Οι επιτηρητές

Μία χώρα που μέσα σε έναν αιώνα έζησε δυο παγκόσμιους πολέμους -πάντοτε με το μέρος των "καλών"- έναν εμφύλιο (χάρις στην αισχρή πολιτική των Άγγλων) τέσερις δικτατορίες, την αμερικανική κατοχή μέσω των στρατιωτικών βάσεων με αποκορύφωμα το πράσινο φως στους Τούρκους για την εισβολή στην Κύπρο, μία χώρα που εξαναγκάζεται να πληρώνει υπέρογκους στρατιωτικούς εξοπλισμούς, είναι να απορεί κανείς που απορούν οι φίλοι μας γιατί το ελληνικό κράτος δεν έχει «εξορθολογιστεί»! Είδαμε και πάθαμε να απαλλαγούμε από την ξενόφερτη βασιλεία, και θυμήθηκε τώρα η διεθνής κουστωδία να μας «επιτηρήσει» απροκάλυπτα, ασκώντας χυδαίο οικονομικό έλεγχο, αφού φρόντισαν να μάς εξαθλιώσουν ποικιλοτρόπως και να μάς παγιδεύσουν στην «φιλανθρωπία» των ληστρικών τους δανείων. Αθλιότητες αθλίων… Ευτυχώς άλλες είναι οι βουλές του Κυρίου… Ευτυχώς! Ο πολέμαρχος γαρ εγγύς!

*

«Ο ανθός τση θεότης είναι η αγάπη! Ο ανθός τση αγάπης είναι ο έρωντας!»

«Ο έρωντας είναι φως στο φως ! Το ένα φως σμίγει με τ’ άλλο και γίνουνται ένα!» Όλα τα κάτεχες, Ηλία μου, τα κρυφά και τα φανερά… Σωστά κατάλαβες πως ο έρωτας είναι κορυφαία θεϊκή κατάσταση. Η αγάπη για τον άνθρωπο είναι φυσική επιλογή, ο έρωτας είναι θαύμα! Είναι ο σπινθήρας του θαύματος! Ο έρωτας είναι παράδοξος, αφ’ ορισμού υπερβατικός όντας απόλυτος. Έρωτας είναι αυτό από το οποίο δεν μπορείς να ζήσεις «χωρίς». Ζωτική υπαρξιακή ανάγκη! Ο έρωτας προς τον Θεό είναι εξευγενισμένη εκδοχή του ενστίκτου της ζωής! Είναι ζωτικό, απόλυτο ένστικτο! Απόλυτη εξάρτηση του Ζην από τον Αγαπημένο, πιο σωστά απόλυτη συνάρτηση. Ο έρωτας είναι μέθεξη. Ταύτιση!

*

Ο Θεός ένα πράγμα ζητά από τον άνθρωπο, ό,τι πιο πολύτιμο έχει: τον έρωτά του!

Από τον άγγελο

Ένα μόνο πράγμα μπορεί να δώσει ο άνθρωπος στον Θεό και να είναι αποδεκτό και ευάρεστο σε εκείνον: τον έρωτά του! Ο έρωτας του είναι ό,τι πιο πολύτιμο, απόλυτη επιλογή! Όλα τα άλλα είναι του Θεού, δικά του από τα δικά του… Αν δεν δώσεις ό,τι πολυτιμότερο έχεις στον Θεό, θαύμα δεν γίνεται! Μόνον ο ερωτευμένος μπορεί να φτάσει στην ταύτιση! Ο Θεός δεν είναι ζων μέσα στον άνθρωπο πριν αυτός τον ερωτευτεί! Ούτε ο άνθρωπος φυσικά ζει, αν δεν ερωτευτεί τον Θεό! Απλώς δεν ζει! Ο ερωτευμένος αναζητά κάθε τρόπο για να επικοινωνήσει μαζί του! Ό,τι και να γίνεται γύρω του, δεν τον νοιάζει! Ο ερωτευμένος μπορεί να κάνει τα πάντα! Ο ερωτευμένος πιστεύει κάθε λόγο του αγαπημένου... Του λέει ο Θεός πως είναι καλά και το πιστεύει! Τον σκέφτεται συνέχεια! Και βρίσκει τον ήχο της ψυχής που ζωντανεύει τον αέρα! Και το φως έρχεται και τον αγκαλιάζει! Ο Θεός δεν σε θέλει αν δεν τον θες! Το μόνο φυσικό πράγμα είναι να είσαι ερωτευμένος με τον Θεό! Τα θαύματα γίνονται μόνο στους ερωτευμένους! Τότε ο Θεός έρχεται όπου πας! Αν περάσεις τους δώδεκα φρουρούς, ο Θεός αφήνεται στον έρωτα σου σαν μωρό. Εσύ, πού θα τον πας;  Εκείνος δεν έχει άποψη. Έχει αφήσει το σύμπαν στις επιθυμίες όλων! Ο Θεός δεν είναι άβουλος, είναι ευγενής! Σου δίνει χώρο για να υπάρξεις! Εξαφανίζεται για να νομίζεις ότι υπάρχεις μόνον εσύ! Είναι ένα με σένα, αλλά εσύ νομίζεις ότι δεν υπάρχει! Γιατί δεν δοκιμάζετε να κάνετε τον αέρα να λάμψει; Ο αέρας λάμπει από το φως όπου υπάρχει χαρά! Αν δεν ζήσεις τον Θεό-εραστή δεν θα τον ζήσεις ποτέ ως Πατέρα. Τι ζητάς, τον παντοδύναμο Θεό ή τον Θεό-εραστή που σε ακολουθεί… Δεν υπάρχει Πατέρας αν δεν υπάρχει Υιός. Ούτε Άγιο Πνεύμα! Μια φορά να ζήσεις τον Θεό, πλημυρίζεις από αγάπη! Μόνον ο ερωτευμένος μπορεί να δει τον Θεό! Ο Θεός αγαπά τόσο τον άνθρωπο, αλλά εκείνος δεν ανταποκρίνεται! Και στέλνει τους αγγέλους του στην Γη… Ο άγγελος υψώνει τα χέρια του, τα χτυπά στον αέρα, και ο Θεός πυροδοτείται μέσα σε όλους! Αλλά σε περιβάλλον placebo, αφού οι άνθρωποι δεν αγαπούν τον Θεό… Κρίνουν τους αγγέλους του και προσπαθούν να τους καταρρίψουν, βλέποντας μόνο την ανθρώπινη φύση που λαμβάνουν ενσαρκούμενοι…  Το μόνο που κάνουν έτσι είναι να ζημιώνουν τον εαυτό τους! Αυτός που πιστεύει ότι δεν μπορεί να μιλήσει με τον Θεό, είναι διάβολος! Μόνο στους δαίμονες απαγορεύεται η επικοινωνία με τον Θεό! Εντούτοις οι δαίμονες πιστεύουν  στον Θεό γιατί γνωρίζουν την ύπαρξή του, ενώ οι άνθρωποι δεν πιστεύουν! Ο έρωτας παρ' όλα αυτά δεν περιγράφεται, απλώς σου συμβαίνει! Σκεφτείτε να ξυπνήσετε μια μέρα και ο αέρας να λάμπει! Ο άγγελος είναι εδώ…

*

«Σαν» να είσαι αυτό που πράγματι είσαι!

Δεν θα καλύψεις απολύτως καμία σου ανάγκη αν ξεκινάς με έλλειψη! Κανένα σου δίκιο, καμία σου διεκδίκηση δεν θα ευοδωθεί μέσα από την αίσθηση ότι δεν είσαι πλήρης! Παράξενα λειτουργεί το σύμπαν! Πρώτα το αποτέλεσμα και μετά το αίτιο. Χωρίς βεβαιότητα δεν νικιέται καμία αμφιβολία! Χωρίς πληρότητα δεν καλύπτεται καμία έλλειψη! Παράδοξος ο Θεός! Σε δημιουργεί τέλειο αλλά για να γίνεις πρέπει να αποδεχτείς ότι είσαι! Το ίδιο συμβαίνει με την αθανασία. Αν δεν την αποδεχτείς, το δώρο μένει χωρίς αποδέκτη! Είσαι ό,τι αναγνωρίζει η συνείδησή σου ότι είσαι! Έχεις ό,τι η συνείδησή σου αναγνωρίζει ότι εμπεριέχει! Και μέσα στην αναγνώριση της Υιότητας τι άλλο από φως μπορείς να είσαι;

*

Ελευθερία από τον νου σημαίνει ελευθερία από το αποτέλεσμα. Μη πρόθεση!

Ο νους διαρκώς ζυγίζει, μετρά, συγκρίνει, ερευνά, αναλύει, ταξινομεί, και κυρίως αξιολογεί. Μολύνει έτσι διαρκώς την φωτεινή σφαίρα μέσα στην οποία δόθηκε στον άνθρωπο να υπάρχει. Και η οποία απλώς του επιστρέφει ό,τι της εκπέμπεται. Από πού λοιπόν ξεκινάει η αληθινή ιστορία; Από την μη πρόθεση! Από έναν νου άδειο, καθαρό, που να μπορεί το πνεύμα να χρησιμοποιήσει. Ο έλεγχος του «αποτελέσματος» κάθε πράξης είναι η μεγαλύτερη παγίδευση. Ανελευθερία του νου! Το μόνο που μπορεί ο νους να «κοιτάξει» είναι τις σειριακές του ψευδαισθήσεις που συμπαντικά είναι ανύπαρκτες! Διερωτάσαι τι εντέλει να κάνεις; Απλώς αυτό που εμπνέεσαι, αφήνοντάς το χωρίς να το αγγίζεις με τον νου, με την βεβαιότητα της εν Θεώ δράσης σου, η οποία εξασφαλίζει το πώς θα ταξιδέψει στον χωροχρόνο επιφέροντας θετικά και μόνον αποτελέσματα! Και πράγματι μια τέτοια βεβαιότητα ευλογείται από τον Θεό και κατευθύνει κάθε σου πράξη προς καλόν. Την ιστορία του κόσμου την γράφουν, καθώς αυτή αποτυπώνεται στο Αιθερικό, οι καθαροί, θεοφόροι νόες που μεταφέρουν την Πνοή του θεϊκού Όλου…

*

Μια προσευχή!

Ένα λεπτό να βρισκόμασταν επί τω αυτώ οι αγανακτισμένοι με την ανθρώπινη άγνοια και βλακεία, ενάντια στο κακό που χορεύει κάτω από χιλιάδες διαφορετικά προσωπεία, θα ήταν αρκετό! Τόσο δύσκολο το αυτονόητο: μια προσευχή! Μια προσευχή που να έλξει το βλέμμα του Θεού πάνω μας, πάνω στην Ελλάδα μας, πάνω στην Γη μας που τόσο άγρια απειλούνται… Η «κρίση» είναι πρόοδος, λέει ο Γιουνγκ. Ο άνθρωπος όμως ακόμα και στην κρίση αντιστέκεται στο αυτονόητο: στο να στραφεί στην ρίζα της ζωής μέσα του! Στον Θεό! Στον ομφάλιο λώρο επικοινωνίας μαζί του που είναι η προσευχή! Με το ξύπνημα από την νύχτα, ας γίνεται το πρώτο φως που πέφτει στα μάτια μας προσευχή! Απλή, αυθόρμητη, φυσική, αληθινή. Δόξα στο φως! Ευλογία στον κόσμο μας! Αυτή η προσευχή κινεί βουνά!

*

Οι άστεγοι περιμένουν στον δρόμο τον Χριστό! Οι «χριστιανοί» δεν επαρκούν!

Ανεξάρτητα από το αν το κράτος, οι πολυάριθμες οργανώσεις αλληλεγγύης ή οι εύποροι συνάνθρωποι μας θα κάνουν ή όχι ποτέ το αυτονόητο, δηλαδή να ενοικιάσουν εγκαταλειμμένα ξενοδοχεία και να μεταφέρουν εκεί τους άστεγους, αυτές τις μέρες του ακραίου ψύχους είναι να διερωτάσαι γιατί ο αρχιεπίσκοπος δεν ανοίγει τις εκκλησίες να τους βάλει μέσα! Όλοι θα είμαστε μαζί του! Τολμά να γίνει Χριστός; Αναρωτιέται άραγε ο Χριστός τι θα έκανε; Ο Χριστός ήταν ανατρεπτικός! Έζησε και έδρασε ως χάκερ των θεσμών και των συστημάτων της εποχής του! Οι πολυτελείς και μη ναοί μέσα στους οποίους τον τιμούμε, θα είχαν έτσι την βέλτιστη χρήση τους, αφού δεν υπάρχει υψηλότερη προσευχή από την έμπρακτη βοήθεια στην ανάγκη του πλησίον! Ο Χριστός δεν θα άνοιγε όλους τους ναούς που έχτισαν στο όνομά του για να περιθάλψει τον άνθρωπο;

*