ΕΜΕΙΣ και οι Ψευδαισθήσεις …

 Ένα από τα βασικά στοιχεία του τρισδιάστατου κόσμου που ζούμε, είναι η δυαδικότητα- πολικότητα.

Τίποτα δεν φαίνεται να στέκεται μόνο του, χωρίς το αντίθετο ή το συμπλήρωμά του. Αρσενικό-Θηλυκό, φως-σκοτάδι, ζωή-θάνατος, καλό-κακό, η λίστα είναι ατέλειωτη και το περιεχόμενό της διέπει την ύπαρξή μας από το ξεκίνημα μέχρι το τέλος. Όπου δράση και αντίδραση, ενώ κάθε φορά που μια δύναμη εφαρμόζεται προς μια κατεύθυνση, την ίδια στιγμή παράγεται ένα ισόποσο, αντίρροπο φορτίο που θα την αντισταθμίσει, με απώτερο σκοπό να την ισορροπήσει. Έτσι προκύπτει η σύγκρουση των αντιθέτων όψεων της μιας Δύναμης, που όλοι μας γνωρίζουμε τόσο καλά καθώς την βιώνουμε ασταμάτητα, εντός και εκτός.

 Αυτό το βασικό στοιχείο ήταν ένας σημαντικός πόλος έλξης για όλους εμάς που ήρθαμε σε αυτό το πεδίο με σκοπό να το εξερευνήσουμε και να αντλήσουμε γνώσεις από τον τρόπο που λειτουργεί και τα αποτελέσματα που φέρνει.

 Δεχτήκαμε να βυθιστούμε στο πηχτό σκοτάδι του χαμηλού γήινου κραδασμού της ύλης, εδώ που όποιος γεννιέται ξεχνάει σχεδόν τα πάντα από όσα γνώριζε πριν, τόσο για τον εαυτό του όσο και για τον Κόσμο ολόκληρο.

 Το ταξίδι είναι ιδιαίτερα δύσκολο και απαιτεί πνευματική εγρήγορση που θα λειτουργήσει ως πυξίδα ώστε να μην χαθεί ο προσανατολισμός μέσα στον κόσμο των απατηλών μορφών και σε μυριάδες ερεθίσματα που απευθύνονται στις 5 αισθήσεις, αποσπούν την προσοχή μας και καλούν σε πειραματισμό. Η πρόκληση της σωματικής επιβίωσης είναι πολύ μεγάλη και στην πορεία των αιώνων οι περισσότεροι ξεχαστήκαμε πιστεύοντας πως αυτή είναι η μια και μοναδική πραγματικότητα -και έτσι αφεθήκαμε, συνηθίσαμε και εγκλωβιστήκαμε από νόμους πού εμείς θέσαμε!

 Επί σειρά αιώνων εκπαιδευθήκαμε σε έναν πλανήτη-φυλακή να χρησιμοποιούμε σχεδόν αποκλειστικά και μόνο το αριστερό εγκεφαλικό ημισφαίριο, να ζούμε ερμηνεύοντας καθετί στο περιβάλλον μας μέσα από τα φίλτρα των αρσενικών μας ιδιοτήτων, κατά κανόνα κουρδισμένων στην χαμηλή οκτάβα της βίας, του μίσους, της αντιπαλότητας και της ανταγωνιστικότητας.

 Γαλουχηθήκαμε με δοξασίες που ήθελαν τις θηλυκές μας ποιότητες και ιδιότητες του δεξιού ημισφαιρίου στην εξορία, υποβιβάσαμε τις γυναίκες σε πολίτες 2ης και 3ης κατηγορίας, φιμώσαμε το στόμα της καρδιάς μας, κυνηγήσαμε και κάψαμε κάθε μαγικό συναίσθημα ικανό να μας συνδέσει με τον εσωτερικό μας κόσμο μπροστά στην πύλη του οποίου χτίσαμε τεράστια τείχη και φραγμούς φόβου, όλα περίτεχνα διακοσμημένα με μια τεράστια ποικιλία ενοχικών συμπλεγμάτων, κομπλεξικών και ανέραστων δογμάτων που ονομάσαμε «ηθικές αξίες».

 Έτσι, ζήσαμε σε έναν κόσμο στείρο και στερημένο από κάθε σεβασμό απέναντι στην ζωή, την οποία βιάσαμε και εκπορνεύσαμε σε κάθε ευκαιρία ως γνήσιοι κατακτητές που η ψευδεπίγραφη Ιστορία υμνεί τα κατορθώματά τους, υψώνει αγάλματα και παρελαύνει στην μνήμη τους, πάντα με σκοπό να μην αναρρώσουμε ποτέ από το δηλητήριο της ψυχρής και ωμής λογικής ενός μυαλού μονοδιάστατου που βρήκε τη συμβολική εξωτερίκευσή του στην μορφή κάθε τύραννου και δικτάτορα, μικρού ή μεγάλου.

 Ο συγκεκριμένος εξελικτικός κύκλος έφτασε στην ολοκλήρωσή του και τώρα βρισκόμαστε στο χρονικό σημείο όπου αναγγέλλεται το τέλος του πειραματισμού για όλους μας.

Η κλήση αφύπνισης απευθύνεται στο σύνολο, ανεξάρτητα το σημείο αντίληψης και προόδου που βρισκόμαστε και επάξια κερδίσαμε με τις προσπάθειές μας.

 Τώρα καλούμαστε να βγούμε από τις συγκρούσεις των αντιθέτων και να αναζητήσουμε την μέση οδό σε όλα μας τα θέματα, να θυμηθούμε ότι όλα ήταν μέρος του Συμπαντικού Σχεδίου που εθελοντικά αποφασίσαμε να βοηθήσουμε την εκπλήρωσή του και προωθήσαμε εαυτούς σε διαδοχικές ενσαρκώσεις για πολλούς αιώνες, παίζοντας δεκάδες διαφορετικούς ρόλους ώστε να αποκτήσουμε μια σφαιρική, ολοκληρωμένη άποψη και γνώση.

 Βιώσαμε εμπειρικά το καλό και το κακό σε πολλές εκφάνσεις, πότε από την μεριά του θύτη και πότε από του θύματος, ώστε να έχουμε ισορροπημένη αντίληψη και πληρέστερη κατανόηση. Δοκιμάσαμε ακραίες συνθήκες διαβίωσης και μεταφέρουμε βαθιά κοινές συλλογικές καταχωρημένες μνήμες από την συνεισφορά μας στην Ιστορική πορεία πολλών τόπων και πολλών εποχών. Το απόσταγμα αυτής της γνώσης, η σοφία που οφείλουμε να έχουμε συσσωρεύσει, τώρα καλείται να τεθεί στην υπηρεσία της Ανθρωπότητας έτσι ώστε να σταθούμε πλέον ως Μια Φυλή αγάπης! Μια Οικογένεια, παραμερίζοντας κάθε χωριστικότητα, κάθε διαίρεση και κάθε πόλωση, μια για Πάντα.

 Είμαστε κύτταρα στο σώμα ενός οργανισμού που, προς το παρόν, τα πεπερασμένα εργαλεία αντίληψης που έχουμε στην διάθεσή μας αδυνατούν να συλλάβουν. Όσο επιμένουμε να ερμηνεύουμε το περιβάλλον μας μέσα από τις δυαδικότητες και τις παραμορφώσεις τους, τόσο θα παραμένουμε εγκλωβισμένοι και απομακρυσμένοι από κάθε Ενοποίηση που τόσο πολύ χρειαζόμαστε για να υπερβούμε τους περιορισμούς μας και να λύσουμε όλα εκείνα τα προβλήματα που μας βασανίζουν.

 Κάθε κύτταρο είναι μοναδικό, με μια συγκεκριμένη αποστολή, με ιδιότητες και ποιότητες απαραίτητες για την υγεία και την ισορροπία του συνόλου.

 Η Ανθρωπότητα είναι ένα τεράστιο καλειδοσκόπιο και τώρα ήρθε η ώρα της να λάμψει και πάλι, αναλαμβάνοντας εκ νέου την αρχική της ευθύνη στην επιστασία της Γαίας καθώς το μέλλον της φυλής είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με το δικό της («η φύση συστενάζει και συνωδίνει με τον άνθρωπο»).

 Η περίοδος της φιλοξενίας που τόσο άσχημα εκμεταλλευτήκαμε λεηλατώντας και καταστρέφοντας τέλειωσε, η Γαία είναι έτοιμη για τον επόμενο εξελικτικό της κύκλο και μας καλεί μαζί της, να την βοηθήσουμε για να μας βοηθήσει και όλοι μαζί να περάσουμε στην επόμενη φάση. Για να συμβεί αυτό, πρέπει να βγούμε από την διαμάχη των αντιθέτων και να ανυψωθούμε στην αντίληψη της Ενότητας, και αυτό απαιτεί συγκέντρωση, ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΚΑΙ ΠΡΟΣΟΧΗ μέσα από κάθε μας σκέψη, λόγο και πράξη.

 Η ΣΚΕΨΗ! Αυτή είναι η πιο ουσιαστική ψευδαίσθηση αυτού του πεδίου ύπαρξης και η μεγαλύτερη παγίδα καθώς μας εγκλωβίζει σε ατέρμονες αντιπαραθέσεις και αντιπαλότητες, διαιωνίζοντας το σκοτάδι της άγνοιας και της πνευματικής μας αμνησίας.

 Προσπαθούμε σκληρά να πείσουμε ο ένας τον άλλον για τις απόψεις μας, ενώ ξεχνάμε ότι ο καθένας μας είναι μοναδικός και έχει μια εξίσου μοναδική αντίληψη της πραγματικότητας.

 Αντί να σεβόμαστε κάθε άποψη, όσο κι αν διαφέρει από την δική μας, απαξιώνουμε αλλήλους βίαια, εμμένοντας σε κάθε μονοδιάστατη οπτική σαν να υπερασπιζόμαστε την απόλυτη αλήθεια που μόνο εμείς γνωρίζουμε, ενώ βουλιάζουμε σε έναν άγονο δογματισμό που γιγαντώνει μονάχα τον εγωισμό μας και συρρικνώνει το Πνεύμα μας.

 Αν είμαστε 8 δισ. περίπου αυτή την στιγμή, τότε υπάρχουν αντίστοιχα μονοπάτια αυτοεκπλήρωσης και αυτεπίγνωσης, το καθένα σωστό γι`αυτόν που το διάλεξε και το βαδίζει στον δικό του ρυθμό, αφού σε αυτό θα συναντήσει τις εμπειρίες που χρειάζεται για την εξέλιξή του. Αν κάποιο απ` αυτά δεν μας ταιριάζει, τότε είμαστε πάντα ελεύθεροι να κρατήσουμε αποστάσεις, ν’ απομακρυνθούμε και να αναζητήσουμε εκείνους που βαδίζουν σε μονοπάτια πιο ταιριαστά και συμβατά με το δικό μας.

 Είναι γεγονός ότι πολλοί μοιάζουν χαμένοι, περιφέρονται άσκοπα, γοητευμένοι από αρχαίες σκεπτομορφές και παρωχημένες ιδέες «υπηρεσίας προς τον εαυτό» και «εξουσίας πάνω στους άλλους».

 Οι περισσότεροι είναι βαθιά υπνωτισμένοι και υποταγμένοι στην σαγήνη της δύναμης («συγχώρεσέ τους, δεν βλέπουν τι κάνουν») και θα λάβουν την κλήση ΦΩΤΟΣ που τους αρμόζει, κάτι που έχει ήδη ξεκινήσει.

 Υπάρχουν και άλλοι που έχουν κάνει την επιλογή τους και αμετανόητοι στέκουν ενάντια στο κάλεσμα, επιδεικνύοντας αλαζονεία και περισσή σκληρότητα απέναντι στο σύνολο που θεωρούν πολύ κατώτερό τους. Σύντομα επίσης θα δούμε πως υπάρχει μέριμνα και γι` αυτούς.

 Στο πεδίο της σχεδόν απόλυτης αμνησίας και της δυαδικότητας, για να γίνει αντιληπτό το καλό, έπρεπε απαραίτητα να υπάρχει το κακό και φυσικά κάποιος να το ενσαρκώνει με τρόπο ώστε το συγκεκριμένο μάθημα που αφορά στο Νόμο της Αιτίας και του Αιτιατού (Κάρμα) να γίνεται σαφές. Κάποιοι μολύνθηκαν σε βαθμό που πίστεψαν τον ρόλο τους, ταυτίστηκαν μαζί του ολοκληρωτικά και έχασαν την επαφή με την ψυχή τους.

 Ο καθένας θερίζει ό,τι έσπειρε στο πλήρωμα του χρόνου και για όλους υπάρχουν ευκαιρίες διόρθωσης και επιστροφής. Όλα τα μονοπάτια, μηδενός εξαιρουμένου, οδηγούν στον ίδιο προορισμό, στην Πηγή απ` όπου εκπορεύθηκαν. Κάθε σύγκριση είναι μάταιη και δηλώνει άγνοια και τίποτ` άλλο.

Τώρα είναι η ώρα ο καθένας μας ν` αναλάβει την ευθύνη του δικού του δρόμου ώστε να είναι έτοιμος να εκπληρώσει την αποστολή του όταν θα κληθεί να το κάνει. Η τυφλή εμπλοκή με τις δυαδικότητες και η ασφυκτική προσκόλληση σε μια μονάχα όψη των πραγμάτων και των εννοιών είναι το βασικότερο εμπόδιο που ο καθένας πρέπει να ξεπεράσει για να στραφεί στην Ενότητα, απ` όπου θα λάβει τις απαντήσεις που αφορούν στα κατά κύριο λόγο υπαρξιακά ερωτήματά του.

 Η μεγάλη μας πρόκληση πλέον είναι η Σύνθεση των ιδεών και των εννοιών με στόχο το κοινό καλό (για κάθε μορφή ζωής). Η πραγματική δυσκολία θα βρεθεί στο σημείο όπου θα αναγκαστούμε εκ των συνθηκών να ξεμάθουμε πολλά απ` όσα γνωρίζουμε και θεωρούμε δεδομένα, πολλά αξιώματα που χρησιμοποιήσαμε για να θεμελιώσουμε την όποια κοσμοθεωρία μας, καθώς έχουν ήδη αποδειχτεί περίτρανα ανεπαρκή και ανίκανα να μας προωθήσουν και να μας ανυψώσουν προς έναν καλύτερο, δικαιότερο και φωτεινότερο κόσμο.

Έχουμε ήδη περάσει στην τελική ευθεία προς την μεγάλη ανατροπή, κάτι που σημαίνει ότι ανά πάσα στιγμή υπάρχει το ενδεχόμενο να προκύψουν συγκλονιστικά γεγονότα σε παγκόσμια κλίμακα που δεν θα αφήσουν κανέναν ανεπηρέαστο και αδιάφορο, όπως γινόταν μέχρι τώρα.

 Το πέπλο της ψευδαίσθησης που ζούμε επί σειρά αιώνων, αποσυντίθεται όλο και περισσότερο κάθε φορά που κάποιος από εμάς αποσύρει την προσοχή του από τις εξωτερικές εικόνες και την στρέφει εντός, ακυρώνει προγραμματισμούς που του επιβλήθηκαν, διευρύνει την εμβέλεια των 5 αισθήσεων και εκθρονίζει κάθε δόγμα χωριστικότητας από την συνείδησή του. Είμαστε όλοι υπεύθυνοι για το αν η παρούσα κατάσταση θα διαρκέσει για πολύ ή λίγο ακόμη.

 Μπορούμε να εστιάσουμε τις προσπάθειές μας με σκοπό να επιταχυνθεί η διαδικασία αποδόμησης του παλιού κόσμου, ή να αφεθούμε να μας παρασύρουν τα γεγονότα, κάτι που όμως προϋποθέτει βίαιο και απότομο ξύπνημα. Το χρονοδιάγραμμα της σταδιακής απελευθέρωσης ξετυλίγεται καθημερινά και ήδη τα σημάδια βρίσκονται μπροστά στα μάτια μας, μεταμφιεσμένα ρόλους-παρωδίες του τρισδιάστατου πεδίου που φθίνει ολοένα.

 Ο καθένας μας βλέπει και αντιλαμβάνεται αυτά που έχει την ικανότητα να κατανοήσει, καθώς εκπαίδευσε τον εαυτό του συνειδητά και όχι τυχαία, μαθαίνοντας να παρατηρεί νηφάλια και αντικειμενικά, μακριά από κάθε δράμα και θυματοποίηση, χρησιμοποιώντας τα φίλτρα της συμπόνιας, της ανεκτικότητας και του σεβασμού, ενώ αποφεύγει να κατακρίνει υποκειμενικά κάτω από το πρίσμα της φανατικής μισαλλοδοξίας της επαρμένης εγωικής του όψης και της μόνιμα τρομοκρατημένης αμυντικο-επιθετικής νοητικής του στάσης. Οι επιλογές όλων μας έχουν ήδη γίνει προ πολλού, γι’ αυτό και είμαστε εδώ στην παρούσα χρονική περίοδο και φάση.

 Τώρα ήρθε η ώρα να κατανοήσουμε τον βαθύτερο λόγο και τον απώτερο σκοπό τους, να αφυπνιστούμε από τον λήθαργο αιώνων, να ανακτήσουμε την σύνδεσή μας με τα μυστήρια της ύπαρξης, να επαναπρογραμματίσουμε το μυαλό μας γεφυρώνοντας τα δύο εγκεφαλικά μας ημισφαίρια έτσι ώστε να θυμηθούμε ξανά την αυθεντική πολυδιάστατη ταυτότητά μας, επαναπροσδιορίζοντας την αποστολή μας και προωθώντας την Πανανθρώπινη Κοινωνία σε υψηλότερες αξίες και περιεκτικότερες έννοιες.

από Stelios Nikolaides

 

***

Ο Υποατομικός κόσμος αντιδρά στην παρατήρησή μας

Ίσως δεν έχουμε κατακτήσει την Τέχνη της Παρατήρησης. Και ίσως να είναι Τέχνη… Αν απλοποιήσουμε την Κβαντοφυσική ώστε ο κάθε άνθρωπος να καταλάβει ότι η παρατήρησή μας έχει άμεση επίδραση στον κόσμο μας… Αν την απλοποιήσουμε, τότε οι άνθρωποι μπορούν ν’ αρχίσουν να εξασκούνται στην τέχνη της Παρατήρησης.

 Ο υποατομικός κόσμος αντιδρά στην παρατήρησή μας αλλά η προσοχή του μέσου ανθρώπου αποσπάται κάθε 6-10 δευτερόλεπτα!

 Αυτό δεν αφήνει και πολύ χώρο για την αδιάσπαστη προσοχή μας. Πως μπορεί η πλειοψηφία να αντιδρά σε κάποιον που δεν έχει την ικανότητα να εστιάζει και να συγκεντρώνεται;

 Ίσως να είμαστε απλοί, φτωχοί παρατηρητές. Και ίσως να είμαστε τόσο εθισμένοι στον εξωτερικό κόσμο, και τόσο εθισμένοι στο ερέθισμα και την αντίδραση του εξωτερικού κόσμου ώστε ο εγκέφαλος να λειτουργεί από τα αντανακλαστικά αντί από την Δημιουργία.

Αν μας δοθούν οι κατάλληλες γνώσεις και η Κατανόηση και η κατάλληλη Καθοδήγηση, θα αρχίσουμε να βλέπουμε αξιόλογες αντιδράσεις στην ζωή μας.

 Αν μπείτε στην διαδικασία να καθίσετε και να σχεδιάσετε μια Νέα Ζωή, και γίνει το πιο σημαντικό πράγμα στην ζωή σας, και αφιερώνετε χρόνο κάθε μέρα για να το τροφοδοτείτε σαν τον Κηπουρό που ταΐζει τον σπόρο, θα δρέψετε τους καρπούς!

 Είμαστε σ’ έναν χώρο ολογραμμάτων! Είμαστε συλλογικοί.

Υπάρχει! Έχει τόση προσαρμοστικότητα που οτιδήποτε φανταστείτε, προσευχηθείτε, το ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙΤΕ! Και μαθαίνετε. Η Πρόθεσή σας και η προσευχή σας προκαλεί την Υλοποίησή του από την στιγμή που είμαστε αρκετά συνειδητοί. Ο Θεός είναι πάντα εδώ!

«Ο κύριος θέλει εκτελέσει τα περί εμού...»

(Ψαλ. ΡΛΗ8)

από Stelios Nikolaides 

***

ΝΟΗΣΗΤΡΟΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΝΟΠΟΙΗΜΕΝΗ ΣΥΝ-ΕΙΔΗΣΗ

ΕΑΝ μελετάμε τους διαφορετικούς τρόπους αντίληψης που έχουμε για την συνείδησή μας, τον «εαυτό» και τον κόσμο, διερευνούμε τα φράγματα που υψώνουμε, συνειδητά ή ασυνείδητα, με αποτέλεσμα να αποξενωνόμαστε από μας τους ίδιους, τους άλλους και το σύμπαν.

 Θα προσπάθησουμε να πραγματοποιήσουμε μια σύνθεση και να διερευνήσουμε όλο το φάσμα της συνείδησης, δηλαδή τους διαφορετικούς, πολλούς τρόπους με τους οποίους μπορούμε να απαντήσουμε στο ερώτημα «ποιος είμαι;».

Δεν υπάρχει ένα, αλλά πολλά επίπεδα ταυτότητας για ένα άτομο, και δεν έχει νόημα να αποφανθεί κάποιος αν κάποιο επίπεδο είναι «σωστότερο», «ακριβέστερο», ή πιο «αληθινό». Συνοπτικά εχουμε πέντε κύριους τύπους ή επίπεδα ταυτότητας, και υπάρχουν ποικιλίες/ αποχρώσεις (κάτι σαν το φάσμα του ουράνιου τόξου).

 Έτσι λοιπόν, η φυσιολογική μας συνειδητότητα (δηλαδή αυτό που φέρνει πρόχειρα στο νου του ο καθένας όταν προσπαθεί να απαντήσει στο ερώτημα «Ποιος είμαι;») δεν είναι παρά ένας τύπος μέσα σ’ ένα σύνολο διαφορετικών μορφών συνειδητότητας.

 Η πιο διευρυμένη μορφή είναι η «κοσμική» ή «ενοποιημένη» συνείδηση. Ωστόσο, «τεμαχίζουμε» την εμπειρία μας και υψώνουμε φράγματα (διαχωριστικές γραμμές) στη συνείδησή μας, γύρω από τα οποία στήνονται «διαμάχες» (συγκρούσεις, άγχη, οδύνες, απελπισίες), γεγονός που οδηγεί στην αποξένωση από τον ίδιο μας τον εαυτό και στη δέσμευση ενέργειας. Η αντίστροφη πορεία (διεύρυνση της συνείδησης με την υπέρβαση των φραγμάτων) οδηγεί στην απελευθέρωση και την αυτοπραγμάτωση.

 Ποιοι είναι οι γνωστότεροι τρόποι με τους οποίους οι άνθρωποι ορίζουν τις διαχωριστικές γραμμές;

Η πιο συχνή διαχωριστική γραμμή είναι αυτή του δέρματος: το παγκόσμιο αποδεκτό όριο της διαχωριστικής γραμμής εαυτός/μη εαυτός. Ένα ακόμα όριο μέσα στον συνολικό οργανισμό είναι ο δυαδισμός ψυχής και σώματος (η βάση του δυτικού πολιτισμού). Τέλος, το άτομο πολλές φορές τοποθετεί διαχωριστικές γραμμές ανάμεσα σε όψεις της δικής του ψυχής. Εκεί, η γραμμή πυρός βρίσκεται μέσα στην ίδια του την «ψυχή, γιατί ταυτίζεται μόνο με ορισμένες όψεις της ψυχής του (με την περσόνα), ενώ αισθάνεται το υπόλοιπο τμήμα της σαν «μη εαυτό», μια ξένη απόμακρη και τρομακτική περιοχή (σκιά)

 Το άτομο έχει την δυνατότητα να χαρτογραφήσει ξανά την ψυχή του και να βρει μέσα του περιοχές που θεωρούσε απίθανες, ανέφικτες ή ανεπιθύμητες. Εφόσον διαφορετικός τρόπος προσέγγισης είναι κάθε φορά ο κατάλληλος για να υπάρξει πρόσβαση σε διαφορετικό επίπεδο, υπάρχει και σύντομη αναφορά στις προσπάθειες του ανθρώπου να μελετήσει αλλά και να θεραπεύσει τις διαφορετικές «αποξενώσεις» του εαυτού, π. χ. η ψυχανάλυση, η διαδρασική ανάλυση, η ψυχολογία του εγώ, ο μπιχεβιορισμός κ.α. αφορούν το φράγμα που διαχωρίζει το «εγώ» από την σκιά και την περσόνα, η θεραπεία «Γκεστάλτ», η υπαρξιακή ανάλυση, η λογοθεραπεία, η βιοενεργητική ανάλυση κλπ. είναι η κατάλληλοι τρόποι πρόσβασης στο διαχωρισμό του συνολικού οργανισμού σε «νου» και «σώμα», ενώ η ψυχολογία του Γιουνγκ και οι ανατολικές φιλοσοφίες (ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ ινδουισμός βεντάτα, μαχαγιάνα, εσωτερικός ισλαμισμός, εσωτερικός χριστιανισμός, ταοϊσμός, ιουδαϊσμός κ.α.) στοχεύουν στην ενοποιημένη συνείδηση (εδώ το άτομο νιώθει πως είναι ένα με το σύμπαν, ο πραγματικός του εαυτός ταυτίζεται με ολόκληρη την δημιουργία). Η ενοποιημένη ή κοσμική συνείδηση, είναι, κατά τον συγγραφέα η φύση και η ουσιαστική κατάσταση όλων των αισθανόμενων όντων.

 Οποιαδήποτε διαχωριστική γραμμή είναι και μια γραμμή πυρός. Κάθε τύπος θεραπείας λοιπόν, προσπαθεί να διαλύσει ένα ιδιαίτερο τύπο φράγματος, ή κάποιο κόμπο μέσα στη συνείδηση. Η σύγκριση των διαφορετικών ειδών θεραπείας αποκαλύπτει τους διαφορετικούς τύπους φραγμάτων που υψώνονται στη συνείδηση. Πολλά από τα συστήματα και τις ψυχολογικές και θρησκευτικές θεωρίες φαίνεται να αντικρούουν το ένα το άλλο, ομως οι διαφορετικές προσεγγίσεις δεν αντιμάχονται η μια την άλλη, απλώς αντανακλούν τις διαφορές που υπάρχουν ανάμεσα στα επίπεδα του φάσματος της συνείδησης.

 Η έννοια της ενοποιημένης συνείδησης ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ στην «περιοχή χωρίς φράγματα». Στην φύση δεν υπάρχουν φράγματα, αλήθεια ή ψέμα, καλό ή κακό, σωστό ή λάθος, όρια ή διαχωριστικές γραμμές. Η φύση δεν γνωρίζει τίποτα από τον κόσμο των αντιθέτων στον οποίο ζουν οι άνθρωποι. Η γλώσσα μας, ακόμα και η ονοματοθεσία, αποτελεί μια διαχωριστική γραμμή, μια κατασκευή αντιθέτων (φραγμάτων). Ζούμε σ’ έναν κόσμο αντιθέσεων γιατί η ζωή έχει γίνει μια διαδικασία κατασκευής διαχωριστικών γραμμών. Καθοριστική για την συνείδηση είναι η διαχωριστική γραμμή καλού/ κακού (που παραπέμπει στο προπατορικό αμάρτημα).

 Τα περισσότερα από τα προβλήματά μας είναι προβλήματα φραγμάτων. Ο τρόπος με τον οποίο αγωνιζόμαστε συνήθως για να επιλύσουμε αυτά τα προβλήματα είναι η προσπάθειά μας να απαλείψουμε το ένα μέλος του ζεύγους. Προσπαθούμε π.χ. να εξαφανίσουμε το κακό, το φόβο, την αδυναμία κλπ., κι έχουμε την τάση να αντιμετωπίζουμε το φράγμα σαν να είναι κάτι πραγματικό. «Ο παράδεισος ερμηνεύεται γενικά όχι σαν σημείο υπέρβασης των αντιθέτων, αλλά σαν τόπος συσσώρευσης όλων των θετικών τμημάτων των ζευγών των αντιθέτων». Ωστόσο, όλα τα αντίθετα (μέρα/νύχτα, επιτυχία/αποτυχία, ζωή/θάνατος, καλό/κακό, παρελθόν/μέλλον, υποκείμενο/αντικείμενο, δομή/λειτουργία κ.α.), - πέραν του ότι «το θετικό ορίζεται μόνο με όρους του αρνητικού»- μοιράζονται μεταξύ τους μια υπονοούμενη ταυτότητα (όπως το κοίλο και το κυρτό, ή η αγορά και η πώληση, είναι αδιαίρετες όψεις του ίδιου συμβάντος). Τα αντίθετα μπορούν να γίνουν συμπληρωματικές όψεις της μίας και αυτής πραγματικότητας (Βον Μπερτάλανφι).

 Η εσωτερική ενότητα των αντιθέτων είναι μια ιδέα που τη συναντάμε συχνά στους μυστικιστές Ανατολής και Δύσης. Αλλά και στη σύγχρονη φυσική, η κίνηση και η αδράνεια, το κύμα και το σωματίδιο, η μάζα και η ενέργεια είναι συμπληρωματικές ή διαφορετικές όψεις του ίδιου συμβάντος.

 Η πραγματικότητα λοιπόν, δεν βρίσκεται στον ένα από τους δυο πόλους των αντιθέτων, αλλά στην ενότητά τους. Το αντίθετο είναι σαν να προσπαθούμε να κατανοήσουμε ένα κύμα με κορυφές μόνο αλλά χωρίς πυθμένες. Έτσι και σε συναισθηματικό επίπεδο, την ευχαρίστηση π.χ. δε μπορούμε να την αντιληφθούμε αν δεν αντιλαμβανόμαστε το πόνο και την δυσκολία. Όπως λέει ο Ουάιτχεντ, χαρά και πόνος είναι απλά η αδιαίρετη κορυφή και ο πυθμένας του μοναδικού κύματος της συνείδησης. Πέρα απ’ αυτό όμως, υπάρχει ένα συναίσθημα που περιλαμβάνει και τα δυο.

 Ο άνθρωπος που θέλει να απελευθερωθεί από την ψευδαίσθηση των αντιθέτων, δεν βάζει πια το ένα αντίθετο να παλεύει με το άλλο, αλλά αναζητά ένα κέντρο συνείδησης που να τα υπερβαίνει και τα δυο.

 («Η απελευθέρωση δεν είναι απελευθέρωση από το αρνητικό, αλλά απελευθέρωση από όλο το ζεύγος των αντιθέτων», Μπαγκαβάντ Γκιτά).

 Όταν ο βουδιστής λέει ότι η πραγματικότητα είναι κενή, εννοεί κενή από φράγματα. Δεν εννοεί ότι όλες οι οντότητες απλά εξαφανίζονται, αφήνοντας πίσω τους ένα αγνό κενό από τίποτα, μια αδιαφοροποίητη μονιστική ανοησία. Δεν αρνείται τον κόσμο της πολλαπλότητας. Όλα τα πράγματα- όπως όλα τα αντίθετα- εμφανίζονται αλληλεξαρτώμενα και αλληλοδιαπερόμενα.

 Η αποκάλυψη της χωρίς φράγματα πραγματικότητας, σημαίνει απλά να δούμε όλα τα φράγματα σαν ψευδαισθήσεις. Με αυτό τον τρόπο η διαμάχη δεν επιλύεται αλλά διαλύεται.

 Εφόσον η γλώσσα μας είναι γλώσσα φραγμάτων, ο μυστικιστής αντιμετωπίζει μεγάλες δυσκολίες να περιγράψει την ανείπωτη εμπειρία της ενοποιημένης συνείδησης. Γλώσσα χωρίς φράγματα δεν είναι γλώσσα, κι έτσι από την φύση της η δομή οποιασδήποτε γλώσσας δεν μπορεί να συλλάβει την φύση της ενοποιημένης συνείδησης. Για τον μυστικιστή ο εαυτός είναι μια ψευδαίσθηση, δεν μπορούμε να δούμε τον «Απόλυτο Παρατηρητή», τον εσώτερο εαυτό∙ «δεν μπορώ να έχω την εμπειρία του, γιατί είναι κάθε πράγμα που αντιλαμβάνομαι ως εμπειρία», γιατί «το σώμα μου είναι ο κόσμος και αυτό που κοιτάζω έξω από μένα είναι, ό, τι βλέπω μέσα μου». Η άποψη αυτή συνάδει με την διαπίστωση της σύγχρονης επιστήμης ότι «ο παρατηρητής επηρεάζει το παρατηρούμενο/πείραμα κλπ.»

 Με την θεωρία της σχετικότητας του Αϊνστάιν και της αβεβαιότητας του Χάιζενμπεργκ τα κλασικά φράγματα της παλαιάς φυσικής συντρίφτηκαν.

 Σύγκλιση στον ανατολικό και δυτικό τρόπο σκέψης υπάρχει και όσο αφορά τον χρόνο: ο θεμελιωτής της κβαντομηχανικής Έρβιν Σρέντιγκερ είπε, «αιώνια και παντοτινά υπάρχει μόνο το τώρα, το ένα και το ίδιο τώρα. Το παρόν είναι η μοναδική κατάσταση που δεν έχει τέλος».

 Η αιωνιότητα δεν είναι η συνείδηση του χρόνου που διαρκεί για πάντα, αλλά η συνείδηση χωρίς χρόνο, το άχρονο.

 Το να ζει κανείς στο άχρονο παρόν, δεν έχει καμιά σχέση με το ψυχολογικό τέχνασμα της λησμονιάς του χθες και του αύριο. Ο μυστικιστής λέει ότι δεν αγνοούμε το παρελθόν και το μέλλον, αλλά το παρελθόν και το μέλλον είναι ψευδαισθητικά προϊόντα του συμβολικού φράγματος που χτίσαμε πάνω στο αιώνιο τώρα. Η άμεση συνείδηση είναι άχρονη (όπως π.χ. η ακοή). Με λίγα λόγια κανείς δεν μπορεί να χρησιμοποιεί τον χρόνο για να βγει έξω από τον χρόνο. Η προσπάθεια εστίασης της προσοχής στο παρόν απαιτεί κάποιο …μέλλον. Γι’ αυτό δε μπορούμε βέβαια να καταστρέψουμε τον χρόνο μέσα από τον χρόνο, δεν μπορούμε να καταστρέψουμε τις ψευδαισθήσεις μας, μόνο να τις αναγνωρίσουμε.

 Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι δεν γνωρίζουμε ποτέ το ίδιο το παρελθόν, γνωρίζουμε μόνο τις αναμνήσεις του παρελθόντος και αυτές οι αναμνήσεις υπάρχουν μόνο ως παρούσα εμπειρία. Η συνείδηση του χρόνου οφείλεται στη μνήμη. Η μνήμη είναι από μόνη της μια παρούσα εμπειρία. Το άτομο προσκολλάται στη μνήμη του σα να είναι αληθινή, ενώ η μνήμη είναι απλά ένα τμήμα της παρούσας εμπειρίας.

 Το «αιώνιο παρόν» των μυστικιστών (nunc stans) είναι η χωρίς φράγμα στιγμή. Δεν έχει φράγματα επειδή το παρελθόν σαν μνήμη και το μέλλον σαν προσδοκία βρίσκονται μέσα του και όχι γύρω του. Είναι ελεύθερος να σκεφτεί το παρελθόν και το μέλλον, αλλά αυτή καθαυτή η σκέψη είναι παρόντα συμβάντα. Το πρόβλημα που παραμένει είναι ότι ταυτιζόμαστε με τις αναμνήσεις αυτές σαν να ενσωματώνουν την γνώση ενός πραγματικού παρελθόντος.

Το «πρωταρχικό φράγμα» διαιρεί την ενοποιημένη συνείδηση και την μετατρέπει σε υποκείμενο-αντικείμενο, παρατηρητή–παρατηρούμενο, οργανισμό-περιβάλλον κλπ. Το άτομο δεν είναι πλέον ο κόσμος, απλά τον αντικρίζει. Το εξωτερικό περιβάλλον γίνεται απειλή και τότε γεννιέται ο φόβος του θανάτου.

 Ξεκινάμε από το κοινό ερώτημα: «Γιατί να υπάρχει πρωταρχικό φράγμα;» ή «τι υπήρχε πριν;» Αν υπάρχει όμως μια αιτία για το πρωταρχικό φράγμα ( προπατορικό αμάρτημα, Μπιγκ Μπανγκ κλπ.), τότε αυτή θα είναι το νέο πρωταρχικό φράγμα. Η μόνη απάντηση, όπως λέει ο συγγραφέας είναι πως δεν υπάρχει γιατί.

 Στη διαδικασία δημιουργίας των φραγμάτων σε όλο το φάσμα της συνείδησης, όπως προειπώθηκε, ο άνθρωπος ταυτίζεται ενίοτε με ολόκληρη (ψυχή/σώμα) την ψυχοφυσική του ύπαρξη. Το επίπεδο συνείδησης όπου η ταυτότητα του ατόμου βρίσκεται στο επίπεδο του συνολικού οργανισμού ονομάζεται κένταυρος (ο κένταυρος δεν είναι ένας καβαλάρης που ελέγχει το άλογο του  αλλά ένας καβαλάρης ταυτισμένος με το άλογό του).

 Με την δημιουργία του νέου «φράγματος συνείδησης» το σώμα μετατρέπεται σε ιδιοκτησία, ο αναβάτης περιορίζει το ρόλο του σώματος στο ρόλο του ηλίθιου κτήνους, του ελεγχόμενου, του αλόγου. Χάνει την επαφή με την ενότητα του σώματος και του νου, του συναισθήματος και της προσοχής που χαρακτηρίζει τον κένταυρο. Το άτομο ταυτίζεται μόνο με τις πράξεις που είναι εκούσιες κι ελεγχόμενες. Οποιοδήποτε εμπόδιο, οποιαδήποτε ένταση ή πίεση στο σώμα αποτελεί μυϊκή κατακράτηση κάποιας απαγορευμένης παρόρμησης ή συναισθήματος. Ακόμα κι αν έχουμε αποδεχτεί σκοτεινές πλευρές το εαυτού μας κι έχουμε επεκταθεί από την περσόνα στο «εγώ», ίσως αντιληφθούμε ότι κατά κάποιο τρόπο μας λείπει η αίσθηση του βάθους, ένα γεμάτο νόημα συναίσθημα.

 Στο τρίτο επίπεδο το φράγμα τοποθετείται μέσα στο ίδιο το εγώ, προκαλώντας ένα διχασμό, μια διάσπαση του εγώ στη σκιά και την περσόνα. Στο επίπεδο της περσόνα, όλες οι πιέσεις είναι αποτέλεσμα προβαλλόμενων παρορμήσεων. Το άτομο, προσπαθώντας να κάνει περισσότερο αποδεκτή/υποφερτή την εικόνα του εαυτού του στον ίδιο του τον εαυτό, απαρνείται διάφορες όψεις του εαυτού του.

 ΕΠΙΣΗΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ Το επίπεδο της περσόνα και το κενταυρικό επίπεδο, ψυχολογικές καταστάσεις λίγο ως πολύ γνωστές και από τα δυτικά συστήματα ψυχολογίας, όπως επισημάνθηκε και στην αρχή. Ήδη όμως, στο κενταυρικό επίπεδο, ζει, όχι ακόμα στο nunc stans, το «αιώνιο παρόν», αλλά στο nunc fluens, στο φευγαλέο και συγκεκριμένο, ζωντανό παρόν που δεν εξαρτάται ούτε από το χτες, ούτε από το αύριο, αλλά εκπληρώνεται μέσα στη στιγμή. Βρίσκεται όλο και πιο κοντά στην αυτο- πραγμάτωση, σε μια βαθύτερη ολότητα, όπου πέρα από το εγώ, βρίσκεται εκείνο το νόημα που παρουσιάζεται όταν το άτομο περισσότερο υπάρχει, παρά κάνει.

 Γι’ αυτό το λόγο, οι θεραπευτές του επιπέδου του κενταύρου, οι υπαρξιστές, ενδιαφέρονται τόσο πολύ για το νόημα της ζωής. Η ίδια η διαδικασία της ζωής δημιουργεί χαρά. Το νόημα βρίσκεται στα εσωτερικά ακτινοβόλα ρεύματα της ύπαρξής μας και την απελευθέρωση και σχέση αυτών των ρευμάτων με τον κόσμο, τους φίλους, την ανθρωπότητα, με το ίδιο το άπειρο.

 Στο επίπεδο όπου αρχίζουμε να συλλαμβάνουμε κάποια επίγνωση που υπερβαίνει το άτομο, ειναι περιοχές που τις ονομάζουμε υπερπροσωπικές. Πρώτος ευρωπαίος ψυχολόγος που εξερεύνησε σημαντικές όψεις του υπερπροσωπικού βασιλείου είναι ο Γιουνγκ. Μελετώντας τη μυθική σκέψη και κυριως την ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΒΡΗΚΑΝ ΟΤΙ ΝΟΜΙΖΑΝ ΟΤΙ ΑΝΑΚΑΛΥΨΑΝ, έδειξε ότι υπάρχουν σε κάθε μέλος της ανθρώπινης φυλής κάποιες έμφυτες ψυχικές δομές, πρωταρχικές εικόνες (αρχέτυπα). Είναι ένας τρόπος σύλληψης της πραγματικότητας, συλλογικής και υπερβατικής. Το άτομο δεν ταυτίζεται πια με το εγώ του, δεν πνίγεται από τα προσωπικά του προβλήματα, ο βαθύτερος εαυτός τα υπερβαίνει και παραμένει ανέγγιχτος. Είναι μάρτυρας των σκέψεων, συναισθημάτων, αισθημάτων και επιθυμιών. Δεν απειλείται δεν το πολεμά, δεν του αντιστέκεται, το αποδέχεται και το αφήνει να κινείται όπως θέλει! Παρακολουθεί τις ελπίδες, τις επιθυμίες, τις οδύνες γνωρίζοντας ότι δεν είναι αυτό ο «πραγματικός» εαυτός.

 Η παγκόσμια ευσπλαχνία για την οποία μιλούν τόσο συχνά οι μυστικιστές πηγάζει από αυτόν τον τύπο υπερπροσωπικής διαίσθησης. Στο υπερπροσωπικό επίπεδο αρχίζουμε ν’ αγαπάμε τους άλους όχι επειδή μας αγαπούν, μας προσφέρουν επιβεβαίωση, αντανακλούν τους εαυτούς μας κλπ. αλλά επειδή εκείνοι είναι εμείς.

 Τέλος, «Στην απόλυτη κατάσταση συνείδησης, ΔΙΑΣ, ΧΡΙΣΤΟΣ κ.λπ. αναδεικνύεται ότι η προσέγγιση της ενοποιημένης συνείδησης είναι ανέφικτη γιατί δεν υπάρχει τ~ρ~όπος <ΤΟΠΟΣ> να φτάσουμε σε κείνο που ήδη υπ-Αρχει, δεν υπάρχει μονοπάτι που να οδηγεί στην τελική Α-λήθεια.

 Στην περιοχή χωρίς φράγματα τα πράγματα είναι διαφορετικά, και φαίνεται ότι συστήματα της ανατολής όπως Ταό, Ζεν Ελληνικη Μυθολογια και ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ έχουν συλλάβει ότι η ενοποιημένη συνείδηση δεν είναι τόσο το ιδιαίτερο κύμα όσο το ίδιο το νερό, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΑΚΤΙΝΕΣ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ ΑΛΛΑ ΤΟ ΙΔΙΟ ΤΟ ΦΩΣ. «|ΕΓΩ ΕΙΜΙ ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΚΑΙ Ο ΠΕΡΙΠΑΤΩΝ ΕΝ ΕΜΟΙ ΟΥ ΠΕΡΙΠΑΤΗΣΕΙ ΕΝ ΤΗ ΣΚΟΤΙΑ» Δεν υπάρχει μονοπάτι προς το Απόλυτο, ούτε τρόπος να αποκτηθεί η ενοποιημένη συνείδηση!

ΔΙΟΤΙ ΗΔΗ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝ ΕΣΥ !

Σ Υ Ν Ε Ι Δ Η Σ Η !

από Stelios Nikolaides 

***

Εορτή των αρχαγγέλων: Could we start again please…

 20.11.2020, 2222, 8

Μια ακόμα Γιορτή των Αρχαγγέλων με τον Αγαπημένο...

Πολλά χρόνια ως εδώ φωτός, αγάπης, παροχής σε όλα τα επίπεδα!

 Πολλά χρόνια Γιορτής! Με την ευλογία του αρχάγγελου Ραφαήλ παρούσα!

 Ας είναι η φετινή Γιορτή ένας Σταθμός!

 Επανεκκίνηση στον Χριστό-Εαυτό!

 Ευχαριστία και ευγνωμοσύνη!

 Χαρά και ευλογία στις ψυχές και τις ζωές όλων!

 Να γίνει το θέλημά Του ως εν ουρανώ και επί της γης!

Σας φιλώ με αγάπη, Μαρία

***

Νονά των άσπρων μου πουλιών Γοργόνα Ευαγγελίστρα μου! Oδ Ελύτης

7 πράγματα που επηρεάζουν τη συχνότητα δόνησης σας από την άποψη της κβαντικής φυσικής

Η δόνηση στην κβαντική φυσική σημαίνει ότι όλα είναι ενέργεια. Είμαστε ζωντανά όντα σε συγκεκριμένες συχνότητες. Κάθε δόνηση ισοδυναμεί με ένα συναίσθημα! Υπάρχουν μόνο δύο είδη δονήσεων, θετικές και αρνητικές. Κάθε συναίσθημα σε κάνει να εκπέμπεις μια δόνηση που μπορεί να είναι θετική ή αρνητική.

 Κάθε σκέψη εκπέμπει μια συχνότητα στο σύμπαν και αυτή η συχνότητα επανέρχεται στο σημείο της εκπομπής της! Αν έχετε αρνητικές σκέψεις, αποθάρρυνση, θλίψη, θυμό, φόβο, όλα αυτά επιστρέφουν σε εσάς. Γι ' αυτό είναι τόσο σημαντικό να φροντίζεις την ποιότητα των σκέψεων σου και να μαθαίνεις πώς να καλλιεργείς περισσότερες θετικές σκέψεις.

Οι άνθρωποι γύρω σας επηρεάζουν άμεσα την συχνότητα δόνησης σας.

Εάν περιβάλλετε τον εαυτό σας με ευτυχισμένους, θετικούς και αποφασισμένους ανθρώπους, θα μπείτε και εσείς σε αυτή την δόνηση. Αν περιβάλλεστε με ανθρώπους που διαμαρτύρονται, κουτσομπολεύουν και απαισιόδοξοι, προσέχετε! Πράγματι, μπορούν να μειώσουν την συχνότητά σας και ως εκ τούτου να σας εμποδίσουν να χρησιμοποιήσετε τον νόμο της έλξης υπέρ σας.

 Η μουσική είναι κάτι πολύ δυνατό!

Αν ακούς μόνο μουσική που μιλάει για θάνατο, προδοσία, θλίψη, εγκατάλειψη, όλα αυτά θα επηρεάσουν αυτό που νιώθεις. Δώστε προσοχή στους στίχους της μουσικής που ακούτε, θα μπορούσε να μειώσει την συχνότητα δόνησης σας. Και να θυμάστε: προσελκύετε ακριβώς αυτό που αισθάνεστε στη ζωή σας.

 Όταν κοιτάς προγράμματα που ασχολούνται με ατυχίες, νεκρούς, προδοσίες κτλ. Ο εγκέφαλος το δέχεται αυτό ως πραγματικότητα και απελευθερώνει μια ολόκληρη χημεία στο σώμα, η οποία επηρεάζει την συχνότητα δόνησης σου. Δες πράγματα που νιώθεις καλά και σε βοηθούν να δονηθείς με υψηλότερη συχνότητα.

 Είτε είναι στο σπίτι είτε στη δουλειά, εάν περνάτε πολύ χρόνο σε ένα ακατάστατο και βρώμικο περιβάλλον, θα επηρεάσει και την συχνότητα δόνησης σου!

Βελτιώστε ό, τι σας περιβάλλει, οργανώστε και καθαρίστε το περιβάλλον σας. Δείξε στο σύμπαν ότι είσαι σε θέση να λάβεις πολλά περισσότερα. Φροντίστε αυτό που ήδη έχετε!

Εάν ισχυρίζεστε ή μιλάτε λάθος για πράγματα και ανθρώπους, αυτό επηρεάζει τη συχνότητα δόνησης σας!

Για να κρατήσετε την συχνότητά σας υψηλή, είναι απαραίτητο να εξαλείψετε την συνήθεια να διαμαρτύρεστε και να μιλάτε άσχημα για τους άλλους. Αποφύγετε λοιπόν το δράμα και το bullying. Αναλάβετε την ευθύνη σας για τις επιλογές της ζωής σας!

Η ευγνωμοσύνη επηρεάζει θετικά την συχνότητα δόνησης σας!

Αυτή είναι μια συνήθεια που πρέπει να ενσωματώσετε τώρα στην ζωή σας. Ξεκίνα να ευχαριστείς για όλα, για τα καλά πράγματα και για όσα θεωρείς άσχημα, ένα ευχαριστώ για όλες τις εμπειρίες που έζησες. Η ευγνωμοσύνη ανοίγει την πόρτα για να συμβούν θετικά πράγματα στη ζωή σου!

 Το πρόγραμμα γήρανσης είναι στο μυαλό μας! Το ξεκινήσαμε πιστεύοντας ότι αυτό είναι φυσιολογικό. Στην πραγματικότητα, ο εγκέφαλος μάς διατάζει να πεθάνουμε!

***

Ταυτόχρονα με την ορθή, φυσική διατροφή, ισχύει και το να ευλογεί ο Θεός την τροφή σου μέσα από την προσευχή σου και το σημείο του σταυρού, όταν δεν μπορείς να την επιλέξεις με αυτά τα κριτήρια...

Επίσης ισχύει και αυτό που είπε ο Χριστός στους αποστόλους του: "Θα πατάτε επί σκορπίων και όφεων και δεν θα σας βλάπτουν..." Όλα είναι θέμα συνείδησης! Το μάτριξ καλά κρατεί... Τι να πούμε για τις ψεκασμένες τροφές, τις ορμόνες, τα χημικά... Τι να πούμε για το νερό! Και όμως και το νερό και η "ύλη" ανταποκρίνεται στον ευλογημένο λόγο! Το αλλάζει! Απίστευτα πράγματα! Επιστροφή στην φυσική μας κατάσταση που είναι ο Θεός! Οι σκέψεις μας μάς δολοφονούν δυστυχώς πριν την ακατάλληλη και μολυσμένη τροφή! Είναι πολύτιμο  να ανοίξουν τα μάτια ως προς τα εγκλήματα του συστήματος εις βάρος μας! Αλλά και η εμμονή με την κορέκτ τροφή (όταν δεν γίνεται φυσικά και με συνείδηση) γίνεται ψυχολογικό πρόβλημα που σε ανατινάζει από μέσα πάλι... Προσευχή πάνω από όλα! Σύνδεση με τον Ζώντα Θεό, εσωτερική καθοδήγηση!

***

Το σώμα σου ακούει τις σκέψεις σου...

 Αν πιστεύεις ότι είσαι γέρος, είσαι γέρος. Αν πιστεύεις ότι είσαι νέος, είσαι νέος. Αν πιστεύεις ότι έχεις δυνάμεις, μπορείς να κάνεις το αδύνατο. Αν πιστεύεις ότι δεν έχεις δυνάμεις, είναι αδύνατο να κάνεις οτιδήποτε. Σκέψου, αποφάσισε και κάνε. Το σώμα σου δεν ακούει κανέναν άλλο. Μόνο εσένα.

 Η φυσική μας παρουσία, η φυσική μας κατάσταση, το σώμα μας είναι έρμαιο. Ακούγεται βαρύ, όμως αυτή είναι η πραγματικότητα. Το ευχάριστο σε αυτήν την πραγματικότητα είναι ότι είναι έρμαιο του ίδιου μας του εαυτού. Γιατί προσαρμόζεται και αποτελεί αντικείμενο και αποτέλεσμα όχι μόνο των πράξεων και των ενεργειών μας αλλά κυρίως των σκέψεων, των διαθέσεων, των αποφάσεων, ακόμα και της φαντασίας μας!

 Ψυχοσωματικό είναι αυτό που σου συμβαίνει, όλοι το λέμε. Εκτός όμως από εμάς, το λένε και έρευνες από έγκριτα πανεπιστήμια και αναγνωρισμένοι επιστήμονες, που αποδεικνύουν ότι έχουμε τη δύναμη να αξιοποιήσουμε το νου και την φαντασία μας, για να πετύχουμε εκπληκτικά ευεργετικά αποτελέσματα στο σώμα μας, στην εξωτερική μας εμφάνιση και κατά συνέπεια στην ψυχολογία μας.

Ο νους γυμνάζει το σώμα!

Οι επιστήμονες προσπάθησαν επί δεκαετίες να βρουν τον καλύτερο τρόπο για να αποκτήσει ένα σώμα δυνατούς, καλοσχηματισμένους μυς. Το δεδομένο ήταν: αν δεν ιδρώσεις, αποτέλεσμα δεν βλέπεις. Όταν όμως ήρθε η ώρα να διερευνηθεί ο πραγματικός ρόλος του εγκεφάλου στη μυική ανάπτυξη, το επιστημονικό κατεστημένο δέχτηκε ένα ισχυρό σοκ.

 Η βιωματική εμπειρία και η φανταστική ενέργεια έχουν το ίδιο ακριβώς αποτέλεσμα στην συμπεριφορά και στον εγκέφαλο! Δηλαδή είτε κάνεις κάτι με τη φαντασία σου είτε το κάνεις πραγματικά, το σώμα αντιδρά με τον ίδιο τρόπο!

Να πηγαίνεις στην δουλειά σαν να πηγαίνεις στο γυμναστήριο!

«Οι αντιλήψεις αλλάζουν το σώμα και το βάρος σας. Αν πιστεύετε ότι ασκείστε, το σώμα σας μπορεί να ανταποκριθεί σαν να γυμνάζεται πραγματικά. Δεν νομίζω ότι ο κόσμος έχει καταλάβει πόσο βαθειά είναι η επίδραση του νου στη φυσική μας κατάσταση».

 Επιστροφή στη νιότη

Έρευνα του Harvard: «Ενθαρρύνοντας το μυαλό των ηλικιωμένων να σκέφτεται σαν να ήταν νεότερο, το σώμα ακολουθεί και γίνεται και αυτό νεότερο».

 «Ψυχοσωματικό είναι» λέμε και στο μυαλό των περισσοτέρων αυτή η διαπίστωση έχει αρνητική φόρτιση. Το ευχάριστο είναι ότι είναι στο χέρι μας και κυρίως στο μυαλό μας, στον τρόπο που σκεφτόμαστε, στις προτεραιότητες και στις επιθυμίες μας, η ψυχοσωματική διεργασία να έχει θετικό πρόσημο και αποτέλεσμα. Πες το, πίστεψέ το και θα γίνει. Αν βγει από την ψυχή σου και το μυαλό σου το υποστηρίξει, το σώμα σου δεν έχει καμία άλλη επιλογή. Θα υπακούσει και θα εφαρμόσει.

 Αν πιστεύεις ότι είσαι γέρος, είσαι γέρος. Αν πιστεύεις ότι είσαι νέος, είσαι νέος. Αν πιστεύεις ότι έχεις δυνάμεις, μπορείς να κάνεις το αδύνατο. Αν πιστεύεις ότι δεν έχεις δυνάμεις, είναι αδύνατο να κάνεις οτιδήποτε. Σκέψου, αποφάσισε και κάνε. Το σώμα σου δεν ακούει κανέναν άλλο. Μόνο εσένα!

***

Ευγενικά, φωτισμένα όντα, ενωμένα ενεργειακά σε transformer δύναμης, είναι πανίσχυρα!

 Προσοχή: είναι σπάνιο να παίρνεις καθαρό σήμα από τον Ουρανό!

 Τα προϊόντα των Social media είμαστε εμείς! Ας τους γεμίσουμε Φως!

 "Μη μεγαλώσεις, είναι παγίδα!" Όλες οι αστοχίες σου είναι από τον "ενι-λυκο" εαυτό! ΜΕΙΝΕ ΠΑΙΔΙ ΕΝΤΟΣ!

Αυτός που κακοποιεί ζώο είναι αυτός που μπορεί να κακοποιήσει και άνθρωπο... 

*

Είσαι κυβερνήτης σκάφους για να διασώσεις άλλους! Οδηγείς το διαστημόπλοιο σου για να περισυλλέξεις όποιον βρεις!

Πτώση είναι ο τραυματισμός της σχέσης του ανθρώπου με το Όλον!

*

Η αρχαία ιερή Σχολή κατέρρευσε όταν οι επίγονοι στην θέση της αγάπης έβαλλαν την "ιδεολογική ορθότητα"!

Ο σπουδαίος αστρονόμος και μύστης Κ.Χασάπης μίλησε για την μετουσίωση του κακού σε καλό εντός του ανθρώπου και της ανθρωπότητας!

 Όταν μπερδεύεσαι, ολοταχώς επιστροφή στην Άγια απλότητα!

 Τόσο δρόμο που έχουμε ως το μαζί της φωτεινής συνήχησης όλων! Baby steps η ανθρωπότητα...

 Ο φασισμός δεν είναι πολιτικό κόμμα, είναι νοοτροπία!

Και έτσι καθαρίσαμε με τους "κακούς"; Είμαστε συνυπεύθυνοι για την αόρατη πληγή του κόσμου!

 Όταν το αυτονόητο θεωρείται "ιστορική απόφαση" καταλαβαίνουμε που έχουμε κατρακυλήσει!

Magdalini Theodorou

*

Υπάρχει και πνευματικό USB μετάδοσης της κβαντικής πληροφορίας: η αύρα φωτεινών όντων!

Η ενέργεια της εποχής του Υδροχόου είναι θηλυκή!

Αγάπη, στοργικότητα, γλυκιά αγκαλιά... Το βάλσαμο της ανθρωπότητας!

 Τόσο ξένος ο πόνος στην θεϊκή μας φύση! Παράταιρος...

*

Χρωστάμε ενός λεπτού κραυγή για τις στιγμές που σιωπήσαμε!
Λιλή Ζωγράφου

 Η προσευχή δίνει την δυνατότητα στον άνθρωπο να γνωρίσει κάποιον  που σπάνια συναντά, και δεν εννοώ τον Δημιουργό του, εννοώ τον  εαυτό του!

William Ralph Inge

*

Διάλεξε: ή αετός ή κότα!

Ερχόμαστε από το μέλλον! Το φως έχει νικήσει!

 Χρυσός σταυρός στο Σώμα της Ελλάδας! Μωβ αγάπη-κύκλος γύρω από την αγαπημένη Πατρίδα!

«Αυτός που φυτεύει δέντρα ενώ γνωρίζει πως δεν θα καθίσει ποτέ στην σκιά τους έχει τουλάχιστον ξεκινήσει να καταλαβαίνει το νόημα της ζωής!»

Tagore

*

Το σώμα δεν είναι παρά εικόνα, πληροφορία μιας μη ορατής εκπομπής!

"Το πρώτο βήμα για την ειρήνη είναι ένα χαμόγελο!"

 Έσπασε ένα φράγμα προστασίας από την χαμηλή δόνηση των συνειδήσεων... Φως επειγόντως αγαπημένοι μου!

 Το πιο ακατανόητο πράγμα είναι να βλέπεις το θαύμα και να το προσπερνάς σαν να μην έγινε τίποτα!

*

Ο ανθρώπινος νους είναι μια ιδέα υπερεαυτού που έχει πολλούς "ιούς"! Χρειάζεται θεϊκή αναβάθμιση!

Έχω μια πρόταση: ακόμα και με το ζόρι, χαμογελάστε!
Stelios Nikolaides

 Οι ευλογημένες ενέργειες ρέουν προς πάσα κατεύθυνση! Δεν χρειάζεται να τις "κλέβεις"! Τότε επιβαρύνεσαι καρμικά!

 Η τύχη του ανθρώπου καθορίζεται από δύο πράγματα: την ανάγκη του και την προσευχή του

*

Γέλα! Το γέλιο τα σώζει όλα! Είσαι πάντα νικητής!

"Υπερπαραγωγή" ο φωτισμός της Ακρόπολης! Ζεστός και διακριτικός ο προηγούμενος φωτισμός του Πιερ Μπιντό!

 Ο Θεός είναι η φωνή που σου φωνάζει ΖΗΣΕ!

 Η πνευματική εκπαίδευση γίνεται για να αντιμετωπίσεις το εγώ σου!

***

Το θαύμα είναι μια συμπαντική ευλογία από τον Θεό μέσα από μένα προς όλους τους αδερφούς μου!

Είναι προνόμιο αυτών που έχουν συγχωρεθεί, να συγχωρούν.

Μαθήματα Θαυμάτων

*

Να είσαι πάντοτε ένας φωτοβόλος αγαπάνθρωπος, ελεύθερος και φυσικός, ανεξάρτητος, τρυφερός, δυνατός, αληθινά ευγενής!

 Καμία ανέλιξη δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς συμπόνια, τρυφερότητα, αγάπη, αυτοθυσία, έρωτα. Είναι έμφυτα, κρυμμένα πίσω από τα ταμπού, τις απαγορεύσεις και τα πρέπει, το φόβο και τη σκληρότητα της κουλτούρας μας. Αν υπερβαίναμε τους φραγμούς αυτούς, ο εαυτός μας θα εξέφραζε μόνο την κατάσταση του, η οποία πάντοτε υποστηρίζει τη ζωή που η φύση περιέχει ως μακαριότητα. Η αθωότητα ανθίζει από μόνη της, όταν εκδηλωνόμαστε φυσικά.

 Τότε η αγάπη που αποδέχεται τα πάντα εμφανίζεται μια μέρα στην καρδιά μας. Όταν η ζωή είναι πλήρης είναι καθαρή αγάπη κι όταν η επίγνωση είναι πλήρης, φέρνει μόνο αγάπη. Το δώρο της αγάπης είναι η θεραπεία. Άμα η αγάπη ρέει χωρίς προσπάθεια από τα βάθη του εαυτού μας, δημιουργεί ανέλιξη. Η στιγμή κλειδί για να συντελεστεί η ανέλιξη είναι όταν διαλυθούν τα άχρηστα πλέγματα – προγράμματα. Τότε προκαλείται μία μεταστροφή στις κβαντικές διακυμάνσεις, και επέρχεται η ανέλιξη προς την υγεία, την ομορφιά και την αειζωία. Όλα τα πλέγματα ουσιαστικά ενεργοποιούνται από το φόβο για την ανταπόκρισή μας στην λογικοφάνεια του πολιτισμού, που υποτίθεται ότι έχουμε ως πρότυπο ζωής και πού μ’ αυτό μεγαλώσαμε. Πείτε σιωπηλά μεσ’ την καρδιά σας ότι δεν θέλετε να είστε δέσμιοι των σχημάτων μιας ανόητης ψευτοκουλτούρας κι εκπαίδευσης. Η πρόθεσή σας αυτόματα θα πραγματοποιηθεί, εφ’ όσον δεν επέμβει η ισοπεδωτική δράση της νοοτροπίας σας. Οτιδήποτε έρχεται προς το μέρος σας δεχτείτε το με αγάπη, ολοκληρωτικά, έτσι ώστε να μπορέσετε να το εκτιμήσετε, να διδαχθείτε φυσικά από αυτό και κατόπιν να του επιτρέψετε να φύγει.

 Περπατήστε στο φως της αγαθοποιού Δύναμης του θεού, βγείτε στον ήλιο, θυμηθείτε το σύμπαν. Είναι ο αληθινός μας χρονομέτρης. Η ανθρώπινη και η κοσμική συνειδητότητα είναι ένα και το αυτό.

 Είναι δικαίωμά μας αυτή η Δύναμη! Μόνον να της επιτρέψουμε να λειτουργήσει στο σώμα, τον νου, την όλη υπόστασή μας. Κανείς να μην έρπει μέσα στους περιορισμούς και τις δυσκολίες, αλλά να ανυψωθούμε με φτερά αετού ως το βασίλειο της κυριαρχίας και της χαράς. Να περάσουμε μέσω της Πύλης από την κόλαση των ελαττωματικών μας σχημάτων σκέψης στον παράδεισο των αγαποϊκανοτήτων μας. Άφησε κατά μέρος τις προκαταλήψεις και ερεύνησε ελεύθερα τη θρησκεία και τους μύθους των διαφόρων πολιτισμών, τη φύση και την ψυχή σου, και τότε όλα θα τα δεις ενιαία. Νότες σε ένα μοναδικό τραγούδι ομορφιάς, χαράς και αιωνιότητας.

 Καθάρισε τον εαυτό σου απ’ οτιδήποτε δεν έχει αγάπη. Να είσαι φρέσκος, τρυφερός, υγιής, ιαματικός για τον εαυτό σου και τους άλλους.

 Εξασκήσου ώστε να γίνεις ικανός διαχειριστής του νου και του σώματός σου. Να περιβάλλεις τον εαυτό σου με τις δυνάμεις της προσευχής, της σοφίας, της αγάπης, του θάρρους, της άπειρης Δυνατότητας, της θέλησης, της γνώσης και της χαράς.

ΠΑΝΤΑ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΓΡΑΦΕΙΣ ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙ ΣΕ ΕΣΕΝΑ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΑΛΛΟΥΣ ΕΧΕΙ ΠΟΛΥ ΧΙΟΥΜΟΡ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ ΟΜΩΣ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΤΗΝ ΒΡΙΣΚΕΙΣ ΔΕΝ ΑΝΗΚΕΙ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΑΛΛΑ ΠΑΝΤΑ ΣΕ ΒΡΙΣΚΕΙ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΤΗΝ ΒΡΗΚΕΣ ΚΑΙ ΕΣΥ Δεν έχει σημασία ποιος την ξανά εμφανίζει και που η αλήθεια ζει γιατί θέλει να γίνει γνωστή... Σε κανέναν συνθέτη ή δημιουργό δεν ανήκει το έργο του! Όλα ανήκουν σε εκείνον που είναι ο πατέρας μας!

από Stelios Nikolaides

*