Φοβού το ψευδεπίγραφο, το «αντίγραφο», αυτό που ανήκει στον πατέρα του ψεύδους.

Για λύκους με δορά προβάτου μίλησε ο Χριστός! Και για τον σατανά ως τον πατέρα του ψεύδους, ως το αντίθετο της αλήθειας που ο Χριστός ο ίδιος είναι, σύμφωνα με τον λόγο του Εγώ ειμί η οδός, η αλήθεια και η ζωή. Το ψεύδος δεν είναι μόνον η ευθεία άρνηση της αλήθειας αλλά και η μίμησή της! Αυτό που μιμείται την αλήθεια χωρίς να είναι αληθινό: η υποκρισία, το δήθεν, το αντίγραφο, που τόσο μπερδεύουν τον νου πολλές φορές γοητεύοντας αλλά και ξεγελώντας τον! «Ντυμένοι φίλοι ήρθαν οι εχθροί» λέει ο Ελύτης. Φοβού αυτό που φαίνεται αληθινό αλλά δεν είναι! Ο Εωσφόρος ήταν ο λαμπρότερος άγγελος προτού εκπέσει από αλαζονεία! Ακόμα γνωρίζει την αλήθεια,  αλλά την γνωρίζει χωρίς αγάπη! Γι’ αυτό ενσπείρει στον ανθρώπινο νου το ψεύδος! «Γνωρίστε την αλήθεια και η αλήθεια θα σας ελευθερώσει» μας είπε ο Χριστός. Και ο Χριστός ΕΙΝΑΙ η αλήθεια!

*

Είναι αρκετή τιμωρία για τον άλλον η αρνητική του κατάσταση!

Ο τρόπος που σκέφτεσαι προσδιορίζει τον κόσμο μέσα στον οποίο ζεις. Η αρνητικότητα σε περιορίζει σ’ έναν κόσμο πόνου και ασχήμιας. Ό,τι βλέπεις, υφίστασαι. Όπου αποδίδεις την πνευματική σου υπογραφή αυτό και σε εξουσιάζει. Είναι αρκετή η τιμωρία τού να είναι κανείς μακριά από το φως! Δεν χρειάζεται την τιμωρία των συνανθρώπων του. Μόνο βοήθεια! Μόνο φανέρωση της ομορφιάς του φωτός! «Το τιμούρισμα είναι του Θεού όχι των ανθρώπων!» έλεγες Ηλία μου. Η αλήθεια είναι ότι ο Θεός δεν τιμωρεί. Στην πραγματικότητα αυτοτιμωρείσαι καθώς αυτοαποκλείεσαι από την Γιορτή της Ζωής!

*

Πήδα από το σκάφος της σκέψης όταν έρθει η ώρα, έχοντας εμπιστοσύνη ότι το αλεξίπτωτο της αγάπης θα ανοίξει!

Έχε εμπιστοσύνη πως σε κάθε περίσταση είναι ο Θεός παρών! Δεν μας ζητά κάτι που δεν μπορούμε! Δεν ζητείται από την ανθρωπότητα το πέρασμα στην μη σκέψη ενώ δεν μπορεί να το πραγματοποιήσει! Η σκέψη γίνεται λόγος και σε φέρνει ως την άκρη εκείνη από την οποία πρέπει να πηδήσεις! Πρέπει να περάσεις την Άβυσσο! Και η Άβυσσος δεν περνιέται με τον νου! Ο νους είναι βαρίδι. Ο μη νους δεν είναι άλλο από  καθαρή αγάπη! Ας μη φοβάται ο άνθρωπος το κενό! Δεν υπάρχει κενό που να μην το γεμίζει η αγάπη του Θεού! Δεν καλείσαι να πηδήσεις στο «κενό» που φαντάζεται ο νους! Στην πραγματικότητα εγκαταλείποντας τον νου πηδάς στην αγκαλιά του Θεού!

*

Όπου είσαι, να είσαι σημείο δόξης του Θεού!

Ο άνθρωπος ονειρεύεται πολλά για να δικαιώσει και να καταξιώσει την ζωή του. Και καλώς καμωμένο ό,τι από το όνειρο του κάνει πράξη: τέχνη, λόγο, γιορτή, έρωτα, αγάπη, φως! Το μεγαλύτερο έργο τέχνης, εξάλλου, είναι ο άγιος εαυτός. Να είσαι σε κάθε στιγμή και τόπο σημείο δόξης του Θεού! Εν σιωπή ή μη. Κάτω από όλες τις συνθήκες, κάτω από όλες τις περιστάσεις! Η ζωή σου να είναι θυμίαμα δοξαστικής, ευχαριστιακής προσευχής προς τον Δημιουργό σου και έκφραση Ζώσας Ζωής προς τον κόσμο!

*

Ήρθαμε για να σπάσουμε τ’ αμπάρια του κόσμου! Να γκρεμίσουμε κάθε μορφής «στεγανά»

Εσύ στο πλοίο που δούλεψες, σχεδόν παιδί, άνοιξες τα αμπάρια και έσπασες κάθε ταξικότητα! Έφερες την γιορτή στην γαλέρα των εργαζομένων στο πολυτελές κρουαζιερόπλοιο που διασκέδαζε αμέριμνο στο κατάστρωμα! Ο Τσε Γκεβάρα κολύμπησε στο νησί των λεπρών για να σπάσει την προκατάληψη και την απομόνωση! Χρόνια στους δρόμους χαρίζουμε αγαθά κάθε λογής και λέξεις «σε όποιον τύχει»! Να σπάσει κάθε αντίληψη διαχωρισμού, προνομιούχων και μη. Κάθε μορφής ταξικότητα! Ήρθαμε να φέρουμε φως, αγάπη κι ομορφιά σε κάθε ψυχή!

*

Το μόνο πράγμα για το οποίο οφείλεις να ζητήσεις συγχώρηση από τον Θεό είναι γιατί δεν συγχωρείς τον εαυτό σου!

Ο άνθρωπος ασχολείται πολύ με τις αμαρτίες του (κυρίως τις σωματικές) τα λάθη του, τις χαμένες, όπως νομίζει, ευκαιρίες. Και μέσα από την ενοχή τιμωρεί τον εαυτό του για όσα δεν καταφέρνει να είναι! Τι άδικο! Τι κρίμα! Κάθε στιγμή είναι μια ολόλευκη σελίδα για να γράψει την πιο όμορφη ιστορία! Κάθε στιγμή είναι Πύλη προς τον κόσμο των άπειρων δυνατοτήτων που εγγενώς έχει μέσα του! Για ένα μόνο πράγμα οφείλει να ζητήσει συγγνώμη από τον Δημιουργό του: για το ότι ο ίδιος δεν συγχωρεί τον εαυτό του!

*

Η πόρτα του Παραδείσου δεν έκλεισε ποτέ! Δεν υπάρχουν τείχη!

Όλη η περίφημη Πτώση βασίζεται σε ένα μεγάλο ψέμα. Πως υπήρξε διαχωρισμός Θεού και ανθρώπου! Αυτό μόνο στο νου του ανθρώπου επισυνέβη! Δεν έγινε ποτέ άλλο τίποτα από φως! Η πόρτα του Παραδείσου δεν έκλεισε ποτέ! Δεν υπάρχουν τείχη! Καμιάς μορφής τείχη! Μόνο εκείνα που ορθώνει ο νους στο Μάτριξ που ο ίδιος δημιουργεί! Οι άγγελοι που στέκονται στην Πύλη δεν την κλείνουν! Αντιθέτως, την κρατούν ανοικτή! Επιτέλους ας γυρίσει ο άνθρωπος να δει πόσο δέσμιος των ίδιων του των λέξεων είναι, οι οποίες ως γεννήματα του νου του τον παγιδεύουν διαρκώς κρατώντας τον οικειοθελώς έξω από την Γιορτή του Κόσμου!

*