Η συνείδηση σου ξαναγράφει την ιστορία του κόσμου!

Να επιδιώκεις φωτεινές στιγμές ησυχίας... Άφεσης στο Όλο πράγμα... Ευχαριστιακή δοξαστική συνειδητότητα... Ο νους τέρπεται και καθησυχάζεται με θεωρίες που του εξηγούν... Η αλήθεια όμως είναι ότι η ιστορία γράφεται για σένα στο ΤΩΡΑ που η συνείδηση σου αντιλαμβάνεται και υπογράφει!

Η συνείδηση σου ξαναγράφει την ιστορία του κόσμου! Το ΤΩΡΑ ξαναγράφει το ΠΡΙΝ! Τότε ποια ιστορία θέλεις να καταλάβεις; Και ποιοι θα σου την εξηγήσουν;

Είσαι συνδημιουργός φωτεινών πραγματικοτήτων και εκδοχών! Αυτή είναι η Δύναμη σου! Επιτέλους δες πως δεν ζεις σε ένα γραμμικό σύμπαν! Σπάσε την γραμμική αντίληψη και δες πως όλα συμβαίνουν ταυτόχρονα! Και αυτό που συμβαίνει είναι μόνον ΦΩΣ! ΘΕΟΣ! Συμβαίνει ΘΕΟΣ!

Ο ανόητος εστιάζει σε "φωτογραφίες", εικόνες που σαν σβησμένα άστρα είναι ήδη νεκρές! Κάτι μεγαλειώδες ζει μέσα μας, ένας θεϊκός σπινθήρας που τον καταστέλλει ο νους!

Εμπιστευτείτε μόνο την δόνηση την αγάπης, μόνο αγαπο-ιδέες! Την απέραντη αγαθότητα και ευλογία της θεϊκής πραγματικότητας! Την αίσθηση που σας αφήνουν στην καρδιά τα πάσης φύσεως "εισερχόμενα"!

Η δόνηση της αλήθειας ζωοποιεί, ποτίζει το Δέντρο της Ζωής μας! Μέσα στον ωκεανό της πληροφορίας που μας κατακλύζει, το μέγα ζητούμενο είναι η επικέντρωση! Το θεϊκό σημείο εντός! Το Χριστικό μας κέντρο! Η ενεργητική μας σύμπραξη με το ΦΩΣ!

Ένα θεϊκό γίγνεσθαι αναβλύζει κάθε στιγμή διαμορφώνοντας άπειρα σύμπαντα αγάπης και ομορφιάς! Ένα νανοδευτερόλεπτο «γεύσης» της θεϊκής ροής εκμηδενίζει όλες τις θεωρίες και τις εκδοχές του νου!

Εμπειρία Φωτός! Αυτό που ένα λουλούδι σου χαρίζει αλλά εσύ δεν καταδέχεσαι να το κοιτάξεις! Όλη την δόνηση των Εσπέριων Πεδίων… Ο Βούδας έδωσε, λέει η παράδοση, το Ζεν, εμφανίζοντας στους μαθητές του ένα ρόδο! 

*

Σημείο αντιλεγόμενο ο Χριστός στον κόσμο!

Ο ευλογημένος από το Άγιο Πνεύμα Συμεών, αξιώνεται σύμφωνα με το βαθύ αίτημα της ψυχής του να υποδεχτεί στον Ναό το Άγιο βρέφος! Έγινε έτσι, σύμφωνα με την Ορθόδοξη θεολογία, ο πρώτος κήρυκας του Χριστού στον Άδη! Είδε με τα μάτια του την σωτηρία που ετοίμασε ο Δεσπότης Χριστός: Φως και Αποκάλυψη στο κόσμο! Στην δε Παναγία είπε: «Ρομφαία θα διαπεράσει την ψυχή σου για να αποκαλυφθούν πολλών καρδιών διαλογισμοί! Εκείνος είναι προορισμένος για την πτώση και ανάσταση πολλών και σημείο αντιλεγόμενο!» Σημείο αντιλεγόμενο ο Χριστός στον κόσμο! Καθένας τον υποδέχεται κατά την καρδιά του!

*

Γίνε θεουργός του Φωτός για να λυτρώσεις τον εαυτό σου και τον κόσμο!

Μόνον ο άνθρωπος μπορεί να ευχαριστήσει, αυτός δηλαδή που ομολογεί την Χριστότητα μέσα του!

Δέκα λεπρούς θεράπευσε ο Χριστός και επέστρεψε μόνον ένας για να ευχαριστήσει! Είπε τότε ο Χριστός: «Εγώ θεράπευσα δέκα! Πού είναι οι υπόλοιποι εννέα;» Είναι ενδεικτική η ιστορία αυτή γιατί δείχνει την κατάσταση της ανθρωπότητας! Δεν είναι τυχαίο που επέστρεψε για να ευχαριστήσει ο ένας από τους δέκα! Το 1/10! Γνωρίζουμε ότι μόνο το 1/10 από τον πληθυσμό της Γης είναι άνθρωποι! Αυτό το 1/10 ευχαριστεί! Μόνον ο άνθρωπος μπορεί να ευχαριστήσει, αυτός δηλαδή που ομολογεί την Χριστότητα μέσα του! Εξάλλου μόνον τότε μπορούμε να μιλάμε και για ανθρώπινο ον! Ο άνθρωπος αναγνωρίζει την ευεργεσία, επιστρέφει και ευχαριστεί. Είναι συνταρακτικό που ο Χριστός του λέει στην συνέχεια: «Πήγαινε, η πίστη σου σε έσωσε!» Μα αφού ήταν ήδη θεραπευμένος, γιατί να χρειάζεται να του πει ότι η πίστη του τον έσωσε; Προφανώς μιλάει για σωτηρία της ψυχής! Η θεραπεία του σώματος, η δωρεά του Θεού, δεν διασφαλίζει και την σωτηρία της ψυχής παρά μόνον εάν ο άνθρωπος ανταποκριθεί σ’ αυτήν και συναντηθεί με τον Χριστό! Διαφορετικά θεραπεύεται το σώμα, δέχεται ένα δώρο. Χαρίστηκε στους λεπρούς η υγεία τους, αλλά αυτό δεν ήταν αρκετό για να σωθεί η ψυχή!

Κρατούν το δώρο και προσπερνούν τον δωρητή, τον Χριστό!

Είναι σημαντικό που ο Χριστός επισημαίνει την αχαριστία! Γιατί η αχαριστία δεν είναι απλώς ένα ελάττωμα. Είναι στην κυριολεξία έλλειψη χάριτος! Ό,τι τρομακτικότερο μπορεί να ζήσει ένας άνθρωπος! Αχαριστία είναι να ευεργετείσαι και να μην ανταποκρίνεσαι με ευγνωμοσύνη στην ευεργεσία. Γιατί όλα τα άλλα μπορεί να τα δικαιολογήσει κανείς, μπορεί ο άνθρωπος να έχει δικαιολογία για άλλες αδυναμίες ή ελαττωματικές του εκφράσεις. Αλλά για την αχαριστία δεν έχει καμία! Γιατί είναι φυσική κατάσταση του ανθρώπου όταν δέχεται το καλό να ευχαριστεί! Είναι παράλογο μια ψυχή που ευεργετείται να μην ευχαριστεί! Εκεί καταλαβαίνουμε ότι παίζεται κάτι που δεν φαίνεται! Και δείχνει πως στην ψυχή δεν υπάρχει Χριστότητα, δεν υπάρχει χάρις!

Η κατάσταση της μετάνοιας δεν είναι απλώς ηθική τοποθέτηση ή ψυχολογικό ψυχόδραμα, αλλά συγκλονισμός ταυτόσημος με επανόρθωση!

Το Ευαγγέλιο μιλάει για τον Ζακχαίο, τον τελώνη ο οποίος ήθελε να γνωρίσει τον Χριστό! Και επειδή ήταν κοντός στο ανάστημα σκαρφάλωσε πάνω σε μια μουριά για να μπορέσει να τον δει! Ο Χριστός ένιωσε την κίνηση της ψυχής του ότι ήταν ειλικρινής και αληθινή, και του λέει: «Κατέβα, δεν χρειάζεται να είσαι εκεί, αφού σήμερα το βράδυ θα έρθω στο σπίτι σου!» Σοκάρεται ο Ζακχαίος, σοκάρονται και όλοι οι «ευσεβείς», μεταξύ αυτών και οι μαθητές, για το πώς είναι δυνατόν ο Χριστός να πάει στο σπίτι του τελώνη, του κλέφτη και απατεώνα! Βλέπουμε τα πυρά ενάντια στον Χριστό πανταχόθεν! Και από τους μαθητές του ακόμα -καλή ώρα!- Κλασική ιστορία! Οι «ενάρετοι», οι «εκλεκτοί», περιφρονούν τους υπόλοιπους και τους αποδιώχνουν, αισθανόμενοι την δική τους ανωτερότητα! Και κρίνουν τον ίδιο τον Χριστό, γιατί τιμά έναν αμαρτωλό με την επίσκεψή του στο σπίτι του τελώνη! Οι ιστορίες αυτές του Ευαγγελίου είναι πολύ διδακτικές! Πράγματι, ο Χριστός πήγε στο σπίτι του Ζακχαίου και εκείνος συντετριμμένος του ζήτησε συγνώμη! Ήρθε σε κατάσταση μετανοίας για τα πεπραγμένα του και την ζωή του. «Θα δώσω αυτή την στιγμή την μισή μου περιουσία και θα την μοιράσω στους φτωχούς! Και σε όποιον έχω αδικήσει ή ζημιώθηκε από μένα, θα δώσω τέσσερις φορές παραπάνω από ό,τι του οφείλω!» Βλέπουμε την κατάσταση της μετάνοιας η οποία δεν είναι απλώς μια ηθική τοποθέτηση ή ένα ψυχολογικό ψυχόδραμα, αλλά συγκλονισμός ταυτόσημος με επανόρθωση! «Συνειδητοποιώ τι έχω κάνει και τα δίνω όλα για να επανορθώσω!» Φυσικά αυτό ευλογείται από τον Χριστό! Και ο Ζακχαίος έμεινε στην ιστορία ως το πρόσωπο που απευθύνθηκε στον Χριστό για την λύτρωσή του και την έλαβε!

Να ευθυγραμμιστεί ο άνθρωπος πάνω στην χρυσή γραμμή που τον οδηγεί στην Χριστότητα εντός

Να αναλογιστούμε τα δικά μας πεπραγμένα! Για το τι οι πράξεις και οι παραλείψεις μας στερούν από τους συνανθρώπους μας! Και να φροντίσουμε τον χρόνο της ζωής που ακόμα έχουμε, να τον διαθέσουμε στο να αναπληρώσουμε αυτά τα σημεία της ζωής μας! Είτε είναι σε υλικό είτε σε ψυχικό είτε σε πνευματικό επίπεδο. Να κινηθούμε δηλαδή προς μία κατεύθυνση επανόρθωσης και αντιστάθμισης των πράξεών μας. Φυσικά αυτό το οφείλουμε μέσα από ειλικρινή τοποθέτηση ψυχής! Εμείς δεν προτείνουμε προσκοπικού τύπου πράξεις «φιλανθρωπίας» απλώς  του φαίνεσθαι! Είναι ελεύθερος καθένας να εμπνευστεί και να κινηθεί εσωτερικά για το πώς μπορεί να διευθετήσει την ζωή του, να αντισταθμίσει τις πράξεις του και να ευθυγραμμιστεί πάνω στην χρυσή γραμμή που τον οδηγεί στην Χριστότητα εντός: το μόνο σημείο όπου είναι ασφαλής! Το μόνο σημείο όπου είναι ζωντανός!

Τι είναι Χριστική συνείδηση

Τι κάνουν οι Χριστικές συνειδήσεις οι ενσαρκωμένες στην Γη -οι ψυχές δηλαδή που ζουν την Χριστότητα και την μεταφέρουν στον κόσμο; Οι Χριστικές συνειδήσεις είναι το ΣΥΝ του κόσμου! Οι Χριστικές συνειδήσεις είναι το ΣΥΝ σ’ αυτό που καταθέτει ο κόσμος! Κάποτε ο Ραφαήλ μας έδωσε μια τεράστια αλήθεια γι’ αυτό το ΣΥΝ με μια εικόνα πολύ παραστατική. Αν υποτεθεί ότι το 10 είναι ο τέλειος αριθμός, ο Χριστός συμπληρώνει το υπόλοιπο μέχρι το 10! Αν βάλεις εσύ ένα ο Χριστός θα βάλει εννέα, αν βάλεις δύο θα βάλει οκτώ, αν βάλεις τρία θα βάλει επτά, αν βάλεις τέσσερα θα βάλει έξι, αν βάλεις πέντε θα βάλει πέντε, αν βάλεις έξι θα βάλει τέσσερα, αν βάλεις επτά θα βάλει τρία, αν βάλεις οκτώ θα βάλει δύο, αν βάλεις εννέα θα βάλει ένα! Είναι δηλαδή ο Χριστός η συνείδηση που καθιστά πλήρες και ακέραιο το ανθρώπινο ον!

Πάντοτε μιλάμε από το ένα και μετά, γιατί από το ένα και μετά έχεις μια εκδηλωμένη υπόσταση μέσα στο σύμπαν! Αυτή η κατάθεση εκείνου που είσαι, είναι το minimum που μπορείς να εκφράσεις ως ζωή, και αυτό έλκει, δέεται το Όλον που είναι ο Χριστός! Ο Χριστός καθώς είναι το ΟΛΟΝ είναι το ελλείπον μέρος του εαυτού μας! Όποιοι κι αν είμαστε, σε όποιο σημείο κι αν είμαστε, από όπου κι αν προερχόμαστε!

Η πνευματική κατάσταση ενός πλάσματος φαίνεται από την απόστασή του ως προς το σημείο της Χριστότητας εντός

Στην ιστορία με τον Ζακχαίο αναφέρεται ότι ο Χριστός χάρηκε πάρα πολύ που ένα τέκνο του Αβραάμ επέστρεψε και έσωσε την ψυχή του! Και είπε: «Ήρθα εδώ για να σώσω τα απολωλότα!» αναφερόμενος στους Εβραίους, τα τέκνα του Αβραάμ. Όπως πολλές φορές ο Στέλιος μάς έχει πει, ο Χριστός πήγε εκεί γιατί ακριβώς εκεί ήταν ο πάτος της ανθρωπότητας -από άποψη συνειδήσεως και επαφής με τον Θεό. Και καθόλου γιατί ήταν ο εκλεκτός λαός, όπως οι ίδιοι θεωρούν! Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι πίσω τους δεν είχαν μια πνευματική ιστορία μέσω των προφητών και θα μπορούσαν να βρίσκονται σε άλλο σημείο. Ο Χριστός χάρηκε γιατί έσωσε ένα απολωλός! Βλέπουμε την πνευματική κατάσταση ενός πλάσματος από την απόστασή του ως προς το σημείο της Χριστότητας εντός του, καθώς αυτό εκφράζει τον βαθμό της  παρουσίας του στους κόσμους. Από όπου όμως κι αν προέρχεται κάθε ψυχή, έχει το δικαίωμα και όλες τις δυνατότητες να ολοκληρωθεί και να ζήσει.

Αυτός ο κόσμος της διττότητας χρειάζεται την ισχυρή, θεϊκή μας εικόνα!

Χρειάζεται ο άνθρωπος να ακεραιώσει την εικόνα του εαυτού του, την συνείδησή του, πολύ ισχυρά ώστε να μπορεί μέσα από αυτή την εικόνα του να δρα πνευματικά στον κόσμο, εμφανώς και αφανώς! Αυτός ο κόσμος της διττότητας χρειάζεται ακριβώς αυτό: ισχυρές παρουσίες και ισχυρές καταφάσεις ζωής. Αυτό που αποκαλούσαμε στο τάγμα «βεβαίωση του Λόγου μας». Ο άνθρωπος πρέπει με την συνείδησή του να βεβαιώνει τον λόγο της ύπαρξής του! Να βεβαιώσει τον λόγο για τον οποίο ζει! Να βεβαιώσει αυτό το οποίο είναι, αυτό το οποίο η συνείδησή του βιώνει ότι είναι!

Καθήλωση στην μικροκλίμακα!

Παρατηρούμε ωστόσο πόσο διασπασμένος είναι κατά κανόνα ο άνθρωπος -έχοντας φυσικά τα δίκια του όσον αφορά τις δυσκολίες της πραγματικότητας την οποία καθημερινά αντιμετωπίζει και η οποία του αποσπά την προσοχή και το δυναμικό του. Εντοπίζεται έτσι στον μικρόκοσμό του χάνοντας το ευρύτερο τοπίο που είναι η ανθρωπότητα και αυτό που πραγματικά παίζεται: την ευρύτερη κλίμακα η οποία φυσικά τον αφορά εντελώς! Μόνο μέσα όμως από την κίνησή του προς την ευρύτερη αυτή κλίμακα, ανοίγονται διαδρομές για την  σύνδεσή του με την Ζώσα Ζωή!

Ελευθερία από το Matrix σημαίνει να σταθούμε ορθά στο σημείο όπου βρισκόμαστε: να αφήσουμε τον νου έξω από τον Ναό!

Όσο βρισκόμαστε στο σημείο που αντιδρούμε, ακόμα και δικαίως, αγανακτώντας για το κακό -οι «καλοί» εξ ημών- χωρίς όμως να βρισκόμαστε στο Χριστικό κέντρο του εαυτού μας,  είμαστε στην πραγματικότητα ανίσχυροι και καταδικασμένοι να αποτύχουμε! Ό,τι αλλαγές και να κάνει ο άνθρωπος, αν δεν στέκεται στο σημείο της δύναμής του, στο Χριστικό σημείο εντός, στην πραγματικότητα δεν μπορεί να επιφέρει καμιά αληθινή αλλαγή, καμιά μεταμόρφωση στον κόσμο γύρω του! Όλο το ζήτημα, δηλαδή,  είναι το «στώμεν καλώς»! Να σταθούμε ορθά στο σημείο όπου βρισκόμαστε. «Στώμεν καλώς»  σημαίνει να απεκδυθούμε την πλάνη, να ελευθερω-θούμε από το Matrix, την ψευδή εικόνα που προβάλλουν και τροφοδοτούν οι αισθήσεις και ο νους. Και να αφήσουμε τον νου έξω από τον Ναό, όπως οι μουσουλμάνοι αφήνουν τα παπούτσια τους! Για να μπορέσουμε να συναντηθούμε με τον Θεό! Γιατί ο νους εμποδίζει αυτή την συνάντηση!

Η φώτιση είναι ταυτόσημη με την απλότητα!

Η φώτιση είναι ταυτόσημη με την απλότητα! Μιαν απλότητα που έχει να κάνει με την αληθινή, την θεϊκή μας φύση! Η φώτιση δεν είναι μια κατάσταση παραισθησιακών εικόνων και μεταφυσικών εκδηλώσεων που ο νους φαντάζεται ότι χρειάζεται να γνωρίσει προκειμένου να βεβαιώσει ότι το εγώ του βρίσκεται σε ανώτερη κατάσταση! Η απόδειξη του φωτισμού μας και του πόσο κοντά βρισκόμαστε στην Ζώσα Ζωή είναι το αν έχουμε την ικανότητα να εκφράζουμε το μέγιστο, το ύψιστο που είναι ο Θεός, με τον πιο απλό τρόπο! Να είμαστε εντελώς απλοί, φυσικοί, καθημερινοί! Αυτό εξ άλλου μας διδάσκει η παρουσία του αγγέλου! Το ον στο οποίο υπακούν οι ουρανοί βλέπουμε να κινείται και να πράττει με έναν τρόπο γεμάτο καλοσύνη, συμπόνια, αγάπη, σιωπή, απλότητα! Αυτή η συνταρακτική απλότητα είναι και το μεγάλο μήνυμα. Μια αρχαία ιστορία λέει πως, αν θέλεις να διδαχτείς από κάποιον, κάθισε δίπλα του και απλώς δες πώς ζει. Τα σιωπηλά μηνύματα είναι πολύ ισχυρότερα από τις διδαχές και τα κηρύγματα! Μέσα από την εξοικείωση και την καθημερινότητα, πολλές φορές χάνουμε αυτό που δεν πρέπει να χάνουμε! Αυτό που πραγματικά παίζεται!

Η απλότητα είναι για τους απλούς! Δείχνει την αληθινή πνευματική μας κατάσταση!

Η απλότητα είναι για τους απλούς! Δεν εντυπωσιάζει το εγώ! Και αυτός είναι ο κίνδυνος της απλότητας! Το εγώ δεν την θέλει καθόλου! Το  εγώ θέλει τον εντυπωσιασμό και την επιβολή, είτε από την πλευρά εκείνου που την ασκεί, είτε από την πλευρά εκείνου που την υφίσταται! Γι’ αυτό και η απλότητα δείχνει την αληθινή πνευματική μας κατάσταση! Συμβαίνει κάτι μέγιστο και το προσαρμόζει καθένας στην λογική που επιλέγει! Και μένει σ’ αυτήν. Ο Θεός αυτό το ανέχεται -και δεν είναι εξ άλλου το μόνο! Ο Θεός μας παρέχει άπειρες δυνατότητες ζωής! Ούτε υπάρχει περίπτωση ποτέ να βιάσει την βούλησή μας, με κανένα τρόπο! Πολλώ δε μάλλον όσον αφορά τις δωρεές και τα θαύματά του. Επισημαίνω  έλλειμμα συναίσθησης, έλλειψη συνειδητότητας ως προς το τι ακριβώς συμβαίνει! Όσοι προσέρχονται στο θεϊκό σημείο, με όποιο κίνητρο ή κατανόηση, θα ευεργετηθούν, γιατί η φύση του Θεού είναι να δίνει! Δεν γνωρίζει άλλη κίνηση! Το ζήτημα είναι αν εμείς είμαστε σε θέση να παίρνουμε αυτό που  δίνεται κάθε φορά.

Είναι σαν να κατοικείς σε ένα χώρο άθλιο, βρωμερό, με κατσαρίδες και ποντίκια, κι εσύ να θέλεις να φέρεις ντεκορατέρ -τον νου σου- για να τον καλλωπίσει!

Ο άνθρωπος ασχολείται με τα επουσιώδη, ενδιαφέρεται πολύ για την εικόνα του και τα ελαττώματά του νομίζοντας ότι αυτό είναι αρεστό στον Θεό! Αυτό φυσικά καλώς το κάνει αν τον ωφελεί. Αλλά είναι καταπληκτικό ότι ο Ουρανός μέσα από τον αρχάγγελο Ραφαήλ μάς λέει πως το μόνο που ζητάει από τον άνθρωπο είναι να αφεθεί στον Θεό! «Μην ασχολείσαι εσύ με το να γίνεις καλύτερος! Δεν μπορείς να κάνεις τίποτα ούτως ή άλλως!» Είναι σαν να κατοικείς σε ένα χώρο άθλιο, βρωμερό, με κατσαρίδες και ποντίκια, κι εσύ να θέλεις να φέρεις ντεκορατέρ -τον νου σου- για να τον καλλωπίσει! Αυτή είναι η κατάστασή μας! Αυτό το πράγμα κάνει ο νους! Θέλει να φτιάχνει με τις ιδέες του ένα τοπίο εξωραϊσμένο για να μην τον πιάνει η μπόχα από τον χώρο όπου κατοικεί η συνείδησή του! Φτιάχνει ένα οικοδόμημα το οποίο είναι το ίδιο ψευδαισθητικό και για τους καλοπροαίρετους και τους κακοπροαίρετους! Όσο ιδεαλιστικό κι αν το φτιάξει, το ίδιο ψέμα είναι! Απλώς τον βολεύει καλύτερα! Το φτιάχνει καθένας καταλληλότερο για το δικό του μυαλό. Κατ’ εικόνα και ομοίωσή του! Ο Θεός όμως αυτό που μας ζητά είναι να τα αφήσουμε όλα! Παράδοση του νου στον Θεό!

Η προτροπή του Χριστού «Άφησέ τα όλα και ακολούθησέ με!» θα καταδιώκει τον άνθρωπο μέσα στους αιώνες!

Η προτροπή του Χριστού «Άφησέ τα όλα και ακολούθησέ με!» θα καταδιώκει τον άνθρωπο μέσα στους αιώνες! Μέχρις ότου την κατανοήσει και την πράξει! Μέχρι τότε, θα είναι μία λειψή ύπαρξη, το 1 χωρίς το 9, το 2 χωρίς τα 8 κ.ο.κ. Γιατί αυτή την κίνηση της συμπλήρωσης δεν μπορεί να την κάνει ο Χριστός μέσα σου αν δεν του το επιτρέψεις! Θα είμαστε λοιπόν περιφερόμενες δυνατότητες ύπαρξης, είτε εδώ είτε σε άλλους κόσμους και διαστάσεις, αλλά χωρίς Ζώσα Ζωή! Και πάντοτε θα κινδυνεύουμε από το φύσημα του αέρα… Γιατί το σύμπαν τροφοδοτεί και «συνωμοτεί» για να στηρίζει το αίτημα της Ζωής, και όχι την αδιαφορία, την χλιαρότητα ή την ασέβεια προς την Ζωή.

Σε καμιά περίπτωση να μην υπογράφει κανείς τίποτα αρνητικό, τίποτα πέρα από την ευτυχία, την ευημερία και την ανθοφορία την δική του και του κόσμου!

Καθώς βλέπουμε τα πράγματα να δυσκολεύουν για πολλούς ανθρώπους στην Ελλάδα και στον κόσμο, βλέπουμε να επιτίθεται ο αιώνιος εχθρός του ανθρώπου -ο οποίος παίρνει πάντοτε πολλές μορφές! Αυτή η συντονισμένη σε παγκόσμια κλίμακα κίνηση για την οικονομική εξαθλίωση του ανθρώπου, έχει πολύ μεγαλύτερο βάθος από αυτό που φαίνεται! Όλες αυτές οι δυνάμεις του «κακού», οι δυνάμεις οι ενάντιες προς την ζωή και την ευτυχία του ανθρώπου, δεν ενδιαφέρονται απλώς να μας εξαθλιώσουν υλικά, αλλά να μας εξαθλιώσουν ψυχικά και πνευματικά! Γι’ αυτό εξαρχής ο Ραφαήλ μας είπε ποτέ και σε καμιά περίπτωση να μην υπογράψουμε -ακόμα κι αν προσωπικά ζούμε δυσκολίες σε όποιο επίπεδο- τίποτα λιγότερο από την ευημερία την δική μας και του κόσμου! Και της Ελλάδας μας φυσικά! Απλοϊκό ακούγεται; Είναι εντούτοις η μεγαλύτερη αλήθεια! Ο νους έχει τον δικό του τρόπο να αντιλαμβάνεται τα πράγματα, όμως μέσα μας -τουλάχιστον στους παρισταμένους- υπάρχει το σημείο εντός που αναγνωρίζει την αλήθεια! Και η αλήθεια είναι ότι η υψηλότερη θεουργία που είναι προσιτή στον άνθρωπο είναι ποτέ και σε καμιά περίπτωση να μην υπογράφει τίποτα αρνητικό, τίποτα πέρα από την ευτυχία, την ευημερία και την ανθοφορία την δική του και του κόσμου!

Πρόκληση και πρόσκληση Ζωής για να ζήσουμε εκστατικά και δυναμικά το δώρο της Ζωής

Ο Θεός, αν γυρίσουμε να δούμε την φύση, έβαλε τον άνθρωπο μέσα σε ένα περιβάλλον το οποίο μας δείχνει γενναιοδωρία, αφθονία, καλοσύνη! Έξαρση χαράς, έξαρση ζωής! Πρόκληση και πρόσκληση Ζωής για να ζήσουμε εκστατικά και δυναμικά το δώρο της Ζωής, ακόμα κι αν βρισκόμαστε στα πεδία της διττότητας!

Να απευθύνουμε βεβαιότητα Ζωής και δοξολογία προς τον Θεό!

Είναι σημαντικό και για τις προσωπικές δυσκολίες που αντιμετωπίζει κανείς αλλά και για όσα βλέπουμε να συμβαίνουν γύρω μας, να μην συντασσόμαστε με εκείνους που απλώς «αντιδρούν» σαν μαριονέτες που κάποιος άλλος κινεί, αλλά να δρούμε ως συνειδητές οντότητες ανεξάρτητα από το «βάρος» της πληροφορίας που προσλαμβάνουμε μέσω του νου και των αισθήσεων! Και να απευθύνουμε βεβαιότητα Ζωής και δοξολογία προς τον Θεό! Αυτή η στάση, να είστε βέβαιοι ότι είναι η υψηλότερη προσφορά στον κόσμο και στον εαυτό μας: η ύψιστη θεουργία του φωτός!

*

Δικαιοσύνην μάθετε οι κατοικούντες επί την γην

Μέρος 2ο

Δικαστηρίου συνέχεια

Η δυσκολία να αποδείξεις το αυταπόδεικτο

Μεγάλο σχολείο η παρακολούθηση μιας δίκης! Το μέγιστο μάθημα; Δεν φτάνει η αλήθεια, δεν φτάνει το δίκιο όσο εξώφθαλμο ή αυταπόδεικτο κι αν είναι! Πρέπει να το αποδείξεις! Ήπια, πολιτισμένα, έξυπνα, και κυρίως μέσα στους όρους του παιγνιδιού! Χρησιμοποιώντας την μαιευτική μέθοδο του Σωκράτη, αξιοποιώντας κάθε στοιχείο, κάθε ψήγμα αλήθειας από τα πραγματικά γεγονότα! Η «άλλη» πλευρά, αυτή του ψεύδους, είναι πάντοτε πιο θορυβώδης αλλά και  «διαβασμένη» προσπαθώντας να εντυπωσιάσει. Χρησιμοποιεί κάθε είδους σοφιστεία για να αντιστρέψει την αλήθεια, να δημιουργήσει αμφιβολία και σύγχυση, ακόμα και για τα πλέον προφανή! Το δικαστήριο σού διδάσκει να μην υποτιμάς το ψεύδος! Να έχεις ευελιξία, άπειρη υπομονή, αυτοέλεγχο, ευφυΐα! Να κινείσαι με μεθοδικότητα, ακρίβεια και εύστοχο, συγκροτημένο λόγο! Στον πλανήτη Γη χρειάζεται να αποδείξεις την αλήθεια! Οι θεσμοί μιας πολιτείας αντικατοπτρίζουν τον αντίστοιχο πολιτισμό της κοινωνίας ορίζοντας κάποια minima: όπως το δικαίωμα του κατηγορούμενου να υπερασπιστεί τον εαυτό του, το να μην αυτοδικείς, να ανέχεσαι την αντίθετη γνώμη, να ακούς τον αντίδικο και να τον αντιμετωπίζεις με στοιχεία κ.λπ.! Τοιουτοτρόπως και το «κακό» διδάσκεται τα αγαθά του πολιτισμού! Τι πρωτογονισμός, σκεφτόμουν, να χρειάζεται να αποδείξεις την αλήθεια! Φιλοφοφικώς μιλώντας ο πλανήτης Γη κατοικείται κατά πλειοψηφία από όντα που δεν γνωρίζουν! Γι’ αυτό και δεν αναγνωρίζουν την αλήθεια! Και όταν την αναγνωρίζουν την μάχονται! Αυτά.

*

Δικαιοσύνην μάθετε οι κατοικούντες επί την γην

Μέρος 3ο

Δικαστηρίου συνέχεια

Όταν οι αντιρατσιστές μετέρχονται την ίδια κτηνωδία της βίας με τους ρατσιστές

Είδαμε κάποιους από τους «καλούς» της ιστορίας -εκ του ακροατηρίου-, αντιρατσιστές και υπέρμαχους των ανθρωπίνων δικαιωμάτων (!), να βρίζουν, να φτύνουν, να χτυπούν, να προπηλακίζουν τους κατηγορουμένους, αναιρώντας οι ίδιοι το δικαστήριο και τον όποιο πολιτισμό αυτό εκφράζει! Μάτια γεμάτα μίσος, να βρίζουν χυδαία την μάνα και τον πατέρα ενός εκ των κατηγορουμένων! Δυο ανίσχυρους, τραγικούς ανθρώπους… Από την άλλη ο δολοφόνος να αγανακτεί με οργή για την βίαιη επίθεση εναντίον του! Ξεχνώντας την δική του βία! Τροχός του κάρμα: ρόδα που γυρίζει… Ό,τι δίνεις λαμβάνεις! Όσο για την βία των «αντιρατσιστών» απλώς έδειξε την άλλη όψη του ιδίου νομίσματος! Δεν είναι οι ιδέες που κάνουν την διαφορά αλλά ο άνθρωπος που τις πρεσβεύει!

Τελευταίο σχόλιο:

οι αστυνομικοί -πληθώρα- ανίκανοι να προστατεύσουν τους κατηγορούμενους! Όσο για τα μέτρα ασφαλείας ανύπαρκτα! Οποιοσδήποτε μπορεί να μπει στην αίθουσα του δικαστηρίου κρατώντας πάνω του οτιδήποτε, χωρίς κανένα έλεγχο!

*

Ευλογώ την μητέρα που με γέννησε!

Ευλογώ την μητέρα που με γέννησε! Την αγάπη της για την ζωή! Την αξιοπρέπεια και την αίσθηση του καθήκοντος! Εγώ κατοίκησα στο «άλλο» μέρος της ζωής που γνώριζε πως υπάρχει… Και την συμπεριέλαβα… Η ψυχή της το υπέγραψε! Η δική μου ζωή το έκανε για εκείνην… Μέσα από το παιδί που γέννησε! Η ζωή νίκησε! Η ζωή δεν έχει όνομα! Συγκοινωνούντα δοχεία είμαστε… Όπου υπάρχει αγάπη! Γεννάς αυτόν που σε γέννησε! Συμπληρώνεις αυτό που λείπει!

*

19.1.2014, Θεοφάνεια του εαυτού μας! Φανέρωση του θεϊκού εαυτού! Του θαυμαστού!

Χριστέ ελέησε μας!

Καθώς ο Χριστός έμπαινε σε ένα χωριό, δέκα λεπροί του φώναξαν από μακριά: «Ιησού, διδάσκαλε, ελέησέ μας!» Εκείνος τους αποκρίνεται: «Πηγαίνετε να δείξετε τον εαυτό σας στους ιερείς!» Διότι οι ιερείς πιστοποιούσαν την υγεία σχετικά με την λέπρα -γι’ αυτό και οι λεπροί ζούσαν εκτός πόλεων. Και ενώ πήγαιναν, θεραπεύτηκαν! Ένας από αυτούς έσπευσε να επιστρέψει και να ευχαριστήσει τον Χριστό. Έπεσε με το πρόσωπο στα πόδια του! Ήταν Σαμαρείτης, δηλαδή αλλοεθνής. «Δέκα καθαρίστηκαν! Οι υπόλοιποι εννέα πού είναι;» είπε ο Χριστός! «Κανείς δεν επέστρεψε παρά μόνο ο αλλοεθνής; Σήκω πάνω και πήγαινε! Η πίστη σου σε έσωσε!»

Ο ένας στους δέκα! Κάτι μας λέει η αναλογία αυτή καθώς γνωρίζουμε ότι μόνο το ένα δέκατο των κατοίκων της γης είναι άνθρωποι! Ο Χριστός απαντά στην έκκληση για το έλεος του! Σ’ αυτόν που επέστρεψε για να ευχαριστήσει είπε πως η πίστη του τον έσωσε. Μα όλοι είχαν ήδη θεραπευτεί! Για ποια σωτηρία μίλησε; Προφανώς της ψυχής! Οι εννέα θεραπεύτηκαν στο σώμα αλλά η ψυχή τους έμεινε μακράν του Θεού! Γιατί την  σωτηρία δεν την εξασφαλίζει η θεία δωρεά αλλά η δική μας ανταπόκριση προς αυτήν! Και αυτό που καταδεικνύεται είναι πως η αχαριστία είναι θανατηφόρο για την ψυχή αμάρτημα! Πλήρης απουσία χάρης!

* 

Το μήνυμα αυτής της χρονιάς είναι να αποφασίσουμε να ταυτιστούμε με το ιερό μας σημείο! Σας καλούμε, στο όνομα του Ραφαήλ, να έρθετε σ’ αυτό ακριβώς το σημείο όπου βρίσκεται η κρυστάλλινη περιοχή του όντος! Γιατί οπουδήποτε αλλού δεν είστε ασφαλείς!

Να θυμηθούμε αυτό που μας δόθηκε με το κλείσιμο του 2013, τα Χριστούγεννα. Ισχυρή πρόσκληση να επικοινωνήσουμε με τον Πατέρα μας, με τον Ζώντα Θεό, τον Χριστό! Εστιασμός στο φως, την επικέντρωση στο καλό. Να στρέφουμε την προσοχή μας συνειδητά στο καλό. Και να μην εστιαζόμαστε σε οτιδήποτε άλλο. Αυτό είναι υψηλή θεουργία! Δεν σημαίνει καθόλου ότι είμαστε αφελείς και ανόητοι! Αλλά ότι συντονιζόμαστε με αγιότητα στο θέλημα του Θεού!

Ο χρόνος του Θεού είναι πάντα καινούργιος, πάντα ελπιδοφόρος! Το μήνυμα αυτής της χρονιάς είναι να αποφασίσουμε να ταυτιστούμε με το ιερό μας σημείο! Και να επανατοποθετήσουμε όλη μας την ζωή στο σημείο αυτό.

*

Μετάνοια είναι ένας άλλος τρόπος για να ζήσεις!

Μετάνοια είναι ο τρόπος να ζήσεις μαζί με τον Θεό! Ένας άλλος τρόπος να αντιληφθείς τον εαυτό σου και τον κόσμο! Τον ρόλο που παίζεις στην Γη! Είναι ένας άλλος τρόπος να διαθέσεις τον χρόνο της ζωής σου!

Κανείς δεν έχει έρθει τυχαία. Είναι πολύτιμη η ενσάρκωση στην συνθήκη «άνθρωπος» για την επίγνωση και το ταξίδι της ψυχής. Είναι κρίμα να αναλώνουμε την ζωή μας στον κόσμο, στις δυσκολίες, τις παγίδες, ακόμα και στην γοητεία του! Γιατί και στην καλή του εκδοχή ο κόσμος ψευδαίσθηση είναι! Και να χάνουμε το κεντρικό σημείο που είναι η ψυχή μας και το πώς θα σταθούμε απέναντι στον λόγο για τον οποίο έχει γεννηθεί καθένας από μας! Αν όλα τα κάνουμε και δεν κάνουμε αυτό, δεν έχουμε κάνει τίποτα! «Τι ωφελήσει άνθρωπον αν κερδίσει τον κόσμο και χάσει την ψυχή του!»

Ο άνθρωπος ενδιαφέρεται ισχυρά να μην είναι αποτυχημένος για την κοινωνία στην οποία ζει, και επιδιώκει με κάθε τρόπο να εκπληρώνει τις προϋποθέσεις που εκείνη θέτει. Αλλά η πραγματική αποτυχία είναι να περάσει ο χρόνος της ζωής μας χωρίς να σταθούμε στο ιερό σημείο του εαυτού, μέσα από το οποίο μπορούμε να συνομιλήσουμε απευθείας με τον Ζώντα Θεό, τον Χριστό εντός.

Το μήνυμα της καινούργιας χρονιάς είναι να κάνουμε ακριβώς αυτή την κίνηση! Να συναισθανθούμε πως είμαστε εδώ για μια αποστολή! Και η «αποστολή» αυτή δεν είναι το ζητούμενο μιας φιλοσοφικής σχολής ή μιας θεωρίας ή ενός ιδεολογικού τρόπου σκέψης, αλλά είναι η εξαργύρωση της ζωής μας για το καλό του κόσμου!

*

Αποστολή είναι να χαριστούμε στον κόσμο! 

Αποστολή είναι να χαριστούμε στον κόσμο χωρίς διαπραγματεύσεις! Ούτε καν «ευγενείς» συναλλαγές! Έτσι όπως μας το ζήτησε ο Χριστός: δωρεάν! Εάν η συνείδησή μας δεν αγγίξει αυτό το «δωρεάν», το να χαριστούμε όπως ο Χριστός έπραξε, θα παραμείνουμε μέσα στο Matrix!

Ο άνθρωπος με τον πολιτισμό που έχει μάθει να δημιουργεί εδώ στην Γη και για τον οποίο είναι τόσο περήφανος, στην πραγματικότητα διακοσμεί την ψευδαίσθηση, το «σπήλαιο», το Matrix! Για να το κάνει ανεκτότερο, να μην πλήττει και να τέρπεται! Αλλά ακόμα και η τέχνη και ο υψηλός λόγος που έχει διατυπώσει μέσα στην ιστορία του πολιτισμού ο άνθρωπος, εάν δεν είναι ικανά να τον οδηγήσουν στο σημείο της Ζώσας Ζωής δεν έχουν καμία αξία. Απολύτως καμία! Είναι από εκείνα που θα σαρώσει η μεγάλη σκούπα του σύμπαντος, και αυτό δείχνει την ματαιότητα των έργων του ανθρώπου όταν αυτά δεν είναι αφιερωμένα στον Θεό!

Ο άνθρωπος έχει κατά κανόνα πολλές καλές προθέσεις, αρνείται όμως να κάνει την μία κίνηση τελικά! Την μόνη που του έχει ζητηθεί! Την απόλυτη κίνηση! Οι πράξεις του είναι σχετικές. Πράξεις «σχετικού» καλού προσφοράς και χρησιμότητας στον κόσμο! Ενώ ο Χριστός ήρθε στην Γη και μας ζήτησε το απόλυτο μέγεθος της εγκατάλειψης του κόσμου και της αφιέρωσης μας σ’ αυτόν! Στον Ζώντα Θεό! «Άφησέ τα όλα και ακολούθησέ με!»

Ο άνθρωπος φοβάται! Και ο φόβος είναι μια ολόκληρη περιοχή συνείδησης! Πραγματικά κάπου κατοικεί η συνείδηση του καθενός από μας στον χρόνο της ζωής μας! Όσο κατοικούμε στον φόβο και στην λογική αυτού του κόσμου -η οποία στην καλύτερη εκδοχή της είναι έντιμα συναλλακτική- είμαστε μακράν από την Ζώσα Ζωή. Γιατί τότε και το «καλό» μας είναι στα πλαίσια της λογικής.

Η Μαρία Ρουτσίν Ντυμπρέ, ένα λαμπρό πνευματικό ον, μίλησε για τις αυθόρμητες πράξεις καλοσύνης και το καλό που δεν έχει μέτρο και υπολογισμό! Καθώς, οτιδήποτε μπαίνει μέσα στην λογική του ανθρώπου, «τακτοποιείται» στο μέτρο και τον υπολογισμό της λογικής! Τάχιστα το προσαρμόζει στην μετριότητα και την χλιαρότητα της ζωής του!

Όταν ο άνθρωπος πράττει το καλό, το ζει, είναι επανάσταση! Είναι ανάσταση! Είναι κάτι θριαμβευτικό! Εκρηκτικό! Δεν είναι αυτό το χλιαρό πράγμα που προσεγγίζει ο άνθρωπος «συναισθηματικά», και ευχαριστιέται και αυτοϊκανοποιείται μ’ αυτό επειδή τον κάνει να νιώθει ανώτερος! 

*

Όταν μιλάμε για το καλό, μιλάμε για την ίδια την ουσία του Θεού! 

Ο Χριστός όταν κάποιος Φαρισαίος πήγε να τον εμπαίξει, και ενώ είχε πρόθεση να τον παγιδεύσει τον απεκάλεσε «αγαθό διδάσκαλο», εκείνος του απάντησε: «Μη με λες αγαθό, γιατί αγαθός είναι μόνον ο Θεός!»

Οι καλοσύνες και οι αγαθοσύνες μας είναι του κόσμου τούτου! Όταν ο άνθρωπος ζει πραγματικά το καλό και η ψυχή του συγκλονίζεται από το καλό, από τις δονήσεις, τα κύματα του φωτός που διαχέονται από την καρδιά του υπέρτατου όντος, ζει μια άλλη κατάσταση πραγμάτων! Εκεί δεν έχει θέση ο νους ούτε η σκέψη, ούτε η «λογική» όπως την γνωρίζει ο άνθρωπος. Αλλά ζει την υπέρτατη νοημοσύνη του φωτός που είναι κρυστάλλινη κατάσταση συνείδησης.

*

Σ’ αυτό το σημείο, το ιερό σημείο του εαυτού, εκεί όπου βρίσκεται η κρυστάλλινη περιοχή του όντος, σ’ αυτό ακριβώς το σημείο σας καλούμε, στο όνομα του Ραφαήλ, να έρθετε! Γιατί οπουδήποτε αλλού δεν είστε ασφαλείς!

 Ο άνθρωπος είναι υπό συνθήκη ον, του δίδεται η ζωή, «φέρει» την ζωή, αλλά  πρέπει να την υπογράψει και να ταυτιστεί μαζί της! Στο βαθμό που ζει περιφερειακά τον εαυτό του και αυτό που παίζεται, και εξαντλεί τον χρόνο της ζωής του στα περιφερειακά αυτά μέρη, χάνει το κεντρικό σημείο το οποίο τον συνδέει με την Ζώσα Ζωή και το Όλο πράγμα. Αυτό μπορεί να ακούγεται απειλητικό, αλλά είναι η αλήθεια για τον άνθρωπο!

Έχουμε την τύχη να βρισκόμαστε σε ένα θεϊκό σημείο, ένα σημείο επαφής του Ουρανού με την Γη. Μέσα από ένα ον που το λέμε Ραφαήλ, το λέμε αρχάγγελο, και το φανταζόμαστε με φτερά ή όπως αλλιώς το φαντάζεται καθένας από μας! Πρόκειται όμως για θεϊκή δύναμη ασύλληπτη για την ανθρώπινη νοημοσύνη, η οποία συγκαταβαίνει εδώ και επικοινωνεί μαζί μας και μας προστατεύει κρατώντας ανοιχτή την Πύλη!  

Να συνομιλήσουμε μαζί του τώρα, εδώ! Διαφορετικά θα παραμείνει για μας μία ακόμη θεωρία! Το βέβαιον είναι ότι εδώ κάτι συμβαίνει!

Ας δούμε την ζωή μας πιο δυναμικά και πιο επικεντρωμένα. Δεν έχουμε χρόνο ούτε χώρο για να τον ξοδεύουμε ερήμην του εαυτού μας!

*

O πρώτος λόγος του Χριστού είναι: «Μετανοείτε! Ήγγικε γαρ η Βασιλεία των Ουρανών!» Λέγοντας αυτό υπονοεί την ίδια του την Παρουσία στον κόσμο! Και καλεί τον κόσμο σε μετάνοια. Δηλαδή να αλλάξει μυαλά!

Το Ευαγγέλιο μιλάει για τον Χριστό, ο οποίος όταν έμαθε ότι ο Ηρώδης συνέλαβε τον Ιωάννη τον Πρόδρομο, έφυγε και πήγε πέραν του Ιορδάνη προς την Γαλιλαία. Εκεί ξεκίνησε να διδάσκει! Ξεκινάει το έργο του, το εμφανές προς τον κόσμο. Και ο πρώτος του λόγος είναι: «Μετανοείτε! Ήγγικε γαρ η Βασιλεία των Ουρανών!» Λέγοντας αυτό υπονοεί την ίδια του την Παρουσία στον κόσμο! Και καλεί τον κόσμο σε μετάνοια. Δηλαδή να αλλάξει μυαλά! Να αλλάξουν οι άνθρωποι τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνονται τον εαυτό τους, τον κόσμο, τον Θεό, τον ρόλο που παίζουν, την ζωή τους την ίδια!

Η Εκκλησία λέει πως ο Χριστός έφυγε από τους Ιουδαίους και πήγε στους Εθνικούς, τους Έλληνες που κατοικούσαν στην Γαλιλαία, την Ναζαρέτ κ.λπ. -από όπου προήρχετο- προκειμένου να κηρύξει στους ειδωλολάτρες! Η αλήθεια είναι ότι ο Χριστός έφυγε από τους Εβραίους! Με την έννοια ότι δεν ξεκίνησε από κει την αποστολή του -και μάλιστα διαλέγει την χρονική στιγμή της σύλληψης του Ιωάννη η οποία καταδεικνύει και την κατάπτωση του λαού του Ισραήλ, ενός λαού που πήρε πολλές ευλογίες μέσα από τους προφήτες της Παλαιάς Διαθήκης, παρέμεινε όμως σκληρόκαρδος, υποκριτής, και μακράν του Θεού. Και στο τέλος έγινε ο λαός-σταυρωτής του ίδιου του Χριστού!

Έφυγε λοιπόν ο Χριστός από κει και πήγε να διδάξει και να βρει τους μαθητές του στην Ναζαρέτ, εκεί όπου ήταν οι Έλληνες, και μάλιστα σ’ έναν τόπο «πολυπολιτισμικό» που δεν ήταν Ιουδαίοι. Εκεί βρίσκει τους μαθητές του, οι οποίοι γνωρίζουμε ότι ήταν Έλληνες. Είναι καταγεγραμμένα τα ελληνικά ονόματα των μητέρων τους. Βρήκε τον Πέτρο, τον Ανδρέα, τον Ιωάννη, τον Ιάκωβο, και στην συνέχεια τους υπολοίπους. Και από αλιείς ιχθύων τους έκανε αλιείς ανθρώπων!

Είναι σημαντικό να δούμε πώς ο Ματθαίος αφηγείται τα γεγονότα. Πόσο ποιητικά και λιτά περιγράφει την διαδρομή του Χριστού. Κατ’ αρχάς μιλάει για την βάφτιση του από τον Ιωάννη και στην συνέχεια για τον πειρασμό που δέχτηκε από τον σατανά στην έρημο όπου παρέμεινε επί σαράντα μέρες.

Αφού έγινε η Βάπτιση,  τα Θεοφάνεια -αποκαλύφθηκε δηλαδή η Αγία Τριάδα δηλώνοντας την ευδοκία του Πατέρα προς τον Υιό του, τον Χριστό-, σφραγίζεται η ταυτότητα και η αποστολή του! Και αμέσως ο σατανάς πέφτει πάνω του να τον εξοντώσει!

Ο Ματθαίος αφηγείται τον πειρασμό του Χριστού από τον σατανά, την αγωνία του επί 40 μέρες, κατά τις οποίες ο σατανάς τον χλεύασε και τον χτύπησε με κάθε δυνατό τρόπο!

Ο πειρασμός αυτός ήταν πάνω σε τρία σημεία. Στην αρχή του είπε: «Μα γιατί πεινάς; Δεν είσαι Θεός; Κάνε τις πέτρες ψωμί!» Ο χλευασμός του σατανά προς τον ύψιστο απεσταλμένο του Θεού στον κόσμο! Τον ίδιο του τον Υιό!

Χλεύασε την ανθρώπινη φύση του Χριστού την οποία εκείνος οικειοθελώς έλαβε για να λυτρώσει τον άνθρωπο, και μέσα από αυτήν εισήλθε σε όρια δεχόμενος να ενσαρκωθεί ως άνθρωπος, προκειμένου να τηρηθεί η ισορροπία εκείνη που θα του επέτρεπε να ζει και να περπατά στην γη επί 33 χρόνια ώστε να μπορέσει να νικήσει θριαμβευτικά και καθ’ ολοκληρίαν τον σατανά!

Στην συνέχεια ο σατανάς του λέει: «Πέσε κάτω! Θά ’ρθουν οι άγγελοι του Θεού να σε μαζέψουν!» Ο χλευαστής! Για δεύτερη φορά χλευάζει, πειράζει ο σατανάς τον Χριστό! Τον προκαλεί να πέσει στον γκρεμό και να κάνει χρήση της θεϊκής του δύναμης, ενώ δεν έχει αυτή την εντολή.

Την τρίτη φορά του δείχνει τα βασίλεια της γης και του λέει: «Όλα δικά σου! Μόνο να με προσκυνήσεις!» Σκεφτείτε το θράσος του σατανά, να μιλάει στον βασιλέα των κόσμων, τον δημιουργό και Πλάστη του Παντός, και να του λέει να τον προσκυνήσει για να του δώσει τα βασίλεια της γης! Είναι τεράστια τα μαθήματα για τους απεσταλμένους,  αλλά και για κάθε άνθρωπο! Αν δεν είχε καμιά ελπίδα ο σατανάς να ρίξει τον Χριστό ως άνθρωπο δεν θα έμπαινε στον κόπο να τον πειράξει!

Αυτό κάτι λέει για όλους μας και για τον πνευματικό αγώνα που κάνουμε: πως όσο φέρουμε ανθρώπινο σώμα, μπορεί να μας νικήσει! Γνωρίζουμε ότι ο σατανάς είναι πνεύμα, όπως ο ίδιος ο Χριστός μας είπε! Ο άνθρωπος κοιμάται, αλλά ο σατανάς δεν κοιμάται ποτέ! Και έως τέλους θα μας πολεμά, έως το τελευταίο δευτερόλεπτο της ζωής μας! Φυσικά ο Χριστός τον νίκησε!

Αμέσως μετά την δοκιμασία του επί σαράντα ημέρες στην έρημο, συλλαμβάνεται ο Ιωάννης, και ο Χριστός πηγαίνει στην Ναζαρέτ. Έτσι αφηγείται σε ιστορικό χρόνο τα τρία αυτά γεγονότα ο Ματθαίος.

Ξεκινά λοιπόν ο Χριστός την αποστολή του -αφού σφραγίστηκε την στιγμή των Θεοφανείων, και αφού στην συνέχεια δοκιμάστηκε από τον σατανά και τον νίκησε- με την λέξη ΜΕΤΑΝΟΕΙΤΕ! «Μετανοείτε, ήγγικε γαρ η Βασιλεία των Ουρανών!»

Ξεκινά την διδασκαλία του με πρώτη λέξη την μετάνοια, την επιτομή της διδασκαλίας του Ιωάννη, για να αναγγείλει την έλευση της Βασιλείας των Ουρανών: την δική του Παρουσία στον κόσμο!

Αυτό που ανήγγειλε ο Χριστός ήταν τον ίδιο του τον εαυτό, τον οποίο έφερε στην Γη και χάρισε στους αιώνες των αιώνων υπέρ του ανθρώπου! Αυτόν, τον Λυτρωτή, τον Χριστό, τον Χαριστό του Θεού, καλούμαστε να συναντήσουμε εντός μας και να αφιερώσουμε την ζωή μας σ’ αυτόν κάνοντας το θέλημά του.

*

Ο απεσταλμένος ενσαρκώνεται, σφραγίζεται άνωθεν, δοκιμάζεται, και στην συνέχεια εκτελεί την αποστολή του. Ο Χριστός την σφράγισε με την θυσία του! Για να ανοίξει τον δρόμο του ΕΛΕΟΥΣ!

Ο σατανάς προκάλεσε τον Χριστό -και κατ’ αναλογία το ίδιο κάνει με κάθε απεσταλμένο- χλευάζοντας τον, για να τον κάνει να χρησιμοποιήσει την θεϊκή του δύναμη! Όμως έτσι θα παραβίαζε τους όρους του παιγνιδιού που ο ίδιος ο Θεός υπέγραψε ώστε να μην αναιρεθεί η πτωτική δημιουργία στην οποία οικειοθελώς ο Θείος Λόγος εισχωρεί ως άνθρωπος, λαμβάνοντας την ανθρώπινη φύση! Και μέσα στην οποία ο Εωσφόρος έχει πλήρη εξουσία να τον χτυπήσει και να του εναντιωθεί ανελέητα!

Γι’ αυτό η ενσάρκωση του Χριστού ήταν η τελευταία ευκαιρία για τον Εωσφόρο! Ο Χριστός όμως όχι μόνο τον νίκησε καθ’ ολοκληρίαν, ΕΔΩ, ως ενσαρκωμένος άνθρωπος, αλλά παρέδωσε και το σώμα του να σταυρωθεί, καθώς είδε πως ο άνθρωπος είναι τόσο σκληρόκαρδος που μόνον η σταυρική του θυσία θα μπορούσε να τον συγκλονίσει! Γι’ αυτό και είπε πως πλέον ΕΛΕΟΣ θέλει όχι ΘΥΣΙΑ! Θυσιάστηκε εκείνος, ο αμνός του Θεού, για όλους!

*