Η αμηχανία της φώτισης

Ποιος φωτίστηκε; Το εγώ! Και «μετά»; Αυτό στο οποίο δεν δίνεις διέξοδο γυρίζει και σε πνίγει! Το να προσπαθείς να σταματήσεις τον ποταμό είναι μάταιο, και το ίδιο επικίνδυνο με το να μην μπεις ποτέ σ’ αυτόν για να τον διαβείς και να περάσεις απέναντι! Το εγώ επιστρέφει δριμύτερο στον κόσμο με το προνόμιο της φώτισης για να αναζητήσει δικαίωση και αποτελέσματα! Ο κόσμος όμως είναι στην θέση του, ακόμα σκληρότερος και ανθιστάμενος! Μόνο στο μυστήριο της ενότητας, εκεί που το εγώ λιώνει μες στην προσφορά και την αγάπη, οι δυνάμεις του ανθρώπου είναι πραγματικά χρήσιμες στο μέτωπο του φωτός! Η μόνη ασφάλεια είναι η ζώσα σχέση και επικοινωνία με τον Οδηγό! Η χρυσή γραμμή μέσα από την οποία κατέρχεται το φως! Κάθε απομάκρυνση από την Πηγή ματαιώνει την όποια φώτιση και ο άνθρωπος μένει σε ένα επικίνδυνο μετεωρισμό. Γνωρίζει αλλά χωρίς λύτρωση! Και τότε στρέφεται εναντίον του Οδηγού του!

*

Οι ψυχές, φυσαλίδες συνείδησης που δημιούργησαν οι «πυρός φλόγες»

Οι φυσαλίδες αυτές συνείδησης, οι ψυχές, συμπυκνώνονται σε υλικά σώματα που κάποια στιγμή τα εγκαταλείπουν. Αυτό δεν κάνει τον άνθρωπο λιγότερο αθάνατο! Μια φυσαλίδα συνείδησης μπορεί να ξαναφτιάξει σώμα και να ενσαρκωθεί. Η ψυχή, η φυσαλίδα αυτή, δεν μπορεί να γίνει κάτι άλλο από αυτό που είναι: συνείδηση. Αυτό αφορά τους ανθρώπους! Όλα τα άλλα παίζονται για τους ανθρωπόμορφους που μπαίνουν στον κύκλο της εξέλιξης, όχι για τους ανθρώπους! Ο Χριστός εξάλλου δεν σταυρώθηκε από τους ανθρώπους!

*

Ο άνθρωπος ήρθε στην γη με τον πολιτισμό του

Ο άνθρωπος «φυτεύτηκε» εδώ πλήρης! Γι’ αυτό και θυμάται! Θυμάται ότι πρέπει να θυμηθεί… Επιτέλους ας σταματήσει το παραμύθι της εξέλιξης του πιθήκου σε άνθρωπο! Ο πόλεμος των προγόνων των Ελ με τους Άτλαντες κατέστρεψε τον τότε πολιτισμό, αφού οι Άτλαντες κατάφεραν να διαρρήξουν την ενεργειακή ασπίδα προστασίας.

Τα σαρκοβόρα τέρατα, τα ερπετά και όλα τα επικίνδυνα και απεχθή για τον άνθρωπο όντα, δεν ανήκουν στην πρωτογενή δημιουργία του Θεού. Είναι δημιουργήματα εκπεσόντων όντων, τα οποία μάλιστα από ένα σημείο και μετά, «σμικρύνθηκαν» με θεϊκή παρέμβαση για να είναι λιγότερο απειλητικά προς τον άνθρωπο τον οποίο στην κυριολεξία «έτρωγαν». Ο Μέγας Αλέξανδρος καταδίωξε τα δαιμονικά όντα σε όλο τον γνωστό τότε κόσμο και σφράγισε τις πύλες! Έκτοτε τρεις αρχαγγελικές οντότητες είναι ενσαρκωμένες στην γη σε μικρό ποσοστό της αρχαγγελικής τους Δύναμης, αρκετό όμως για να αφυπνίζει την ανθρώπινη συνείδηση… Ο Χριστός νίκησε κατά κράτος τον Δαίμονα, ανοίγοντας μια νέα εποχή για τον άνθρωπο ο οποίος είναι ελεύθερος πλέον να επιλέγει, μόνο αν θέλει, την επιβολή του Εωσφόρου.

2011: Τα καθορισμένα από τον ουρανό ενσαρκωμένα όντα «αρμολογούνται», για να εμφανίσουν στην γη την ενιαία Δύναμη που θα κατατροπώσει τα δαιμονικά όντα και θα διασώσει για μια ακόμη φορά τον άνθρωπο.

*

Η αγάπη είναι συγκολλητική ουσία των εγώ

Η αγάπη δρα στα εγώ όπως το τσιμέντο ανάμεσα σε τούβλα! Τα συγκολλά, αλλά δεν τα ενώνει! Η μέθεξη, η ταύτιση, είναι πέρα από οτιδήποτε μπορεί ο άνθρωπος να συλλάβει ως αγάπη: είναι το ίδιο το μυστήριο του Θεού! «Στο τέλος θα πετάξεις και την ασπίδα της αγάπης…»

*

Η κλίμακα των πραγμάτων

Η μακροκλίμακα πάντοτε φοβίζει τον άνθρωπο αφού δεν μπορεί να την ελέγξει. Τι σημασία έχει άλλωστε το μέγεθος ή η ποσότητα! Δεν είναι παρά σχήματα του νου! Στην πραγματικότητα μόνο τα απειραιώνια σημεία της συνείδησης υπάρχουν. Όλο το βάθος και η έκταση βρίσκονται στην στιγμιαία εμβάπτιση μέσα στο Φως! Μια αίσθηση, ένα βίωμα πληρότητας είναι η Λάμψη η οποία εμπεριέχει ακέραιο το Όλον. Ο Θεός δεν είναι το άπειρα μεγάλο αλλά το άπειρα μικρό! Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν εμπεριέχει παν ό,τι υπάρχει. Ο άνθρωπος τον αναζητά στην μακροκλίμακα και τον χάνει εντός του!

*

Η κβαντική φύση της αλήθειας

Ο ανθρώπινος νους ζητάει να τοποθετήσει γραμμικά και να εξηγήσει αυτό που στην φύση του είναι κβαντικό, δηλαδή χαοτικό. Το χάος, εντούτοις, δεν είναι παρά ύψιστη μορφή οργάνωσης και τάξης, μόνο που δεν είναι προσβάσιμο από την συμβατική λειτουργία του νου. Γι’ αυτό η αλήθεια διατυπώνεται μες στους αιώνες κβαντικά και όχι σειριακά. Ψηφίδες ατάκτως εριμμένες με πολλούς ελλείποντες κρίκους… Ο άνθρωπος θέλει να φτιάξει μια ενιαία θεωρία, μια ιστορία με αρχή, μέση και τέλος, για να εξηγήσει το παλλόμενο, αείποτε κινούμενο Παν Όλον! Αυτό είναι αδύνατον! Εκείνο που ενώνει τα κβαντικά σημεία σε μία προσωπική εκδοχή είναι ο παρατηρητής! Ο ίδιος δηλαδή ο άνθρωπος! Ο άνθρωπος είναι η ιστορία και η θεωρία που αναζητά! Γι’ αυτό και παρατηρώντας την, την δημιουργεί! Ό,τι λείπει στο παζλ του, ο ίδιος είναι! Ιδού η αλήθεια!

*

Η Ελλάδα των ανθελλήνων

Ξαφνικά οι «εκσυγχρονιστές», όψιμοι θαυμαστές του Διαφωτισμού, γύρισαν την πλάτη στην «καθ’ ημάς ανατολή», όπως περιφρονητικά αποκαλούν την πατρίδα τους, ανακαλύπτοντας ενθουσιασμένοι πως η Ελλάδα δεν είναι μια ζώσα πραγματικότητα, όπως εμείς οι ανόητοι την εννοούμε, αλλά ένα εθνικό μόρφωμα του 19ου αιώνα, αποτέλεσμα διεθνών συγκυριών! Πως δεν είναι ζώσα πραγματικότητα που κολυμπάει μέσα στους μύθους και τις παραδόσεις της, τα σύμβολα, την πίστη, την ανεξίτηλη μνήμη της ευγενικής, ουράνιας καταγωγής της… Μια ζώσα πραγματικότητα που αδιάψευστα την επιβεβαιώνει το διαχρονικό ποτάμι της γλώσσας, αποδεικνύοντας την πνευματική και όχι απλώς ιστορική συνέχεια του φαινομένου που λέγεται Ελλάδα! Ο Οδυσσέας Ελύτης στην ομιλία του ενώπιον της σουηδικής ακαδημίας κατά την απονομή σε αυτόν του Νομπέλ λογοτεχνίας επισήμανε ότι, από την Σαπφώ μέχρι σήμερα δεν έχει υπάρξει ούτε ένας αιώνας που να μην έχει γραφεί ποίηση στην ελληνική γλώσσα! Ο Έλληνας εμπεριέχει στο αίμα του την ταυτότητα του! Ο Ελλαδικός χώρος όμως δυστυχώς κατοικείται μόνο κατά το 1/10 από Έλληνες, και αυτοί λίγο έως πολύ κοιμούνται! Μη ξεχνάμε πάντως πως όταν η Δύση διαφωτιζόταν από το ελληνικό πνεύμα, η Ελλάδα είχε ήδη δώσει από αιώνες το φως στον κόσμο! Γιατί η Ελλάδα είναι το φως! Πώς να διαφωτιστεί το φως; Και πώς να μας διαφωτίσουν οι διαφωτισμένοι από μας που φως δεν έγιναν; Ευτυχώς άλλος είναι στο τιμόνι του πνευματοσκάφους που λέγεται Ελλάδα! Το αμετάκλητο πεπρωμένο της Ελλάδας είναι να αφυπνιστεί και να ηγηθεί του νέου πνευματικού πολιτισμού! Οι ελληνικές συνειδήσεις σε κάθε περίπτωση θα διασωθούν. Γιατί ακόμα και μισοκοιμισμένος ο Έλληνας είναι το αλάτι της γης και το μόνο φως του κόσμου!

*