Η ύψωση του Τιμίου Σταυρού

14.9.2010
Όπως ο Μωυσής ύψωσε το χάλκινο φίδι στην έρημο για να σώσει τους Εβραίους από τα θανατηφόρα φίδια, έτσι ο Υιός του ανθρώπου υψώθηκε στον σταυρό για να σώσει τον άνθρωπο από τον αρχαίο όφι, την δύναμη του κακού. Αυτός που θα αγαπήσει τον Χριστό θα σωθεί! Άλλος δρόμος δεν υπάρχει! Εκείνος είναι ο Λυτρωτής! Μόνο μέσω του Χριστού, του Μεσσία, ο άνθρωπος μπορεί να ανέλθει στον ουρανό. Ουδείς αναβέβηκεν εις τον ουρανόν, ει μη ο εκ του ουρανού καταβάς, ο Υιός του ανθρώπου, ο ων εν τω ουρανώ
(Ιωαν.γ΄13).
*

Σκέψεις με αφορμή την ταινία The Karate kid

Ο μαθητής ακολουθεί το πεπρωμένο του χωρίς να το «ξέρει», γι’ αυτό και συνεχώς διαμαρτύρεται και δυσανασχετεί. Ακόμα και σκληρά, φαινομενικά, άδικα γεγονότα, δεν είναι παρά αφορμές για να ξετυλίξει το πεπρωμένο του.

Ο δάσκαλος είναι «κρυμμένος», αφανής. Εμφανίζεται την στιγμή που ο μαθητής πραγματικά τον χρειάζεται.

Τον εκπαιδεύει όχι με τον τρόπο που ο μαθητής θα ήθελε ή προσδοκούσε, αλλά διαλέγοντας τον πιο κοινότοπο και ενοχλητικό για αυτόν τρόπο.

Ο μαθητής είναι τυφλός ως προς την εσωτερική πραγματικότητα. Κατανοεί μόνο μέσα από τα νοητικά του ισοδύναμα. Έτσι ο μαθητής στην ταινία κατανόησε το Τσι ως Δύναμη, και την σχέση του με τον δάσκαλό του ανάλογη με την σχέση του Γιώντα με τον Τζεντάι, όπως στην ταινία Πόλεμος των άστρων. Εντέλει ένα μεγάλο μέρος της εκπαίδευσής του γίνεται χωρίς καν να το αντιληφθεί.

Κατά την διάρκεια της εκπαίδευσης αμφιβάλλει, διερωτάται, αμφισβητεί τον δάσκαλό του! Φτάνει στο σημείο να γίνει προσβλητικός και να αμφισβητήσει αν είναι καν δάσκαλος! Ο δάσκαλος, εντούτοις, εξακολουθεί να τον αγαπά και να τον εκπαιδεύει.

Επίσης κατά την διάρκεια της εκπαίδευσης το σύμπαν φροντίζει να απέχει ο μαθητής από το σεξ! Είναι χαρακτηριστικό ότι την ίδια μέρα συνάντησε τον μετέπειτα δάσκαλό του και το κορίτσι που ερωτεύτηκε!

Η ύψιστη βοήθεια του προσφέρεται όταν δίνει την σωστή απάντηση στην ερώτηση του δασκάλου του: «Γιατί να σε θεραπεύσω;» -«Για να νικήσω τον φόβο και να αγωνιστώ ανεξάρτητα από την νίκη ή την ήττα μου».

*

Τα σημεία πάνω στα οποία βασίζεται η εκπαίδευση

Ο δάσκαλος συνεχώς αιφνιδιάζει τον μαθητή με απρόβλεπτες κινήσεις.

Τον εκπαιδεύει μέσα από καθημερινά πράγματα.

Τον μαθαίνει ότι η Γνώση είναι για να φέρνει ειρήνη και όχι για να προκαλεί πόλεμο.

Τα χτυπήματα, εντούτοις, κατά την εκπαίδευση είναι αληθινά. Ο μαθητής πληγώνεται και πονά. Ακόμα και ο δάσκαλος δέχεται χτυπήματα -αφού η εικονική πάλη γίνεται μεταξύ τους-, αλλά και από την ίδια την ανωριμότητα του μαθητή. Και κινδυνεύει μαζί με τον μαθητή του, καθώς εκτίθεται μπροστά στις δυνάμεις του κακού οι οποίες τον εντοπίζουν. Γίνεται στόχος. Και τον προκαλούν σε αναμέτρηση! Η πρόκληση είναι απόλυτη αφού πρέπει να προστατεύσει τον μαθητή ο οποίος καλείται να τα βάλει με δυνάμεις πολύ μεγαλύτερες από τις δυνάμεις του.

Ο αγώνας γίνεται για την τιμή του πολεμιστή του φωτός και την αποκατάσταση της ύβρεως, και όχι για προσωπικούς λόγους.

Η Αλήθεια είναι καθρέφτης! Το νερό πρέπει να είναι ατάραχο για να δει το πρόσωπό του ο μαθητής. Πίνοντας από το νερό της Αλήθειας γίνεται πανίσχυρος. Η διαδρομή έως εκεί είναι κοπιώδης αλλά τα τοπία είναι πρωτόγνωρα και πανέμορφα!
Όλη η δύναμη βρίσκεται στην συγκέντρωση στο Τσι: την εσωτερική δύναμη. Άδειος ο νους! Στο τέλος όλα γίνονται Κουνγκ φου!

Αυτό που νικά είναι το πνεύμα, αφού επιβάλλεται στην ύλη, το σώμα. Η ύψιστη τεχνική -της κόμπρας-, είναι η απόλυτη επιβολή της θέλησής του πολεμιστή του φωτός στον επιτιθέμενο, μέσα από την απόλυτη συγκέντρωση στην εσωτερική του δύναμη. Ο διαλογιστής επιβάλλεται στο φίδι!

Ο αγνός πολεμιστής του φωτός, ακόμα και λαβωμένος επιβάλλεται στον κτηνώδη εχθρό!

Υπάρχει πάντοτε η 25η ώρα για τον πολεμιστή του φωτός!

Όταν γονατίσεις, είναι στη δική σου επιλογή αν θα παραμείνεις γονατιστός ή θα σηκωθείς και πάλι όρθιος στον αγώνα μέχρι να νικήσεις οριστικά.

Ο δάσκαλος, αν και λαβωμένος ο ίδιος, κινητοποιείται από συμπόνια και αναλαμβάνει την εκπαίδευση του μαθητή έως τέλους. Η αγάπη του προς αυτόν είναι αδιάπτωτη.

Ο αγνός πολεμιστής του φωτός δεν χρησιμοποιεί ποτέ αθέμιτα μέσα. Το κίνητρό του είναι καθαρό από τον εγωισμό, την ματαιοδοξία και κάθε μορφής κακία. Έτσι κερδίζει τον σεβασμό των αντιπάλων του. Είναι πάντοτε γενναιόφρων και έχει έλεος.

Το κακό παρότι κτηνώδες, είναι ανόητο. Δεν αντέχει το διαπεραστικό βλέμμα του φωτεινού όντος!

Ο δρόμος της πνευματικής εκπαίδευσης είναι φωτεινός και νικηφόρος, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι τόσο ο μαθητής όσο και ο δάσκαλος δεν πονούν ως άνθρωποι αφού μάλιστα δοκιμάζονται ακραία.

Η σχέση δασκάλου και μαθητή δεν είανι παρά καθαρή, απόλυτη, αγνή αγάπη.

Κατά την διάρκεια της εκπαίδευσης και ο δάσκαλος διδάσκεται από τον μαθητή!

Ο μαθητής στο τέλος αναπτύσσει δυνάμεις πέρα από κάθε προσδοκία του! Στην έσχατη στιγμή του κινδύνου θαυματουργεί, πραγματοποιεί την υψηλότερη πράξη: την καθήλωση του εχθρού με το πνεύμα!

Η νίκη συντελείται την στιγμή της υπέρβασης κάθε ορίου προσδιορίσιμου από τον νου! Ο μαθητής περνά την άβυσσο! Κάνει το θαύμα, το πέρα ακόμα και από την ίδια του την εκπαίδευση. Περνά το χάσμα! Κάνει το αδύνατον! Αναιρεί το σώμα και εστιάζεται απολύτως στο πνεύμα!

Ο αγώνας είναι, φαινομενικά, τρομακτικά άνισος! Το κακό είναι κτηνώδες, άτακτο, ανελέητο. Ο πολεμιστής του φωτός όμως έχει το συγκριτικό πλεονέκτημα της αγνής πρόθεσης και της προσήλωσης στην εσωτερική δύναμη με μόνο κίνητρο την αναχαίτιση του κακού και την αποκατάσταση της δικαιοσύνης. Η Δύναμη είναι μαζί του.

Η νίκη από μόνη της αποκαθιστά τα πράγματα. Δεν εμπεριέχει έπαρση, εκδικητικότητα ή χαιρεκακία. Η νίκη του πολεμιστή του φωτός είναι ο θρίαμβος του καλού, της αλήθειας και της δικαιοσύνης. Η «σχολή» του κακού καταρρέει, και οι πολεμιστές της καθηλώνονται από την Δύναμη εξαναγκαζόμενοι να αποδώσουν σεβασμό στο φωτεινό ον!

Η ερώτηση της Μαγδαληνής

Η Μαγδαληνή, η θηλυκή όψη του Χριστού, μία ερώτηση κάνει μυστικά σε κάθε άνθρωπο: «Ζεις;» Είσαι δηλαδή σε επαφή με την Χριστική Δύναμη; Γι’ αυτό και πολώνει τους ανθρώπους! Την αποστρέφονται όσοι αποστρέφονται το φως!
*

Η υψηλότερη θεουργία

Η υψηλότερη θεουργία είναι η υπακοή! Μόνο με την υπακοή ο μαθητής γίνεται Μάγος-θεουργός! Η Ράβδος αυτό ακριβώς συμβολίζει: την ένωση των άνω με τα κάτω η οποία συντελείται με την υπακοή του Μάγου στον Θεό. Τότε ο Θεός ακούει τον Μάγο και γίνεται το θέλημά του, αφού ταυτίζεται με το δικό του θέλημα. Η μόνη προϋπόθεση για την Μαγεία είναι η απόλυτη υπακοή στον Θεό! Ο μαθητής ταυτίζει την θέλησή του με του Μάγου, και εκείνος με του Θεού. Την στιγμή της απόλυτης υπακοής, συνθλίβεται το εγώ! Και τότε σου χαρίζεται η ελευθερία σου! Η παρακοή του Μωυσή τον εμπόδισε να ζήσει την απόλυτη κάθοδο του Θεού μέσα του. Διέκοψε την επικοινωνία με το απόλυτο μέρος του εαυτού του! Η υπακοή είναι ο συντομότερος δρόμος προς τον Θεό!

Το ψέμα της αρρώστιας

Ο Εωσφόρος, ως επιβολέας, δημιουργεί στον άνθρωπο ψευδαισθητικές πραγματικότητες. Τον κάνει να πιστεύει το ψέμα ως αλήθεια! Και έτσι του δίνει υπόσταση! Απέναντι στο ψέμα της αρρώστιας, ας αντιτάξουμε την εμπιστοσύνη μας στον Θεό! Μην πιστεύουμε στο ψέμα της αρρώστιας! Τότε θα καταρρεύσει. Το θαύμα ξεκινά εκεί που τελειώνει το ψέμα της επιβολής του Εωσφόρου…

Αν δεν λειτουργήσει το τρίτο μάτι ο άνθρωπος παραμένει ζώον!

Η νίκη έχει ήδη επιτευχθεί αφού έχει προβλεφθεί εξαρχής από τον Θεό! Η δράση του Εωσφόρου είναι περιορισμένη στον χωροχρόνο. Εδώ ο χώρος είναι κατειλημμένος από τον Εωσφόρο, δηλαδή, την πραγματικότητα του μυαλού! Αυτή την πραγματικότητα ενσταλάζει στον νου ως σύστημα. Και ο νους που δεν έχει συμπόνια υποκύπτει σε αυτό! Οι απεσταλμένοι, τα όντα του ουρανού, δεν βρίσκονται εδώ για να νικήσουν, αφού για αυτούς η νίκη έχει κριθεί. Είναι εδώ για να συμπαρασταθούν στον άνθρωπο, να μείνουν μαζί του στα πιο σκοτεινά του σημεία, ώστε να τολμήσει να τα δει και να νικήσει! Τότε ο άνθρωπος θα σταματήσει να είναι ταξιδευτής του χρόνου… Δεν υπάρχει αντίρροπη δύναμη προς τον Θεό! Πρόκειται για ανόητες φιλοσοφικές προσεγγίσεις. Ή ότι το κακό είναι συνδημιουργούσα δύναμη. Ο Θεός αδιαφορεί για τον Εωσφόρο! Δεν είναι παρά ένα πλαστικό τανκς για να απειλεί όσους πιστεύουν στην δύναμή του. Όλη η περίφημη «πτώση» έλαβε χώρα σε ένα χωριό της Δημιουργίας! Ζούμε σε ένα τρισδιάστατο σύμπαν ενώ υπάρχουν σύμπαντα 33 διαστάσεων! Το μυαλό είναι ένα αστροσκάφος όπως το Στάρτρεκ το οποίο είναι δεκτικό συνεχών αναβαθμίσεων και ο άνθρωπος το χρησιμοποιεί σαν αυτοκίνητο στον δρόμο! Πού είναι η γνώση που θα ενεργοποιήσει το τρίτο μάτι, ώστε να διασυνδεθεί ο άνθρωπος με την υπέρτατη ευφυΐα; Χορεύουν οι μετωπικοί του λοβοί, η ανεξέλεγκτη σκέψη! Η αλήθεια είναι ότι αν δεν λειτουργήσει το τρίτο μάτι, δηλαδή η κβαντική δυνατότητα, ο άνθρωπος παραμένει ζώον! Αν δεν έχεις έστω και μια φορά συνομιλήσει με τον Ζώντα Θεό, τίποτα δεν είσαι! Μόνο η αγάπη και η συμπόνια ανοίγουν τον διακόπτη του φωτός! Αρκεί μια φορά να αγαπήσεις ένα ον! Με πλήρη όμως αγάπη! Αυτό σε ελευθερώνει από όλα! Τότε το ρεύμα που ξοδεύεται από τους βρεγματικούς λοβούς για την συμβατική σκέψη -και λέγονται έτσι γιατί η σκέψη τα έχει κάνει μούσκεμα!- ανεβαίνει και ενεργοποιεί το τρίτο μάτι, το στέμμα, το σμαράγδι της αγάπης! Η ζωώδης φύση είναι ο ερπετοειδής εγκέφαλος ο οποίος ελέγχει τις ενστικτώδεις λειτουργίες της επιβίωσης. Όταν το στέμμα ενεργοποιηθεί, φωτίζονται τα μάτια! Ο Θεός ζωγραφίζει το πρόσωπο του ανθρώπου ανάλογα με τις πράξεις του… Κάθε ον φωτίζεται κατά το είδος και κατά την θέση του. Τα φίδια που φωτίζονται γίνονται σαλοί, χάνουν τα λογικά αρχεία. Είναι φώτιση με διακτίνιση!

Όλη η Αλήθεια

8.9.2010, Γενέσιον της Παναγίας
Ο νους, ακόμα και αν αναχθεί στο υψηλότερο σημείο της αλήθειας που μπορεί να αντιληφθεί, δεν θα βρεθεί παρά μπροστά σε ένα μαντρότοιχο τον οποίο δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να περάσει! Βεβαίως έχει θέα προς τα κάτω, αλλά τα άνω είναι γι’ αυτόν απροσπέλαστα. Και αυτό γιατί ο άνθρωπος δεν ζει το απόλυτο εν με τον Θεό! Ο εγκέφαλος, εντούτοις, ενός μωρού, είναι ένα τέλειο όργανο κβαντικών δυνατοτήτων. Μπορεί να κάνει θαύματα! Όμως υφίσταται μια εκπαίδευση η οποία είναι κατευθυνόμενη ώστε να είναι συμβατή με το βασίλειο του άρχοντα του κόσμου τούτου! Στην πραγματικότητα το χάσμα, η Ντάατ, η Άβυσσος, δεν είναι για τον άνθρωπο αλλά για τον Εωσφόρο, ώστε να μην μπορεί να επιστρέψει πεπτωκώς στον ουρανό, αλλά μόνον όταν ετοιμαστεί… Τα ερπετά μόλυναν τον άνθρωπο με τον φόβο και την ενοχή. Ο Χριστός παρέμεινε ο μόνος αναμάρτητος, γιατί δεν έχει άλλη πρόθεση από την αγάπη! Δίδαξε και διδάσκει μέσα στους αιώνες την χαρά, το παιγνίδι, την αγάπη, την μη πρόθεση. Είσαι αθώος μόνον αν ζεις στο παρόν. Διαφορετικά πληρώνεις. Ο άνθρωπος ζητά την αειζωία με πρόθεση, γι’ αυτό και δεν του χαρίζεται. Ούτε όμως η αειζωία είναι το τέλος! Ο άνθρωπος δεν θέλει την αλήθεια! Δεν την αντέχει! Δεν μπορεί απλά να ζει τον Θεό στην καθημερινότητά του! Είναι αλαζονεία να αναζητάς τον Θεό! Είναι αλαζονεία να θέλεις την αειζωία! Όλη η αλήθεια είναι στους λόγους του Θεού που κανείς δεν κατανόησε: «Αγαπήσεις Κύριον τον Θεόν σου εξ όλης της ψυχής, εξ όλης της διανοίας, εξ όλης της ισχύος σου, και τον πλησίον σου ως εαυτόν».