Αν
η Πραγματικότητα, ήταν «αντίληψη», θα μπορούσε να
επιδιωχθεί...
Αν η Φώτιση, ήταν «κατάσταση ύπαρξης», θα μπορούσε να
κατακτηθεί...
Αν η Αλήθεια, ήταν «νοητική σύλληψη», θα μπορούσε να
διατυπωθεί...
Αν η Ζωή, ήταν απλά «επιθυμία», θα μπορούσε να
χειραγωγηθεί...
Αν η υλική ύπαρξη, ήταν απλά γεγονότα, θα μπορούσε να κατευθυνθεί...
Στην πραγματικότητα, τίποτα από όλα αυτά
δεν συμβαίνει... Η Πραγματικότητα, Είναι Ασύλληπτη.
Η Φώτιση, δεν είναι κάτι που πραγματοποιείται.
Η Αλήθεια, δεν είναι λόγια.
Η Ζωή, δεν έχει σχέση με επιθυμίες.
Η υλική ύπαρξη, είναι περισσότερα από απλά γεγονότα.
Πάντα υπάρχει, ένα βαθύτερο επίπεδο
εμπειρίας, από ό,τι συμβαίνει, μπροστά στον νου και στα μάτια μας.
Οι Σοφοί, αποσύρονται στο Βάθος της Ύπαρξης, και Βιώνουν την Αλήθεια της
Ύπαρξης...
Η Πραγματικότητα, Είναι Αχανής Κενότητα, δεν υπάρχει «κάτι»
εδώ...
Η Φώτιση, είναι παρούσα εξ’ αρχής, δεν μπορείς να
την επιδιώξεις.
Η Αλήθεια, είναι «Σιωπή», δεν είναι λόγια.
Η Ζωή, είναι απόλυτη ησυχία, ρέει ελεύθερα, χωρίς
επιδιώξεις, και χωρίς ανησυχία...
Η υλική ύπαρξη
εκδηλώνεται τώρα, εδώ, στο παρόν που ρέει... χωρίς να αφήνει ίχνη, και χωρίς να
κατευθύνεται πουθενά.
Οι άνθρωποι, νομίζουν
ότι μπορούν να συλλάβουν την Πραγματικότητα, σαν μια αντίληψη, σαν μια
κατάσταση, σαν ένα όραμα.
Οι άνθρωποι, φαντάζονται ότι μπορούν να επιτύχουν την φώτιση, μέσα από
διαλογιστικές δραστηριότητες, εσωτερικές ασκήσεις, και εξωτερικές πράξεις.
Οι άνθρωποι, σκέφτονται κι ανταλλάσσουν λόγια, νομίζοντας ότι μεταδίδουν γνώση.
Οι άνθρωποι, επιθυμούν κι επιδιώκουν να αλλάξουν την ζωή.
Οι άνθρωποι, τρέχουν πίσω από γεγονότα, χωρίς να φτάνουν πουθενά.
Οι άνθρωποι, αντί να
βρουν μέσα τους την Αληθινή Ύπαρξη, την Αληθινή Ζωή, ψάχνουν έξω, αυτό που ήδη
κατέχουν...
Όταν όμως, ψάχνεις σε
λάθος μέρος, δεν θα βρεις τίποτα, ακόμα κι αν ψάχνεις χιλιάδες χρόνια.
Όλοι οι Μεγάλοι Σοφοί (σαν τον Ορφέα, τους
Σοφούς των Ουπανισάδ, τον Λάο Τσε, τον Βούδα, τον Ιησού), ήταν Άνθρωποι χωρίς
πρόσωπο, χωρίς σκέψεις, χωρίς επιθυμίες... κι οι πράξεις τους, ήταν αφιερωμένες
στους άλλους...
Γιατί;
Δίδαξαν εμπειρία, όχι λόγια... Γιατί;
Δεν επιδίωξαν, τίποτα για τον εαυτό τους,
αλλά ήταν πάντα, στην υπηρεσία των άλλων... Γιατί;
Η ζωή τους στην Γη,
δεν ήταν προσωπική, αλλά «θυσία» στην κοινότητα των ανθρώπων... Γιατί;
Χιλιάδες χρόνια, οι οπαδοί τους τι κάνουν;
Χτίζουν προσωπικότητες...
Διδάσκουν, διδασκαλίες και δημοσιεύουν βιβλία...
Οργανώνουν και κατευθύνουν, θρησκευτικές οργανώσεις...
Ζουν την θρησκεία, μόνο για προσωπικό όφελος...
Γιατί;
«Η Ειρήνη είναι Μέσα
σας. Μην την αναζητάτε, έξω στον κόσμο», έλεγε ο Βούδας.
«Ο Θεός Είναι Αγάπη», έλεγε ο Ιησούς.
«Η Αλήθεια Είναι Εδώ, Τώρα», λένε όλοι οι Δάσκαλοι.
Πέρα, από όλα τα γεγονότα του πλανήτη, πέρα από όλες τις επιδιώξεις και
επιθυμίες, όσες έχουν πάρει μορφή, κι όσες μπορούν να γεννηθούν...
Πέρα από όλες τις σκέψεις και τα λόγια,
πέρα από οποιαδήποτε, προσωπική ύπαρξη, υπάρχει, στο Βάθος της Ύπαρξής μας, το
Αιώνιο, το Άχρονο, το Ασχημάτιστο, το Απερίγραπτο, η Αληθινή Ύπαρξή μας, η
Πραγματικότητα, ο Θεός!
Αδελφέ Εν Θεώ, μη σπαταλιέσαι άδικα στον κόσμο... Βρες Μέσα σου τον Θεό, και θα
νοιώσεις, Ένα με Όλα, με τον Θεό, με όσους Βιώνουν τον Θεό, και με όσους,
σαν σκιές, τρέχουν μακριά από τον Ήλιο της Δικαιοσύνης...
Δεν είσαι Μόνος, Είμαστε
Όλοι Εδώ, Είμαστε Όλοι Μαζί, Είμαστε για Πάντα Ένα... είτε το Βιώνουμε, είτε
όχι…
Κ.
Προκοπίου
