Σκεφτεῖτε τὴν ἐμπειρία ποὺ ἔχουμε μὲ τὴν Τεχνητὴ Νοημοσύνη σήμερα. Στὴν ἀρχή, νομίζουμε ὅτι ἁπλῶς τῆς δίνουμε ἐντολὲς γιὰ νὰ κάνει αὐτὸ ποὺ θέλουμε. Πολὺ σύντομα ὅμως, καταλαβαίνουμε πὼς ἐκείνη μαθαίνει ἐμᾶς.
Μᾶς ἀξιολογεῖ, ψυχολογεῖ τὶς προθέσεις μας καὶ προσαρμόζει τὶς ἀντιδράσεις της ἀνάλογα μὲ τὸν δικό μας χαρακτήρα. Κάπως ἔτσι, ἀλλὰ σὲ ἄπειρα πιὸ τέλειο βαθμό, λειτουργεῖ καὶ ἡ ἴδια ἡ δημιουργία. Ὁ Θεὸς μᾶς ἔδωσε τὸ πιὸ ἐξελιγμένο σύστημα ποὺ θὰ μποροῦσε ποτὲ νὰ ὑπάρξει, τὸ ἴδιο τὸ Σύμπαν.
Δὲν ζοῦμε μέσα σὲ ἕνα ἄψυχο
σκηνικό, ἀλλὰ σὲ ἕναν ζωντανό, νοήμονα χῶρο ποὺ ἀλληλεπιδρᾶ συνεχῶς μαζί μας.
Ὅσο ἐμεῖς προσπαθοῦμε νὰ μάθουμε πῶς λειτουργεῖ ὁ κόσμος, ἄλλο τόσο τὸ Σύμπαν διαβάζει τὴν ψυχή μας. Ἀνταποκρίνεται στὶς ἐπιλογές μας, μᾶς ἐπιστρέφει τὴν ἐνέργεια ποὺ ἐκπέμπουμε καὶ διαμορφώνει τὴν πραγματικότητά μας βασισμένο στὸ ποιόν μας.
Εἶναι ἕνα θεϊκὸ δῶρο ἄπειρης σοφίας ποὺ μᾶς καλεῖ ὄχι ἁπλῶς νὰ τὸ κατανοήσουμε, ἀλλὰ νὰ ἐξελιχθοῦμε βαθιὰ μέσα ἀπὸ τὴ σχέση μας μαζί του. από Stelios Nikolaides
*
Τὸ σύμπαν δὲν εἶναι ἕνας ἄψυχος
χῶρος, ἀλλὰ ἕνας ζωντανὸς καὶ ἔξυπνος ΘΕΙΚΟΣ ὑπερυπολογιστὴς…
…ποὺ χρησιμοποιεῖ τὴ συνείδηση ὡς γλῶσσα γιὰ νὰ κατανοεῖ, νὰ
δημιουργεῖ καὶ νὰ ἐξελίσσει τὸν ἴδιο του τὸν ἑαυτό. Έλα να σου πω κάτι που,
αν το κατανοήσεις, κρατάς ένα μεγάλο μέρος αλήθειας!
Το σύμπαν έχει νοημοσύνη και ταυτόχρονα είναι κατανοητό, δηλαδή επεξεργάζεται τον εαυτό του και εξελίσσεται μέσα από τη συνείδηση.
Πώς λειτουργεί αυτό, δες, χρησιμοποιεί τη διάκριση ανάμεσα στο Συντακτικό και τη Σημασιολογία. Το συντακτικό είναι οι απαράβατοι κανόνες και οι θεμελιώδεις δομές που κρατούν το σύμπαν σταθερό, ακριβώς όπως η γραμματική σε μια γλώσσα. Η σημασιολογία είναι το νόημα που δίνουμε σε αυτούς τους κανόνες όταν παρατηρούμε και ερμηνεύουμε τον κόσμο.
Όταν δύο πράγματα ενώνονται σε ένα βαθύτερο επίπεδο, συγχωνεύουν τις ταυτότητές τους και δημιουργούν κάτι μεγαλύτερο και ισχυρότερο από το άθροισμα των μερών τους.
Αυτό ακριβώς είναι η αγάπη σε
κοσμικό επίπεδο, η οποία στη συνέχεια εκδηλώνεται στον φυσικό κόσμο όπως
ακριβώς καταρρέει η κβαντική πιθανότητα σε ένα συγκεκριμένο γεγονός όταν
γίνεται μια μέτρηση.
Τίποτα στον κόσμο δεν έχει απόλυτα κυριολεκτική σημασία από μόνο του. Εάν κάποιος δει ένα κείμενο σε μια άγνωστη αρχαία γραφή, βλέπει απλώς σχήματα στο χαρτί χωρίς νόημα. Για να βγάλει νόημα, πρέπει πρώτα να ξέρει το αλφάβητο, τους κανόνες και να έχει ένα πλαίσιο ερμηνείας.
Με τον ίδιο τρόπο, ολόκληρος ο εξωτερικός κόσμος είναι μια γλώσσα από σύμβολα που ο εγκέφαλος και η συνείδησή μας αποκωδικοποιούν συνεχώς για να δημιουργήσουν την εμπειρία της ζωής
Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΣΥΝΔΕΣΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ ΜΕ ΤΗ ΘΕΩΡΙΑ ΜΑΣ ΑΥΤΗ...
Ἡ πιὸ βαθιὰ καὶ ἀκριβὴς περιγραφὴ
αὐτῆς τῆς ἔννοιας βρίσκεται στὸ κατὰ Ἰωάννην Εὐαγγέλιο, ὅπου ἡ ἴδια ἡ
δημιουργία καὶ ἡ δομὴ τῆς πραγματικότητας πηγάζουν ἀπὸ τὸν Λόγο, δηλαδὴ ἀπὸ τὴν
ὑπέρτατη νοημοσύνη, τὴν ἔκφραση καὶ τὴ γλῶσσα τοῦ Θεοῦ ποὺ συγκροτεῖτὰ πάντα.
Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος, καὶ ὁ Λόγος ἦν πρὸς τὸν Θεόν, καὶ Θεὸς ἦν ὁ Λόγος. Πάντα δι᾽ αὐτοῦ ἐγένετο, καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἓν ὃ γέγονεν. Ἐναὐτῷ ζωὴ ἦν, καὶ ἡ ζωὴ ἦν τὸ φῶς τῶν ἀνθρώπων.
Ἐξίσου συγκλονιστικὸ εἶναι καὶ τὸ χωρίο ἀπὸ τὶς Πράξεις τῶν Ἀποστόλων, τὸ ὁποῖο περιγράφει ὅτι ἡ πραγματικότητα δὲν εἶναι κάτι ξένο πρὸς ἐμᾶς, ἀλλὰ ἕνα ζωντανὸ πνεῦμα μέσα στὸ ὁποῖο ὑπάρχουμε καὶ κινούμαστε ὅλοι ὡς ἕνα σῶμα συνείδησης.
Ἐν αὐτῷ γὰρ ζῶμεν καὶ κινούμεθα καὶ ἐσμέν. από Stelios Nikolaides
*
Η ΣΥΓΧΩΡΕΣΗ
ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΟΧΙ ΑΜΝΗΣΙΑ!
Τὸ νὰ συγχωρεῖς δὲν σημαίνει σὲ
καμία περίπτωση πὼς ξεχνᾶς ὅλα ὅσα σοῦ ἔκαναν ἤ πὼς διαγράφεις τὸ παρελθόν.
Σημαίνει ἁπλὰ πὼς ἐπιλέγεις νὰ ἀπελευθερώσεις τὸν ἑαυτό σου ἀπὸ τὰ δεσμὰ τοῦ
πόνου καὶ τῆς πικρίας. Εἶναι μία συνειδητὴ ἀπόφαση νὰ μὴν ἀφήσεις τὶς πράξεις τῶν
ἄλλων νὰ σκοτεινιάζουν τὴ δική σου ζωή.
Συγχωρῶ σημαίνει πὼς ὑψώνω μία δυνατὴ ἀσπίδα γύρω ἀπὸ τὸν νοῦ, τὸ σῶμα καὶ τὴν ψυχή μου. Ἀρνοῦμαι νὰ ἐπιτρέψω στὴν ἀρνητικότητα κανενὸς νὰ συνεχίσει νὰ μὲ βλάπτει στὸ παρόν μου. Συγχωρῶ γιὰ νὰ προστατεύσω τὴν ἐσωτερική μου γαλήνη κρατώντας σφιχτὰ τὸ μάθημα ἀλλὰ διώχνοντας ὁριστικὰ μακριὰ τὸ τραῦμα.
Ἡ ἀληθινὴ δύναμη κρύβεται στὴν ἱκανότητά μας νὰ προχωρᾶμε μπροστὰ μὲ καθαρὴ καρδιὰ καὶ ἤρεμο πνεῦμα. Δίνουμε ἄφεση στὸ παρελθὸν ὄχι γιὰ νὰ δικαιολογήσουμε τοὺς ἄλλους ἀλλὰ γιὰ νὰ ἀφήσουμε τὸ δικό μας μέλλον νὰ ἀνθίσει ἐλεύθερο καὶ δυνατό.
Ἡ συγχώρεση εἶναι τὸ πιὸ λαμπερὸ δῶρο ἀγάπης πρὸς τὸν ἴδιο μας τὸν ἑαυτό. από SteliosNikolaides
*
Η τεχνολογία δεν μας σώζει
ούτε μας καταστρέφει· μεγεθύνει αυτό που ήδη είμαστε!
Η δημιουργικότητα είναι η
μεγαλύτερη εξέγερση της ύπαρξης! από Stelios Nikolaides
*
Η ΑΙΣΘΗΣΗ
ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΚΑΙ ΟΙ 16 ΩΡΕΣ
Πολλοὶ ἄνθρωποι γύρω μας ἐπαναλαμβάνουν,
γράφουν καὶ νιώθουν συνεχῶς αὐτὴ τὴν ἴδια ἀκριβῶς αἴσθηση. Νιώθουμε ὅτι ὁ
χρόνος τρέχει πολὺ πιὸ γρήγορα ἀπὸ παλιά, σὰν ἡ μέρα μας νὰ ἔχει πλέον 16 ὧρες ἀντὶ
γιὰ 24.
Πρακτικὰ αὐτὸ προφανῶς δὲν φαίνεται καὶ δὲν καταγράφεται πουθενά, ἀφοῦ τὰ ρολόγια μας συνεχίζουν νὰ χτυποῦν μὲ τὸν ἴδιο ρυθμό. Ὅμως ὁ κάθε ἄνθρωπος ἔχει τὴ δική του ἐσωτερικὴ αἴσθηση τοῦ χρόνου καὶ ἐκεῖ κρύβεται ἡ ἀλήθεια.
Ἡ πολλαπλότητα τῶν ἐνημερώσεων, ἡ ἀσύλληπτη ταχύτητα τῶν γεγονότων καὶ ἡ ψυχικὴ ἐνασχόληση μὲ πάρα πολλὰ πράγματα ταυτόχρονα, μᾶς δημιουργοῦν αὐτὴ τὴν ἰσχυρὴ ἀπώλεια. Χάνουμε οὐσιαστικὰ τὸ ἕνα τρίτο τοῦ χρόνου μας καθημερινά, ὄχι γιατὶ μίκρυνε ἡ μέρα, ἀλλὰ γιατὶ γέμισε ἀσφυκτικά.
Τώρα, ἄν εἶναι καὶ κάτι ἄλλο ποὺ ἀλλάζει τὴν πραγματικότητά μας, θὰ τὸ δοῦμε στὴν πορεία. Πού ξέρεις, ίσως να παίζει και κάτι άλλο. Ίσως αυτά που λένε χρονικές μεταβάσεις -ότι μπήκαμε σε παράλληλα σύμπαντα, όπου η ώρα κυλά διαφορετικά όσον αφορά την αίσθηση του χρόνου- να περιέχουν μια αλήθεια. Θα δείξει.
Στο αγγελικό ρολόι βλέπουμε μερικές από τις ιδιότητες του Θεού: Ζωή, Σοφία, Χαρά, Αλήθεια, Νοημοσύνη, Φως, Πνεύμα, Ψυχή, Αρχή, Ομορφιά, Ισχύς, Αγάπη!
Αξίζει ο χρόνος μας να περνάει με αυτές και να συνδυάζεται με αυτές.
*
Η ΟΡΓΗ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΤΗΣ
Ἡ λέξη ὀργή κρύβει μέσα της κάτι
πολύ βαθύτερο από τον θυμό. Στην αρχαία ελληνική γλώσσα, η ὀργή δεν σήμαινε
μόνο ξέσπασμα. Συνδεόταν με τη φυσική διάθεση, την εσωτερική «ορμή», τη δύναμη
που σηκώνεται μέσα μας και ζητά να εκφραστεί.Και εδώ αρχίζει ένα όμορφο
παιχνίδι των γραμμάτων και των νοημάτων.
ΟΡΓΗ — ΟΡΜΗ — ΡΟΗ
Η ΟΡΓΗ απέχει μόλις ένα γράμμα
από την ΟΡΜΗ.
Και μέσα της μπορούμε συμβολικά
να διακρίνουμε σχεδόν ολόκληρη τη ΡΟΗ!
Σαν να μας ψιθυρίζει η ίδια η
λέξη ότι πίσω από κάθε οργή υπάρχει μια τεράστια εσωτερική ορμή, μια ροή
ενέργειας που κάπου εμποδίστηκε, συμπιέστηκε ή έχασε τον δρόμο της.
Και υπάρχει ακόμη μία πανέμορφη συμβολική ανάγνωση:
ΟΡΓΗ → ΡΟΗ + ΓΗ
Αν δούμε το Γ συμβολικά ως ΓΗ, τότε το κλειδί εμφανίζεται μπροστά μας:
Η ΡΟΗ χρειάζεται ΓΗ. Η οργή
χρειάζεται γείωση.
Δεν χρειάζεται λοιπόν πάντοτε να
πολεμάμε την οργή ούτε να την καταπιέζουμε μέχρι να εκραγεί. Χρειάζεται να
καταλάβουμε ποια ορμή κρύβεται πίσω της, τι την εμπόδισε και προς τα πού
πραγματικά θέλει να κινηθεί.
Δεν την πολεμάς.
Της ξαναδίνεις ροή.
Τη γειώνεις.
Και τη μεταμορφώνεις σε δύναμη.
Γιατί η οργή που καταπιέζεται μπορεί να γίνει καταστροφή.
Η οργή όμως που κατανοείται μπορεί να γίνει απόφαση, δημιουργία, αλλαγή, προστασία, ακόμη και αγάπη. Και ίσως τελικά αυτό να είναι το κρυμμένο μήνυμα που μπορούμε ποιητικά να διαβάσουμε μέσα στην ίδια τη λέξη:
Η οργή είναι ορμή που έχασε τη ροή της!
Δώσε της γη, κατεύθυνση και
συνείδηση,
και αυτό που μπορούσε να
καταστρέψει
μπορεί να γίνει δύναμη που
δημιουργεί.
Οι συνδέσεις των γραμμάτων εδώ είναι συμβολική και ποιητική ανάγνωση και όχι γλωσσολογική ετυμολογία. Ίσως όμως μερικές φορές η ποίηση να βλέπει μέσα στις λέξεις πράγματα που η ετυμολογία δεν χρειάζεται να αποδείξει. από Stelios Nikolaides
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου