Εστάλη πνευματικό σήμα προς όλους!

Εστάλη πνευματικό σήμα προς όλους! Ο Θεός μία φορά σε δοκιμάζει! Το πότε δεν το ξέρεις! Το γνωρίζει η ψυχή όμως!

«Κινηθείτε ελεύθερα!» H ελευθερία σας πού σας πάει; Ελευθερία υπάρχει μόνο στην συνεύρεση! Εκεί είναι η ελευθερία! Ο Θεός μία φορά σε δοκιμάζει! Το πότε δεν το ξέρεις! Το γνωρίζει η ψυχή όμως! Όταν η ψυχή είναι κλειστή δεν ακούει τα εσωτερικά μηνύματα!

Ο Πατέρας δίνει τα δώρα του σ’ αυτούς που πιστεύουν! Θεραπεία στο μυαλό, το σώμα και τον νου!

Να είστε χαρούμενοι! Γιατί δεν ξέρετε τι σημαίνει Παρουσία! Ο άνθρωπος δεν καταλαβαίνει, ούτε πιστεύει στον Θεό. Πολλές φορές ούτε αντιλαμβάνεται. Να αγαπάτε!

Είναι σπουδαίο να είσαι ελεύθερος από την αμαρτία! Είναι σπουδαίο να είσαι χωρίς ενοχή! Είναι σπουδαίο να μπορείς να είσαι τέλειος! Ο Πατέρας σας καθαρίζει! Αυτή την στιγμή είναι σαν μόλις να βγήκατε από την κολυμβήθρα!

*

Ο Θεός θέλει η παρουσία του αρχάγγελου Ραφαήλ να οδηγήσει το πεπρωμένο της ανθρωπότητας! Συμβαίνει ό,τι υψηλότερο! Εσείς πού είστε;

Βλέπουμε πως ο Θεός όπου μας βρει μας κρίνει! «Όπου ευρώ σε και κρινώ σε!» όπως λέει ο λαός. Μια τεράστια χάρις. Μακάρι να μην την πιάσει ο νους στα χέρια του! Γιατί δυστυχώς ο νους λειτουργεί εις βάρος μας!

Αυτό που συμβαίνει σε σχέση με την παρουσία του Ραφαήλ, λαμβάνει χώρα στην διάσταση του Μυστηρίου, γι’ αυτό όσες ψυχές δεν είναι καθαρές δεν την ζουν. Πρόκειται για την ίδια την χάρη της ζωής που μας δίνεται, την αίσθηση της αξίας του δώρου της ζωής!

 «Έρχομαι ως κλέπτης!» Δεν ξέρουμε ποια στιγμή έρχεται!

Μιλάμε όσο πιο απλά γίνεται, όσο πιο προσεκτικά, για να μη θιγεί ο νους όπως τον έχει στήσει ο καθένας, ο εγωισμός, οι πεποιθήσεις του κ.λπ.! Παρόλα αυτά ζούμε πως κάτι συμβαίνει! Υπάρχει παρουσία Θεού, ευλογία Θεού! Πίσω από τις λέξεις στην πραγματικότητα δίνεται η ευκαιρία να κινείται η ενέργεια του Ραφαήλ για να ευεργετεί και να θεραπεύει τις ψυχές!

Δεν παίζεται τίποτα πάνω σε όσα λέγονται -κάτι πρέπει να λέμε. Αυτά που λέμε είναι πάνω στην χρυσή Χριστική Γραμμή! Πατάνε πάνω στο ισχυρότερο αρχέτυπο που υπάρχει μέσα στις ψυχές των ανθρώπων προκειμένου να κινητοποιούν την Χριστική Παρουσία μέσα στις ψυχές!

Τι κρίμα για τους απόντες! Τίποτα δεν γίνεται τυχαία! Ούτε οι περιστάσεις είναι τυχαίες. Είναι ζήτημα ετοιμότητας και επιλογής της ψυχής.

*

Να εστιάσουμε ισχυρά στον Ζώντα Θεό! Τον Χριστούλη! Αυτό που λείπει είναι η επικέντρωση, το focus! Είμαστε προσανατολισμένοι προς την εξωτερικότητα. Περιφερειακά και περιστασιακά στρεφόμαστε σ’ αυτό που πράγματι παίζεται: στον Θεό! Αυτό που χρειάζεται ο άνθρωπος και ισχυρά ο Ραφαήλ μας ευλογεί να πράξουμε, είναι αυτόν τον μήνα τον ευλογημένο, τον μήνα του Χριστού, τον 12^ο μήνα του χρόνου -και ο αριθμός έχει την σημασία του- τα φετινά Χριστούγεννα να εστιάσουμε ισχυρά στον Ζώντα Θεό! Τον Χριστούλη! Να αποσύρουμε το βλέμμα μας από την εξωτερικότητα! Όχι βεβαίως ως ανόητοι -εξάλλου νου και ηλικία έχουμε για την ορθή διαχείριση της πραγματικότητας. Εμείς γνωρίζουμε αυτό που κινεί την εξωτερικότητα!

Μας επιτίθενται οι φόβοι μας και η πραγματικότητά μας, την οποία φυσικά εμείς οι ίδιοι διαμορφώνουμε! Ο μόνος τρόπος να διαρρήξουμε αυτή την πραγματικότητα που μας τρομοκρατεί και μας επιτίθεται είναι να συνδεθούμε με την Ζώσα Ζωή! Να συνδεθούμε με αυτό το ρεύμα της Ζωής το νοήμον και το ζωντανό, το οποίο μεταφέρει μόνο χαρά, ίαση, φως, υπέρτατη νοημοσύνη! Κι αυτό είναι προσιτό στον καθέναν!

Είναι ένα ποτάμι που κυλάει αυτή την στιγμή μέσα από την καρδιά του Ραφαήλ και κατέρχεται σε όλη την ανθρωπότητα! Είμαστε εδώ! Μέσα σ’ αυτό το ρεύμα Ζώσας Ζωής!

Η ψυχή και το μυαλό είναι δυο παράλληλες ιστορίες! Το μυαλό μπορεί να μπερδευτεί, να ξεχαστεί, να αναποδιαστεί! Οι ψυχές όμως γνωρίζουν! Και ανταποκρίνονται με έναν τρόπο μυστικό που καμιά φορά δεν περνάει καν από την διαδικασία του νου! Και καλύτερα!

Τι εννοούμε «Ζων Θεός»;  Ζων Θεός είναι ο Χριστός! Δεν υπάρχει κάτι να προσθέσουμε σ’ αυτό! Σας προτρέπω ισχυρά να απευθύνεστε στον Χριστό! Και να τον ζητάτε! Εκείνος είπε: «Ό,τι μου ζητήσετε θα το κάνω!»

*

«Ανάβλεψε!» είπε ο Χριστός στον τυφλό. Αυτό ακριβώς συμβαίνει στην συνάντησή μας με τον Χριστό: αποκατάσταση της όρασης!

Ένας τυφλός ζητιάνος βρέθηκε στον δρόμο του Χριστού προς την Ιεριχώ, και Του φώναξε: «Κύριε, Υιέ Δαυίδ, ελέησόν με!» -«Τι θέλεις;» τον ρώτησε ο Χριστός -«Να αναβλέψω!» Να δει ξανά, ήταν το αίτημα. Πέρα από την υλική τύφλωση αυτό δεν είναι τον αίτημα του ανθρώπου; «Ανάβλεψε!» του είπε ο Χριστός. Και αμέσως είδε. Αυτό ακριβώς συμβαίνει στην συνάντησή μας με τον Χριστό! Μας αποκαθιστά την όραση! Και αναβλέπει ο άνθρωπος! Βλέπει ξανά αυτό που έβλεπε πριν βυθιστεί στα βαρυτικά πεδία της ύλης! Τότε που ζούσε μέσα στο μυστήριο της Ενότητας! Αναβλέπει! Ανοίγονται οι οφθαλμοί! Δεν υπάρχει τίποτα που να αξίζει περισσότερο σ’ αυτή την ζωή από το να μας αξιώσει ο Θεός να τον δούμε! Να τον γνωρίσουμε και να συνομιλήσουμε μαζί του! Ο Ζων Θεός δεν είναι ένα ιδεολόγημα, ένα φιλοσόφημα ή ένα δόγμα για να το πιστέψουμε ή να το απορρίψουμε. Είναι η Ζώσα πραγματικότητα της ζωής μας. Είναι το ίδιο το ιερό γεγονός του ότι ζούμε! Να διατιθέμεθα με ένα τρόπο που η χάρις του Θεού -γιατί δεν μπορούμε να το κάνουμε εμείς αυτό- να μας επιτρέπει να έχουμε υψηλότερη συμμετοχή σ’ αυτό που λέγεται Ζωή.

*

Επαναστροφή της όρασής μας σταθερά στο καλό!
Αυτό τον μήνα, τον Δεκέμβριο, να ασκηθούμε στην επανεκπαίδευση της όρασής μας ώστε να εστιάζεται μόνο στο καλό! Να βλέπουμε μόνο το καλό των άλλων! Να μη θυμόμαστε τι μας έχουν κάνει ή τι έχει σκεφτεί το μυαλό μες στην κακία του! Γιατί ο «διάολος», η κακία μας είναι, ο κακός μας εαυτός είναι! Επαναστροφή, λοιπόν, της όρασής μας σταθερά στο καλό! Να αγνοήσουμε περιφρονητικά το κακό!

«Επιλέγω να βλέπω μόνο το καλό στον εαυτό μου, στους άλλους, στον κόσμο, στα γεγονότα!» Πρόκειται για ύψιστη θεουργία! Ο άνθρωπος που δεν το κάνει αυτό αλλά ασχολείται με το κακό, στην πραγματικότητα το υφίσταται! Και μιλάμε για το κακό που αντιλαμβάνεται, όχι για εκείνο που δεν αντιλαμβάνεται. Κάθε συνείδηση βλέπει ό,τι βλέπει, ό,τι της αντιστοιχεί. Εκεί και εστιάζεται. Το παρατηρεί, το ερευνά, το ερμηνεύει, έχει εξουσία να τον τρομοκρατεί και να τον αρρωσταίνει, ή να τον θεραπεύει και να τον ζωοποιεί. Αυτό που βλέπει ως κακό στους άλλους, έχει την δύναμη να τον αντιστρέφει και να του δημιουργεί συναισθήματα κακίας και αντιπάθειας! Είναι μια καταδικασμένη πρακτική αυτή, η οποία τον αποσυντονίζει από την θεϊκότητά του, και τον συντονίζει με τα ρεύματα της εντροπίας, της φθοράς και του θανάτου. Δεν κρίνουμε τον άνθρωπο! Αυτό που βλέπουμε κατατίθεται  επιτόπου στο βλέμμα του Θεού για να το αποκαταστήσει!

Ο άνθρωπος που διατηρεί για τον εαυτό του το δικαίωμα να κρίνει και δεν είναι σε θέση αυτό που κρίνει να το θεραπεύσει, το χρεώνεται! Είναι τραγικό! Μόνος του κόβει έτσι το νήμα της πνευματικής του ανάπτυξης. Δικαίωμα να κρίνουν το κακό έχουν μόνο τα όντα που βλέποντάς το μπορούν να το θεραπεύσουν χωρίς ίχνος κακίας ή αντιπάθειας.

Δεν παίζεται τίποτα στην εξωτερική συμπεριφορά. Αν και δεν νομίζω πως είδατε από μας ποτέ κάτι κακό! Σε καμιά περίπτωση. Εναπόθεση του «κακού» που μετέρχονται οι άνθρωποι, στον Θεό για αποκατάσταση και ίαση!

Εδώ υπάρχει καθαρή αγάπη, καθαρό έλεος, καθαρή ίαση, καθαρή δύναμη αποκατάστασης. Ο Ραφαήλ μας είπε τι σημαίνει το όνομά του. Είναι ο Θεός ο αποκαλυπτόμενος στον νου! Σκεφτείτε πως ο Ραφαήλ συγκαταβαίνει στο ανθρώπινο ον όχι για να συμπληρώσει το παζλ με το οποίο παίζει ο γραμμικός ανθρώπινος νους -αφού η αλήθεια είναι καθαρό φως! Ο  Ραφαήλ αποκαλύπτεται στον ανθρώπινο νου ως Λάμψη! Ως Φως! Όχι ως ιδεολόγημα, ούτε ως λέξεις. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν παίρνει στην συνέχεια την μορφή των λέξεων για να ευεργετήσει την ανθρώπινη νοημοσύνη!

Αυτό που παίζεται είναι πολύ μεγαλύτερο από αυτό που φαίνεται. Ο Θεός θέλει να το προστατεύει κάτω από τον μανδύα μιας απλότητας που μπορεί κανείς ακόμα και να την προσπεράσει και να την υποτιμήσει! Χρειάζεται όμως καμιά φορά να λέγονται αυτά! Μετά τα αφήνουμε, και μένουμε σ’ αυτό που γίνεται κάθε φορά -πάντοτε με τρόπο απλό και φυσικό, δηλαδή θεϊκό!

Εμείς δεν διδάξαμε τεχνικές στον άνθρωπο, ούτε ασκήσεις και περίτεχνα πράγματα, ούτε γνώσεις δι’ ολίγους! Διδάξαμε ένα δρόμο απλό και φυσικό, τον δρόμο της αγάπης! Εκεί σε συναντά η χάρις! Εκεί τα βρίσκει κανείς όλα! Όλες τις απαντήσεις σε όλα τα ερωτήματα. Μέσα σ’ αυτό που δείχνουμε είναι παρούσα η δύναμις του Θεού! Η δύναμις αυτή μας υποστηρίζει! Δεν είναι απλά λόγια. Ας μην πούμε τίποτα περισσότερο!

*

Ο Χριστός εγκαινίασε τον καινούργιο πολιτισμό, την Χριστική πολιτεία πάνω στην Γη!
Ο απόστολος Παύλος μιλάει για την ζωοποίηση του ανθρώπου δια του Χριστού! Ο άνθρωπος είναι δικό του Ποίημα, στο οποίο έδωσε το δώρο της χάριτος! Ο Χριστός εγκαινίασε τον καινούργιο πολιτισμό, την Χριστική πολιτεία πάνω στην Γη! Χωρίς ευλογία, χωρίς χάρη και τα πιο μεγάλα έργα του ανθρώπου είναι άχαρα!

*

Πρέπει να είσαι σε θέση να νιώθεις υπέροχα απλώς και μόνο γιατί ζεις!
Προτείναμε να γράψουμε σε ένα χαρτί την λέξη «κατάθλιψη» και να το κάψουμε! Δεν δικαιούμαστε πλέον να επικαλούμαστε την κατάθλιψή μας! Δόθηκε η ευλογία! Το χαρτάκι είναι απλώς το πειστήριο για το υποσυνείδητο! Δόθηκε η ευλογία να φύγουμε από την κατάθλιψη και να περάσουμε στην φυσική μας κατάσταση που είναι η χαρά! Χαρά ό,τι κι αν συμβαίνει! Να αναζητήσουμε την φυσική στάση μέσα από την οποία κινείται ιαματικά η ενέργεια! Κανονικά θα έπρεπε να νιώθουμε σωματική ευφορία, όπως ένα μωρό! Αυτή την κατάσταση πρέπει ο άνθρωπος να την ζει ακόμα και αν πονάει σωματικά! Να μη μας εγκαταλείπει η αίσθηση της χαράς! Η χαρά είναι εκείνη που θα μηδενίσει την οποιαδήποτε ενόχληση ή φόβο.

Θέλουμε να μην πονάμε, ούτε ψυχικά ούτε σωματικά, να είναι όλα καλά, να είναι οι άλλοι όπως τους θέλουμε, να μας αγαπούν και να είναι ευνοϊκό το περιβάλλον ώστε να μπορούμε να νιώθουμε πληρότητα και ισορροπία. Ενώ είναι ακριβώς αντίστροφος ο δρόμος: πρέπει να είσαι σε θέση να νιώθεις υπέροχα απλώς και μόνο γιατί ζεις! Να ζεις και να βιώνεις το δώρο του Θεού χωρίς καμία προϋπόθεση! Να ζεις το δώρο! Τότε μέσα από τον σεβασμό προς το δώρο αυτό, ζεις όλα τα υπόλοιπα! Είσαι ανοικτός, σε διαπερνάει το φως και η νοημοσύνη του, και τα κάνει όλα καινούργια! Στην πραγματικότητα εμείς ένα πράγμα έχουμε να κάνουμε: να αφεθούμε στον Θεό! Όλα τα άλλα τα κάνει Εκείνος!

*

Να φλέγεσαι, να λάμπεις και να δίνεις φως!

Είναι απίστευτο πόσο χαρούμενα είναι τα λουλούδια!

Ένα πουλί γνωρίζει τον τρόπο να υμνεί τον δημιουργό του! Ας είναι το δικό μας τραγούδι φως και αλήθεια!

Η υψηλότερη μορφή πολιτισμού είναι η καλοσύνη!

Μην πιστεύεις το θέατρο του κόσμου τούτου! Μόνο την ομορφιά! Και αυτό που την γεννά!

Αυτό που φαίνεται δεν είναι αυτό που παίζεται! Αυτό που παίζεται δεν φαίνεται! Εμπιστεύσου μόνο την ομορφιά που γεννά η αγάπη! Την άνευ όρων σύνταξη με την Ζώσα Ζωή!

Αν έχεις την τύχη να αναγνωρίσει η συνείδησή σου Ζων σημείο Φωτός, άφησε τα όλα και ακολούθησέ το! Δείχνουν -οι πνευματικοί οδηγοί- κάτω από το τσιμέντο αυτής της πραγματικότητας τα πολύτιμα πετράδια του θεϊκού γίγνεσθαι!

Εμπιστεύσου την καθαρότητα των πραγμάτων!

Ζεις γιατί κάποια όντα συντηρούν το ενεργειακό σου σώμα...

Δεν μπορείς να σεβαστείς τα όντα που σε ευεργετούν, αν ο ίδιος δεν γίνεις ευεργέτης του κόσμου σου!

Επικοινωνείς μόνο με ό,τι αντιστοιχεί στην συνείδησή σου! Κόσμοι φωτός και ομορφιάς δεν ανιχνεύονται καν μέσα σου γιατί δεν έχεις δημιουργήσει πνευματικά ισοδύναμα... Αυτό ακριβώς κάνουν εντός σου τα όντα του Φωτός!

Η γεύση των πραγμάτων είναι στο "ήθος"! Ο κόσμος αλλάζει όχι με την επανάληψη παλαιών σχημάτων αλλά με την εισροή αγνής ενέργειας φωτός...

Μην παίρνεις τον εαυτό σου στα σοβαρά! Μην παίρνεις τίποτα στα σοβαρά! Η ζωή μάς νικάει υπέροχα!

Ο άνθρωπος αυθαιρετεί και αυτοσχεδιάζει όσο δεν μιλάει ο Θεός!

Όταν αντιστρέφεσαι μπροστά σε ένα ον του Φωτός, τον εαυτό σου είναι που αντιπαθείς! Δεν θέλεις να δεις! Γιατί αρνείσαι την θεϊκή σου προοπτική!

Στην πραγματικότητα αυτό που θέλεις, είναι να πάρεις κάτι πολύ λιγότερο από το Θαύμα που μέσα από ένα τέτοιο ον σου προσφέρεται! Γιατί το Θαύμα σου ζητάει να γίνεις θαυμαστός!

Αντιπαθείς αυτό που σε ελέγχει μέσα από το βλέμμα του Αθώου!

Γιατί να ζηλεύεις; Κάθε χάρισμα, κάθε κατάκτηση είναι δώρο για όλους!

Αυτό που δεν είσαι, και ο Χριστός ΕΙΝΑΙ, υπάρχει ένας άμεσος τρόπος να γίνεις: αγαπώντας Τον! Μέσα από την μέθεξη της αγάπης αναιρείται κάθε διαχωρισμός! Εκείνος νίκησε για όλους! Αν ο άνθρωπος Τον αγαπήσει, θα βρεθεί στο υπέροχο και άμωμο βασίλειο του Φωτός για πάντα!

Κάθε μέρα που ξημερώνει μας παραδίδει καινούργιους στο Θαύμα που η ζωή είναι! Ποτέ δεν έγινε άλλο τίποτα από ΦΩΣ!

Σήμερα διεκδικώ τα δώρα που δίνει η συγχώρεση!

Μαθήματα θαυμάτων

*

Κάθε στιγμή ένας άγγελος κάνει περιπολία στην Γη! Επικαλεστείτε τον!

Η ψυχή, καθώς ενσαρκώνεται, χρεώνεται οικειοθελώς μέρος της Σκιάς! Αλλά και την έλκει!

Το υποσυνείδητο, η Σκιά, το αρνητικό της ταινίας, ακολουθεί την συνείδηση! Είναι μέρος της συνολικής Σκιάς!

Η ψυχή χρεώνεται την εξουδετέρωση της Σκιάς!

Η Σκιά υπάρχει κατά το ήμισυ από διαμορφώσεως του χαρακτήρα!

Όλα τα παραπάνω ισχύουν ταυτοχρόνως!

Η Σκιά απορροφάται με άσκηση! Η Σκιά εξουδετερώνεται με την προσευχή και την ανάπτυξη προτερημάτων. Με εμπειρία φωτός! Καθώς το φως εισρέει στον πνευματικό οργανισμό του ανθρώπου, η Σκιά εξαφανίζεται!

*

ΑΣΕ ΤΟ ΓΕΛΙΟ ΣΟΥ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ!

Μακριά από "μυστικές" συνεδριάσεις, σχολές για ολίγους, σοβαροφάνειες! Η χάρις βρίσκεται στην χαρά! Ζήσε την χαρά! Φτιάξε χαρά! Δώσε χαρά! Φως και χαρά στον κόσμο!

Aγάπη και φως είναι το όνομά μας! Στο όνομα της αγάπης και του φωτός ας είναι κάθε μέρα μας στην γη γιορτή υπέρ του ανθρώπου!

*

Μοιχεία είναι η ανάμειξη μέσα στην ψυχή του ανθρώπου του καλού με το κακό. Ο νους του μολύνει την ψυχή του!

Αυτοί που θα πάνε από την «απέναντι» μεριά είναι εκείνοι που αρνούνται τον Θεό! Δεν τον θέλουν! Ο Θεός δεν φεύγει από κανένα πλάσμα, ούτε τιμωρεί κανέναν! Ο άνθρωπος φεύγει! Επισημαίνεται η απολυτότητα των πραγμάτων! Ο Θεός επέτρεψε στον Εωσφόρο να του αντιταχθεί! Η πράξη του όμως αυτή τον εξέβαλε από εκεί απ’ όπου ήταν. Έκτοτε ο Εωσφόρος έχει μολυσμένη, σύμμεικτη οπτική, την οποία μανιωδώς προσπαθεί να επιβάλλει στον άνθρωπο. Είναι ακριβώς η μοιχεία για την οποία μιλά ο Χριστός. Αυτό είναι η μοιχεία: η μίξη του κακού με το καλό στην αντίληψη του ανθρώπου. Όχι ότι αυτό μπορεί να συμβεί εξ αντικειμένου. Η μοιχεία βρίσκεται σε αυτή την μίξη, και όχι εκεί όπου νομίζει ο άνθρωπος. Μοιχεία είναι η ανάμειξη μέσα στην ψυχή του ανθρώπου του καλού με το κακό. Ο νους του μολύνει την ψυχή του! Αυτό τον οδηγεί στον πνευματικό θάνατο! Ακολουθεί την τύχη του Εωσφόρου! Ο Θεός δεν  εξαφάνισε τον Εωσφόρο, δεν τον κατακεραύνωσε, αλλά τον άφησε να υπάρχει εναντιωτικά, σε μια πραγματικότητα αυτιστική, την οποία ο ίδιος δημιούργησε με την αποστασία του από το μυστήριο της ενότητας. Μέσα σ’ αυτήν εγκλωβίστηκε, και μέσα σ’ αυτήν προσπαθεί να εγκλωβίσει και τον άνθρωπο! Και το έχει καταφέρει σε μεγάλο βαθμό! Από αυτόν τον τρομακτικό εγκλεισμό οι άγγελοι του Θεού, οι απεσταλμένοι, ο ίδιος ο Χριστός, όλοι οι δάσκαλοι και τα άγια όντα της Γης προσπαθούν να ελευθερώσουν τον άνθρωπο, να του θυμίσουν την καταγωγή του, να του πουν πως είναι θείο δημιούργημα και πως μεταφέρει Θεό. Ο Χριστός με την ανάστασή του άνοιξε την αναστάσιμη προοπτική της ανθρωπότητας, την πλήρη αποκατάστασή της. Αν θέλει! Όστις θέλει! Το κακό δεν είναι παρά η ανάμειξη των πραγμάτων μέσα μας! Η προσβολή της καθαρότητας εντός, η ασέλγεια του νου πάνω στην ψυχή. Όταν επιτρέψει ο άνθρωπος στον νου του να μολύνει την ψυχή του, έχει υπογράψει την καταστροφή του! Αυτό ας το σκεφτούμε σε βάθος.

*

Ιωάννη Χρυσοστόμου: «Τι πλέον θέλεις;»

«Εγώ πατήρ, εγώ νυμφίος, εγώ οικία, εγώ τροφεύς, εγώ ρίζα, εγώ θεμέλιος. Παν όπερ αν θέλης εγώ. Μηδενός εν χρεία καταστής. Εγώ δουλεύσω. Ήλθον γαρ διακονήσαι, ου διακονηθήναι. Εγώ και φίλος και ξένος και κεφαλή και αδελφός και αδελφή και μήτηρ. Πάντα εγώ. Μόνον οικείως έχε προς εμέ. Εγώ πένης δια σε και αλήτης δια σε, επί σταυρού δια σε, επί τάφου δια σε. Άνω υπέρ σού εντυγχάνω τω Πατρί. Κάτω υπέρ σού πρεσβευτής παραγέγονα παρά του Πατρός. Πάντα μοι συ και αδελφός και συγκληρονόμος και φίλος και μέλος. Τι πλέον θέλεις;»

*

Τι άλλο θέλεις;

«Εγώ πατέρας και νυμφίος και σπίτι, εγώ τροφοδότης, εγώ ρίζα, εγώ θεμέλιο. Ό,τι θελήσεις, εγώ είμαι για σένα. Να μην έχεις   ανάγκη κανενός πράγματος. Εγώ θα σε υπηρετήσω! Γιατί ήρθα για να σε υπηρετήσω όχι για να υπηρετηθώ! Εγώ και φίλος και ξένος και κεφαλή και αδελφός και αδελφή και μητέρα σου. Τα πάντα είμαι εγώ. Μόνο να με θεωρείς δικό σου! Εγώ φτωχός για σένα και αλήτης για σένα, στον σταυρό για σένα, στον τάφο για σένα! Πάνω στον ουρανό συναντώ τον Πατέρα υπέρ εσού. Και από τον Πατέρα έρχομαι κάτω στην γη ως πρεσβευτής υπέρ εσού. Τα πάντα είσαι για μένα, και αδελφός και συγκληρονόμος και φίλος και κομμάτι μου!
Τι άλλο θέλεις;»

Ο λόγος αυτός μας δείχνει το απόλυτο μέγεθος που είναι ο Χριστός. Είναι τα πάντα για τον άνθρωπο, γι’ αυτό και του ζητά τα πάντα! Το μήνυμα, εξάλλου, που πήραμε σήμερα, μιλά για ένα απόλυτο ξεκαθάρισμα. Οι μεν θα πάνε από την μια μεριά και οι δε από την άλλη! Και αυτό το λέει ο καλός Χριστούλης! Είναι έτσι η φύση των πραγμάτων του Θεού. Ο Θεός είναι απόλυτο μέγεθος. Αν έχει κάποιο νόημα να μιλά κανείς, είναι για να μεταφέρει αυτό το μήνυμα: πως ο Θεός είναι απόλυτο μέγεθος, είναι η απόλυτη καθαρότητα, δεν επιδέχεται μίξη. Ο άνθρωπος αυτό πού θέλει είναι και τον Θεό και τον Μαμμωνά. Να έχει και αυτό που ικανοποιεί τα θέλω του και το συμφέρον του, αλλά και τον «Θεό», τον οποίο αντιλαμβάνεται ως μεταφυσική δύναμη που θα τον τιμωρήσει, γι’ αυτό και θέλει να έχει καλές σχέσεις μαζί του, ώστε να του καθησυχάζει τους φόβους του, να τον θεραπεύει κ.λπ. Δεν είναι διατεθειμένος, εντούτοις, να τον αγαπήσει εξ όλης της ισχύος, εξ όλης της καρδίας, εξ όλης της ψυχής, εξ όλης της διανοίας του. Ο Χριστούλης είπε: «Άφησέ τα όλα και ακολούθησέ με!» Δεν αναφέρεται σε μια θρησκεία, ούτε σε έναν ηγέτη, ούτε σε έναν γκουρού, αλλά στον ζώντα Θεό, τον Γιο του Θεού, τον ίδιο του τον Εαυτό. Άφησέ τα όλα και ακολούθησέ με! Και αυτό το «όλα» δεν είναι μόνο τα υλικά πράγματα, αλλά οτιδήποτε κατέχει ή νομίζει ότι κατέχει ο άνθρωπος: γνώσεις, δόξα, ισχύ κ.λπ. Ίσως τα υλικά πράγματα να είναι το λιγότερο, παρόλο που κι αυτά πολύ τον καίνε! Πάντως η σχέση που κάθε άνθρωπος έχει με το χρήμα, λέει πολλά γι’ αυτόν.

*

Η ηθική της αριστεράς

Γιατί τα κατσικάκια τα καημένα είναι εξ αριστερών του Πατρός δεν ξέρω! Ελπίζω η σημειολογία να μην αφορά και την Αριστερά! Την αριστερά της καρδιάς μας σίγουρα δεν την αφορά! Η ηθική στάση της αριστεράς θα μας αφορά πάντοτε! Όχι ως πολιτικού συστήματος, αλλά ως οπτικής υπέρ των αδυνάτων και των αδικημένων, υπέρ της ισότητας και της δικαιοσύνης. Δεν αναφέρομαι καθόλου σε πολιτικές πρακτικές. Αλλά σε μια ηθική που δεν είναι διαφορετική από την ηθική που δίδαξε ο Χριστός: την δικαιοσύνη και την προστασία των αδυνάτων! Αυτά λέγονται για να μην αποκόπτουμε στην αντίληψή μας τον Θεό, σαν κάτι που βρίσκεται κάπου εκεί ψηλά, από την πραγματικότητα στην οποία ζούμε!

*