...Αποκάλυψε όχι κάτι που δεν είχε αλλά αυτό που ήταν: αυτός που πραγματικά είναι, ο θεάνθρωπος Χριστός! Αποκάλυψε το είναι του στους μαθητές! Και ενώπιον της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης! Και ενώπιον όλων των προφητών τους οποίους εκπροσωπούσαν ο Ηλίας και ο Μωυσής! Oλόκληρη την Παλαιά Διαθήκη! «Όλους εκείνους που προσέλαβαν το φως» όπως πολύ ωραία μας λέει ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, «στα σκοτάδια του Άδη που δεν μπορούσε να περάσει ο ήλιος -εκεί που δεν υπάρχει ύπαρξη!»

Γιατί ο άνθρωπος χωρίς το φως του Χριστού δεν υπάρχει! Δεν υπάρχει ύπαρξη, δεν υπάρχει ζωή χωρίς την παρουσία του φωτός!

Το φως είναι η ζωή! Όπου υπάρχει φως υπάρχει ζωή, υπάρχουν λουλούδια, υπάρχουν δέντρα! Χωρίς το φως δεν υπάρχει τίποτα! Όπου βασιλεύει το σκότος το αιώνιον δεν υπάρχει ζωή, δεν υπάρχει ελπίδα! Βλέπετε πώς είναι σε ένα σκοτεινό δωμάτιο ένα κεράκι! Πόση παρηγοριά φέρνει! Αυτή η φλόγα μέσα στο δωμάτιο!

Δεν αντέχουμε το σκοτάδι γιατί δεν είμαστε δημιουργημένοι για το σκοτάδι! Είμαστε γεννημένοι για να ΒΛΕΠΟΥΜΕ! Να έχουμε θέαση! Θέαση του αθεάτου! Θέαση του Φωτός του οποίου καταξιώθηκαν οι απόστολοι και οι άγιοι!

Είναι η κατ΄εξοχήν εορτή των μοναχών η εορτή της Μεταμορφώσεως! Ο αγώνας που κάνει ο μοναχός και κάθε χριστιανός είναι για αυτήν την Μέθεξη! Την μετοχή στο Φως -το αιώνιο, το άκτιστο φως της Βασιλείας του Θεού!

Ο Χριστός, λένε οι Πατέρες, είναι Φως! ΦΩΣ! Και εμείς γινόμαστε φωτόμορφα τέκνα της Εκκλησίας! Άνθρωποι δηλαδή του φωτός!

Ο διάβολος συμβολίζεται σκοτεινός, ο Άδης στο σκοτάδι! Ο παράδεισος είναι λουσμένος στο φως! Φανταστείτε έναν κόσμο χωρίς φως!

Σαν σήμερα έριξαν τις ατομικές βόμβες και κατέστρεψαν τον κόσμο! Ο άνθρωπος χωρίς τον Χριστό, χωρίς το φως του, σκορπίζει μόνο σκοτάδι και καταστροφή!Γι’ αυτό καλούμαστε να μετέχουμε του φωτός και να γινόμαστε φως!

Σε έναν κόσμο που συνεχώς σβήνει, εμείς καλούμαστε να υπενθυμίζουμε ότι η ελπίδα είναι ο Χριστός! Και ότι χωρίς αυτόν δεν υπάρχει ζωή! Δεν υπάρχει μέλλον!

Αυτός είναι ο σκοπός της δικής μας ζωής και αυτός είναι ο σκοπός, όπως λέει ο άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων, του βαφτίσματος μας! Όταν βαφτιζόμαστε γινόμαστε φωτοφόροι και φωτοδότες! Πυρσοί για έναν κόσμο που βρίσκεται στο σκοτάδι! Αυτή είναι η χριστιανική μας ιδιότητα!

Αν την βρούμε και αν την γνωρίσουμε, θα καταλάβουμε ότι έχουμε μια μεγάλη και ιερή αποστολή! Γι’ αυτό εύχομαι αδελφοί μου να βρούμε αυτή την αποστολή! Και θα την βρούμε κοιτάζοντας τα πρόσωπα των αγίων που είναι μέσα σε αυτό το φως!

Το φωτοστέφανο συμβολίζει ακριβώς αυτό: ότι μετέχουν του θείου φωτός! Μετέχουν της θεότητος! Εύχομαι να μετέχουμε και εμείς της θεότητος! Και ήδη μετέχουμε όταν αξίως, δηλαδή εν ταπεινώσει, κοινωνούμε το σώμα και το αίμα του Χριστού και ψάλλουμε μετά ταύτα «είδομεν το φως το αληθινόν…»

Όλα στην Εκκλησία είναι φωτόμορφα! Είναι ΦΩΣ! Λουσμένα στο ΦΩΣ! Ένα άκτιστο φως! Που για να το δούμε πρέπει να καθαρίσουμε τα πνευματικά μας μάτια!