Η καταγωγή μας σύμφωνα με τις αναφορές του Ησίοδου, του Όμηρου, του Πλάτωνα, του Απολλόδωρου, του Διόδωρου του Σικελιώτη

• Α) Γενιά του Ουρανού, Ουρανίωνες θεοί- Κύκλωπες.

• Β) Γενιά του Κρόνου, Τιτάνες- «χρύσεον» γένος των πρώτων ανθρώπων.
• Γ) Γενιά του Δία, οι Ολύμπιοι Διογενείς- ο οικουμενικός πολιτισμός του Δία.
• Το «αργύρεον» γένος των ανθρώπων καταστρέφεται από τον κατακλυσμό του Ωγύγου.- «Χάλκεον» γένος.
• Δ) κατακλυσμός του Δευκαλίωνα -Το «χάλκεον» γένος των ανθρώπων αφανίζεται.-οπισθοδρόμηση του
πολιτισμού σε «νεολιθικές συνθήκες».
• Ε) Ηρωική εποχή των «Ημιθέων» -Μινωική και Μυκηναϊκή Περίοδος, Τρωικά, Αργοναυτική εκστρατεία
Ηρακλής- Θησέας.
• ΣΤ) Επιστροφή των Ηρακλειδών –Δωριείς, «Σιδήρεον» γένος. Εμφύλιοι πόλεμοι.- Κλασική περίοδος.

Έτσι κατά τη Θεογονία έχουμε τρία γένη «θεών» και πέντε γένη ανθρώπων:

ΘΕΟΙ
1) Ουρανός- ουρανίωνες
2) Κρόνος- Τιτάνες ( Τιτανομαχία )
3) Δίας- Διογενείς

ΑΝΘΡΩΠΟΙ
1) Χρυσούν γένος
2) Αργυρούν γένος ( κατακλυσμός Ωγύγου )
3) Χαλκούν γένος ( κατακλυσμός Δευκαλίωνα )
4) Ηρώων- ημιθέων γένος ( Μινωίτες- Αχαιοί )
5) Σιδηρούν γένος ( Δωριείς )

***

Κάνω περίεργες ερωτήσεις στους ανθρώπους!

Σήμερα ρώτησα κάποιον:

-Σας λείπει ένα κουμπί. Δεν κρυώνει η ζωή σας;
Προχθές ρώτησα έναν περαστικό που δεν με ήξερε:
-Γιατί δεν με αγαπάτε;
Γενικά πάντα ρωτάω τους άλλους.
Όχι πώς τους λένε και τι επαγγέλλονται.
Πιο φυσικά πράγματα ρωτώ:
-Γιατί στάζετε τόση λυπη;
-Γιατί κρύβετε το σκοτάδι σας;
-Γιατί δεν κοιτάζετε κανέναν γύρω σας;
-Πονάτε;
-Σας πέθανε κάτι; Κάποιος;
-Πώς είστε;
Ειδικά αυτό το πώς είναι οι άλλοι.
Το ρωτάω.
Θέλω να ξέρω αν είναι καλά.
Λένε κάτι, αλλά δεν είναι απάντηση.
Κάτι που δεν λέει τίποτα λένε συνήθως.
Γιατί νομίζουν πως δεν το εννοώ ό,τι ρώτησα.
Αλλά εγώ όλα τα εννοώ.
Δεν ξέρουν ότι νοιάζομαι γι’ αυτούς.
Ότι είναι στη φύση μου να νοιάζομαι.
Πολλοί όταν καταλάβουν ότι νοιάζομαι, ξαφνιάζονται.
Κάποιοι τρομάζουν.
Λένε: Τι θέλεις από μένα;
Ή το εννοούν κι ας μη το λένε.
Αλλά εγώ δεν θέλω κάτι.
Τίποτα δεν θέλω.
Απλώς νοιάζομαι.
Είναι στη φύση μου.
Μη με παρεξηγείτε!

Αγνώστου... 

***

Είμαι Ύπαρξη

Να ευγνωμονείς τον εαυτό σου που υπάρχει! Να ευγνωμονείς αυτή την απειρία του είναι σου που πληροί όλο τον χώρο της ύπαρξης, μέσα σε όλα τα σύμπαντα! Είσαι παντού Εσύ! Αυτή η φιγούρα σου μέσα στο δωμάτιο σου, και αυτή η φιγούρα μου, δεν θα αντιπροσωπεύσουν ποτέ αυτό που πραγματικά είμαι ή είσαι! Αυτή η αδιάλειπτη ανάγκη για οτιδήποτε αυτού του ανθρωποειδούς που είμαστε, δηλώνει την ανυπαρξία μας!

Όπως κι αν έχει η κατάσταση, βιώνουμε μια ανάγκη! Από το να πάμε στην τουαλέτα, να βήξουμε, να φάμε, να πιούμε, να κρυώνουμε, να ζεσταινόμαστε, να κοιμηθούμε, να ξυστούμε, να αγαπήσουμε... Τίποτα από όλα αυτά δεν θα καλυφθεί ποτέ αρκετά, και τίποτα δεν είναι αληθινό! Είναι μια απαίτηση εικονική και συναινούμε να την βιώνουμε, ενώ πραγματικά είμαστε ένα φως που ταξιδεύει χωρίς καμιά ανάγκη στις ουράνιες σφαίρες της πληρότητας μας!

Βιώνουμε την τελειότητα της Ενότητας μας με όλα τα σύμπαντα και αυτή είναι η μόνη πραγματικότητα για την φύση μας! Ό,τι και να αποκτήσει αυτή η περιοριστική φιγούρα, αυτό το ανθρωποειδές, δεν θα ικανοποιηθεί ποτέ, γιατί το κυβερνάει μια παράλογη πλεονεξία! Είναι ένα αδηφάγο τέρας που πάντα θα ζητάει τα πάντα και τα ανήκουστα. Από το να αγαπήσει, μέχρι να αποφασίσει ότι αγάπησε λάθος άτομο ή ότι βαρέθηκε να αγαπάει! Όχι ότι είναι κακό να έχεις επιθυμίες, αλλά η βιωματική σου εμπειρία εδώ, έπαψε να είναι ζωή και είναι μια ανάγκη! 

ΕΙΣΑΙ Η ΕΠΙΘΥΜΙΑ! Είναι ένα συνονθύλευμα άγνοιας ματαιοδοξίας και απληστίας αυτό το εγώ!
Όλοι είμαστε αδέλφια και μαθαίνουμε με κάθε ανάσα. Το εγώ που ψάχνει για δικαίωση είναι το τίποτα! Είχα διαβάσει κάποτε στον καταπληκτικό Έμμετ Φοξ: «Έτσι θα καταλάβεις ότι αγαπάς, όταν ακόμα και τον εχθρό ή έστω αυτόν που έρχεσαι σε κόντρα, είσαι σε θέση πρόθυμος να τον σφίξεις στην αγκαλιά σου, νοερά!» Όχι απλά να τον αγκαλιάσεις, αλλά να τον σφίξεις! ΤΟΤΕ ΝΑΙ, ΑΓΑΠΙΟΜΑΣΤΕ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ!


Ο ΘΕΟΣ ΘΑ ΜΑΣ ΒΟΗΘΗΣΕΙ ΝΑ ΑΠΟΚΑΛΥΨΟΥΜΕ ΤΑ ΜΕΓΑΛΕΙΑ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΜΕΣΑ ΜΑΣ! ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΓΝΟ ΦΩΣ ΟΛΟΙ! ΜΗΔΕΝΟΣ ΕΞΑΙΡΟΥΜΕΝΟΥ! Και πρέπει να μην αφήνουμε άλλες ανατολές να ξημερώνουν χωρίς να το πιστεύουμε αυτό και να το αφήνουμε να μας κατευθύνει. Την απληστία πώς να την ικανοποιήσεις; Τον εγωισμό πώς να τον γιατρέψεις; Την ρουτίνα, την ηλιθιότητα, την ιδιοτέλεια!
Πώς να θεμελιώσεις την ομορφιά και την γαλήνη στην ζωή σου όταν από παντού αφήνεσαι να πιστεύεις ότι όλα είναι φθαρτά και επιζήμια; Όταν δεν εμπιστεύεσαι; Όταν φοβάσαι να δοθείς και να πάρεις; Όταν ζούμε σε έναν κόσμο, που σε ενημερώνουν ότι ένα ξεχασμένο κουτί ή μια τσάντα, πιθανόν είναι εκρηκτικός μηχανισμός;

Δεν είναι ουτοπία να πιστεύεις ότι χτίζεις οτιδήποτε καλό μέσα στην ύλη, σε μια ύλη που όλα της τα υλικά με μαθηματική ακρίβεια, φθίνουν ή είναι τόσο περιοριστικά και αδύναμα! Όταν ένα πανέμορφο γρασίδι σε καθιστά αλλεργικό και άρρωστο, πώς περιμένεις να απολαύσεις το μεγαλείο του έρωτα ή της αγάπης ή της θυσίας; Όταν πρώτα δεν αδειάσεις από μέσα σου ΟΛΑ ΤΑ ΠΕΡΙΤΤΑ! ΟΛΑ ΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΠΟΥ ΤΡΕΦΕΙΣ ΜΕ ΤΙΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΣΟΥ!

Τα μαλλιά και τα δόντια σου σού φταίνε ή οι γελοίες σκέψεις σου; Είναι δυνατόν να επιτρέπεις ΝΑ ΖΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΠΕΙΡΟΥΣ

ΦΟΒΟΥΣ ΣΟΥ;

Είναι δυνατόν να απαιτώ να με αγαπήσουν όταν το ενδιαφέρον μου είναι μηδενικό και δεν σηκώνω ποτέ το δαχτυλάκι μου να στείλω ένα μήνυμα σε έναν άλλον από εγωισμό, ή απαξιώ να στείλω γιατί είμαι τάχα πολυάσχολος! Πώς να παραδεχτεί κανείς πως αυτά τα ανδρείκελα που είμαστε, λεγόμαστε άνθρωποι!

Όταν θεωρήσουμε από αυτήν την άποψη την ύπαρξη μας, και αντιληφθούμε πως όταν λέμε ότι ένα χρώμα είναι κόκκινο είναι ΜΟΝΟ κόκκινο, όχι και πράσινο, τότε μόνο θα ξυπνήσουμε στο Φως που μας γέννησε! Αυτήν την ύπαρξη, δεν αξίζει κανείς να την παίρνει στα σοβαρά! Κάθε στεναχώρια είναι αστεία κατάσταση! Και η πιο σοβαρή ακόμα! Απλά ο νους αρνείται να το δεχθεί!

Καλή μέρα να έχεις μέσα στο άρωμα και την γεύση της Αλήθειας! Είμαστε το ΠΑΝ! Και είσαι το τέλειο όργανο Του χωρίς τις σκέψεις σου! Αδειάζουμε ό,τι μας μολύνει και φτιάχνουμε το ωραιότερο και τελειότερο μπουκέτο μας, αν θέλουμε να το δωρίσουμε και να εκτιμηθεί! 

Δεν αφήνουμε μέσα τίποτα άχρηστο και μαραμένο! Σήμερα φτιάχνω το τελειότερο μου μπουκέτο από ορθές ιδέες και τις μοιράζω ανιδιοτελώς στο σύμπαν-ζωή μου! Και ξεκινώ με την χαρά μου να θέλω να χρωματίσω τα πρόσωπα όλων δίπλα μου με χαμόγελα! 

Maria-Teresa Petridis

***

Η νεότητα είναι στην ελευθερία της ύπαρξης! Να σε διατρέχει ολόκληρο το θεϊκό φως της Ζώσας ζωής!

Κάθε μέρα που χάνεις την χαρά σου, ακόμα κι αν έχεις όλα τα δίκια του κόσμου, έχεις άδικο! Ο Γόρδιος δεσμός κόβεται με το σπαθί της χαράς! Ξέρεις πόσο θα ζήσει ο καθένας; Θα ζήσει τόσο όσο η χαρά που καταβάλει για τους άλλους! Όσο χαίρεται για τους άλλους και τους βοηθάει να χαίρονται, τόσο μακροημερεύει! Είναι ένας πολύ απλός νόμος του σύμπαντος! 

***

Μόνο οι αδαείς υπάρχουν, οι φωτισμένοι δεν υπάρχουν!

Όσο πιο ασυνείδητος είσαι, τόσο περισσότερο υπάρχεις! Όσο πιο συνειδητός είσαι, τόσο λιγότερο υπάρχεις! Όταν γίνεις απόλυτα συνειδητός, τότε δεν υπάρχεις καθόλου!

Osho

Θυμήσου μόνο ένα πράγμα: Εκτός από την σιωπή, όλα τα υπόλοιπα είναι μόνο η δική σου φαντασία!

Osho
Σχόλιο: Η φαντασία μας ας φέρνει στο φως μόνο ομορφιά και αγάπη! 

Να γίνει όλη η Ύπαρξη ένα Ευχαριστώ! 

*

Αυτός ο κόσμος είναι όπως ένα λουλούδι!

Αν ένα από τα πέταλα του λουλουδιού αρρωστήσει, δεν θα επηρεάσει και τα υπόλοιπα; Η αρρώστια δεν θα καταστρέψει την ζωή και την ομορφιά ολόκληρου του λουλουδιού; Δεν είναι καθήκον του καθενός από εμάς να προστατέψει την ομορφιά και το άρωμα του άνθους του κόσμου μας από την καταστροφή; Μόνο όταν η αλήθεια αυτή γίνει κατανοητή και ριζώσει βαθιά μέσα μας, θα βιώσουμε αληθινή ειρήνη και ενότητα!

Άμμα 

*

Μετά από την φώτιση δεν υπάρχει καμιά βιογραφία!

-Αφότου φωτίστηκες, τι σου συμβαίνει; Από ποιες εμπειρίες περνάς αφότου φωτίστηκες; Τι συμβαίνει; Τι άλλο υπάρχει; Ποιες είναι οι νέες εμπειρίες μετά την φώτιση;

-Δεν καταλαβαίνεις την λέξη φώτιση! Μετά από την φώτιση δεν συμβαίνει τίποτα! Όλα τα συμβάντα σταματούν, εξαφανίζονται! Απλώς υπάρχεις! 

-Δεν μπορώ να το πιστέψω. Κάτι πρέπει να συμβαίνει. Πώς γίνεται να μη συμβαίνει τίποτα;

-Θα απορήσεις, αλλά ας το πω έτσι όπως είναι: πριν από την φώτιση δεν είχε συμβεί τίποτε ποτέ, διότι όλα όσα είχαν συμβεί ήταν σαν το γράψιμο πάνω στο νερό! Μετά την φώτιση επίσης τίποτε δεν συνέβη, διότι εξαφανίστηκε ο χρόνος! Έτσι λοιπόν το πρώτο συμβάν και το τελευταίο συμβάν ήταν η φώτιση! Πριν από εκείνη όλα όσα συνέβησαν ήταν χωρίς αξία, δεν έχουν τώρα πια νόημα, ήταν σαν ένα όνειρο! Κι όταν αφυπνιστείς, δεν συμβαίνει ξανά ποτέ τίποτα! Όχι πως δεν ανατέλλει ο ήλιος, όχι πως η νύχτα δεν είναι γεμάτη από αστέρια, όχι πως δεν ανθίζουν πια τα λουλούδια -όλα αυτά συνεχίζουν! Αλλά τίποτε δεν συμβαίνει μέσα σε σένα! Τα πάντα παραμένουν ήρεμα και ήσυχα!

Μετά από την φώτιση δεν υπάρχει καμιά βιογραφία! Μετά από την φώτιση τα πάντα είναι σιωπή -διότι τα πάντα είναι αιωνιότητα! Τα πράγματα συμβαίνουν κατά την ύπαρξη του χρόνου! Ο νους δημιουργεί τον χρόνο, επειδή ο νους ποθεί να συμβαίνουν διάφορα πράγματα, ο νους ποθεί να υπάρχουν ενθουσιασμοί, κάτι χρειάζεται να συμβαίνει! Αν δεν συμβαίνει τίποτα, ο νους γίνεται πολύ ανήσυχος! Αν δεν συμβαίνει κάτι καλό, τότε ας είναι κάτι κακό! Αν δεν συμβαίνει η ευτυχία, τότε ας συμβεί η δυστυχία! Πάντως κάτι πρέπει να υπάρχει, ώστε να παραμένεις απασχολημένος! Αν δεν συμβαίνει τίποτα, τότε τα χάνεις -τότε γιατί να υπάρχεις καν;

Ο νους λοιπόν δημιουργεί συνεχώς καινούργιους τρόπους, προβάλλει συνεχώς καινούργια γεγονότα. «Αύριο πρέπει να κάνω τούτο, μεθαύριο πρέπει να κάνω εκείνο» Ο νους δεν μπορεί να παραμείνει χωρίς γεγονότα κι έτσι προβάλλει κάποια γεγονότα. Κι όταν προβάλλει γεγονότα, δημιουργείται ο χρόνος -ο ψυχολογικός χρόνος! Όταν δεν προβάλλει κάτι, ο χρόνος εξαφανίζεται!
Όσσο 

Αέρινος σαν το τίποτα! Πανταχού Παρουσία! 

*

Άλλοι όμως λιγοστοί είναι σαν τα αστέρια…

Κάποτε της είπε: Είσαι σαν και εμένα, είσαι αλλιώτικη από όλους τους ανθρώπους. Είσαι η Καμάλα, τίποτα άλλο, και υπάρχει μέσα σου γαλήνη, ένα καταφύγιο όπου μπορείς να αποσυρθείς κάθε στιγμή και νοιώσεις ζεστασιά, το ίδιο και εγώ. Λίγοι άνθρωποι έχουν αυτή την ικανότητα, και όμως θα μπορούσαν να την αποκτήσουν όλοι. Δεν είναι όλοι οι άνθρωποι έξυπνοι; είπε η Καμάλα. Όχι, είπε ο Σιντάρτα δεν είναι αυτό. Ο Καμασβάμι είναι το ίδιο έξυπνος με μένα, αλλά δεν μπορεί να βρει καταφύγιο στον εαυτό του. Άλλοι μπορούν και ας είναι στο μυαλό μικρά παιδιά. Οι περισσότεροι άνθρωποι Καμάλα είναι σαν το φύλλο που πέφτει, που ο αέρας το παίρνει, το στροβιλίζει για λίγο και ύστερα μετεωρίζεται και σωριάζεται στο χώμα. Άλλοι όμως λιγοστοί είναι σαν τα αστέρια που ακολουθούν μια σταθερή τροχιά και δεν τα φτάνει ο άνεμος γιατί η τροχιά και ο νόμος που ακολουθούν βρίσκεται μέσα τους.

Έρμαν Έσσε, «Σιντάρτα»

*

Προσευχή! Θα ντυθώ με τις χρυσοποίκιλτες θεϊκές μου απαντήσεις σε Όλα!

Θα Γίνω Αυτός που ονειρεύομαι! Θα Είμαι η Ζωή! Πνεύμα! Ουσία των Πάντων! Αγάπη χωρίς αδυναμίες! Νους χωρίς λάθη! Υγεία, χωρίς δυσαρμονία! Αφθονία χωρίς στέρηση! Θα Είμαι ο κυβερνήτης του σκάφους της Συνείδησης μου και θα ορίζω την χρυσή μου θεϊκή τροχιά στον χρόνο της αιωνιότητας μου! Αμήν.

Maria-Teresa Petridis

*

Όταν ξεχνιέσαι και πιστεύεις στον πόνο του Matrix, κοίτα τον ουρανό! Μόνο αυτό! Κοίτα τ’ αστέρια! Ένα θαύμα σε περιβάλλει!

Mερικές φορές ο Θεός σε δοκιμάζει να βρεις την δύναμη που δεν έχεις! Μόνο έτσι θα πάς πέρα από τα φαντασιακά σου όρια! Χρειάζεται να πιεστείς πολύ ώστε να είσαι ταπεινός! Μόνο τότε, όταν η περηφάνια και η αλαζονεία σου συνθλίβονται, θα ανακαλύψεις πως οι μυς δεν είναι δικοί σου! Θα βρεις και θα χρησιμοποιήσεις τους μυς του Θεού. Όταν εντελώς έχεις εγκαταλείψει τον εαυτό σου, το εγώ σου, αυτό το θαύμα γίνεται δυνατό!

Mooji 

*

Ηθικό συμβόλαιο με τον θεϊκό Εαυτό σημαίνει να μην ξεχνάς!
To θαύμα ταξιδεύει! Και έρχεται να σε βρει από το παρελθόν και το μέλλον! Γιατί συμβαίνει άπαξ! 

Οι Γάλλοι διαδηλώνουν τραγουδώντας! Πότε επιτέλους θα έρθει στον κόσμο η φαντασία στην εξουσία! 

*

Όλη η ζωή είναι μία διαδικασία γέννησης του εαυτού!

Θα πρέπει να είμαστε πλήρως γεννημένοι όταν πεθάνουμε!
Έριχ Φρομ

Έχουμε νικήσει! Γιατί ήρθαμε Νικητές! Μια επιβεβαίωση Θεού πως η καλοσύνη και η ομορφιά είναι η Πατρίδα μας! 

*