"Ήταν τόσο ανθρώπινος και τόσο θεϊκός συγχρόνως! Απόλυτα άνθρωπος, απόλυτα Θεός!" π. Λύβιος

Ο Χριστός για μένα είναι ζωή. Είναι ο τρόπος που επέλεξα να κοιτάζω την ζωή, τους ανθρώπους, τα πράγματα, τα ζώα, την κτίση. Είναι ο τρόπος να βλέπω τα πάντα και τους πάντες.

Ο Αγώνας μου είναι τούτος, βήμα βήμα να αποκτήσω το βλέμμα του Χριστού. Να βλέπω στην πόρνη την αγνότητα, στο ληστή την ειλικρίνεια, στο κάθε ανθρώπινο λάθος και πάθος ένα βαθύ τραύμα. Να μην κατακρίνω μα να κοιτώ πίσω από τα πάθη τις βαθιές ανθρώπινες ανάγκες.

Ο Χριστός για μένα είναι ο τρόπος που λέω καλημέρα και καληνύχτα. Ο τρόπος που ξυπνάω και την νύχτα πέφτω για ύπνο. Το πως μαθαίνω να σιωπώ, να αφήνομαι, να μην ελέγχω, να μην εξουσιάζω, να μην ορίζω και καθορίζω.

Ο Χριστός είναι ο τρόπος να αγαπώ τον εαυτό μου ώστε να αγαπήσω τον συνάνθρωπο μου. Ο τρόπος που σηκώνομαι όταν πέφτω και μαζεύω τα συντρίμμια μου, δίχως να τα βρίζω και να τα κακολογώ αλλά αγαπώντας τα, άλλωστε μονάχα έτσι μπορώ να αγκαλιάσω την θρυμματισμένη εικόνα το πλησίον μου.

Ο Χριστός είναι ο τρόπος που μυρίζω, ακούω, γεύομαι, αγγίζω, περπατώ και νιώθω. Είναι ο τρόπος που σκέφτομαι και αισθάνομαι. Είναι η ζωή η ίδια.

Δεν μπορώ πλέον τα μεγάλα λόγια και υψηλές αναλύσεις ακόμη και τις θεολογικές. Τις έφαγα με το κουτάλι μα έμεινα νηστικός. Τι σχέση μπορεί να έχει ο Χριστός με όλα αυτά. Εκείνος ζούσε, ένιωθε, ακουμπούσε, μιλούσε, έκλαιγε, φοβόταν και πίστευε. Ήταν τόσο ανθρώπινος και τόσο θεϊκός συγχρόνως. Απόλυτα άνθρωπος απόλυτα Θεός.

Δεν σε γέμιζε ενοχές, φόβους, απειλές. Δεν είχε σχέση με όλο αυτό το θρησκευτικό σκοτάδι του φόβου και των ενοχών. Που τρομοκρατεί τους ανθρώπους για να τους ελέγχει. Που περιορίζει τον Θεό σε κουτάκια, νόμους, διατάξεις και τυπολατρίες. Που καμώνεται πως ξέρει όλες τις απαντήσεις δίχως ποτέ να έχει πραγματικές ερωτήσεις.

Ο Χριστός σιωπούσε αυτοί μόνο μιλάνε, σκορπώντας φόβο για τα πιο απλά και φυσικά ανθρώπινα στοιχεία. Μιλάνε περισσότερο για τον διάβολο και τον αντίχριστο παρά για Θεό. Περισσότερο για την κόλαση από ότι για τον παράδεισο. Περισσότερο για την αμαρτία από ότι για την Χάρη και την ελευθερία. Ασχολούνται με την σεξουαλικότητα των ανθρώπων γιατί φοβούνται την αγάπη.

Τελικά είναι αληθινά τα λόγια του ιερού Αυγουστίνου, «ο Θεός έχει πολλούς που δεν έχει η εκκλησία κι η εκκλησία έχει πολλούς που δεν έχει ο Θεός….».

Ας κλείσουμε με τα λόγια του μεγάλου Αγίου Πορφυρίου ώστε να γλυκάνουν τα μέσα μας, « «O Χριστός είναι φίλος και το φωνάζει: «Βρέ, σας έχω φίλους! Σας Αγαπάω! Δεν κρατάω την κόλαση στο χέρι. Δεν σας φοβερίζω... Σας θέλω να χαίρεστε μαζί μου τη ζωή…»

***

ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΑΘΑΝΑΤΟΙ

Η επιστήμη σήμερα λέει πως το ανθρώπινο DNA δεν είναι προγραμματισμένο για τον θάνατο! Ο θάνατος είναι virus στο πρόγραμμα της ζωής του ανθρώπου. Ο Θεός δεν έχει βάλει στα κύτταρά του πληροφορία θανάτου! Ο θάνατος όπως και η αρρώστια είναι επιλογή από την οποία μπορούμε να απαλλαγούμε με την ανύψωση των δονήσεων... Ήδη το 1977 γράφτηκε το βιβλίο ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΑΘΑΝΑΤΟΙ που μιλάει για την προοπτική της αθανασίας την οποία μεταφέρει στην γη ο αρχάγγελος Ραφαήλ! Αθανασία χωρίς να παρεμβάλλεται ο θάνατος όπως τον γνωρίζουμε... Πέρασμα στον αόρατο κόσμο με ένδυμα φωτός!

(22.5.2012) 

***

Θα είναι εδώ μέχρι να Τον αγαπήσεις!

Αλλάζω σημαίνει εμφανίζω υψηλότερες ποιότητες ζωής!

Μόνο με φως ποτίζεται το Δέντρο της Ζωής του Κόσμου!

* 

Τα τραγούδια είναι ο ανθός της τέχνης!

Πάντρεμα λόγου και ήχου! Και το σώμα το πιο συγκλονιστικό μουσικό όργανο!"

Ισίδωρος Πάτερος

Χάριζε μας τα τραγούδια σου Ισίδωρε! 

Δώσε χαρά!!! 

*

Να συντονίζεσαι με ό τι έχει χαρά! 

Αν σώσεις τον δικό σου κόσμο, την ίδια στιγμή σώζεις και τον δικό μου! Χρονικά μπορεί να λάβει χώρα σε διαφορετικές στιγμές !

Αν πεθάνεις πριν διορθώσεις τον κόσμο (σου) θα παραμείνει όπως είναι!

Το ζητούμενο είναι να μάθεις να διασκεδάζεις και να παίζεις μ’ αυτά που δημιούργησες!

*

Ο Θεός απλώς δονείται σε ένα μήκος κύματος με το οποίο η χαρά είναι συμβατή!

Η χαρά είναι η δεύτερη φωνή στην φωνή του Θεού! Αν η πρώτη φωνή είναι η ευδαιμονία και η δημιουργία των κόσμων, η δεύτερη, ισχυρότερη φωνή που συνοδεύει την πρώτη, είναι η χαρά!

Προσευχή είναι η αποστολή της ευλογίας σου σε όλους! Της συμπόνιας σου σε όλους! Δημιουργία αντίδοτου στις αρνητικές σκέψεις!
Όσσο

*

Η επιλογή σου είναι ο δάσκαλος σου!

Ο ήλιος κάνει την δουλειά του αθόρυβα! Απλώς διώχνει το σκοτάδι και βλέπεις!

Έχοντας εμπιστοσύνη κινδυνεύεις να εξαπατηθείς αλλά όχι να ευνουχιστείς!
Όσσο

Η ψυχή έχει φυσική άμυνα! Πρέπει να το θελήσει για να ενδώσει σε αλλότριες ενέργειες!

*

Είσαι ένα μοναδικό και ανεπανάληπτο θεϊκό τραγούδι!

Θεός, το ατέρμονο συμβάν!

Η πίστη δημιουργεί το πραγματικό γεγονός!

από Stelios Nikolaides

Το πιο αμετάβλητο εμπόδιο στην φύση βρίσκεται ανάμεσα στις σκέψεις ενός ανθρώπου και ενός άλλου!

από Stelios Nikolaides

Το φως έχει νικήσει! 

*

Δεν είσαι παρά το κερασάκι της τούρτας του Όλου! 

ΤΟ 1400 ο πληθυσμός της Γης είναι 450.000.000, και οι πρόγονοι σου δυόμισι φορές παραπάνω! Δεν βγαίνουν οι αριθμοί! Εκτός του ότι είμαστε πιο συγγενείς από ό τι νομίζουμε, και οι ψυχές που ενσαρκώνονται στην Γη είναι συγκεκριμένος αριθμός! 

***

Να έχετε τον νου σας! Γιατί ολόκληρο το σύμπαν σας παρακολουθεί.

Οι παπαράτσι δεν είναι τίποτα μπροστά του! Όπου πας, ό,τι κάνεις, ό,τι σκέφτεσαι, το «φωτογραφίζουν» και πάνε όλα στον μεγαλοδύναμο! Το να είσαι παιδί του Θεού -ας τον πούμε «μεγαλοδύναμο», αφού την λέξη Θεός την έχουμε εξευτελίσει- σημαίνει ότι είσαι το διασημότερο πρόσωπο στον ουρανό!

Οικογένειά σου είναι ο τόπος της χαράς σου!

Δεν υπάρχει τίποτα που να μην μπορείς να επιτύχεις αν είσαι εσωτερικά έτοιμος!

*

14.5.2020, αγίου Ισιδώρου! Καλορίζικο το συντριβάνι μας στην Ομόνοια!

Μεγάλη χαρά για την Οικογένεια του Ngradio που το ονειρεύτηκε και το διεκδίκησε! Ας στείλουμε όλοι στα νερά που θα αναβλύζουν από δω και πέρα από το κέντρο της αγαπημένης μας Αθήνας, της αρχαίας Μητρόπολης του Κόσμου, φως και αγάπη! Να διαχέονται στις ψυχές όλων! Ευχαριστούμε τον δήμαρχο της Αθήνας (προσωπικά τον ευχαριστώ και για το Σπίτι των Αστέγων -προσευχή καρδιάς...) Ευχόμαστε να ομορφύνει την πόλη μας με πολύ πράσινο και φροντίδα για τους κατοίκους και φιλοξενούμενους της! Ο πολιτισμός μας ενώνει και μας εξανθρωπίζει! 

*

Η πνευματική μας φύση γνωρίζει! Έχει όλες τις απαντήσεις!

Ας είναι η πρώτη και η τελευταία σκέψη της ημέρας μας ο Θεός!

Ένα δόξα σοι γεμίζει την ψυχή του κόσμου!

*

Τα δάκρυα του «Αγίου Ισιδώρου» είναι η περίφημη ιαματική μαστίχα της Χίου!

Ο άγιος Ισίδωρος ο εν Χίω υπήρξε γόνος ευγενούς και αρχοντικής οικογένειας και γεννήθηκε περί το 230μ.Χ. στην Ηλιούπολη της Αλεξάνδρειας. Μαρτύρησε τον τρίτο αιώνα κατά την περίοδο των διωγμών του αυτοκράτορος Δεκίου (249 – 251μ.Χ.) Τα δάκρυα των δέντρων μπροστά στο μαρτύριο του είναι η περίφημη μαστίχα! Σύμφωνα με την τοπική παράδοση οι μαστιχοφόροι σχίνοι, που φύονται στο νότιο τμήμα του νησιού, ήταν άγριοι και άκαρποι, και άρχισαν να δακρύζουν από την στιγμή που το αιμόφυρτο σώμα του νεαρού αγωνιστού και μάρτυρος Αγίου Ισιδώρου σύρθηκε ανάμεσα σε αυτούς! Τα δάκρυα αυτά του «Αγίου Ισιδώρου», όπως τα αποκαλεί χαρακτηριστικά ο λαός της Χίου, αποτελούν τη φημισμένη σε όλο τον κόσμο χιώτικη μαστίχα, γνωστή για τις θεραπευτικές της ιδιότητες από τα πολύ παλιά χρόνια.

Μετά την κατάληψη του νησιού από τους Ενετούς κατά την περίοδο του βυζαντινού αυτοκράτορος Ιωάννου Β΄ Κομνηνού (1118-1143) το λείψανο του Αγίου Ισιδώρου εκλάπη και μετεκομίσθη στη Βενετία το 1125, όπου μαζί και με την τιμία κάρα του φυλάσσεται μέχρι σήμερα στο παρεκκλήσιο του Αγίου Ισιδώρου στον μεγαλοπρεπή Καθεδρικό Ναό του Αγίου Μάρκου.

Την Κυριακή της Πεντηκοστής 18 Ιουνίου 1967 επανακομίσθη από την Βενετία στη Χίο τμήμα ιερού λειψάνου του Αγίου, το οποίο μέχρι σήμερα φυλάσσεται στον ιστορικό Ιερό Μητροπολιτικό Ναό των Αγίων Μηνά, Βίκτωρος και Βικεντίου στην πόλη της Χίου.

*

Ένα ευχαριστώ, ένα σ' αγαπώ, και ξαναστήσαμε τον κόσμο!

Έτσι το θέλησε ο Θεός ώστε μόνο με την αγάπη να ανθίζει ο κόσμος!

*

Πρωταγωνιστές μιας ιερής ιστορίας...

Στις λάθος ερωτήσεις δεν υπάρχει απάντηση!

Όλοι πρέπει να προσδιοριστούν! Να αναλάβουν την ευθύνη της αυτο-ύπαρξής τους!

* 

Ο Ήλιος, από την σύσταση του, παίρνει ουράνια σώματα τα οποία θα παλινδρομούσαν ή θα καταστρέφονταν, και τα απορροφά βάζοντας τα σε τροχιά!

Τα ζωοποιεί για να αναπτυχθούν! Κατά μια έννοια, κάθε Ήλιος «πιέζει» τον πλανήτη που έχει συλλέξει, και τον ζωοποιεί! Τι δαιμονικό νου πρέπει να έχεις για να αντιστρέψεις αυτή την αλήθεια! Τι σου λέει; «Για να μπούμε σε μια τροχιά δεν χρειαζόμαστε τον Ήλιο!» Μα ο Ήλιος δεν κάνει κάτι εναντίον της Γης. Το ότι η Γη περιστρέφεται γύρω από τον Ήλιο είναι υπέρ της!

*

Η πιο δύσκολη, η πιο μυστηριώδης προσευχή που υπάρχει σε όλο το σύμπαν: η προσευχή σε Εσένα!

Ένα χαρισματικό πλάσμα του φωτός μόνο να το αγαπήσεις μπορείς! Πόση αντιστροφή πρέπει να έχεις μέσα σου για να το αποστραφείς! Θέλεις να αφομοιωθείς, να χαθείς μέσα του! 

O συνειδητός άνθρωπος δεν ανήκει πουθενά!

Όσσο

*

Η κατάρρευση της εμπιστοσύνης και της πίστης σημαίνει την κατάρρευση όλου του πολιτισμού!

Επίσης αν χαθεί η πίστη στον ΘΕΟ δεν τολμώ και ούτε καν θέλω να εξηγήσω τι σημαίνει αυτό για την ανθρωπότητα... Ας το σκεφτεί ο καθένας...

Stelios Nikolaides 

*

"Είστε θεοί κατά χάριν!" είπε ο Χριστός. Και όμως αντιπαθούν όσους μας το θυμίζουν!

Εσύ που ζεις το θαύμα της θεϊκής Παρουσίας, εσύ είσαι η Εκκλησία!

Να γίνει καθένας από μας το "όλα θα πάνε καλά"!

Αρχάγγελε Ραφαήλ σε παρακαλώ στείλε μας το θεραπευτικό σου φως! 

* 

Με όλα τα λουλούδια σού λέει ο Θεός "σ'αγαπώ!" 

Μην κουράζεστε guys! H Παγκόσμια διακυβέρνηση ανήκει στον Χριστό-Εαυτό μας!

*

Όταν είσαι γεννημένος να δίνεις, τίποτα δεν μπορεί να σε περιορίσει! Ούτε ο φόβος, ούτε η απογοήτευση, ούτε ο εγωισμός!

Να ανοίγεις τα χέρια σου και να προσφέρεις! Να ακούς τον άνθρωπο, την μοναδική του αλήθεια, να διεισδύσεις βαθιά σε αυτήν, ξεχνώντας τον εαυτό σου -ο μόνος δρόμος να τον κατανοήσεις.

Να νιώσεις τις χαρούμενες σκέψεις του, να παρασυρθείς από τον γνήσιο ενθουσιασμό του, αλλά και να έχεις την ικανότητα να κολυμπήσεις στα βαθιά νερά της θλίψης του, την απογοήτευση και την απελπισία του. Χωρίς να υπάρχεις κάπου σε όλη αυτή την εικόνα.

Να νιώθεις μόνο με ένα βλέμμα, μια μισή κουβέντα, πού ρέει η σκέψη του.

Να τρέχεις γρήγορα για να πιάσεις το χέρι της απελπισία του, να το σφίξεις και όλο αυτό να το ντύσεις με λόγια. Ή με μια σιωπή που ξεχειλίζει από νόημα.

Να ξέρεις, να νιώθεις ποιες είναι οι μαγικές λέξεις που θα βοηθήσουν να υψώσουν το ανάστημά του. Οι λέξεις που θα ανάψουν την λάμψη της ελπίδας στα μάτια του. Και να απουσιάζεις εσύ από την εικόνα αυτή.

Και πως νιώθεις όταν καταφέρνεις και δίνεις αγάπη και κατανόηση, στοργή και ελπίδα; Χωρίς να υπάρχεις καν στην εικόνα αυτή; Χωρίς ανταλλάγματα;

Νιώθεις χαρά και εκπλήρωση. Νιώθεις ζεστασιά και γαλήνη. Επειδή δεν στηρίζεσαι στην ανταπόδοση, στην αμοιβαιότητα. Γιατί η ανάγκη σου να δίνεις δεν είναι να πάρεις. Με την ανάγκη να δίνεις, αναγεννιέσαι. Πάντα ήταν αυτό που σε καθορίζει και καθοδηγεί. Έδινες χωρίς να πάρεις, και αν έπαιρνες, το επέστρεψες με χίλιους τρόπους στο άπειρο.

Υπάρχουν άνθρωποι που πάντα χαμογελούν. Με ένα γαλήνιο, ήρεμο χαμόγελο. Άνθρωποι που παίρνουν μόνο δίνοντας. Άνθρωποι που δεν κάνουν συναλλαγές, ανταλλαγές και λογαριασμούς. Άνθρωποι με ανοιχτή καρδιά, απλωμένα τα χέρια να σε αγκαλιάσουν και βαθιά ψυχή.

Μην κάνεις ποτέ το λάθος να αμφισβητήσεις την αγνότητα της πρόθεσή τους. Δεν θα κινηθούν ποτέ με ύπουλους σκοπούς. Φοράνε τις καρδιές τους στο μανίκι τους.

Εάν τους αμφισβητήσεις, θα χαμογελάσουν και θα σε προσπεράσουν. Και παρόλο αυτά, θα σου έχουν δώσει και αρνήθηκες να πάρεις. Θα ανακαλύψεις τι πήρες μόνο όταν ξεχάσεις εγωισμούς, καχυποψίες και αναστολές.

Μην πεις πότε ευχαριστώ στους ανθρώπους αυτούς. Προτιμούν το αγαπώ! Δεν εκτιμούν τα κλισέ και την ευγένεια. Δεν είναι συναλλαγή, δεν είναι χάρη. Είναι η αναπνοή τους, η αλήθεια τους είναι ο ίδιος τους ο εαυτός.

Όταν δίνουν, το κάνουν με την καρδιά τους. Με την εικόνα τους να απουσιάζει. Χωρίς ανταλλαγές. Γιατί αυτό έτσι είναι για αυτούς.

από Stelios Nikolaides

*

Ένα μωρό ρώτησε τον Θεό…

«Μου λένε πως θα με στείλεις στην Γη αύριο, αλλά πώς υποτίθεται πως θα ζήσω εκεί, που είμαι τόσο μικρό και αβοήθητο;»
«Ο φύλακας άγγελός σου θα είναι εκεί να σε περιμένει και θα σε προσέχει!»

Το παιδί ξαναρώτησε, «Πες μου όμως, εδώ στον παράδεισο για να είμαι ευτυχισμένο, δεν έχω παρά μόνο να τραγουδώ και να γελώ!»
Ο Θεός είπε, «Ο φύλακας άγγελός σου θα τραγουδά και θα γελά για σένα. Και θα νιώθεις την αγάπη του και θα είσαι πολύ χαρούμενο!»
Το παιδί όμως ξαναρώτησε, «Και πως θα καταλαβαίνω τί μου λένε οι άνθρωποι όταν μου μιλούν, αν δε ξέρω την γλώσσα;»
Ο Θεός είπε, «Ο φύλακας άγγελός σου θα σου πει τις πιο όμορφες και γλυκιές λέξεις που θα ακούσεις ποτέ, και με πολύ υπομονή και φροντίδα ο άγγελός σου θα σου διδάξει πώς να μιλάς!»
«Και ποιος θα με προστατεύει;»

Ο Θεός είπε, «Ο φύλακας άγγελός σου θα σε προστατέψει ακόμα κι αν αυτό σημαίνει να δώσει την ίδια του την ζωή!»
Όταν ήρθε η στιγμή ν’ αφήσει τον Παράδεισο, το παιδί ρώτησε με βιασύνη: «Θεέ μου, εφόσον είναι να φύγω τώρα, πες μου σε παρακαλώ το όνομα του αγγέλου μου!»

«Απλά θα την φωνάζεις, ΜΑΜΑ!»

από τον Stelios Nikolaides

*