O Νάξος ήταν ο θρυλικός ηγεμόνας των
πρώτων αποίκων του ομώνυμου νησιού! Το ίδιο ήταν και ο
Πάρος, για την Πάρο, ο
Θάσος για την Θάσο, ο
Ζάκυνθος για την Ζάκυνθο και ο Κέφαλος για την Κεφαλονιά!
Κρήτη ονομαζόταν μία από τις νύμφες των Εσπερίδων, που φύλαγαν
τα χρυσά μήλα στον κήπο των θεών, στη χώρα του Άτλαντα!
Η Σύμη ήταν μία άλλη νύμφη, συζύγου του Γλαύκου, πρώτου
κάτοικου του νησιού!
O Φολέγανδρος ήταν γιος του Μίνωα!
Σύρος: το όνομα προέρχεται από τους πρώτους κατοίκους του
νησιού, τους Φοίνικες. Σύμφωνα με την πρώτη εκδοχή, το όνομα προέρχεται από την
λέξη «ουσύρα» που σημαίνει ευτυχής, ενώ σύμφωνα με την δεύτερη,
προέρχεται από το «συρ» που σημαίνει βράχος!
Σκύρος: «Σκίρον» ή «σκύρον» σημαίνει «συντρίμμια πέτρας».
Ανάφη: εκ του ρήματος αναφαίνω!
Οι Αργοναύτες επιστρέφοντας στη πατρίδα τους από την
Κολχίδα έπεσαν σε καταιγίδα και παρασύρθηκαν στο ανοικτό πέλαγος, όπου ναυαγοί
πλέον στη θάλασσα άρχισαν να εκλιπαρούν τον θεό Απόλλωνα να τους σώσει. Ο Απόλλωνας
ανταποκρινόμενος στις εκκλήσεις τους διέχυσε φως υπό μορφή κεραυνού οπότε είδαν μπροστά τους να ξεπροβάλει από τη θάλασσα ολόκληρο νησί το οποίο κατάφεραν να
προσεγγίσουν. Εκεί οι Αργοναύτες ανήγειραν βωμό προς τιμή του Απόλλωνα του
«Αιγλήτη» (αυτού που λάμπει, Αίγλη) και ονόμασαν το νησί Ανάφη!
Μύκονος: Η ονομασία Μύκονος, γνωστή από αρχαία νομίσματα και επιγραφές,
αποδόθηκε από την παράδοση στον επώνυμο ήρωα Μύκονο, απόγονο του μυθικού βασιλιά
της Δήλου Ανίου, γιου του Απόλλωνος και της νύμφης Ροιούς, κόρης του Διονύσου.
Σαντορίνη: Το όνομα της νήσου «Θήρα» προέρχεται από τον αρχαίο Σπαρτιάτη Θήραν που αποίκησε πρώτος το νησί. Το δε όνομα «Σαντορίνη», όμως, προέρχεται από τους
διερχόμενους Φράγκους
Σταυροφόρους οι
οποίοι κατά το πέρασμα τους στέκονταν για ανεφοδιασμό κοντά σε εκκλησία της Αγίας Ειρήνης (Σάντα Ειρήνη) η οποία υπήρχε στο νησί.
Ικαρία: Μία από αυτές αναφέρεται στην φοινικική ρίζα «-καρ»
και στον λαό των Κάρων, της Μικράς Ασίας. Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία,
όμως, το νησί ονομάζεται Ικαρία από τον μύθο του θρυλικού Ικάρου, που με τον θάνατό του εκεί έδωσε το όνομά του στο
Ικάριο πέλαγος.
Σκιάθος: «σκιά» και «Άθως», καθώς το νησί βρίσκεται γεωγραφικά
-και μεταφορικά- στην σκιά του Αγίου Όρους!
Αλόννησος: Το όνομα Αλόννησος δόθηκε επί Όθωνα, το 1838, σε αντικατάσταση του
προηγουμένου ονόματος Λιαδρόμια ή Ηλιοδρόμια! Κατά την αρχαιότητα η Αλόννησος ήταν άλλο νησί (άγνωστο
ποιο). Παρά ταύτα το όνομα παραμένει ως έχει για το νησί, το οποίο κατά τους αρχαίους Έλληνες
λέγονταν «Ίκος».
Λήμνος: κατά μία εκδοχή είναι φοινικική και σημαίνει λευκή, άσπρη, λαμπερή. Άλλες εκδοχές υποστηρίζουν πως
προέρχεται είτε από την ομηρική λέξη «λήιον», που προσδιορίζει το σπαρμένο χωράφι, τον αγρό, ή από τις αρχαίες ελληνικές λέξεις «ληίς» (που σημαίνει κοπάδι) +
«μήλο» (που σημαίνει πρόβατο), δηλαδή νήσος κοπαδιών αιγοπροβάτων.
Λέρος: σημαίνει ομαλός, επίπεδος.
Ρόδος: συσχετισμός του ονόματος με το ομώνυμο λουλούδι, ιερό στον θεό Ήλιο. Τα νομίσματα της Ρόδου
παρίσταναν από το ένα μέρος του κεφάλι του Ήλιου και από το άλλο το Ρόδον.
Κέρκυρα: νύμφη Κέρκυρα, κόρη του ποταμού Ασώπου. Ο θεός Ποσειδώνας αγάπησε την όμορφη κοπέλα, την έφερε
στο νησί και του έδωσε το όνομά της. Από τον έρωτά τους έφερε στη ζωή τον
Φαίακα, τον μυθικό γενάρχη των Φαιάκων.
Πολλοί μελετητές πιστεύουν ότι ο μύθος της νύμφης
Κέρκυρας συνδέεται ετυμολογικά με την λέξη «κορυφώ» από την ακρόπολη που βρίσκεται απέναντι από το σημερινή
πρωτεύουσα. Από την λέξη «κορυφώ» προήλθε στην συνέχεια η λατινογενής ονομασία
Corfu, με την οποία είναι γνωστό το νησί στο εξωτερικό.
Κύθηρα: Τον μεσαίωνα λεγόταν Κυθουρία
και Τσερίγο ή Τσιρίγο, όνομα που του
έδωσαν οι Ενετοί ναυτικοί. Λεγόταν και Φοινικούντα
κάποτε, γιατί πολύ παλιά υπήρξαν τα Κύθηρα αποικία των Φοινίκων. Η ονομασία «Κύθηρα» τους δόθηκε από την Αφροδίτη, την προστάτιδα του νησιού κατά
την αρχαιότητα, που εδώ την έλεγαν Κυθήρια ή Κυθέρεια, από το ρήμα «κεύθω», το οποίο σημαίνει «κρύπτω τον έρωτα στην κοιλία».
*
