ΚΑΛΩΣ ΗΛΘΕΣ!

Η ΜΩΒ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ ΠΑΝΤΟΥ ΣΤΗΝ ΓΗ...

12 Μαΐ 2025

Δεν βλέπεις τον κόσμο, βλέπεις το πεδίο μέσα από τον καθρέφτη της συνείδησης σου!

Ξέρουμε από την κβαντική φυσική ότι ένα σωματίδιο δεν έχει καθορισμένη θέση πριν παρατηρηθεί. Δηλαδή, δεν είναι εκεί έξω σταθερό σαν ένα αντικείμενο. Είναι πιθανότητα. Ένα πεδίο που καταρρέει σε μορφή μόνο όταν το κοιτάς. Αυτό δεν είναι γνώμη. Είναι επιστημονικό γεγονός. Πειραματικά αποδεδειγμένο στο φαινόμενο της διπλής σχισμής.

Αν το φως φέρει την πληροφορία και η συνείδηση είναι ο παρατηρητής που ενεργοποιεί το σύνολο, τότε η πραγματικότητα που βλέπεις δεν είναι εκεί έξω. Είναι αντανάκλαση. Αντανάκλαση που κοιτάς. Και τα ολογράμματα. Σε ένα ολόγραμμα κάθε σημείο της επιφάνειας περιέχει ολόκληρη την εικόνα. Το ίδιο κάνει και το φως.

Κάθε φωτόνιο μεταφέρει το σχέδιο του όλου. Όταν το φως πέφτει σε επιφάνεια, όπως στον αμφιβληστροϊδή σου, η συνείδηση διαβάζει και δημιουργεί μορφή. Εδώ έρχεται κάτι ακόμα πιο βαθύ.

Εδώ έρχεται κάτι ακόμα πιο βαθύ! Στην πραγματικότητα, δεν είμαστε τρισδιάστατοι. Η συνείδησή μας προβάλλεται από μία δυσδιάστατη ή τετραδιάστατη επιφάνεια πληροφορίας. Αυτό που λέμε εγώ είναι η αντανάκλαση αυτής της πληροφορίας στον τρισδιάστατο κόσμο. Η μορφή, το φως και η παρατήρηση είναι τα τρία στρώματα του ίδιου ολογράμματος. Δεν βλέπεις τον κόσμο. Βλέπεις το πεδίο πίσω από τον κόσμο, μέσα από τον καθρέφτη της συνείδησής σου!

Ζήσε φυσιολογικά!

Ζωή φυσιολογική! Ζήσε με Θεό! Τον Ζώντα Θεό! Με αγάπη για τον κόσμο! O Kανένας

Να πεις: «Είμαι αυτός που με το παράδειγμά μου θα μεταφέρω το φως του Θεού στην ανθρωπότητα μέχρι να κλείσω τα μάτια μου!

Είμαι αυτός που θα κάνει τους ανθρώπους που συναντώ ευτυχισμένους! Είμαι αυτός που θα θαυματουργεί και θα θεραπεύει! Είμαι αυτός που θα ωφελεί τον κόσμο! Είμαι αυτός που θα αντέχει, θα ανέχεται και θα διαμορφώνει τον κόσμο όχι σύμφωνα με το εγώ του και τις γενικές συνθήκες, αλλά σύμφωνα με το φως!» Ο Κανένας

Η ύπαρξη δεν προέρχεται από κάποιο εξωτερικό σχέδιο, είναι η αρχέγονη πράξη του Σύμπαντος: ΕΙΜΑΙ!

Ακόμα και στο κβαντικό κενό, το τίποτα σφύζει από δυνατότητες, καθώς σωματίδια γεννιούνται και εξαφανίζονται. Έτσι αποκαλύπτεται η σπίθα της δημιουργίας, ριζωμένη στην ίδια την ουσία των πάντων. Από αυτό το ερέθισμα αναδύονται το φως, η συνείδηση και η αυτογνωσία. Άτομα, αστέρες, γαλαξίες, ενώ στον άνθρωπο αναπτύσσεται η δύναμη της ενδοσκόπησης.

Το σύμπαν αναγνωρίζει τη φύση του μέσα από εμάς. Οι επιστημονικές θεωρίες, it from bit, υποστηρίζουν ότι τα πάντα είναι πληροφορία, ένας δυαδικός κώδικας παρουσίας και μη-ύπαρξης. Από το πρώτο φως, οι συχνότητες και οι δονήσεις χτίζουν μια γέφυρα ανάμεσα στο αόρατο και το ορατό. Κύματα, χρώματα, ήχους, μοναδικές συντονίσεις.

Όταν ο άνθρωπος ευθυγραμμίζεται με τις φυσικές συχνότητες της αγάπης και της συνείδησης, θυμάται την αρχική του κατάσταση. Η αγάπη δεν είναι απλό συναίσθημα, αλλά μια δονητική δύναμη ενότητας. Ο νέος πολιτισμός περνά από την εποχή της ύλης στην εποχή της συνείδησης, από την πίστη στη γνώση, από τον διαχωρισμό στην ολότητα. Το μέλλον δεν είναι τεχνολογικό, αλλά συχνοτικό, διότι η αληθινή αλλαγή ξεκινά με την αρμονία και το ένα.

Υπάρχουμε επειδή αυτή είναι η φυσική κατάσταση μιας ζωντανής, αυτοσυνείδητης ολότητας, που εκδηλώνεται αδιάκοπα μέσα από εμάς. 

Η αγάπη αποδεικνύει ότι το σύμπαν ζει και αποκαλύπτεται, καθώς κάθε μας ανάσα και σκέψη επιβεβαιώνει την ύπαρξη και φωτίζει την αυτογνωσία.

Το ερώτημα δεν είναι αν υπάρχει ο Θεός, αλλά πόσο συνειδητοποιούμε ότι είμαστε αδιάσπαστο κομμάτι του.

από Stelios Nikolaides

Βλέπεις το πεδίο πίσω από τον κόσμο!

Ξέρουμε από την κβαντική φυσική ότι ένα σωματίδιο δεν έχει καθορισμένη θέση πριν παρατηρηθεί. Δηλαδή, δεν είναι εκεί έξω σταθερό σαν ένα αντικείμενο. Είναι πιθανότητα. Ένα πεδίο που καταρρέει σε μορφή μόνο όταν το κοιτάς. Αυτό δεν είναι γνώμη. Είναι επιστημονικό γεγονός. Πειραματικά αποδεδειγμένο στο φαινόμενο της διπλής σχισμής.

Αν το φως φέρει την πληροφορία και η συνείδηση είναι ο παρατηρητής που ενεργοποιεί το σύνολο, τότε η πραγματικότητα που βλέπεις δεν είναι εκεί έξω. Είναι αντανάκλαση. Αντανάκλαση που κοιτάς. Και τα ολογράμματα. Σε ένα ολόγραμμα κάθε σημείο της επιφάνειας περιέχει ολόκληρη την εικόνα. Το ίδιο κάνει και το φως.

Κάθε φωτόνιο μεταφέρει το σχέδιο του όλου. Όταν το φως πέφτει σε επιφάνεια, όπως στον αμφιβληστροειδή σου, η συνείδηση διαβάζει και δημιουργεί μορφή. Εδώ έρχεται κάτι ακόμα πιο βαθύ.

Εδώ έρχεται κάτι ακόμα πιο βαθύ! Στην πραγματικότητα, δεν είμαστε τρισδιάστατοι. Η συνείδησή μας προβάλλεται από μία δυσδιάστατη ή τετραδιάστατη επιφάνεια πληροφορίας. Αυτό που λέμε εγώ είναι η αντανάκλαση αυτής της πληροφορίας στον τρισδιάστατο κόσμο.

Η μορφή, το φως και η παρατήρηση είναι τα τρία στρώματα του ίδιου ολογράμματος. Δεν βλέπεις τον κόσμο. Βλέπεις το πεδίο πίσω από τον κόσμο, μέσα από τον καθρέφτη της συνείδησής σου.

από Stelios Nikolaides

Η ηλικία σου δεν είναι στα χρόνια αλλά στον τρόπο που σκέφτεσαι!

Να είσαι ανοιχτός στο καινούργιο! Ο Κανένας

Πρόσεχε αυτούς που δεν αντέχουν να σε βλέπουν να λάμπεις!

Όταν σταματάς να σκέφτεσαι, ο εγκέφαλος εισέρχεται σε μια κατάσταση θαύματος!

Τη στιγμή που τραβάς τις σκέψεις σου από το παρελθόν και το μέλλον και τις φέρνεις στο εδώ και τώρα, συμβαίνει κάτι εξαιρετικό. Γίνεσαι o Kανένας -τίποτα, πουθενά και χωρίς χρόνο.

Είναι το σημείο μηδέν, η σιωπή του νου, όπου σταματάς να δημιουργείς από την ύλη και αρχίζεις να δημιουργείς από το πεδίο της καθαρής συνείδησης.

Φαντάσου τη μοναδικότητα σαν μια σταγόνα νερού που γίνεται ωκεανός. Χάνει το σχήμα της, αλλά αποκτά πληρότητα. Σ' αυτή την εσωτερική σιωπή, εξαφανίζονται η ταυτότητα, οι προσδοκίες και ο έλεγχος.

Τότε συμβαίνει η επαναρρύθμιση του νευρικού συστήματος και η επιστροφή στην πηγή. Όσο πλησιάζεις αυτό το σημείο, τόσο πλησιάζεις την ενότητα και την απόλυτη ύπαρξη. Οι σκέψεις δεν προέρχονται πια από το νου, αλλά από το πεδίο όλων των πιθανοτήτων.

Κάθε σκέψη έχει συχνότητα. Η σκέψη της αγάπης απαιτεί να την αισθάνεσαι. Το όραμα της αφθονίας απαιτεί ένα σώμα που ήδη πάλλεται σαν να την κατέχει. Όταν προσθέτεις συναίσθημα, φωνή και κίνηση σε αυτή την εικόνα, δεν φαντάζεσαι την πραγματικότητα, την ενεργοποιείς.

Η σκέψη είναι ο σπόρος, η ενέργεια είναι το νερό, η δόνηση είναι ο ήλιος και το όραμα είναι ο καρπός. Σχημάτισέ το, νιώσ' το, τραγούδησέ το και άφησέ το στο αιθέρα, χωρίς προσκόλληση.

Το πεδίο βλέπει πάντα πιο μακριά από το εγώ. Το μόνο που χρειάζεται είναι να πάλλεσαι σε συμφωνία με αυτό που ήδη υπάρχει. Γιατί όταν σταματάς να σκέφτεσαι, τότε είναι που αρχίζεις πραγματικά να δημιουργείς!

από Stelios Nikolaides

Η συμπόνια σχετίζεται με τη δραστηριότητα περιοχών του εγκεφάλου!

Η συμπόνια είναι μια βαθιά ανθρώπινη ικανότητα να συνδεόμαστε με τους άλλους μέσα από τα συναισθήματα, την αγάπη και την κατανόηση.

Από επιστημονική άποψη, σχετίζεται με τη δραστηριότητα περιοχών του εγκεφάλου, όπως ο προμετωπιαίος φλοιός, η νήσος και οι νευρώνες καθρέφτες, που μας επιτρέπουν να βιώνουμε τα συναισθήματα των άλλων σαν να ήταν δικά μας. Όταν ενεργοποιούνται αυτές οι περιοχές, αυξάνονται οι νευροδιαβιβαστές, όπως η σεροτονίνη και η οξυτοκίνη, μειώνοντας το άγχος και βελτιώνοντας την υγεία σε σωματικό και ψυχικό επίπεδο.

Οι άνθρωποι που ζουν με συμπόνια έχουν ισχυρότερο ενεργειακό πεδίο, πιο συγχρονισμένο καρδιακό ρυθμό και δυνατότερο ανοσοποιητικό σύστημα. Εμφανίζουν μεγαλύτερη ευελιξία στο νευρικό του σύστημα και ανθεκτικότητα στο στρες.

Αντίθετα, το κλείσιμο και ο φόβος μειώνουν τη λειτουργία του εγκεφάλου, εξασθενούν την αύρα και αυξάνουν την ευαισθησία σε συναισθηματικά και σωματικά προβλήματα.

Σε πνευματικό επίπεδο, η συμπόνια είναι η υψηλότερη έκφραση της συνείδησης, το κλειδί για την αρμονία με το σύμπαν. Όταν είμαστε αυθεντικοί και ελεύθεροι από τον φόβο της κρίσης, επιτρέπουμε στην ενέργεια του αληθινού εαυτού μας να ρέει ελεύθερα και να χαρίζει στον κόσμο τα μοναδικά του δώρα.

Ο διαλογισμός, η συνειδητή αναπνοή και η ευγνωμοσύνη ενισχύουν τη βαθιά μας σύνδεση με την άνευ όρων αγάπη. Οι πνευματικά αφυπνισμένοι γνωρίζουν τη δύναμη της υψηλότερης δόνησης, της αγάπης. Είναι η ενέργεια που ελκύει το καλό και φωτίζει τον δρόμο. Η συμπόνια δεν είναι αδυναμία. Είναι η ισχυρότερη δύναμη του σύμπαντος που μας ενώνει με το όλον.

από Stelios Nikolaides