεις το κάλλος του; Κι αν μπορείς, το τριαντάφυλλο δεν παύει να παραμένει τριαντάφυλλο!

*

I don’t know how to love him…

Πώς να αγαπήσει ο άνθρωπος τον Ζώντα Θεό! Πώς να αποδώσει την τιμή και τον σεβασμό που αρμόζει στο θεϊκό Ον… Αμήχανος ο νους μπροστά στο θαύμα της καθόδου του ουρανού σε ανθρώπινο σώμα! Ο άνθρωπος βλέπει ό,τι είναι και είναι ό,τι βλέπει! Και μετά το πρώτο θάμβος -αν ποτέ συμβεί αυτό- ζητά να διαχειριστεί ανθρώπινα αυτό που δεν είναι ανθρώπινο! Μπροστά στο θαύμα του ενσαρκωμένου Όντος, μόνο άφεση, παράδοση, απόλυτος σεβασμός και ευλαβική δεκτικότητα αρμόζουν! Μπροστά σε ένα τέτοιο Ον τα λόγια σταματούν, ο νους σιωπά, η ψυχή αναγνωρίζει και ενθυμείται… Οποιαδήποτε εκδήλωση αγάπης είναι λίγη μπροστά στην αγάπη ενός τέτοιου Όντος που δέχεται οικειοθελώς να εγκλωβιστεί στον τρισδιάστατο κόσμο! Η αληθινή Συνάντηση είναι φως στο φως! Και έκρηξη του φωτός σε κάθε κατεύθυνση!

*

Η προσβολή κατά του Αγίου Πνεύματος

Οι αιρετικοί και όσοι αυτοκτονούν είναι, σύμφωνα με την Εκκλησία, εκείνοι που προσβάλλουν το Άγιο Πνεύμα υποπίπτοντας στο μοναδικό αμάρτημα το οποίο δεν συγχωρείται. Μα όλες οι αυτοκτονίες δεν είναι ίδιες, θα πει ο άνθρωπος! Και όμως ίδιες είναι, αφού καταφέρνει κανείς να προσπεράσει τον φύλακα άγγελο του διαρρηγνύοντας τον μανδύα προστασίας που του παρέχει ο Θεός εκ γεννήσεως, προσβάλλοντας έτσι βάναυσα τον Δημιουργό που του χάρισε την ζωή. Αιρετικοί, εξάλλου, υπό την έννοια του θανάσιμου αμαρτήματος δεν είναι οι θεολογικά και φιλοσοφικά πλανημένοι. Αιρετικοί είναι αυτοί που καταστρέφουν τον νου τους επιλέγοντας την τρέλα! Γιατί η τρέλα είναι επιλογή, εκτός από τις παθολογικές περιπτώσεις. Είναι κορύφωση της αλαζονίας και του εγωισμού μπροστά στην πρόκληση να αγαπήσεις τον κόσμο και να προσφέρεις τον εαυτό σου αντί να τον αρνηθείς γυρίζοντας του την πλάτη!

*

Ύβρις και Νέμεση

Η Ύβρις ως υπέρβαση των ορίων, της ηθικής δηλαδή και πνευματικής Τάξης, με αντίστοιχη συνέπεια την Νέμεση, την κινητοποίηση των νομοτελειών αποκατάστασης των πραγμάτων, μας αφορά και σε κοσμικό και σε ατομικό επίπεδο, αφού την υφιστάμεθα δραματικά. Πότε αλήθεια ο άνθρωπος περνάει την κόκκινη γραμμή προσχωρώντας στην ακάλυπτη ζώνη όπου τον κυνηγούν τα «σκυλιά του σύμπαντος», οι αδήριτοι νόμοι-φρουροί; Όταν χάνει την δόνηση την Αγάπης, την μόνη που τον συντονίζει με το θεϊκό γίγνεσθαι, αποποιούμενος έτσι την χάρη η οποία τον καθιστά αόρατο, αφού μόνο τότε είναι ελεύθερος από κάθε μορφής πρόθεση, δηλαδή κάρμα, πράγμα που του επιτρέπει να ταξιδεύει ανεμπόδιστα!

*