Καλή Ανάσταση!

Για μιαν ακόμη φορά επαναδονείται ισχυρά το αιθερικό της γης από τα αρχετυπικά γεγονότα της Παρουσίας του Χριστού στην γη… Γέννηση, βάπτιση, μεταμόρφωση, δοκιμασία, δόξα, μυστικός δείπνος, προδοσία, θάνατος, ανάσταση, ανάληψη… Ζωντανεύουν τα βήματά του πάνω στην γη καθώς περπάτησε ως φως του κόσμου σπέρνοντας φωτολούλουδα αγάπης από τα οποία η ανθρωπότητα ζει δυο χιλιάδες χρόνια τώρα… Αιώνια παρών στέκεται στην θύρα: θα του ανοίξεις αυτή την Ανάσταση για να αναστηθείς; Καλή Ανάσταση με όλα τα λουλούδια της άνοιξης!

*

Οι στύλοι του κόσμου

Τα όντα του ουρανού με την ενσάρκωσή τους στην γη μεταφέρουν και την Πατρίδα τους! Η ίδια τους η ενσάρκωση είναι ομολογία του Ζώντος Θεού! Η ίδια τους η αναπνοή είναι μαρτυρία του ως εν ουρανώ και επί της γης, καθώς βεβαιώνουν και σφραγίζουν το θεϊκό θέλημα της χαράς όλων των όντων! Η αιώνια υπογραφή της χαράς είναι και η χάρις της αποκατάστασης από την πτώση που είναι πάντοτε η αποστασία από το μυστήριο της ενότητας. Τα ουράνια όντα είναι οι μυστικοί στύλοι του κόσμου: Λάμψεις Φωτός που εκτοπίζουν το εωσφορικό σκοτάδι! Είναι οι ανατρεπτικοί εισβολείς στο κράτος της κακίας!

Το «αλλού» είναι τρόπος όχι τόπος

Το «αλλού» ως τρόπος είναι η ορθόδοξη οπτική ως προς το ιερό συμβάν της ζωής. Ο παράδεισος είναι δοξαστικός, ευχαριστιακός τρόπος του ζην: η ζωή σου ως σημείο δόξης του Θεού! Ο τρόπος είναι η ευγένεια, το κάλλος, η χαρά της ζώσας ζωής: η ζωή ως χάρις! Ο τρόπος σου είναι και ο τόπος σου!

                                                                          

Πλήρης ιδεών

Πλήρεις ιδεών φεύγουν οι ζωντανές ψυχές! Αυτοί που τολμούν να ζήσουν πρωτότυπα, «έξω από τον χάρτη» την προσωπική τους αλήθεια! Καλό ταξίδι, Μανόλη! Μετέφερες κάτι από το άρωμα του δασκάλου σου, του Όσσο, μέσα από τον ανατρεπτικό και παιγνιδιάρικο λόγο σου… Αθώα, παιδική ψυχή… Πήρες την εκδίκηση της γυφτιάς! Τα όνειρα λαμβάνουν ούτως ή άλλως εκδίκηση στο happy end!

*

Πάρτε μαζί σας τον Θεό όπου πάτε!

Μας έμαθαν να αποστρεφόμαστε την «αμαρτία», το «κακό», τον ίδιο μας τον εαυτό όταν δεν είναι όπως τον θέλουμε. Ο Ραφαήλ μας δίδαξε μόνο ένα πράγμα: σε ό,τι κάνουμε, όπου πηγαίνουμε, να παίρνουμε τον Θεό μαζί μας! Τότε εκείνος κάνει τα λάθη σωστά, την «αμαρτία» επίγνωση, την άγνοια γνώση. Όλα καίγονται στο φως! Πάρε μόνο τον Θεό μαζί σου όπου πας!

*

Η λήθη της αλήθειας σου

Κάθε ον αναπτύσσεται κατά το είδος και την τάξη του. Ανάλογη είναι και η αλήθεια του αλλά και η λήθη ως προς την αλήθεια του. Την δική σου αλήθεια μόνο μπορεί να ξεχάσεις! Ο ύπνος είναι πάντοτε «διακοπή» της συνείδησης. Το πόσο όμως κινδυνεύεις από αυτό εξαρτάται από το πού κοιμάσαι! Κοιμάσαι στο σπίτι σου, κοιμάσαι στον δρόμο, κοιμάσαι στην ζούγκλα; Η αλήθεια είναι όψη της ζωής. Η λήθη είναι όψη του θανάτου!

*

Η αθώωση

Αυτός που δεν έχει αθωώσει τον δικό του εαυτό, παντού βλέπει ενόχους! Αυτός που έχει αθωώσει τον εαυτό του, παντού βλέπει αθώους! Αθωώνεις και αθωώνεσαι από αγιότητα όχι από πώρωση! Γιατί τι άλλο είναι η αθωότητα από την παραδοχή ότι είσαι παιδί του Θεού; Μόνο το παιδί του Θεού μπορεί να είναι άγιο! «Γίνετε σαν τα παιδιά γιατί δική τους είναι η βασιλεία των ουρανών!» Τι να χρεώσεις σε ένα παιδί; Αθώος, εξάλλου, είσαι όχι γιατί δεν κάνεις λάθη αλλά γιατί έχεις Θεό!

*