Είμαστε αθώοι γιατί ο Χριστός μας συγχώρησε!

Η χαρά είναι που μετράει!

Τι ωραία που θα ήταν να μέναμε απλώς στην μουσική! Ούτως ή άλλως το ζητούμενο είναι η χαρά! Να χαιρόμαστε που είμαστε μαζί! Να χαλαρώνει ο νους! Καθένας να έρχεται στο κέντρο του και να επιτρέπει στον Θεό να τον ευεργετεί με τον φυσικό τρόπο που εκείνος γνωρίζει! Μετερχόμαστε και τον λόγο! Και αυτός χρειάζεται! Ο ιερός λόγος δίνει μια διάσταση που χρειάζεται ο άνθρωπος! Το παιγνίδι εντούτοις είναι η μεγαλύτερη, ούτως ή άλλως, προσφορά στον εαυτό μας, στους άλλους και στον Θεό! Γιατί ο Θεός αγαπά τα παιδιά!

*

Ο λόγος, όταν είναι αληθινός, δίνεται με την βοήθεια του Ζώντος Θεού και τον ακολουθούν τα σημεία!

Ο άνθρωπος έχει εθιστεί στον λόγο. Δεν είναι λόγος όμως αυτός που χρησιμοποιεί. Έχει εθιστεί να ακούει λέξεις, να διαβάζει, να μιλάει άσκοπα! Λόγους δηλαδή που δεν ποτίζουν το Δέντρο της Ζωής του ούτε το Δέντρο της Ζωής του κόσμου! Λόγους μάταιους, λόγους επιθετικούς προς τον εαυτό του και τους άλλους! Και πολλές φορές καταστροφικούς! Λόγους που απηχούν έναν νου που σκέφτεται ανόητα, εκτός του κέντρου της Ζωής που είναι ο Λόγος, ο Χριστός, η Αγάπη: το σημείο σύνδεσης των Άνω με τα Κάτω!

Όταν ο λόγος δεν υπηρετεί την Ζωή, τότε είναι μάταιος!

Όταν ο λόγος δεν υπηρετεί την Ζωή, τότε είναι μάταιος! Δεν υπηρετεί τον Θεό! Τότε κατακρατούμε και βεβηλώνουμε ένα ύψιστο θεϊκό Δώρο! Γιατί τον λόγο ο Θεός τον χάρισε μόνο στον άνθρωπο! Και αυτό για να μπορεί να επικοινωνεί με τον εαυτό του, με τους συνανθρώπους του και με τον ίδιο τον Θεό, απευθύνοντας το βάθος και την ποιότητα της νοημοσύνης αυτής που του χαρίστηκε! Και αυτή είναι πάντοτε δοξαστική, ενωτική, και συλλειτουργεί με το όλο μυστήριο του Θεού!

Ο λόγος είναι ο ίδιος Μυστήριο!

Ο άνθρωπος της σημερινής εποχής τιμωρείται πάρα πολύ, αυτοτιμωρείται από την ίδια του την δραστηριότητα τού να σκέφτεται, να μιλά και να εκφράζεται άσκοπα και ανίερα! Με τρόπους δηλαδή που δεν υπηρετούν την Ζωή του και την Ζωή του κόσμου! Βλέπουμε ότι τον άνθρωπο τον πολεμά ο ίδιος του ο νους, οι ίδιες του οι σκέψεις, οι ίδιες του οι εκδοχές! Τρομοκρατείται και βάλλεται από τον ίδιο του τον εαυτό, και τους συνανθρώπους του βεβαίως, που τον κτυπούν με τον ίδιο τρόπο, λεκτικά, αλλά και σκεπτικά -δηλαδή ενεργειακά.

Χρησιμοποιεί ο άνθρωπος το ύψιστο εργαλείο που του έχει δώσει ο Θεός για να δημιουργεί πραγματικότητες φωτός, για να εναντιώνεται προς την ζωή και προς το θέλημα του Θεού πληγώνοντας έτσι τον εαυτό του, τους άλλους και τον κόσμο! Έχουμε ευθύνη για τον τρόπο που χρησιμοποιούμε τον λόγο!

Το παιγνίδι, η χαρά, το «μαζί», η Γιορτή, όλο αυτό το όμορφο «χαλαρό» κλίμα χωρίς σοβαροφάνειες και στημένα πράγματα- δεν σημαίνει, από την άλλη, εξαχρείωση στο να λέει και να πράττει κανείς οτιδήποτε -λεκτικό ή με το μυαλό του ή με τις πράξεις του. Σε ένα χώρο εδώ, που είναι Σύναξη για το καλό, για την Αγάπη! Πίσω από την απλότητα με την οποία βρισκόμαστε και αγγίζουμε ουρανό, να μην ξεγελιόμαστε και να θεωρούμε ότι όλα αυτά δεν είναι τίποτα, «είναι γνωστά», «τα ξέρουμε», και να κινούμαστε εδώ με τον ίδιο τρόπο που έχουμε μάθει να κινούμαστε στον κόσμο: άσκοπα, επιπόλαια, εκτός του κέντρου του εαυτού μας!

Είναι μεγάλη άσκηση να χαλαρώνουμε χωρίς να φεύγουμε από το κέντρο μας!

Να υπάρχουμε ως ελεύθεροι άνθρωποι που δεν χρειάζονται αφεντικά και υποδείξεις, αλλά σεβόμαστε τον εαυτό μας, την Χριστότητά μας. Σεβόμαστε το σημείο εδώ που βρισκόμαστε και ο Θεός θέλει να μας ανοίγει μια τεράστια ευλογία!

Δεν είναι τυχαίο που ο Χριστός αποκαλείται «Λόγος»

Θείος Λόγος! Θα μπορούσε να τον χαρακτηρίζει μια άλλη λέξη, μια οποιαδήποτε λέξη. Δεν είναι όμως τυχαίο που είναι αυτή! Γιατί ο λόγος είναι μια ιερή έννοια, μια ιερή ιδέα καθόσον δεν σημαίνει μόνο την ομιλία ή την ικανότητα του ομιλείν, αλλά την διαδικασία και την Πηγή που γεννά αυτό που ο λόγος είναι: ο ενδιάμεσος παράγοντας! Είναι η σχέση ανάμεσα σε δύο πράγματα! Η λέξη «λόγος» προσδιορίζει την ίδια την έννοια του Μεσσία, καθόσον ο Χριστός είναι ο ενδιάμεσος παρά-γων, αυτός που ήρθε για να συνδέσει τον άνθρωπο με τον Θεό! Και γινόμενος ο Θεός άνθρωπος, ανοίγει τον δρόμο για να γίνει ο άνθρωπος κατά χάριν Θεός! Αυτό είναι το μέγιστο μυστήριο της ενανθρώπισης του Χριστού στην Γη, το οποίο έπραξε μέσα στην ύψιστη θεουργία της Ζωής του, την οποία επισφράγισε με την ανάσταση και την ανάληψη στον Πατέρα Του.

Κυριακή των Βαΐων, ξεκινάει η Μεγάλη εβδομάδα: ο άνθρωπος υποδέχεται τον Χριστό με το «Ωσαννά» και μέσα σε λίγες μέρες η κραυγή του γίνεται «Σταυρωθήτω»!

Είναι συνταρακτικά τα μηνύματα των ημερών αυτών της Μεγάλης Εβδομάδας. Καλό θα ήταν να τα σκεφτούμε. Ας μην αφήσουμε και αυτό το Πάσχα, και αυτή την Ανάσταση να περάσουν χωρίς να αγγίξουν την ψυχή μας στο βάθος εκείνο που μπορεί να μας μεταμορφώσει και να μας επιτρέψει να αναστηθούμε! Γιατί ο Χριστός σταυρώθηκε για την δική μας ανάσταση!

  

Ο Χριστός από κανέναν δεν ζήτησε, ούτε θα ζητήσει ποτέ να σταυρωθεί!

Ο άνθρωπος σταυρώνεται μόνος του, είτε από τα πάθη του, τις αμαρτίες και την κακία του, είτε από το «άνοιγμά του» προς το Όλο πράγμα, δηλαδή την μεταμόρφωσή του, την επιστροφή του στο Θεϊκό κέντρο, τον Πατέρα του. Ο Χριστός μάς έδειξε τον δρόμο! Είναι σημαντικό που πριν την δική του ανάσταση ανέστησε τον φίλο του τον Λάζαρο!

Το σημερινό Ευαγγέλιο μας λέει ότι έξι μέρες πριν το Πάσχα, ο Χριστός πήγε στην Βηθανία, στο σπίτι του Λάζαρου. Την προηγούμενη ημέρα είχε γίνει το θαύμα της ανάστασής του εκ νεκρών. Ήταν ήδη τέσσερις μέρες νεκρός! Όταν ο Χριστός έμαθε από τις αδελφές του ότι ο φίλος του πέθανε, δάκρυσε… Έσπευσε στην Βηθανία, στο μνήμα του και μέσα από την συνταρακτική του κραυγή «Δεύρο έξω!» τον ανέστησε. Του επέστρεψε την ζωή!

Ο Κύριος της ζωής και του θανάτου, ο Χριστός, μίλησε και δίδαξε με πάρα πολλούς τρόπους κατά την γήινή του ζωή. Η ανάσταση των νεκρών ήταν ό,τι πιο συνταρακτικό είχε δει μέχρι τότε ο άνθρωπος! Παρόλα αυτά, όχι μόνον δεν συγκλονίστηκαν οι άνθρωποι στην πλειοψηφία τους, αλλά το Ευαγγέλιο αναφέρει ότι όταν ο Χριστός πήγε στην Βηθανία, οι Γραμματείς και οι Φαρισαίοι  τον ακολούθησαν με πρόθεση να σκοτώσουν τον Λάζαρο, για να μην είναι ζωντανός και να μαρτυρά με την ζωή του το θαύμα! Μέχρι αυτό το σημείο της ασυνειδησίας και της εναντίωσης προς τον Ζώντα Θεό είχαν φτάσει αυτά τα ανθρωπόμορφα πλάσματα -για να μην τα αποκαλούμε ανθρώπους!

Ο άνθρωπος είναι συνώνυμος με την Χριστότητα.

Είναι ο Υιός του Θεού με τον ίδιο τρόπο που ο Χριστός είναι ο Υιός του Ανθρώπου! Πρόκειται για το ίδιο Μυστήριο. «Το Μυστήριο του Όντος είναι το Μυστήριο του Ανθρώπου!» Δεν μπορούμε να μιλάμε για άνθρωπο, αν δεν έχει ταυτιστεί με το Θεϊκό του κέντρο. Μέχρι τότε μιλάμε για ένα υπό συνθήκη ον, το οποίο φέρει την ζωή, πριμοδοτείται με ζωή από το Όλο πράγμα, τον Θεό τον ίδιο! Είναι ένα οιονεί ον σε μια διαδικασία ανθρωποποίησης, σε μια διαδικασία να γίνει Άνθρωπος! Στον Σταυρό χαράχτηκε: «ΙΔΕ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ!»

Ο Άνθρωπος είναι ο Χριστός!

Μπορούμε να τιμήσουμε την ανθρωπινότητά μας ανάλογα με την σχέση μας με τον Χριστό! Η ομοιότητά μας μαζί του προσδιορίζει την ανθρωπινότητά μας! Ο άνθρωπος φυσικά πιστεύει πως είναι πολύ σπουδαίος, καθένας έχει διάφορες ιδέες για τον εαυτό του! Στην πραγματικότητα δεν είμαστε απολύτως τίποτα! Ούτε καν οι απεσταλμένοι Του. Ο Χριστός είναι ο Ζων Θεός! Είναι το Φως! Είναι η ίδια η Ζωή! Όσοι είμαστε εδώ ενσαρκωμένοι, από όπου κι αν προερχόμαστε, μεταφέρουμε μαζί με το θέλημα του Ζώντος Θεού, το μήνυμα του να υπάρχουμε εδώ -όπως εκείνος υπήρξε- εν σώματι, δοξολογώντας κάθε στιγμή το θέλημα του.

Ο αίνος είναι η υψηλότερη εκδήλωση Ζώσας Ζωής

Ο Χριστός όταν ήταν με τους μαθητές του, όπως υπαινίσσονται διάφορα σημεία του Ευαγγελίου, τραγουδούσαν και χόρευαν! Υπήρχαν σε ένα κλίμα δοξαστικής σύναξης, αυτό που θα έπρεπε να είναι η Εκκλησία: χώρος χαράς, χώρος ζωντανός, χώρος έκφρασης, χώρος Ευχαριστιακής εκδήλωσης Ζωής. Η Ευχαριστιακή κατάσταση είναι η υψηλότερη εκδήλωση της φύσης του ανθρώπου ως Υιού Θεού!

Ο Χριστός, ο βασιλεύς των βασιλέων εισήλθε στα Ιεροσόλυμα πάνω σ’ ένα γαϊδουράκι!

Αυτός ήταν ένας από τους λόγους που οι Γραμματείς και οι Φαρισαίοι αν είχαν και μια αμφιβολία για την ταυτότητα του, βεβαιώθηκαν ότι αποκλείεται να είναι αυτός ο Μεσσίας! Δεν θα μπορούσε ο Βασιλιάς που περιμένανε οι Εβραίοι να εισέρχεται στα Ιεροσόλυμα πάνω σε ένα γαϊδουράκι! Εντούτοις ήταν τόσο τυφλοί γιατί η ίδια η παράδοση των Προφητών είχε μιλήσει για τον Βασιλιά εκείνον που θα εισερχόταν στα Ιεροσόλυμα επί πώλου όνου. «Εσύ θύγατερ Σιών ιδού, έρχεται ο Βασιλεύς σου επί πώλου όνου». Ούτε τις ίδιες τους τις προφητείες έλαβαν υπ’ όψη. Παρόλα αυτά το πλήθος υποδέχτηκε τον Χριστό με βάγια και φοίνικες φωνάζοντας «Ωσαννά»!

Ο Χριστός γνώριζε την προδιαγεγραμμένη πορεία του!

Είχε ήδη ανακοινώσει στους μαθητές την Σταύρωση και την Ανάστασή του! Τους βεβαίωσε πως θα αναστηθεί, θα εκπληρωθεί το θέλημα του Πατέρα του, θα βρεθεί στην Δόξα του. Οι μέρες είναι συνταρακτικές! Από την μια καλούμαστε να μην τις ζήσουμε με το «βάρος» το θρησκευτικό, γιατί υπό μια έννοια ο Χριστός αφού είναι αναστημένος δεν έχει σχέση με τα θρησκευτικά τελετικά του πένθους! Δεν θα το ήθελε και δεν το θέλει καθόλου αυτό.

Ας τον γιορτάσει ο καθένας, ας τιμήσει την παρουσία του Χριστού, που είναι εδώ και θα είναι  πάντα μαζί μας, με χαρά και με αλήθεια.

Αν η αλήθειά του είναι να συναισθανθεί και να παρακολουθήσει θρησκευτικά αυτήν την αρχετυπική ιστορία, θα είναι ωφελημένος. Αν η αλήθειά του είναι να την ζήσει με τον δικό του τρόπο, με χαρά, ακόμα και χωρίς να πάει στην εκκλησία, με όποιο τρόπο ο ίδιος νομίζει ότι μπορεί να τιμήσει τις ημέρες αυτές μέσα του, κι αυτό το ίδιο «σωστό» είναι! Εμείς προτείνουμε την Εκκλησία, το αναστάσιμο Μυστήριο της Θείας Κοινωνίας, αφού Εκείνος μας το παρέδωσε! Γιατί ο άνθρωπος χρειάζεται ακόμα αυτά τα ιερά σημεία που του θυμίζουν την καταγωγή του -πως είναι Υιός Θεού!

Ελεύθερος είναι μόνον ο Χριστός!

Είναι πολύ εύκολο ο άνθρωπος να θεωρήσει την αυτονομία του, ως ελευθερία από όλα! Αλλά ελεύθερος είναι μόνον ο Χριστός! Μακάρι να είμαστε ελεύθεροι! Μακάρι να ελευθερωθούμε! Μακάρι να είμαστε ικανοί να εξομολογηθούμε μπροστά σε ένα λουλούδι! Ίσως όμως κάποιες ψυχές να χρειάζονται να ταπεινωθούν, να χρειάζονται να απεκδυθούν την «μάσκα», το προσωπείο ενός εαυτού που δεν είναι ο εαυτός τους. Μέσα από την βοήθεια που δίνει η Εκκλησία με το Μυστήριο της Εξομολόγησης εμφαίνεται το μεγαλείο του ανθρώπου που προσφεύγει σ’ αυτό καταγγέλλοντας τον εαυτό του, όπως το λένε οι γεροντάδες μας. Γιατί συνήθως οι άνθρωποι ακόμα και στην εξομολόγησή τους καταγγέλλουν τους άλλους, όχι τον εαυτό τους! Πηγαίνουν να πουν ποιοι τους φταίνε, ποιοι τους δυσκολεύουν, ποιοι τους βλάπτουν! Δεν μιλούν για τον εαυτό τους και τα δικά τους λάθη, τις δικές τους παραλείψεις, τα δικά τους πάθη και αμαρτίες!

Είναι ύψιστη γενναιότητα ο άνθρωπος να βάλει το κεφάλι του κάτω από το πετραχήλι

Να μιλήσει για τον εαυτό του και για τα σημεία που θέλει με την βοήθεια του Θεού να αλλάξει ή να αποβάλει! Καθένας γνωρίζει μέσα του ποια είναι η αλήθεια του και πώς μπορεί να την υπερασπιστεί και να την στηρίξει! Όποια κι αν είναι η αλήθεια του, ας αναφερθεί σε αυτήν: σε έναν ιερέα, ένα λουλούδι, μια έννοια, έναν άνθρωπο! Ας εξομολογηθεί! Να ομολογήσει έξω από τον εαυτό του, τον εαυτό του -όποιος κι αν είναι αυτός! Να ξέρουμε πως ό,τι βγαίνει στο φως ο Θεός το λυτρώνει! Αυτή είναι η μεγάλη δύναμη της αλήθειας! Γι’ αυτό εξάλλου ο ίδιος ο Χριστός μας είπε: «Γνωρίστε την αλήθεια, και η αλήθεια θα σας ελευθερώσει!»

Ο άνθρωπος φοβάται την αλήθεια, την ομολογία, τις παραδοχές!

Αυτό πολύ το θέλει ο σατανάς! Θέλει πολύ να μην ακούγεται η αλήθεια! Αλλά ο Χριστός είπε για τον εαυτό του ότι εκείνος είναι η Αλήθεια! Η ίδια η Αλήθεια! Γι’ αυτό ποτέ να μην φοβόμαστε την αλήθεια! Η Αλήθεια είναι πάντοτε Ελευθερία! Είναι συνώνυμη με την Ελευθερία! Πάρα πολλοί αναζητητές ψάχνουν δρόμους άσκησης, τρόπους να εκπαιδευτούν, διαβάζουν βιβλία, και μπαίνουν σε ένα ατέρμονο κύκλο αναζήτησης! Βλέπει όμως κανείς πως ό,τι και αν προσλάβουν, δεν τους φτάνει, δεν τους ικανοποιεί! Τους αρκεί για λίγο! Στην συνέχεια παραμένουν το ίδιο ανικανοποίητοι, με την ίδια αγωνία. Αλύτρωτοι! Θα έλεγε κανείς, τόση γνώση που υπάρχει και ιδιαίτερα στην εποχή μας που είναι τόσο εύκολο να έχεις πρόσβαση στην πληροφορία, πώς είναι δυνατόν ο άνθρωπος να μην μπορεί να βρει κάτι που να τον λυτρώσει: μια ιδέα, μια σκέψη, μια φιλοσοφία, μια θεωρία!

Βλέπουμε το μάταιο της αναζήτησης!

Πόσο μάταιη και παραπλανητική είναι! Γιατί ο άνθρωπος συνεχώς θέλει κάτι άλλο, μια άλλη ιδέα, έναν άλλο δάσκαλο-οδηγό, κάποιες άλλες συνθήκες, κάτι άλλο να γίνει, κάτι άλλο να συμβεί! Το οποίο δεν συμβαίνει ποτέ όσο ο άνθρωπος έχει αυτή την στάση! Γιατί το τι θα συμβεί στον καθέναν έχει να κάνει με την Θεία Πρόνοια -αυτό που συμβαίνει μπροστά του, αυτό που του στέλνει το σύμπαν, ο Θεός! Και είναι πάντοτε απάντηση στην προσευχή του, στον βαθύτερο εαυτό, στην βαθύτερη ύπαρξη που καν δεν θυμάται! Είναι πάντα σχετικό με την ιστορία της ψυχής του! Ακόμα και όταν δεν μπορεί να το δει!

Ο άνθρωπος κρίνει πολύ εύκολα και επιπόλαια, υποτιμώντας αυτά που του προσφέρει η ζωή, αυτά μπροστά στα οποία τον φέρνει! Ο δρόμος έτσι είναι αδιέξοδος! Γιατί συντηρεί την μάταιη διαδρομή του ανθρώπου μέσα στον νου του η οποία δεν οδηγεί πουθενά!

Ο μόνος τρόπος να συγκλονιστεί ο άνθρωπος είναι η καρδιά! 
Να λειτουργήσει η καρδιά! Και επειδή όλοι καλοί άνθρωποι είμαστε, ειδικά όσοι βρισκόμαστε εδώ, παρόλα αυτά η καρδιά μας δεν λειτουργεί όπως θα ήθελε ο Χριστός! Απέχουμε πάρα πολύ από αυτό το καρδιακό μέγεθος ζωής που μπορεί να αλλάξει τον κόσμο, που μπορεί να σταματήσει τον πόνο! Που μπορεί να προστατεύσει τους αδύναμους! Που μπορεί να εκδιώξει τον σατανά από την Γη! Που μπορεί να δώσει τέλος στην τραγωδία της πτώσης και του πόνου.

Στο βαθμό που δεν μπορούμε να αντιμετωπίσουμε πως το πρόβλημα είναι της καρδιάς μας και όχι του νου μας, δεν μπορούμε να το λυτρώσουμε. Γι’ αυτό δεν ωφελεί να επιδιώκουμε να διαβάζουμε πράγματα που μας ερμηνεύουν αυτά που ουδέποτε θα βάλουμε σε πράξη!

Ο Χριστός είπε πολύ λίγα πράγματα, λίγες κουβέντες. Δεν έκανε θεωρίες! Είπε όμως όλη την αλήθεια στον άνθρωπο! Του ζήτησε να αγαπήσει τον εχθρό του! Είναι ο συνταρακτικότερος λόγος που ειπώθηκε ποτέ στην Γη! Ούτε πρόκειται να υπάρξει άλλος! Γιατί ο εχθρός του ανθρώπου είναι κατ’ αρχάς ο ίδιος του ο εαυτός! Αν αγαπήσει τον εχθρό μέσα του τότε θα μπορέσει να αγαπήσει όλους τους ανθρώπους! Τότε αυτό που παίζεται στην Γη, θα σταματήσει επί τόπου! Όλοι έχουμε την ευθύνη για το αν και πόσο λειτουργεί η καρδιά μας! Αλλά και αυτό, από μια άποψη, δεν είναι στο χέρι του ανθρώπου! Μόνο με χάρη μπορεί να γίνει αυτό το άνοιγμα το καρδιακό -η χαριστική βολή στο κακό, και στον τρόπο με τον οποίο ο άνθρωπος συμφύρεται με το κακό! Όμως για να προσεγγίσουμε την χάρη και το βλέμμα του Θεού χρειάζεται να κρατάμε την ψυχή μας καθαρή! Και αυτό είναι στο χέρι μας να το κάνουμε!

Αν υπάρχει ένα νόημα στο κλίμα των ημερών, σ’ αυτή την ανάβαση μέχρι την Ανάσταση, είναι να καθαρίσουμε τις ψυχές μας

Να αδειάσουμε από σκέψεις, επιθυμίες, σαπισμένα συναισθήματα, χρεώσεις, παράπονα, διεκδικήσεις, αμφιβολίες και φόβο! Από όλη αυτή την τρομοκρατία που κάνει ο σατανάς στον άνθρωπο! Απέναντι στην οποία φαίνεται ανίσχυρος, αλλά δεν είναι! Γιατί αυτός που τον έπλασε, τον φροντίζει! Με δήλους και άδηλους τρόπους! Απλώς, ο καθένας από μας θέλει με τον δικό του τρόπο να νιώθει την αγάπη του Θεού!

Η αγάπη του Θεού είναι δεδομένη και δεν έφυγε ποτέ από τον άνθρωπο!

Ο Χριστός συγχώρησε τον άνθρωπο! Ο άνθρωπος δεν θα έπρεπε να νιώθει ενοχές, γιατί ΕΙΝΑΙ ΑΘΩΟΣ! Το ζήτημα είναι να το δει ο ίδιος! Μια ανθρωπότητα που σταύρωσε τον ΑΘΩΟ κουβαλάει πάνω της αυτή την ενοχή! Αλλά πάνω στην δική του συγχώρηση βρίσκεται η δική μας αθωότητα! Αυτό να μην το ξεχνάμε ποτέ! Είμαστε αθώοι γιατί μας συγχώρησε!

Ο Χριστός άνοιξε τον δρόμο της ανάστασης! Έσπασε τις Πύλες του Άδη! Κατέρρευσε όλος ο παλαιός κόσμος!

Είπε: «Ιδού εγώ τα κάνω όλα νέα!» Με την ανάστασή του δημιούργησε εσχατολογικά για τον άνθρωπο μια καινούργια πραγματικότητα! Αυτή υπάρχει! Είναι ήδη «εδώ» και μας περιμένει! Τα όντα του χωροχρόνου, όσο βρίσκονται εδώ και ζουν τις μικρές τους ιστορίες, ας θυμούνται ότι το τέλος είναι γεγραμμένο! Είναι «happy end»!

Δεν καλούμαστε να αποφασίσουμε εμείς για την έκβαση! Γιατί αποφάσισε ο Θεός για μας!

 Μας αγάπησε τόσο πολύ ώστε να στείλει τον Γιο του και να εξαγοράσει το αρχαίο λάθος!

Να πορευτούμε με αλήθεια! Ό,τι και αν σημαίνει για τον καθέναν από μας αυτή η λέξη!

*

Ο καρπός της αλήθειας σου είναι η χαρά σου!

Από το Φως ως το Φως

Η διαδρομή είναι από το Φως στο Φως! Το ενδιάμεσο Ταξίδι είναι στο χέρι σου! Υπό χάρη ή υπό νόμο -"πληρώνοντας": η παλαιοεποχιακή οδός των παθημάτων! Δεν αξίζει στο Γιο του Θεού το λαγούμι του υπόνομου για να βγει στο Φως! 

Ο καρπός της αλήθειας σου είναι η χαρά σου! Η ζωοποιός σου δύναμη!

Ο Θεός πετάει άπειρα σχοινιά να πιαστεί ο άνθρωπος και να ανέλθει! Έχει άπειρα φάρμακα και τρόπους! Τα αδύνατα παρ' ανθρώποις δυνατά παρά τω Θεώ! Η δυσκολία βρίσκεται στο ότι πρέπει να παίξεις ρόλους που σε κάνουν ακόμα πιο μισητό σε εκείνους που αρνούνται τον εαυτό τους! Το κακό πάντα χλευάζει την αλήθεια, αλλά η αλήθεια ζει ενώ το κακό είναι ένα ψέμα! Όσοι χτίζουν την φωλιά τους στο ψέμα διαλέγουν τον πιο επικίνδυνο και σκληρό δρόμο! 

Τι γίνεται με τους κακόβουλους, τους αναποδιασμένους, τους κατακριτικούς, τους δηλητηριώδεις, εκείνους που βλέπουν το κακό στο καλό; Φοιτούν και αυτοί στο μεγάλο σχολείο της ζωής! Νομοτελειακά γίνεσαι καθρέφτης τους! Και σε μισούν! Αυτό που μισούν στην πραγματικότητα είναι τον εαυτό τους! Τι κάνεις τότε; Απλώς τους εναποθέτεις με εμπιστοσύνη στο Φως και την σοφία Του! Τίποτα δεν μπορεί να αντισταθεί στο Φως! 

Η αλήθεια δεν επιβάλλεται! Η αλήθεια ε ί ν α ι! Καθένας αντλεί όση μπορεί να σηκώσει!

Κανείς δεν έχει το copyright της αλήθειας!

Η αλήθεια σαν τον αέρα και το νερό είναι κοινόχρηστο αγαθό! Μία είναι η πηγή της αλήθειας: ο Ζων Θεός! Σας παρακαλώ ό,τι δημοσιεύω και σας αρέσει πάρτε το χωρίς να αναγράφετε την πηγή του! Να σπάσουμε τα στερεότυπα των "δεοντολογιών" του εγώ! Αν η βρύση που μεταφέρει το νερό είναι καθαρή, ακόμα καλύτερα: εξάλλου φαίνεται στην γεύση! 

Όταν γεννήθηκες, εσύ έκλαιγες, ενώ όλοι γύρω σου γελούσαν!
Ζήσε την ζωή σου έτσι ώστε την στιγμή του θανάτου σου εσύ να χαμογελάς όταν οι άλλοι θα κλαίνε!" 

Η μορφή θα διαλυθεί! Εστιαστείτε στην επίγνωση! Η πρόθεση είναι η κινητήρια δύναμη!

Ένα ψηφιδωτό ομορφιάς που του δίνουμε εμφάνιση όλοι εμείς!

Ο "εικονικός" κόσμος του Facebook δεν είναι παρά αντανάκλαση του "πραγματικού"! Συναντάς κι εδώ υπέροχους ανθρώπους, ψυχές του φωτός και της αγάπης! Σας ευχαριστώ που υπάρχετε! Μια μεγάλη οικογένεια! "Ταξιδεύουν" αλήθειες τόσο αληθινές και γιορτινές... Φωτογραφίες υπέροχες, γεμάτες τρυφερότητα και ευφυΐα... Ένα ψηφιδωτό ομορφιάς που του δίνουμε εμφάνιση όλοι εμείς! Και χαιρόμαστε την δόνηση της ποιότητας του... Χάνεται η σημασία του ποιος δημοσίευσε τι... Μένει η αλήθεια που λέγεται, η ομορφιά που εμφαίνεται! Ο καινούργιος πνευματικός πολιτισμός του μαζί! Τι όμορφος που είναι ο άνθρωπος! 

"Αν λες την αλήθεια δεν χρειάζεται να θυμάσαι τίποτα!"

Η αλήθεια, σαν το μάννα εξ ουρανού, είναι πάντοτε φρέσκια! Αν θελήσεις να την αποθηκεύσεις, σαπίζει! 

Βλέπω τα γεγονότα και τους ανθρώπους στην ζωή μου ως ευκαιρίες μάθησης! Ξέρω ότι η βάση των εμπειριών μου είμαι εγώ!

Όλα είναι δυνατά αν δεν φοβάσαι! 

Ανυψώνοντας τις δονήσεις σου αλλάζεις τον κόσμο!

Μόνο αυτό: δες πόσο πολύτιμη είναι η ζωή σου!

Η συγχώρεση προσφέρει όλα όσα θέλω!

Μαθήματα θαυμάτων

Βρες το θαύμα μέσα στο επίγειο, το καθημερινό και συνηθι-σμένο! 

Είμαστε σε ένα φαντασμαγορικό μυστήριο που ξεπερνά την νόηση μας! 

H υψηλότερη αποστολή μας είναι να ε ί μ α σ τ ε Φως σε κάθε στιγμή της καθημερινότητας! 

Αν γνώριζες την αγάπη δεν θα την αρνιόσουν! 

Το μυστικό είναι το ε ί ν α ι! Να είσαι, να παρατηρείς! Να είσαι τα «επέκεινα» σε μια στιγμή του είναι!

Μην προσπαθείς, μη σκέφτεσαι να είσαι! Απλά συμβαίνει! 

Μη θέλεις τίποτα! Μην έχεις τίποτα! Μην επιθυμείς τίποτα! Να είσαι ελεύθερος!

Η δύναμη πάντα ε ί ν α ι! Ρέει ακόμα και όταν δεν το συνειδητοποιείς!

*

Λευκό Φως!

Ας γίνει η ζωή σας σαν εκείνη του τριαντάφυλλου -που στην σιωπή μιλάει με το άρωμα του!

 Kάποια πράγματα είναι τόσο σοβαρά που πρέπει να γελάμε!

Mόλις διαμορφώσεις μια σκέψη, κορόιδεψέ την! Λάο Τσε

Είμαστε καταδικασμένοι να ευτυχίσουμε! 

Η προσευχή, η θεία λειτουργία του νου, γεννά τα θαύματα! 

Η υψηλότερη άσκηση είναι να μην κάνεις τίποτα! Αφήνεις έτσι τον Θεό να δρα μέσα από σένα! Είσαι τότε διαρκώς ευδαίμων! Ρέεις! Αντιθέτως το εγώ που δεν δρα πλήττει, μαραζώνει..

Υπάρχει μια φωνή που δεν χρησιμοποιεί λέξεις! Αφουγκράσου την!  Τζαλαλαντίν Ρούμι

Το δικό μου «σ’ αγαπώ»
Κάνω αυτό για το οποίο γεννήθηκα! Χαρίζω λέξεις! Σε όποιον τύχει! Είναι το δικό μου «σ’ αγαπώ» στον άνθρωπο! 

Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι είμαστε μαζί με κάποιον είτε επειδή έχουμε παρόμοιες δονήσεις είτε επειδή υπάρχει κάποια αποστολή! 

Βάλτε το δεξί σας χέρι επάνω στην καρδιά σας και πείτε στον εαυτό σας: «Σε αγαπώ, σε αποδέχομαι όπως είσαι! Είσαι σημαντικός! Η ζωή σου έχει αξία!» 

Έρχεται περισσότερο φως! 

Η ανθρωπότητα βρίσκεται στην κατάσταση που είναι, γιατί δεν έχει την ικανότητα να παρατηρεί τον εαυτό της! Εάν είχες την ικανότητα να παρατηρήσεις την κόλαση σου, αυτή θα εξαφανιζόταν, η θεραπεία σου θα ήταν άμεση, και θα την μάθαινε όλο το σύμπαν!
Η Σχολή των Θεών

Καθάρισε την ζωή σου από καθετί το περιττό! 
Φτιάξε την πνευματική σου κιβωτό, το πνευματικό σου «αστρόπλοιο»!

Φόρεσε την στολή της διακυβέρνησης του Πνεύματος! 

Άφησε πίσω σου το παρελθόν. Μην έχεις παρελθόν, για να είσαι φυσικός, απλός, ο εαυτός σου!
Ένα αιώνιο παρόν, το παρελθόν και το μέλλον στην α-πλότητα της παρούσας στιγμής σου.
Να υπάρχεις όπως ε ί σ α ι, αυτό είναι αρκετό! 

Μην παλεύεις με το πονηρό!
Α δ ι α φ ό ρ η σ ε! Φύγε αμέσως από την δραστηριότητα 
αυτής της σκέψης!
Οδήγησε τον εαυτό σου με σοφία!
Περίβαλέ τον με ασφάλεια!
Άφησε την έμπνευσή του αγγέλου σου να κατευθύνει κάθε σου κίνηση! 
Έχε πίστη και μην αμφιβάλλεις για την αγάπη και την ά-πειρη αγαθότητα του Θεού!
Δείξε αγάπη! 

Το πρωί να είσαι ευτυχισμένος και χαρούμενος!
Μη σκέφτεσαι, μην αξιολογείς! Ο νους είναι για να διεκπεραιώνεις τις δουλειές σου! Να δοξολογείς τον Θεό! Ο αέρας, το φως χορεύουν! Όλα τραγουδούν εκτός από τον άνθρωπο!

Η πνευματική εργασία είναι πάνω από όλα ένα μεγάλο, υπέροχο, λατρεμένο, φωτεινό παιχνίδι! Η ζωή και το μυστήριο, όλο το κυνήγι του αγνώστου, είναι για όσους το ζουν σαν το κρασί ή το νέκταρ των θεών! Για τους άλλους, υπάρχει πάντα η έτοιμη τροφή! 

Αξιοθαύμαστοι οι ζηλωτές της Αλήθειας! Αλλά πάντα θα τους νικούν οι απλές ψυχές της αγάπης! Ο Χριστός ήρθε ως Χάρις όχι ως Νόμος! Δεν υπάρχει υψηλότερος νόμος από την αγάπη! 

Η πρόσκληση να ανακαλύψουμε ότι δεν υπάρχει κανείς που να χρειάζεται απελευθέρωση είναι διαρκής! 

Εμείς είμαστε οι μόνοι δημιουργοί αυτού του ονείρου που δεν έχει κανέναν απολύτως σκοπό εκτός από την αφύπνιση μας από αυτό! 

Το καθετί απλώς συμβαίνει δι’ εσού! 

Μην κλαις επειδή τέλειωσε! Χαμογέλα επειδή συνέβη!

Μνήμη Μαρκές

Η φώτιση γίνεται διαθέσιμη μόνον όταν αποδεχτούμε ότι δεν είναι δυνατόν να την επιτύχουμε! 

Ψάξε για κάποιον που θα καταστρέψει όλα σου τα συστήματα πίστης και ο οποίος σε πετάει πάντα πίσω σε ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ, ακριβώς ΕΔΩ! 

Δάσκαλος είναι κάποιος που δεν σου δίνει απολύτως τίποτα και σ' αφήνει να νιώθεις ανήμπορος! Τότε υπάρχει πιθανότητα να μείνεις μόνο με ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ!

Φέρτε στην συνείδηση σας την πρόθεση σας να μπείτε στην θεραπευτική ενέργεια με σκοπό την αυτοθεραπεία και συμφωνείστε με την πρόθεση αυτή! 

Έχε την πίστη ότι μπορείς να πεις μια προσευχή μια φορά και να ξέρεις ότι εισακούστηκε! 

Απλώς άκουσε! Άφησε το σύμπαν να σου φέρει αυτό που θα αποφασίσει το ίδιο ότι χρειάζεσαι!

Είναι η αγάπη που επιτρέπει στην δύναμη που έφτιαξε το σώμα να θεραπεύσει το σώμα! 

Η συχνότητα της θεραπείας είναι το δώρο του Ραφαήλ!

Προλάβαμε να πούμε με την μανούλα μου σ' αγαπώ!

Τώρα η μητέρα μου συνάντησε αυτό που αγαπούσε! Τον Χριστό!

Για την μανούλα μου:
Καλό Ταξίδι στο Φως!

Προς τι όλη αυτή η εξαίσια φασαρία, διερωτάτο ο Καζαντζάκης για την ζωή! Η μόνη απάντηση: από την αγάπη για την αγάπη! 

Όταν ο γλύπτης ολοκληρώσει το γλυπτό του δεν ασχολείται με την σκόνη που αυτό άφησε πίσω του! Ένα είναι το έργο τέχνης της ζωής μας! Η αγάπη! Να νικήσει η αγάπη! Να παραδοθούμε στην αγάπη ΕΔΩ, στον κόσμο του αντίλογου πνεύματος! Όλα τα άλλα η "σκόνη" που μένει πίσω... Η Ζώσα Ζωή δεν είναι παρά ομολογία του "ως εν ουρανώ και επί της γης!" Έως τέλους!

Ένα ψέμα ο θάνατος! Ένα μεγάλο ψέμα! Δεν υπάρχουν όρια ανάμεσα στο ορατό και το αόρατο! Τα έσπασε ο Χριστός! 

Το μνημείο κενό: τι ζητάτε τον Ζώντα μετά των νεκρών! Καλό Ταξίδι μανούλα! 

Για Σένα που με γέννησες όλη η μωβ αλήθεια μου! 

Το κρεβάτι Σου στολισμένο με τις κούκλες σου! 

Και η αγαπημένη σου κούκλα: Βασιλική όπως η Βασιλομήτωρ! 

Πασχαλιά από τον κήπο! Η Πασχαλιά-Ηλίας! Μόνο τα λουλούδια μπορούν να είναι τόσο σοβαρά και όμορφα ταυτόχρονα!

Δεν είναι χωρισμός είναι αντάμωση! Καλωσήρθες! Σήμερα θα κάνουμε Γιορτή! Πως αλλιώς να τιμήσεις τις ζωντανές ψυχές!

Λέμε στην Κρήτη: «Σα θες να δεις τι γίνονται τα πλούτη και τα κάλλη, νεκρού τον τάφο άνοιξε να δεις αθρώπου χάλι!» Το μόνο που μένει φεύγοντας από τον κόσμο είναι το καλό που έκανες... 

«Ναι το σώμα μόνο χώμα...
το έργο του ολοκληρώθηκε...
Το πνεύμα το κατοίκησε 
και ανυψώθηκε...»

Ελενίτσα μια υπέροχη λιακάδα σήμερα στον πλανήτη Γη! Εσύ σίγουρα ζεις το άλλο το πιο λαμπρό φως... 

  

Λευκό Φως! 

Οι φίλοι μας τα πουλιά!

Ο άνθρωπος πασχίζει να γίνει σοφός ενώ ο Θεός του ζήτησε να γίνει παιδί! 

Η καλοσύνη είναι αυθόρμητη φωτεινή φυσική κατάσταση του όντος! Η "αρετή" έχει την κακία του νου! 

Χριστιανός είναι αυτός που ζει αναστάσιμα! 

Όταν μείνεις χωρίς φυσικούς γονείς, μάνα και πατέρα, νιώθεις πλέον την απόλυτη ευθύνη της ανύψωσης αυτής της πραγματικότητας στο αρχετυπικό της ανάλογο! Είσαι παιδί της Παναγιάς και του Χριστού και αδέλφι των ανθρώπων!

Τι ψέμα ο θάνατος! Τι ψέμα ο χωρισμός! Τι ψέμα χυδαίο το "κακό"! Μόνο το μυστήριο της Ενότητας υπάρχει! Ποτέ δεν έγινε άλλο τίποτα από ΦΩΣ! 

Ανάσταση: Άνω Στάση! 

Kαὶ μὴ γίνου ἄπιστος, ἀλλὰ πιστός! Μακάριοι οἱ μὴ ἰδόντες καὶ πιστεύσαντες! 

Τίποτα το πραγματικό δεν μπορεί να απειληθεί! Τίποτα το μη πραγματικό δεν υπάρχει! Εδώ βρίσκεται η ειρήνη του Θεού!
Μαθήματα θαυμάτων

*

 Ο Θεός πάντα σε νικά! Η αγάπη πάντα νικά! Γιατί είσαι παιδί του! Προς τι τότε η κακία σου; Απλώς χάνεις ένα υπέροχο Ταξίδι!

Έχετε θάρρος, κοιτάξτε το σκοτάδι! Η διαύγεια διαλύει το σκότος! Το να κοιτάς το σκοτάδι μέσω του φωτός σημαίνει ότι το εξαφανίζεις, επειδή του προσθέτεις ό,τι αγνοεί! 

Όλη η Δύναμη είναι του Θεού Πατέρα! 
Ό,τι δεν προέρχεται από Εκείνον δεν έχει Δύναμη! 

Η ελάχιστη σκέψη που αντιλαμβάνεται το ε ί ν α ι κάνει την μικρή σπίθα της επίγνωσης ηλιακό φως! Βρισκόμαστε πάντοτε εντός της παρουσίας Του! 
Μέσα στον νου μας μπορούμε να υποδεχτούμε όλη την λαμπρότητα των κόσμων! Ο Πατέρας ευλόγησε τον κόσμο για πάντα! 
Τα πάντα του Θεού ισχύουν μόνο για την προστασία μας! 
Ο προορισμός είναι λαμπρός, και μόνο εμείς μπορούμε να αποκλείσουμε τον εαυτό μας!

Θυμήσου την δύναμή Του μέσα σου! Εκδήλωσε το ρυθμό Του! Η φωνή Του καλεί! Είμαστε μέσα στο χώρο του Νου του Θεού, και εκεί κανείς δεν μπορεί να είναι μόνος!
Το θέλημά Του είναι να ε ί σ α ι παιδί Του!

Τα «είδωλα» δεν είναι τίποτα -αρρώστια, φτώχεια, θάνατος-, ωστόσο εκείνοι που τα λατρεύουν είναι παιδιά του Θεού που περιόρισαν την δύναμή τους στις ειδωλικές πρωτόλειες κατασκευές τους!

Επιλέγω την αγάπη! Τίποτα εκτός από τον Θεό δεν υπάρχει! 
Δεν μπορεί να μας συμβεί τίποτα πέραν Αυτού! Μας έπλασε για τον εαυτό Του και μας χάρισε την δύναμη να δημιουργούμε όπως Εκείνος! Τίποτα δεν μπορεί να υπερβεί την αγάπη του Θεού! 

Αυτό που αποκαλούμε «εγώ», και το οποίο προήλθε μετά την Πτώση μας, όταν ενωθεί με το «είμαι», όταν μετουσιωθεί σε «εγώ είμαι» και συμπληρωθεί από τις ιδιότητες του Θεού, δηλαδή «εγώ είμαι χαρά, εγώ είμαι σοφία, εγώ είμαι φως, εγώ είμαι αγάπη, εγώ είμαι ζωή, εγώ είμαι δύναμη», τότε μέσα από τις ιδιότητες του Θεού δημιουργούμε μέσα μας το «καθ’ ομοίωσιν» το οποίο έχουμε χάσει! Έχουμε το «κατ’ εικόνα», αλλά όχι το «καθ’ ομοίωσιν», γι’ αυτό δεν διακρίνουμε καθαρά την εικόνα του Θεού, ώστε να ενωθούμε μαζί Του και να επιστρέψουμε στην πηγή μας! 

Tι είναι ο Παράδεισος; Παράδεισος είναι μια άλλη περιοχή συνείδησης

Άλλη αντίληψης είναι ο Παράδεισος, που δεν υπόκειται ούτε στο χώρο ούτε στο χρόνο, αλλά υπάρχει μέσα στην αιωνιότητα, ενώ συγχρόνως βρίσκεται και στο σημείο όπου είμαστε! 

Ο Θεός είναι παντού, είναι τα πάντα εν πάσι, είναι ολόκληρη η Δύναμη, είναι η αιτία της ύπαρξης και της ισορροπίας των πάντων! Ο Θεός είναι Αγάπη! Αγάπη είναι η δύναμη που ωθεί σε ισορροπία το Παν, ορατό και αόρατο! 

Να είμαστε συνεχώς και αδιαλείπτως κοντά στην Δύναμη, χωρίς να χρειάζεται να παρεμβάλλονται οι διάφοροι "φακοί"! Αυτό είναι το ζην αδιαλείπτως μέσα στην Παρουσία του Θεού, αδιαλείπτως μέσα στην χαρά του Θεού, αδιαλείπτως μέσα στην Δύναμη του Θεού!

Αν όχι τώρα, πότε; 

Με την Πρωτομαγιά τα εννεάμερα της Βασιλομήτορος!

Η αιτία είναι πάντα πέρα από εσένα, το ε ί ν α ι όμως είναι μέσα σου!

Διάλεξε να ε ί σ α ι! Χωρίς να υπάρχεις! Αυτό λέγεται έκσταση! 

Οι ψευτοδιδάσκαλοι υπάρχουν επειδή είσαι ανόητος! Δημιουργείς δυστυχία και ύστερα πηγαίνεις και ρωτάς τους άλλους πώς να την αναιρέσεις! 
Οι άγγελοι ε ί ν α ι και απλώς σε κάνουν να ε ί σ α ι!
Αν έχεις αιτίες για ευτυχία, «είσαι» λιγότερο απ’ όσο μπορείς να είσαι χωρίς αιτία! Γιατί ε ί σ α ι η ευτυχία!
Απλώς να είσαι και η ευτυχία ακολουθεί! 

Δεν υπάρχει κάτι «αληθινό»! Η θεϊκή ενέργεια κάνει αληθινό το καθετί!
Κάθε πρωί για τον καθένα υπάρχει η επιλογή: έκσταση και ευτυχία ή δυστυχία και πτώση!
Διαλέγουμε την δυστυχία από συνήθεια και λανθασμένη εκπαίδευση!

Όταν είσαι, είσαι ένα με όλα, ρέεις με ό,τι σου φέρνει η ζωή και δίνεσαι απόλυτα, παύεις να υπάρχεις, χάνεσαι! Τότε όλα είναι μαζί σου ένα!

Μην παραπονιέσαι! Πάντοτε εσύ επιλέγεις το φως ή το σκότος!

Η έκσταση και η ευτυχία είναι η μεγαλύτερη επανάσταση! 

Κάθε ατομικό πνεύμα, ή μονάδα ύπαρξης, γεννιέται κάτω από την ακτίνα ενός ορισμένου άστρου! Ουσιαστικά, συνιστά ένα μόριο, ατόφιο μέρος αυτής της ακτίνας! Γι’ αυτό και ο πυρήνας ή το σπέρμα κάθε ατομικού πνεύματος εμπεριέχει εν δυνάμει τις ίδιες εκείνες ενέργειες που προσιδιάζουν στο μητρικό άστρο και είναι οι έμφυτες ιδιότητές του! Αυτό το άστρο-οδηγός δεν είναι το αστρολογικό σημείο της γέννησης. Το τελευταίο αφορά την προσωπικότητα και αλλάζει κάθε εποχή, ενώ το άστρο-οδηγός αφορά την ατομικότητα και διαρκεί όσο η ζωή των ήλιων! 

Η σκέψη για το φως και την ομορφιά είναι η μόνη ζώσα σκέψη! 

Η εντολή είναι απλή: «Να είσαι Φως σε κάθε μορφή! 
Να είσαι φλόγα αγάπης σε κάθε δυνατή έκφραση! 
Να υπάρχεις χωρίς να έχεις άλλη Αρχή εκτός από Εμένα!
Μην προβληματίζεσαι γιατί ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ, και εσύ είσαι ο δικός μου ο Υιός ο αγαπητός. 
Νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων»!

Βρίσκομαι εδώ για να υπερασπιστώ τον άνθρωπο!

Στο τέλος σε περιμένει το Φως! 

Τραγικό να μη βλέπεις το πεδίο! Σαν να οδηγάς σε κεντρική λεωφόρο με κλειστά τα μάτια! 

*

Καλό Ταξίδι στο Φως μανούλα μου!

Παρασκευή, 25.4.2014, της Ζωοδόχου Πηγής

Πώς να μιλήσει κανείς για το πρόσωπο που τον έφερε στον κόσμο! Πώς να μιλήσω για την υπέροχη, την ωραία Ελένη!  Με έφερε στον κόσμο ύστερα από όνειρο που είδε: την Παναγία να με κρατά απ’ το χέρι… Σήμερα, μέρα της Ζωοδόχου Πηγής, της Παναγίας μας, την παραδίδω εγώ σε Εκείνην!

25 Απριλίου ήταν και η μέρα που αποχαιρέτησα 19 χρόνια πριν, το 1995, και την αγαπημένη μου πνευματική μητέρα Μαρί Τσιροζίδου, εδώ  απέναντι, στο κοιμητήριο της Καισα-ριανής!

Διάλεξε να φύγει του Αγίου Γεωργίου, στην ονομαστική γιορτή του πατέρα της! Και ο Θεός ήθελε να κηδευτεί σήμερα, της Παναγίας, το όνομα της οποίας είχε η μητέρα της και το έδωσε και σε μένα!  

Η μητέρα μας δεν ήταν μόνο όμορφη -πολύ όμορφη- ήταν ένας ιδιαίτερα ζωντανός άνθρωπος! Αγαπούσε την ζωή με πάθος! Έως το τελευταίο της λεπτό την αγαπούσε την ζωή! Και της άρεσε να την ζει με τα υψηλά της στάνταρντ!

Αυθεντική στα συναισθήματα και τις ιδέες της ήταν από την στόφα μιας γενιάς που εκλείπει… Ψυχή στέρεη με σταθερές αξίες και ιδέες! Η σχέση της με τον Θεό ήταν ουσιαστική, χωρίς ψευτο-υποκρισίες και τυπολατρίες. Προσκύνησε τρεις φορές τον Πανάγιο Τάφο και είχε  συγκλονιστεί με την παρουσία του Χριστού εκεί…

Άνθρωπος του καθήκοντος, αξιοπρεπής, ακέραιη! Αγαπούσε με πάθος την οικογένεια της στην οποία προσέφερε υποδειγ-ματικά: τους χαρισματικούς γονείς της -από τους οποίους διδάχτηκε την φιλοξενία και το ωραίο- τα αδέλφια της, τα ανίψια της και ιδιαίτερα τον Χαρίλαο, το αγγελούδι της,  που την χρειαζόταν πιο πολύ από όλους! Μέχρι τέλος του κρατούσε συντροφιά με τον λόγο της και την αγάπη της…

Αγαπούσε τον πατέρα μας, και στήριξε σε βάθος την ζωή του, αγαπούσε τα παιδιά της, εμένα και την αδελφή μου, για την οποία ήταν τόσο περήφανη που αξιώθηκε να την δει σε κορυφαία θέση στο δικαστικό σώμα!

Αλλά και τα εγγόνια της, τον Άγγελο και τον Ισίδωρο, οι οποίοι ήταν οι μεγάλοι έρωτες της ζωής της! Και τους κληροδότησε γενναιόδωρα όλα της τα καλλιτεχνικά ταλέντα -χορό, ηθοποιία, μουσική, τραγούδι, αλλά και την κλίση της στις ξένες γλώσσες καθώς είχε τελειώσει το γαλλικό σχολειό και μιλούσε τρεις ξένες γλώσσες, πράγμα σπάνιο για την εποχή εκείνη…

Αγαπούσε την πατρίδα της, και δεν δίστασε, κοριτσόπουλο ακόμα, να ενταχθεί, διακινδυνεύοντας την ζωή της, στην Εθνική αντίσταση κατά των Γερμανών -όντας το σπίτι της δίπλα στο Γερμανικό Διοικητήριο!- και να φυλακιστεί στις φυλακές της Αγυάς στην Κρήτη! Ψυχή γενναία, περήφανο γέννημα της Κρήτης!

Ο πατέρας της ήταν από το Ρέθυμνο των γραμμάτων, η μάνα της από τα Σφακιά, άνθρωπος της καλλιέπειας και της προσφοράς η οποία μάς άφησε τα περίφημα πλεκτά και τα υφαντά της για να θυμόμαστε την Κρήτη του πολιτισμού και του ωραίου! Η οικογένεια της περιέθαλψε κατά τον πόλεμο πολλές ψυχές! Τάισε και πότισε πολλούς ανθρώπους από το υστέρημά της …

Η θαυματουργική εικόνα της Παναγίας που δέσποζε στο πατρικό της σπίτι στα Χανιά, στην ενορία της Αγίας Μαγδαληνής, τους προστάτευσε από τους βομβαρδισμούς στο πόλεμο και από χίλια δυο κακά!   

Ως αθλήτρια άφησε ιστορία στο Καλλιμάρμαρο με το παράστημα της όταν ήρθε με το σχολείο της στην Αθήνα, μαθήτρια ακόμα στο Γυμνάσιο, από τα Χανιά!

Φιλομαθής, ενδιαφερόταν με ευρύτητα για τα πνευματικά θέματα. Συμμετείχε ως ομιλήτρια σε διαλέξεις θεολογικού και κοινωνικού χαρακτήρα στο «Ελληνικόν Φως» με παράλληλη φιλανθρωπική δραστηριότητα, αλλά και στην σχολή Γονέων στην Ηλιούπολη, την ενορία της, όπου ήταν ιδιαίτερα αγαπητή.

Της άρεσε το ωραίο! Ήταν αρχόντισσα! Θυμάμαι στην Κω -όπου ήταν αερολιμενάρχης ο πατέρας μας και ζήσαμε εκεί 7 χρόνια- το σπίτι μας να είναι στολισμένο, και το μεγάλο τραπέζι του σαλονιού γεμάτο από τα γλυκά που έφτιαχνε με τα χέρια της σε κάθε περίσταση, ακόμα και όταν παντρολογούσα τις κούκλες μου!

Την θυμάμαι στο Ηράκλειο μικρό παιδάκι πανέμορφη και αστραφτερή να μας καληνυχτίζει… Θυμάμαι ακόμα το άρωμα  της… 

Έζησε μια πλούσια κοινωνική ζωή δίπλα στον αεροπόρο πατέρα μας, έχοντας το σπίτι της ανοικτό με τα παροιμιώδη φαγητά της!

Λάτρευε την θάλασσα, την φύση, τα ταξίδια! Προσωπικότητα με υψηλή αυτοπειθαρχία και μέτρο, αυτοπεποίθηση και αυτοεκτίμηση! Παράδειγμα για τα παιδιά μου! Ήταν βέβαιη για την εκπλήρωση του καθήκοντός της: προς την οικογένειά της, προς τα παιδιά της, προς την πατρίδα της! Ήταν αυστηρή στα κριτήρια της, αλλά και δίκαιη!

Γνώριζε η ψυχή της τον αόρατο, τον «απέναντι» κόσμο, είχε όμως την ελληνική στάση της επικέντρωσης στην ζωή που μας προσφέρεται εδώ, στην ομορφιά και την χαρά της! Τώρα βλέπει! Αν όπως λένε, τα παιδιά συνεχίζουν το κεντρικό μήνυμα των γονιών τους, και μάλιστα ανοίγουν ό,τι εκείνοι δεν άνοιξαν, σίγουρα βλέπει τώρα την Εκπλήρωση!

Η μητέρα μας ήταν ιδιαίτερα γοητευτικός άνθρωπος με έντονη παρουσία! Υψηλής ευφυΐας, με συγκροτημένη λογική και ταυτόχρονα χιούμορ, και αυτό το χαρακτηριστικό, σκωπτικό πνεύμα των Κρητικών!

Είχε καλά αισθήματα για όλους τους ανθρώπους, δεχόταν όμως την συναισθηματική εγγύτητα μόνον όταν ήταν αληθινή! Και δεν δίσταζε να σου πει ευθέως τα αδύναμα σημεία σου για να διορθωθείς!

Στο τέλος όλη η ανθρώπινη προσωπικότητα έλιωσε μέσα σε μια παιδική γλυκύτητα: έγινε ένα αθώο, καλό μωρό που λίγωνε την ψυχή μας! Αυτό το τόσο έντονο πνεύμα της υποχώρησε σε μια βαθύτερη απαντοχή και εσωτερική ησυχία!

Θέλω να ευχαριστήσω όλους εκείνους που συμπαραστάθηκαν στην μητέρα μου και φώτισαν τον χρόνο της δυσκολίας της: πρώτα απ’ όλα τον Στέλιο, τον καλό μας άγγελο,

την Ζωή την φυσικοθεραπεύτρια της και την Λαρίσσα που την φρόντισαν σαν δικό τους άνθρωπο, τους υπέροχους γιατρούς της -κυρία Χαραμή, Γιώργο Παπαφιλίππου, Σπύρο Βασδέκη και Δημήτρη Παπαδογιάννη- που συναίνεσαν και στήριξαν την επιλογή μου της κατ’ οίκον νοσηλείας της ώστε να της εξασφαλίσουμε βέλτιστη ποιότητα ζωής,

την Μιρέλα το τρίτο της εγγόνι, την Λήδα, την Λητώ, την Τώνια, την Ελένη, την Άννα Μαρία, την Χαρούλα, τον Παναγιώτη και όλα τα παιδιά! Όλους τους αγαπημένους μας φίλους που επί χρόνια την τίμησαν με τις γιορτές, τον λόγο και τα τραγούδια τους! Τα παιδιά μου, που ο ένας με το χιούμορ του και ο άλλος με το μπουζούκι του της χάρισαν αμέτρητες στιγμές χαράς πάνω από το κρεβάτι της! Και τέλος τον Νίκο, τον γαμπρό της -τον αφανή ήρωα…

Μαζί με τον αναστημένο Χριστό διάλεξε η ψυχή της να φύγει! Πέταξε στον ουρανό ήσυχα, ειρηνικά, αναστάσιμα, στο σπίτι της, με στοργή και φροντίδα!

Ας είναι όλα τα γενναία πνεύματα της Αποστολής να λυγίσουν το δρεπάνι του θανάτου!

Άγγελε μου, σ’ ευχαριστώ που μου χάρισες την μητέρα μου, έτσι όπως μας έδωσες χρόνο και όπως μου επέτρεψες να την ζήσω στο τέλος της ζωής της! Εκείνη δεν με ξαναφώναξε πια με υποκοριστικό αλλά με το όνομα μου: Μαρία!

Καλό Ταξίδι στο Φως, μανούλα μου! Προλάβαμε να αγαπηθούμε! Καλή αντάμωση εκεί που η αγάπη ήδη γνωρίζει! Στον αναστημένο κόσμο που μας υποσχέθηκε ο Χριστός! Αυτόν που άνοιξε με την δική του ανάσταση! Ο αγαπημένος σου προφήτης Ηλίας και ο αρχάγγελος Ραφαήλ τώρα είναι μαζί Σου! Ας μη ζητάμε τον Ζώντα μετά των νεκρών!

Εδώ εξάλλου θα έχεις συντροφιά για σαράντα μέρες την Μαρίτσα!

*

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!

Νυν πάντα πεπλήρωται φωτός, ουρανός τε και γη και τα καταχθόνια!