Ο Κόσμος δεν είναι τίποτα άλλο από μια αντανάκλαση της
εσωτερικής μας ύπαρξης, των σκέψεων, συναισθημάτων, πεποιθήσεων, επιθυμιών μας!
Συγκεκριμένα είδη
ανθρώπινου συναισθήματος, έχουν τη δύναμη να αλλάξουν το DNA του σώματός μας!
Νιώθοντας αυτό το εσωτερικό συναίσθημα, μιλάμε στις δυνάμεις της
Δημιουργίας, επιτρέποντας σε αυτό το Πεδίο, το Κβαντικό Ολόγραμμα, τον Νου του
Θεού, να μας ανταποκριθεί, με ότι είναι αυτό που νοιώθουμε μέσα στην καρδιά μας!
Αν προσευχηθούμε για βροχή, η βροχή δεν θα έρθει ποτέ! Γιατί την
στιγμή που προσεύχεσαι για να συμβεί κάτι, απλά αναγνωρίζεις ότι δεν υπάρχει
αυτή την στιγμή! Αν πούμε "Θεέ μου, σε παρακαλώ, ας έρθει ειρήνη στον
κόσμο, αυτό που λέμε εκείνη την στιγμή είναι ότι δεν υπάρχει ειρήνη και
ασυνείδητα μπορεί να ενδυναμώσουμε τις συνθήκες που θέλουμε να αλλάξουμε
(δηλαδή, μπορεί να γίνει το αντίθετο!)
Ανοίγουμε την πιθανότητα να έρθει βροχή, όταν κλείνουμε τα μάτια και αρχίζουμε
να νοιώθουμε πώς είναι να βρέχει στο μέρος που θέλουμε! Μυρίζουμε τις μυρωδιές
που βγαίνουν όταν η βροχή πέφτει στο χώμα και τους τοίχους! Νιώθουμε πώς είναι
να πατάμε με γυμνά πόδια μέσα στην λάσπη, την πολλή λάσπη από την πολλή βροχή! Το
ίδιο σκεπτικό ισχύει και με την θεραπεία του εαυτού μας ή των αγαπημένων μας!
Όταν αρχίζουμε να νοιώθουμε τα συναισθήματα των πραγμάτων που θέλουμε να
κάνουμε στην ζωή μας και στον κόσμο μας, το κβαντικό ολόγραμμα, ο
Θεϊκός Νους, εξ ορισμού θα αντικατοπτρίσει αυτά τα συναισθήματα πίσω σε εμάς!
*
Όταν
νοιώθουμε κάτι σε ένα μέρος, σε κάποιο βαθμό αυτό το συναίσθημα υπάρχει ήδη σε
κάθε άλλο μέρος!
Και στον βαθμό που μπορούμε να εστιάσουμε σ’ αυτό το συναίσθημα
και να "ακονίσουμε" αυτήν την ικανότητα, να νοιώθουμε συναισθήματα
στην καρδιά μας, αντί απλά να τα σκεφτόμαστε στο μυαλό μας, στον βαθμό αυτό,
έχουμε την δυνατότητα να θεραπεύσουμε και να μεταφέρουμε πέρα
από το σώμα μας ό,τι νοιώθουμε μέσα μας!
Σίγουρα κάτι υπάρχει εκεί έξω! Υπάρχει ένα πεδίο, μια ζωντανή ευφυΐα, που
συνδέει τα πάντα στην Δημιουργία, μη εξαιρώντας τίποτα, οτιδήποτε συμβαίνει
στον κόσμο ή στο σώμα μας! Γνωρίζουμε λόγω αυτής της αρχής, ότι όλα είναι
μέρος όλων των άλλων! Ξέρουμε ότι είμαστε συνδεδεμένοι μ’ αυτό το πεδίο μέσω
αυτών που ονομάζουμε σκέψη, αίσθημα και συναίσθημα!
Τα
συναισθήματα στην καρδιά μας είναι η γλώσσα που μας ενώνει με το πεδίο! Είναι η
γλώσσα που το πεδίο αναγνωρίζει!
Το πεδίο ίσως να μην αναγνωρίζει τις διανοητικές διεργασίες της
γλώσσας, όταν π.χ. λέμε "Θεέ μου, κάνε να έρθει ειρήνη στον κόσμο"! Σίγουρα
όμως αναγνωρίζει την γλώσσα του συναισθήματος όταν νοιώθουμε την ειρήνη στην
καρδιά μας σαν να είναι ήδη εκεί!
Αντί να βλέπουμε την προσευχή σαν κάτι που "κάνουμε" πότε πότε, όταν θέλουμε να αλλάξουμε τον κόσμο,
και μετά σταματάμε και απομακρυνόμαστε, ίσως μπορούμε να επαναπροσδιορίσουμε
την προσευχή ως τον τρόπο που νοιώθουμε
την ζωή μας και αφού νοιώθουμε πάντα, κάθε στιγμή της ζωής μας, η ζωή μας
γίνεται προσευχή!
Μερικοί
πιστεύουν ότι ο κόσμος είναι εκτός ελέγχου και νοιώθουν αδύναμοι να κάνουν
οτιδήποτε! Οι αρχές του κβαντικού ολογράμματος, μας θυμίζουν ότι είμαστε μέρος
όλων όσων βλέπουμε!
Ο κόσμος γύρω μας δεν είναι τίποτα περισσότερο και τίποτα
λιγότερο, από μια αντανάκλαση του ότι έχουμε γίνει εσωτερικά! Πρέπει να γίνουμε
αυτά τα οποία διαλέγουμε να μας συμβούν στη ζωή! Πρέπει να γίνουμε η ειρήνη, η
θεραπεία, η συνεργασία, η συμπόνια, η αγάπη, η φροντίδα, που θέλουμε να έχουμε
στην ζωή μας! Πρέπει εμείς να γίνουμε
αυτά τα πράγματα, έτσι ώστε το πεδίο να μας τα αντικατοπτρίσει!
από Λένα Μπαξέ
*
