Ευφυία σημαίνει ανεξαρτησία και
ανεξαρτητοποίηση από τον αυτοματισμό και συνάμα συναίσθηση των αυτοματισμών!…
Στο Διάστημα υπάρχουν περιοχές αόρατες που
μέσα διαθέτουν ορατά και αόρατα πράγματα… Περιοχές ορατές που μέσα υπάρχουν
ορατά και αόρατα πράγματα. Περιοχές παντελώς ορατές και περιοχές παντελώς
αόρατες… Μία Τετραπιθανότητα…
Σε μία εξωτερική αόρατη περιοχή μπορεί μέσα
να υπάρχει ένας πολύχρωμος κόσμος και το φως συγκρουόμενο εις το εξώφυλλον =
τσόφλι αυτής της περιοχής να απορροφηθεί, αποκρυσταλλωθει ή να αντικατοπτρισθεί
όπως ακριβώς από έναν κάτοπτρο… Σε όλο το εν προεκτάσει υπερπολυφάσμα αυτών τών
περιοχών συναντάμε τον πραγματικό κόσμο τής σύγχυσης = συν+η-χύσης που μία
εικόνα του είναι τό χάος… Αυτά έχουν αντικατοπτρίσματα λίγο ή πολύ, σε βάθος ή
επιφανειακά σε όλα τα πλάσματα, σέ όλα τα σωματίδια, σε όλες τις αποστάσεις… Η
απόσταση της αιωνιότητος δεν διαταράσσεται από τις αποστάσεις του χρόνου.
Ο χρόνος αναμειγνύεται με την αιωνιότητα
ενώ συνάμα η αιωνιότητα διατηρεί ιδιωτικές αίθουσες εντός χρόνου δίχως ο χρόνος
συνήθως να έχει αίσθηση από αυτήν -και σ’ άλλες περιπτώσεις ο χρόνος δημιουργεί
τις απτές δικές του πραγματικές φαντασιώσεις!…
Όλ’ αυτά είναι μέρος της ανώτερης
συνείδησης και της κατώτερης συναίσθησης αναλόγως της προαιρετικής, ψυχικής,
ψυχολογικής, ηθικής, αληθοεντοπιστικής, συντονιστικής ευπρέπειας του πνεύματος…
Η συναίσθηση του ολοένα ανώτερου είναι
ολοένα περισσότερο αναπάντεχη, μέχρις ότου συνταχθεί και συναρμονιστεί μαζι με
την ανώτερη συνείδηση που οδός της είναι η Μοναδική Ηθική…
Η ανώτερη συνείδηση βυθίζεται στην κατώτερη
συναίσθηση για να αντιληφθεί τα αχαρτογράφητα ψυχογραφήματα που την κάνουν να
είναι είτε προσκολλημένη σε αγαθά, είτε σε κακά, είτε σε ουδέτερα, είτε σε
παράξενα ανάμεικτα συ-η-χύματα παράξενων απροσέγγιστων από τις κεραίες της
κοινής λογικής συνθετικών κοκτέιλ των ανωτέρω περιοχών που περιγράψαμε…
Η αγαθότητα είναι μία έννοια ανεπηρέαστη!
Ούτε τό κρύο ούτε το πυρ την αλλοιώνει… Είναι μία περιοχή που έχει και φέρει τα
πάντα εκ των προτέρων, όλα τα αντικύματα εκ τών προτέρων, όλες τις θεραπείες εκ
των προτέρων!
Η αγαθότητα είναι η περιοχή των περιοχών,
κάθε περιοχή φύεται, ίσταται, ζει, τροφοδοτείται και ελεείται από την περιοχή
της αγαθότητος. Όποιος είναι ή γίνεται λίγο συν-αγαθός γιατί αγαθός είναι μόνο
ο ΘΕΟΣ γίνεται όπως αυτή, βασιλικώς ανεπηρέαστος και νήσος ή περιοχή της
περιοχής της αγαθότητος!… Είναι η τέλεια ισορροπία κάθε μορφής και έννοιας
Βαρύτητος και Αντιβαρύτητος, η μήτρα τους και αυτή που καθόρισε την αυξομείωση
των ποσοστών τους…
Ό,τι δεν έχει ψέγος ηθικής δεν μπορεί νά
βλαπτεί σε ψυχο συνειδησιακή και ψυχοσυναισθηματική υπόσταση!
Εάν η ενέργεια σου δεν γίνεται αντιληπτή
από τις ατραπούς μίας άλλης ενέργειας δεν μπορεί να σ’ επηρεάσει, και εάν η
ενέργεια σου μπορεί να κάνει αντιληπτή την παρουσία της σε μία άλλη ενέργεια,
τότε μπορεί να κινήσει προς το μέρος της αυτήν την άλλη ενέργεια, είτε με την
θέληση αυτής της άλλης ενέργειας, ή διά της θέλησης της δικής σου ενέργειας, ή
εξ αμφοτέρων περιπτώσεων, ή μέσω της παρέμβασης τρίτης ενέργειας και
συνδυαστικώς!
Μία ανώτερη ενέργεια μπορεί να κάνει
αντιληπτή την παρουσία της σε μία άλλη διατρέχουσα ενέργεια και να την
χειραγωγήσει, εξαφανίσει, μετατρέψει, αλλάξει-ορίσει, αλλαξει-κατευθύνει.
Δείτε σε πόσα πράγματα ισχύει αυτή η
αλήθεια, σε πράγματα πολύ διαφορετικά μεταξύ τους, από την επήρρεια ενός κακού
ανθρώπου έως την σκοτεινή εποχή που ζούμε αλλά και έως τις επήρρειες αγγέλων…
και την αλλαγή προς το καλό της πορείας της γης.
Επειδή δεν βλέπουμε αυτές τις σφαίρες φωτός
και ροπής, ύπαρξης, ενέργειας, ζωής, περιοχών Διαστήματων και Ψυχοδιαστήματων,
τείνουμε να πιστεύουμε, να νομίζουμε και να εφησυχάζουμε ότι δεν υπάρχει στο
δίκτυο αυτό τίποτε άλλο απ’ αυτά που κατανοούμε και μόνο υλικά ή
χαμηλοπνευματικά νομίζουμε ότι υπάρχουν…
Ένας όμως που συνειδητοποίησε και κατανόησε
ένα μυστήριο κατάλαβε ότι υπάρχουν άπειρα… Ένας που κοιττάζει, χρησιμοποιεί,
κερδίζει από αυτό αλλά δεν συναισθάνεται την συνειδητότητα και το όλο, το άλλον
εύρος που πρέπει νά υπάρχει και να ζει, υπάρχει και ζει αυτό το ένα του, βλέπει
ώς εκεί που πιστεύει, πιστεύει ώς εκεί που βλέπει. Βλέπει ό,τι κοιττάζει,
κοιττάζει ό,τι βλέπει…
Ο νους γίνεται πνεύμα όταν βλέπει πέρα απ’
αυτά που βλέπει, κατανοεί πέρα απ’ εκείνα που καταλαβαίνει…
Καταλαβαίνει ότι εκείνα που δεν
καταλαβαίνει είναι πολύ περισσότερα απ’ όσα καταλαβαίνει…
Ας πούμε ότι ένας καταλαβαίνει 10 πράγματα
και ένας άλλος τα μισά, αλλά αυτός που καταλαβαίνει 10 πράγματα δεν
καταλαβαίνει ότι υπάρχουν περισσότερα απ’ αυτά που δεν καταλαβαίνει, ενώ αυτός
που καταλαβαίνει τα μισά καταλαβαίνει ότι υπάρχουν πολύ περισσότερα απ’ αυτά
που δέν καταλαβαίνει και αφαντάστως περισσότερα απ’ όσα καταλαβαίνει αυτός που
καταλαβαίνει περισσότερα απ’ όλους τούς ανθρώπους μαζί.
Ποιος απ’ τους δύο καταλαβαίνει
περισσότερα;…. Η γνώση όταν δέν είναι αντίληψη άνευ ορίων είναι μικρή και
λειψή… Σε όλες τις εποχές υπήρχαν άνθρωποι με τα μεν και τα δε χαρακτηριστικά…
Αυτοί που ήταν όπως αυτός που καταλαβαίνει τα μισά αλλά καταλαβαίνει ότι
υπάρχουν άπειρα πράγματα, κυριολεκτικά έχει προσπεράσει όλες τις εποχές, και
αυτές που μπορεί να έρθουν και να σε κάνουν διάσημο θαμώνα ή περιζήτητο
εξελίκτη του Διαστήματος… Αυτός που γνωρίζει 10 και που μπορεί να γνωρίσει 10 ή
1.000 γνωρίζει όλα όσα του προσφέρει ο κόσμος -αυτός που βλέπει τα μισά αλλά
βλέπει πέρα από τον κόσμο, γνωρίζει περισσότερα απ’ όσα ο κόσμος όλος!…
Η πρώτη σκέψη της ευφυίας ήταν η
συνειδητοποίηση της άγνοιας. Και η δεύτερη η συναίσθηση της άγνωστης
ανωτερότητας. Με αυτόν τον τρόπο άρχισαν όλα και τελειώνουν όλα… Ας πούμε ότι
ενστικτωδώς, διά της παρατηρήσεως, και με διδαχή, μαθαίνεις να κάνεις κάτι, π.χ.
ένας πίθηκος που σπάζει έναν όστρακο με πέτρα… Και ένας άλλος δεν γνωρίζει να
σπάζει το όστρακο με πέτρα αλλά γνωρίζει ότι υπάρχουν τόσα πολλά που δεν
γνωρίζει, είτε μάθει να τα κάνει είτε όχι, είτε τα παρατηρήσει και τα σκεφτεί
είτε όχι. Αποφασίστε ποιος είναι ο ευφυής και ποιος ο ασυνείδητος αυτοματικός…
Το λέω πάλι: Ευφυία σημαίνει ανεξαρτησία
και ανεξαρτητοποίηση από τον αυτοματισμό και συνάμα συναίσθηση των
αυτοματισμών!…
Ευλογήσω Τόν Κύριον εν παντί καιρώ, μέγας
είσαι Κύριε και θαυμαστά τα έργα σου. Κύριος εμοί βοηθός καί ού φοβηθήσομαι τί
ποιήσει μοι άνθρωπος και ού φοβηθήσομαι κακά!…
***
