Επειδή σ’ αγαπώ!

Αγάπα και λάμψε! 

 Οι «ενημερωτικές» εκπομπές για την πρόληψη των ασθενειών και το ψάξιμο των συμπτωμάτων, σταθεροποιούν σε ασθένεια μια «τάση», ή βοηθούν τον νου να την σωματοποιήσει κ.λπ. Αυξάνονται οι ασθένειες αντί να μειώνονται!

Οι ελληνικοί χοροί σε γεμίζουν ενέργεια και ζωντάνια! Αντί για ψυχοθεραπείες και παθητικές ασκήσεις ας χορέψουμε ελληνικά στο φως του ήλιου να πάρουν φωτιά τα τσάκρας!

The doors of perception! Πόρτες που μας πάνε στο άπειρο!

Άσε την υπέροχη ζωή να σε χρησιμοποιήσει!

Η μόνη ελευθερία είναι η ελευθερία από τον νου σου! 

Η ελευθερία ενέχει ευγένεια! Δεν υπάρχει ελευθερία χωρίς ευγένεια! 

"Αγαπητέ Θεέ, συγγνώμη για τα κακά πράγματα που έκανα όταν ήμουν παιδί, και για τα χειρότερα που έκανα όταν νόμισα ότι μεγάλωσα!"

Ρυτίδες στον Χωροχρόνο μια στιγμή μετά την Μεγάλη Έκρηξη!

Η ειρήνη είναι μέσα στους παλμούς σου! 

Ανακάλυψε εκείνο που σε θεραπεύει και μπες μέσα σ' αυτό! 

Το μεγαλύτερο θαύμα είναι να είσαι απλός! 

Η αγάπη δεν στέκεται στο φαινόμενο αλλά στο αγαπόμενο!

Η μεγαλύτερη κουκουβάγια του κόσμου στην πόλη των Αθηνών! Σύμβολο της Αθηνάς, σύμβολο της σοφίας! Κατασκευασμένη με την τέχνη του origami! 

Να ψάλλεις και να τραγουδάς έως ότου σε ακούσει ο Θεός και πατέρας σου!

Το εγώ δεν υπάρχει όταν γελάς βαθιά! Και όποτε το εγώ εξαφανίζεται, εμφανίζεται ο Θεός! Όσσο

Ήρθαμε στην Γη για να αγαπηθούμε!

Κατακλυσμούς ποτέ δε λογαριάσαμε

μπήκαμε μες στα όλα και περάσαμε

Κι έχουμε στο κατάρτι μας βιγλάτορα

παντοτινό τον Ήλιο τον Ηλιάτορα!» Ελύτης

Έλα να ανάψουμε τ' Άστρα!

Αγάπη σημαίνει να ρέουμε με το σύμπαν αντί να του αντιστεκόμαστε! 

Αγάπη είναι η δίοδος προς την ενθύμηση!

 Ο εαυτός δεν αλλάζει με το να τον μισούμε ή να τον αρνούμαστε! Θα αλλάξει αν τον αγαπήσουμε! 

Θεραπεύεις όταν έχεις υψηλότερο δονητικό επίπεδο από εκείνον ο οποίος σου απευθύνεται!

Η αγάπη κινείται ιαματικά προς όλα τα σημεία του χωροχρόνου! 

Η αγάπη είναι κοσμικό φαινόμενο! Είναι αυτό τούτο το κοσμικό φαινόμενο! 

Τα λουλούδια κάθε άνοιξη μας θυμίζουν να ανθίσουμε!

Κάθε μορφή αρνητικότητας είναι κραυγή για περισσότερη αγάπη! Το τραγικό είναι να την αρνείσαι! 

Αγάπη δεν σημαίνει ενδίδω στις πλάνες σου! Αλλά κρατώ το φως και για σένα! 

Αγάπη σημαίνω δέχομαι να με αντιπαθήσεις προκειμένου να κρατήσω ζωντανή την αλήθεια που θα σε σώσει! 

Αν ήξερες ότι είμαστε ένα δεν θα με πολεμούσες! Γιατί σ' αγαπώ! Εφάπαξ!

Νιώθουν την ανάγκη να δοκιμάσουν την αλήθεια σου! Να δουν πόσο πολύ μπορεί να σε πονέσουν! Με τι θα λυγίσεις! Για να τους αποδείξεις αν είσαι αληθινός! Ακόμα στην σταύρωση σου ελπίζουν να αναστηθούν! 

…Κάποτε ήρθε από τον Ουρανό το βασίλειο του Φωτός… Τα πάντα μ α ζ ί με το βασίλειο του Φωτός, νυν και αεί…

Σώμα, νους, ψυχή

Ο εγκέφαλος καθώς σκέπτεται δημιουργεί μέσω του νευρικού συστήματος τον δρόμο της επικοινωνίας μεταξύ σώματος και ψυχής. Ο νους εκδηλώνει υποσυνείδητη, συνειδητή και υπερσυνείδητη σκέψη. Στην συνειδητή σκέψη η φαντασία είναι η βασίλισσα και χωρίζεται σε τρία «επίπεδα»:

-Στο πρώτο ασχολείται με τα απλά καθημερινά προβλήματα για να δώσει λύσεις.

-Στο δεύτερο παράγει τις τέχνες και τις επιστήμες (εδώ ανήκει η μαγεία και ο έλεγχος του νου). Εκδήλωση της λειτουργίας της φαντασίας σ’ αυτό το επίπεδο είναι και η προσευχή, η θεία λειτουργία του Νου, μέσα απ’ την οποία γεννιούνται τα θαύματα.

-Στο τρίτο επίπεδο η ανώτερη όψη της φαντασίας είναι η θεουργία, ο Λόγος.

Όταν τα τρία επίπεδα της φαντασίας επικοινωνήσουν μέσα στα φυσικά όρια και με τον τρόπο που προσιδιάζει σε κάθε άνθρωπο, τότε επικοινωνούν ο υποσυνείδητος, ο συνειδητός και ο υπερσυνείδητος Νους και, ανάλογα με το βαθμό επικοινω-νίας, δημιουργείται πρόσβαση στο Χριστικό κέντρο. Τότε δίνεται η δυνατότητα στον άνθρωπο να εκφραστεί μέσα από το Χριστικό κέντρο και να αναβαθμίσει τον φυσικό του φορέα, το σώμα. Δύναται έτσι να αναστήσει την ύπαρξή του και να την καταστήσει ζωντανή ευλογία για όλους και για όλα.

Γι’ αυτό, ταυτόχρονα με την προστασία και την άσκηση του σώματος,  απαραίτητη είναι η άσκηση του νου, η ένωση των τριών επιπέδων της φαντασίας. Έτσι από το υψηλότερο σημείο της ενοποιημένης φαντασίας να περάσουμε στην θεουργία, και από εκεί στο ακόμη υψηλότερο, τον δημιουργικό Λόγο, χωρίς φυσικά να υποτιμούμε και να αγνοούμε κανένα μέρος της διαδρομής αυτής.

Υπάρχει μία μόνο δύναμη: «Εγώ ειμί ο Ων!»

Υπάρχεις σαν δική Του εξατομίκευση, σαν «Εγώ είμαι» μαζί με τις δυνάμεις και τις δέσμες ιδεών της Δημιουργίας. Η αιώνια και ακατάληπτη δύναμη σού έδωσε το χάρισμα της ελευθερίας της επιλογής. Επιλέγοντας, λοιπόν, δημιούργησες το «εγώ», αιτία όλων των προβλημάτων. Προσπάθησες να διαχωρίσεις από τον ίδιο τον Θεό την εξατομίκευσή Του σε εσένα, να την κάνεις ξεχωριστή και αυτοτελή, μην κατανοώντας το αδύνατο αυτής της πράξης σου.

Τώρα σου απομένει να κατανοήσεις ότι, μπορείς να είσαι «εγώ» μέσα από τις εμπειρίες σου και την κληρονομιά σου ως ψυχοσωματική ύπαρξη, ενώ ταυτόχρονα «είσαι», όπως όλοι μας άλλωστε, ένα με τον Πατέρα. Ο Θεός περιμένει, λοιπόν, να συνεργαστείς μαζί Του, να καταθέσεις την σχετική, εγωική σου ελευθερία στην ελευθερία τής θέωσης. Περιμένει να ανακτήσεις την «αδαμική συνειδητότητα», όπως συμβολικά ονομάζεται. Εκείνος είναι αγάπη, σοφία, αλήθεια, ζωή.

Εσύ τι προσθέτεις στο δικό σου «Εγώ είμαι»;

Πολύτιμες διευκρινήσεις

Η λέξη Δύναμη αναφέρεται στο Άγιο Πνεύμα.

Ως Ψυχή νοείται ο αντικατοπτρισμός του Πνεύματος στην θεϊκή οθόνη Άνθρωπος. Η Ψυχή δημιουργεί στον άνθρωπο τον λογικό νου.

Το Πνεύμα δεν ορίζεται.

*

Walk at the beautiful side!

Apple: ένα δαγκωμένο μήλο, το σύμβολο της πτώσης, διάλεξε  ο ομώνυμος κολοσσός της τεχνολογίας! Βig apple: η ονομασία της Νέας Υόρκης, της πρωτεύουσας της σύγχρονης Βαβέλ! Το κάθε τι εμπεριέχει την ταυτότητά του!

O άνθρωπος έχει πολλά προσωπεία, αλλά ένα πρόσωπο! Νίκος Καζαντζάκης

Η φύση γιορτάζει! Εσύ; 

Η ζωή δεν σταματά να μας εκπλήσσει!

Και σήμερα σ’ αγαπώ! 

Ένας στρόβιλος η ζωή -μέσα μας, έξω από μας, παντού!

Περπάτα πλάι μου…

Ζούμε σε ένα σύμπαν άπειρων υπέροχων δυνατοτήτων!

Εάν ο άνθρωπος αρχίζει να διερωτάται για το νόημα και την αξία της ζωής σημαίνει πως είναι άρρωστος! Σ. Φρόυντ

Τι ομορφιά κρύβουν τα σπλάχνα της Γης!

Ελευθερία=Αγάπη,

Αγάπη=Ελευθερία! 
Ελευθερία σημαίνει: ελαύνω όπου ερώ!

Και οι κάκτοι της δυσκολίας χαρίζουν άνθη! 

*

Ξαναγράψε την ζωή σου στο φως!

Όταν αισθάνεστε ενοχές θυμηθείτε ότι το εγώ έχει πράγματι παραβιάσει τους νόμους του Θεού, αλλά όχι εσείς. Αφήστε τις «αμαρτίες» του εγώ σ᾽ εμένα. Αυτός είναι ο σκοπός της Επανόρθωσης! Μαθήματα Θαυμάτων

Kάποια πράγματα είναι τόσο σοβαρά που πρέπει να γελάμε! 

Mόλις διαμορφώσεις μια σκέψη, κορόιδεψέ την! Λάο Τσε

Είμαστε καταδικασμένοι να ευτυχίσουμε!

Το δώρο της αγάπης είναι η θεραπεία! 

Αφού τα πάντα δεν είναι παρά ένα φάσμα, όντας τέλεια αυτά που είναι, και χωρίς καμία σχέση με το καλό η το κακό, την αποδοχή η την απόρριψη, μπορεί κάλλιστα κανείς να ξεσπάσει σε γέλια! Βουδιστής μοναχός του 14ου αιώνα

Η μόνη μου λειτουργία είναι αυτή που μου έδωσε ο Θεός!
Μαθήματα θαυμάτων

Sky is the limit! Υπάρχει μόνο ο περιορισμός που ο νους σου ορθώνει!

Χριστότητα ή θνητότητα! Αυτή είναι η μόνη επιλογή!

«Νηστεύοντας κατανοούμε ότι στην πραγματικότητα πεινάμε τον Θεό. Το νόημα ζωής... Η τροφή δεν είναι απλά ο χορτασμός ενός σώματος αλλά μιας ύπαρξης που πεινάει για Νόημα!»

Παίζω σε άλλη ταινία!

Αν δεν μπορείς να τα έχεις όλα κράτα τον Θεό!

Υπάρχουν όντα που ήρθαν στην γη για να σώσουν όχι για να σωθούν! Κάθε ψυχή γνωρίζει!

Το μόνο μάθημα που καλούμαστε να μάθουμε είναι να ξεμάθουμε ό,τι μάθαμε! 

Ό,τι βλέπεις, ό,τι αντιλαμβάνεσαι, με κάποιο τρόπο σε αφορά! Είτε γιατί αντιστοιχεί στην συνείδησή σου και το υφίστασαι, είτε γιατί είσαι εδώ για να το αλλάξεις!

Ο όφις ανάγκασε τον άνθρωπο να δει το κακό! Να δει αυτό που προκάλεσε η Εωσφορική πτώση! Ως αντίλογο, διαχωρισμό, διττότητα! Τον μόλυνε! Το "είδε" και έτσι το σταθεροποίησε, του έδωσε υπόσταση περαιτέρω! Από αιθερική έγινε υλική πραγματικότητα!

Ό,τι βλέπεις είναι είτε τιμωρία είτε αποστολή! Εσύ διαλέγεις!

Ό,τι κακό βλέπεις και δεν κινείσαι να το διορθώσεις, το υφίστασαι! 

Αυτός που συγχωρεί είναι ελεύθερος!  Όλοι οι άλλοι γύρω του μπορεί να ζουν την κόλαση τους!

Η αληθινή μουσική είναι η ζωή μας!

Ούτε σκοταδισμός αλλά ούτε και αποπνευματοποίηση της οπτικής ως προς τον άνθρωπο

Και η επιστήμη από τον Θεό είναι! Η θρησκεία απλώς εξηγεί πνευματικά την προέλευση της ασθένειας και της θνητότητας ως συμπαραμαρτούντα της πτώσης, της αποστασίας δηλαδή από το μυστήριο της ενότητας! «Δαιμόνια» στην συμβολική γλώσσα του Ευαγγελίου είναι η παρουσία και δράση της ενάντιας, αντίλογης προς τον Χριστό «ενέργειας» του σατανά! Άρχων του κόσμου τούτου είναι εξάλλου! Η επιστήμη μεριμνά για την θεραπεία του σώματος, η θρησκεία για την ψυχή που αρρωσταίνει το σώμα! Το θέλημα του Θεού είναι ο άνθρωπος να γίνει άφθαρτος και αιώνιος όπως στον παράδεισο! Με την χάρη του αλλά και με τον δικό μας αγώνα σε όλα τα επίπεδα! Ούτε σκοταδισμός αλλά ούτε και αποπνευματοποίηση της οπτικής ως προς τον άνθρωπο!

*

Σελίδες από το Βιβλίο της Ζωής του Κόσμου!

Η ζωή σας μπορεί και πρέπει να είναι η καλύτερη εκδοχή του ανθρώπου!

Είσαι η ελπίδα του εαυτού σου και του πλανήτη!

Συγχωρώ και ελευθερώνω κάθε άνθρωπο! Συγχωρώ και ελευθερώνω τον εαυτό μου!

Δεν είμαστε ακριβώς τα κύτταρα του πεδίου: είμαστε οι εξυπηρετητές που παράγουν τα κύτταρα αυτά! Το καθετί που είναι, είναι μέσα στον εαυτό του! Κάθε ταλάντωση του πεδίου είναι συνείδηση!

Η ουσία είναι ότι δεν υπάρχεις! Γνωρίζεις ένα μόνο τρόπο για να θεωρείς ότι υπάρχεις!

Ο Εωσφόρος είναι ο σταθεροποιημένος, μονόχνοτος τρόπος αντίληψης! Είναι οτιδήποτε ανθίσταται στην πολλαπλότητα της σύλληψης της δημιουργίας! Είναι ένας ιδιόρρυθμος αυτισμός του οικοδόμου της πραγματικότητας!

Ο οικοδόμος της πραγματικότητας είναι στο στήθος μας! Οι αδένες -οι οποίοι αντιστοιχούν στα τσάκρας- αυτοί φτιάχνουν ένα κοκτέιλ κοινής αντίληψης! Αν μετακινηθεί ο οικοδόμος της πραγματικότητας, τότε η σύλληψη των ενεργειών, του σύμπαντος και των δυνάμεων θα είναι εντελώς διαφορετική! Όταν η πληροφορία είναι διαφορετική και δεν υπάρχει ο περιορισμός του τι μπορείς και τι δεν μπορείς, τα μπορείς όλα!

Η πτώση υπάρχει την στιγμή που σκεφτόμαστε! Δεν υπάρχει πτώση από την αρχή

Αυτή την στιγμή είσαι εδώ! Αυτή την στιγμή όλα όσα λες, αναλύεις, σκέφτεσαι, συμβαίνουν εδώ! Αυτή την στιγμή είσαι θεός των κβάντα! Αυτή την στιγμή είσαι άνθρωπος -και δεν είσαι! Αυτή την στιγμή ο χώρος και ο χρόνος δρα! Αυτή μόνο η στιγμή υπάρχει!

Δεν υπήρξε Big Bang!

Είναι αυτό που ο εγκέφαλος μπορεί να μεταφράσει σαν επιστημονική ή φυσική πληροφορία για κάτι το οποίο συνέβη ακαριαία! Είναι μια εικόνα του πεδίου η οποία εκδηλώθηκε ακαριαία, χωρίς όλες αυτές τις κοσμογονικές εκδηλώσεις που λένε ότι έγιναν!

Οι θεοί των κβάντα δεν υπάρχουν! Δεν υπάρχουν μέσα στην υλική δημιουργία. Είναι όντα, για την ακρίβεια πεδία-δυνάμεις, τα οποία είναι προ-δημιουργικά πεδία απόλυτης ικανότητας! Και ταυτόχρονα, παρότι δεν υπάρχουν ως θεοί των κβάντα μες στην δημιουργία, υπάρχουν ως απόλυτα όντα αυτής της δημιουργίας! Ο Χριστός είναι όλοι οι θεοί των κβάντα μαζί!

Η παλιά προσέγγιση με την «πτώση» των Γιγάντων κ.λπ. έχει πολλαπλές αναφορές, αλλά μετά την δημιουργία! Είναι οι δυνάμεις και τα επτά κέντρα του ανθρώπου τα οποία παγιδεύτηκαν μέσα στο σώμα! Είναι η παγίδευση των Γιγάντων ως σημεία δύναμης μέσα στο ον! Ιδιότητες μέσα στον άνθρωπο! Μιλάει για την δημιουργία, την ταξινομητική δημιουργία που κάνει ο εγκέφαλος της πληροφορίας που λαμβάνει, και όχι την αρχική πρώτη δημιουργία! Αλλά την δευτερογενή σύλληψη της δημιουργίας μέσα από τα κέντρα δύναμης!

Ο Χριστός είναι ιδιότητα του Ανθρώπου όταν ταλαντώνεται στην συχνότητα του Πατέρα του!

Όποιος κι αν είσαι, όπως κι αν είσαι, όποιο κι αν είναι το φύλο, η φυλή, το έθνος, η θρησκεία σου, ο Θεός ενδιαφέρεται για σένα, σ’ αγαπά και σε συντηρεί στην ζωή! 

Όποιος κι αν είσαι, όπου κι αν είσαι, να ξέρεις ότι σ’ αγαπώ πολύ! Πρόσεχε τον εαυτό σου και μην ξεχνάς να γίνεσαι κάθε μέρα καλύτερος! Είσαι ό,τι πολυτιμότερο έχω! 

Ας γίνουμε σαν τα παιδιά με εμπιστοσύνη και απλότητα στο νηπιαγωγείο της γης!

Όποιοι κι αν είμαστε, ό,τι κι αν πιστεύουμε, πρέπει να ζούμε έχοντας βαθιά στην καρδιά μας εμπιστοσύνη στο αρχικό Αίτιο των πάντων, σ’ αυτό που οι θρησκείες αποκαλούν Θεό και η επιστήμη Δύναμη! Αυτή η εμπιστοσύνη δεν αποκτάται, αλλά ενυπάρχει στο κέντρο εντός μας!

Μερικοί προσεύχονται για να βρεθούν στον υψηλό τόνο αυτού του κέντρου Φωτός! Άλλοι διαλογίζονται! Άλλοι αφιερώνονται! Άλλοι μετατρέπουν την ζωή τους σε θυσιαστική υπηρεσία! Άλλοι απλώς το αγνοούν και ζουν όπως όπως, και άλλοι ζουν θετικά ή απλώς «ζουν»! Όλοι όμως είμαστε ένα!

Έχε θάρρος, μη βιάζεσαι, μην απελπίζεσαι, μάθε από τον ορθό αλλά και τον «λαθεμένο» τρόπο δράσης σου! Να χαρίζεις όλα όσα έχεις σε όλους, και να λαμβάνεις από όλους όσα έχουν να σου δώσουν!

Ο φίλος σου και ο εχθρός σου είναι κομμάτια του εαυτού σου που πρέπει να γνωρίσεις καλά!

Ο εχθρός σου είναι αίνιγμα που πρέπει να λύσεις! Το γνωστό και το άγνωστο, το μέσα και το έξω, το πάνω και το κάτω, όλα σου είναι χρήσιμα! Πιο πολύ όμως αυτή η απαλή φωνή μέσα σου, που σχεδόν δεν ακούγεται, αλλά που σου δείχνει τον δρόμο! Σε κατευθύνει με ακρίβεια εκεί που χρειάζεται για να αναπτυχθείς, να ελευθερωθείς, να γίνεις ό,τι καλύτερο μπορείς!

Το Φως είναι παντού! Η δική σου όμως στάση, θα καθορίσει την ποιότητα και την ποσότητα της εκδήλωσής του από εσένα!

Το πιο όμορφο πράγμα στην πορεία της ανάπτυξης ενός ανθρώπου είναι να γίνει αυτό ακριβώς που θέλει να γίνει, και τίποτα λιγότερο!

Η ευτυχία είναι πάντοτε με εκείνους που είναι ελεύθεροι! Ελεύθεροι είναι όσοι μπορούν να εστιάζουν την προσοχή τους εκεί όπου οι ίδιοι αποφασίζουν!

Μη φοβάσαι και μην πανικοβάλλεσαι αν ποτέ πέσεις σε λάθη, όσο φοβερά κι αν σου φαίνονται! Μην κατακρίνεις τον εαυτό σου γι’ αυτά, και μην τον κρατάς με αυτόν τον τρόπο δέσμιο! Απλώς διόρθωσε την πορεία σου, ξεπέρασε το λάθος και στρέψε τον προβολέα της συγκέντρωσης σε δημιουργικά θέματα!

Ελευθερία σημαίνει π ρ ο τ ι μ ώ και όχι προσκολλούμαι!

Κάνοντας αρνητικές σκέψεις, σκέψεις ανεπάρκειας, κενές από ευφυΐα και ορθότητα, πηδάς κυριολεκτικά στο κενό του μέλλοντος! Το αποτέλεσμα είναι να έλκεις αρνητικότητα με την ίδια ταχύτητα, όπως ακριβώς αν πηδούσες από ένα ψηλό κτίριο!

Γράψε το ποίημα της ζωής σου με την πένα της προσφοράς, της αγάπης, της χαράς! Να είσαι βέβαιος ότι αναλλοίωτα θα μείνουν τα γραπτά σου στην μεγάλη Κοσμική Βιβλιοθήκη της Ζωής!

Προσευχήσου απλά, φυσικά, να βρεις τον δρόμο της φυσικής σου ροής, και μη φοβάσαι! Πάθη, έξεις, φόβοι και ανεπάρκειες εξασθενούν και χάνονται όταν ρέεις! 

Μείνε απλώς έτσι όπως είσαι!

Μην πιέζεις τίποτε μέσα σου και γύρω σου! Κάθε προσπάθεια πίεσης, ακόμα και προς θετικές κατευθύνσεις, νικά πάντοτε τον εαυτό της! Πρέπει να είσαι φυσικός χωρίς να το προσπαθείς! Πρέπει να αφήνεις οτιδήποτε μέσα σου να ρέει, να φεύγει! Πρέπει να αγνοείται καθετί που μεταφράζει το πρέπει σε καταναγκασμό! Το «πρέπει» για σένα θα σημαίνει απλώς ότι έτσι είναι, γίνεται αυθόρμητα και όχι γιατί επιβάλλεται!

Μπορείς να γίνεις αυτό ακριβώς που θέλεις!

Είσαι η ελπίδα του εαυτού σου και του πλανήτη! Όποιο κι αν είναι το όνομά σου, κατάλαβε ότι είσαι η ελπίδα μας! Σκέψου με σοφία, χαρά, αγάπη, ευγένεια και είναι βέβαιο πως θα έχεις κάνει αρκετά για σένα και για όλους μας!

Ανακάλυψε μια ανώτερη μορφή μέσα σου, την οποία ο φόβος -αιτία κάθε ανεπάρκειας- δεν μπορεί να αγγίξει! Ασκήσου χωρίς πίεση, αγωνίσου χωρίς άγχος, προσευχήσου απαλά και απλά στον Θεό να σου δείξει τον δρόμο! Δούλεψε για τον εαυτό σου και για όλους μας! Κατανόησέ το και μην το αποφεύγεις! Το μέλλον της ανθρωπότητας επαφίεται και στα δικά σου χέρια!

Να προσέχεις και να φυλάγεσαι από τις διάφορες θεωρίες και ιδιαίτερα από εκείνες που δεν αντέχουν στο γέλιο και το φως, εκείνες που χρειάζονται σκοτεινές αίθουσες και πολύπλοκες τελετές για να εκφραστούν! Αν συναντήσεις ποτέ τέτοιες διδασκαλίες, δοκίμασέ τες στο φως του ήλιου, στο γέλιο και την ευφυΐα, και αν δεν αντέξουν, απομακρύνσου και προστάτεψε τον εαυτό σου!

Aφανείς αγγελιοφόροι της ομορφιάς, απεσταλμένοι που θα ενισχύσουν τις καρδιές που λυγίζουν, υπερασπιστές της ελευθερίας κάθε δέσμιου, εκείνοι που ανοίγουν την πόρτα της φυλακής της ανθρωπότητας...

Από την στιγμή που γεννιέσαι, δεν ασκείσαι; Ο μεγαλύτερος εκπαιδευτής είναι η ίδια η ύπαρξή σας και η συνειδητοποίησή της είναι η ζωή σας! Προσπαθήστε να κατανοήσετε την ύπαρξή σας κάθε στιγμή, και τότε η άσκησή σας θα είναι συνειδητή. Κολυμπάς, σκαρφαλώνεις, γελάς, τραγουδάς, κλαις, φωνάζεις, τρως και κοιμάσαι! Έχεις θάρρος, γνώση, σκέφτεσαι, φοβάσαι και προσεύχεσαι! Αυτά δεν είναι άσκηση για την ψυχή, τον νου και το σώμα;

Ήταν ο πρίγκιπας του Φωτός της Δύναμης, το σύμβολο και ο κανόνας, η ελπίδα και η χαρά της κοσμικής Δημιουργίας! Οι εχθροί του κόσμου εκτόξευαν τις φρικτές και δόλιες δυνάμεις τους για να τον πληγώσουν! Εκείνος, ατάραχος και αθώος, στράφηκε αργά προς το σύμπαν, έστρεψε τα χέρια του στην ροδόφεγγη ανατολή της ιερής Γνώσης! Τότε όλες οι κοσμικές λάμψεις άστραψαν στις παλάμες του ως καθαρή ενέργεια και μετασχηματίστηκαν στο ιερό σκήπτρο του λευκού φωτός! Και έγινε το πλεονέκτημα του κόσμου του, του κόσμου της Αγάπης!

Τι ωφελεί, λοιπόν, να γνωρίζουμε τους νόμους του υλικού σύμπαντος και τον πυρήνα της ύλης, αν δεν μπορούμε να δαμάσουμε τα θεριά που ξεσκίζουν και ρημάζουν το μετάξι της καρδιάς μας;

Ο άγγελός σου

Δώδεκα σημεία για να ξεχωρίσεις τον άγγελό σου, αν τύχει ποτέ να τον συναντήσεις:

Έχει μάτια γεμάτα τρυφερότητα, που εκπέμπουν ζεστασιά και καθαρότητα!

Στα λόγια του δεν βρίσκεις ούτε ένα κοφτερό γυαλί!

Ακούει με συμπόνια!

Έχει τα φτερά της ευφυΐας!

Κάνει τα πάντα για σένα χωρίς να θέλει να το προσέξεις!

Γίνεται αόρατος όταν κάνει το καλό!

Αισθάνεται την ανάγκη να χαρίζει!

Φροντίζει για όλους με τον ίδιο ζήλο!

Λάμπει μέσα από σιωπηλές προσφορές σε όλα!

Ζει στο αιώνιο παρόν!

Εμπνέει όποιον συναντά!

Μπορεί να έχει το όνομά σου! Αυτός ο άγγελος είναι μέσα σου!

Πιστεύω στον Θεό σημαίνει ψηφίζω ανεξάρτητα από τα γεγονότα!

Είναι ηρωισμός να προχωράς στα μεγάλα πράγματα με απλότητα και ποιότητα

Να είσαι φυσικός σημαίνει να αφήνεις την εσωτερική ροή της ανώτερης φύσης σου να κινείται μέσα σου και γύρω σου, δημιουργώντας αγάπη, αρμονία, ζωή! 

Μη φοβηθείς άνθρωπο, ζώο, σκέψη ή πράγμα! Η αγάπη είναι το φοβερότερο όπλο και η ισχυρότερη ασπίδα που μπορεί να σε προφυλάξει και να σου ανοίξει το δρόμο!

Γιατί ρέω   

Ρέω γιατί προσφέρω με Δύναμη,

γιατί δεν μένω ακίνητος,

γιατί θέλω να αισθάνομαι,

γιατί δεν θέλω να βαλτώσω,

γιατί θέλω να προσφέρω,

γιατί έτσι θα περάσω τα φράγματα,

γιατί με περιμένει η θάλασσα,

γιατί θέλω να γίνω σύννεφο,

γιατί δεν γυρίζω πίσω,

γιατί θέλω να εκφράζομαι,

γιατί λατρεύω την αγάπη,

γιατί έτσι αισθάνομαι ότι πρέπει,

μα, προπάντων, ρέω για να ρέω!

Πάψε να πληροφορείς το σύμπαν έστω και με την παραμι-κρότερη επιθυμία «θανάτου»!

Όταν ακολουθείς τα φυσικά σου ένστικτα, με έκπληξη θα διαπιστώσεις ότι περιέχουν καθαρότητα, απλότητα και μέτρο!

Να ρέεις, να χαίρεσαι, να ακολουθείς το ένστικτό σου για να ξεμπερδεύεις μ’ αυτό, ώστε να επιδίδεσαι ανενόχλητος στην πνευματική σου τελειοποίηση!

Νιώσε την ζωή και την ικανότητά σου να είσαι για πάντα και με όποιον τρόπο εσύ θέλεις, σε όσα σύμπαντα εσύ επιλέγεις!

… Έγινε αέρινος διάφανος και χάθηκε σαν μια όμορφη εικόνα που ξεθωριάζει απλά, απαλά... «Εκείνος που αγαπά» ενώθηκε παντοτινά με όσα αγαπά! Έτσι έγιναν ένα για πάντα!

Και οι κάκτοι της δυσκολίας χαρίζουν άνθη! 

Το χρώμα, το λευκό χαρτί, και η πρόθεση, είναι μια τριάδα! Αυτή η τριάδα δημιουργεί τον λόγο! Το χρώμα είναι η προσκέψη! Το λευκό χαρτί είναι η ίδια η Δημιουργία, το σύμπαν! Και η πρόθεση, εσύ που εκφράζεις αυτό που θέλεις!

Να ζωγραφίζεις την κάθε μέρα με χρώματα κέφι και αγάπη, χωρίς όρους!

*

Σας χαρίζω την μουσική μου, δηλαδή τις λέξεις μου!

Είμαι εδώ για να σας θυμίζω πως υπάρχει και άλλος τρόπος! Χωρίς πόνο κόπο και προσπάθεια! Η χάρις!

Χριστός, χρίσμα, χάρις, χαρά! Ένας άλλος ΤΡΟΠΟΣ να ζεις!

Γίνε ο ιερέας του εαυτού σου και μπες στον Ναό εντός να λειτουργηθείς!

Σε έναν κόσμο ανίερο φέρε όχι την πίστη σου αλλά την ιερότητα του εαυτού σου! 

Ιερό σημαίνει αληθινό!

Ο ζωοποιός λόγος σφραγίζεται από την ιερότητα της αλήθειας! 

Πόση αλήθεια αντέχεις; Πόσο νιώθεις, δηλαδή, την ιερότητα της ζωής! 

Η αλήθεια ελευθερώνει γιατί επαναφέρει τον άνθρωπο στην φυσική, δηλαδή στην ιερή του κατάσταση!

Η αλήθεια από την γνώση που ο συμβατικός νους ερευνά απέχει όσο ο ουρανός από την γη!

Η αλήθεια αποκαλύπτεται στον αληθινό!

Η αλήθεια δεν αναιρεί το όμορφο παιγνίδι του νου! Στο παιγνίδι του νου έχει απλώς αφαιρέσει το δηλητήριο! Και τότε γίνεται όμορφο! Για να μην σε πονά! 

Η αλήθεια δεν είναι παιγνίδι! Η αλήθεια είναι η ζωή σου!

Όταν οι λέξεις πονούν, δεν τις γεννά η Σιωπή αλλά ο γραμμικός νους!

Οι λέξεις είναι τα πετραδάκια του Κοντορεβιθούλη για να φτάσεις στον προορισμό σου: την Σιωπή!

Μη φοβάσαι την Σιωπή! Δεν είναι παρά πλήρης Λόγος! Ο αληθινός Κήπος του Λόγου!

Η Σιωπή όπως και ο Λόγος είναι χαρμόσυνη Οι δυο όψεις της θεϊκής ιλαρότητας της Ζώσας Ζωής! 

  

Ό,τι και να σκεφτεί ο άνθρωπος εκτός παραδείσου δεν είναι αλήθεια!

Δεν θα βρει ο άνθρωπος το νήμα της επιστροφής στον παράδεισο της ενότητας με το Όλον μέσα από την σκέψη! Ούτε καν την «σωστή». Αλλά μέσα από τον καρδιακό νου που γνωρίζει γιατί χωρά τον κόσμο μέσα του!

Χώρα του αχωρήτου η Παναγία! Χώρα του αχωρήτου να γίνει η καρδιά!

Η τελευταία λέξη που μένει πίσω καθώς εισέρχεσαι στον Ναό είναι η λέξη «γιατί»!

Η αρχή και το τέλος, από την χαρά ώς την χαρά! Γιατί να μην κάνεις και την διαδρομή χαρά! 

Η χαρά δεν είναι ελαφρότητα! Δεν είναι έλλειψη επίγνωσης! Είναι το άγιο ελιξίριο που θεραπεύει την αόρατη πληγή του κόσμου! Είναι το ΠΡΙΝ την πτώση! Αυτό που ζουν οι ψυχές που μεταφέρουν παράδεισο! Το μόνο που αναιρεί το επιτίμιο του πόνου! Δεν χαίρεσαι γιατί οι περιστάσεις είναι ευνοϊκές αλλά γιατί ζεις! Και ο Θεός δεν σε είδε ποτέ έξω από τον παράδεισο! Γιατί εσύ να βλέπεις τον εαυτό σου και τον κόσμο «έξω»;

Χαρά είναι η βεβαιότητα του παραδείσου νυν και αεί! 

Η οπτική του παραδείσου δημιουργεί παράδεισο!

Φτιάξτε τον δικό σας παράδεισο στην μέση του πολέμου για την Επιστροφή! Είναι η υψηλότερη συνεισφορά σας στο τέλος του πόνου!

Δεν υπάρχει παράδεισος που αποκλείει έστω και έναν από την Γιορτή! 

Ένα αστείο κακό ο άνθρωπος χωρίς τον Θεό! 

Δεν έγινε ποτέ τίποτα!

«Ποτέ δεν έγινε άλλο τίποτα από φως! Εσύ ο Ονειρευτής και τ' όνειρο που λείπει!»

 Η αλήθεια έχει ισχύ για τους αποδέκτες της! Δεν είναι ιδεολόγημα, είναι φιλί Ζωής!

Αν στον δρόμο πονάς, να ανακαλείς την αρχή και το τέλος! Που είναι μόνον Φως! Φως και Φως! Μια ψευδαίσθηση του νου ο δρόμος! Μια ψευδαίσθηση του νου ο πόνος!

Όλα είναι στην θέση τους όταν εσύ είσαι στην θέση σου! 

Οι "φωτογραφίες" της διαδρομής στα πεδία της διττότητας δεν είναι το τέλος! Το τέλος δεν μπορεί να είναι παρά ό,τι και η αρχή! Φως! Μόνο Φως! Νυν και αεί!

Αν δεν πιστέψεις ότι είσαι αληθινός είσαι ψεύτικος!

Δεν είμαστε τυχαία σ’ αυτή την ιστορία της Γης! Είτε ως ναυαγοσώστες είτε ως ναυαγοί!

*

Θέλεις περισσότερη χαρά; Βάλε περισσότερο Θεό στην ζωή σου! 

Η χαρά είναι ο πιο γρήγορος τρόπος να φέρουμε τον Θεό στη ζωή μας!

Όταν χαιρόμαστε ο Θεός χτυπάει παλαμάκια!

Η υψηλότερη άσκηση είναι να μην κάνεις τίποτα! Αφήνεις έτσι τον Θεό να δρα μέσα από σένα! Είσαι τότε διαρκώς ευδαίμων! Ρέεις! Αντιθέτως το εγώ που δεν δρα πλήττει, μαραζώνει...

*

Το μόνο μάθημα που είναι να μάθουμε είναι να ξεμάθουμε!

Να πλύνουμε την ζωή μας στην σιωπή!

Είναι σημαντικό να δούμε πώς η Εκκλησία έχει δομήσει τον χρόνο αυτό ως την Ανάσταση. Κατ’ αρχάς το «Τριώδιο» είναι ένα εκκλησιαστικό βιβλίο. Η λέξη «Τριώδιο» αναφέρεται στις τρεις ωδές που ψάλλονται στον κανόνα από την Κυριακή του Τελώνη και του Φαρισαίου ως το Μεγάλο Σάββατο. Οι πρώτες τέσσερις εβδομάδες είναι πολύ σημαντικές γιατί κάθε μία Κυριακή μας μεταφέρει ένα μεγάλο μήνυμα.

 

Η πρώτη Κυριακή του Τριωδίου μιλάει για τον Τελώνη και τον Φαρισαίο. Είναι η γνωστή προσευχή του υποκριτή από την μια μεριά, του Φαρισαίου, και του Τελώνη από την άλλη, ο οποίος ειλικρινώς προσέρχεται στον Ναό για να ζητήσει συγχώρεση, ενώ ο Φαρισαίος παρουσιάζει τον εαυτό του άψογο μπροστά στον Θεό! Θεωρεί ότι πράττει ό,τι ο Θεός του ζητά, και μάλιστα τον ευχαριστεί που δεν τον έκανε όπως τους άλλους ανθρώπους δείχνοντας τον ταλαίπωρο Τελώνη που ετύπτετο στην γωνία… Αναφέρει τις καλές του πράξεις, ότι αποδίδει την δεκάτη, ότι τηρεί τον Νόμο, ότι είναι καθόλα εντάξει. Δεν είναι τυχαίο που ξεκινάει αυτή η Νηπτική διαδρομή ως την Ανάσταση με το Ευαγγέλιο του Τελώνη και του Φαρισαίου! Αυτή την Νηπτική διαδρομή την αποκρυσταλλώνω μέσα σε μια πρόταση που με συγκινεί βαθιά: Να πλύνουμε την ψυχή μας στην σιωπή! Αυτό είναι το μήνυμα της προετοιμασίας ως την Ανάσταση του Χριστού και την εορτή του Πάσχα στην συνέχεια. Να πλύνουμε την ψυχή μας στην σιωπή, στα βάθη του είναι μας, στα βάθη της Χριστότητάς μας. Εκεί που η σκέψη σταματά, η θάλασσα των συναισθημάτων και των επιθυμιών κοπάζει, και μένει ο καθαρός τόνος της ζωής που είναι πάντα φως, πάντα ελπίδα, πάντα γονιμοποιός προς κάθε τι καλό για τον εαυτό μας και τον κόσμο! Αυτή λοιπόν η διαδρομή ξεκινάει δείχνοντας μας η Εκκλησία από την μια τον υποκριτή, και από την άλλη τον αληθινό άνθρωπο που καταφεύγει στον πατέρα του για συγχώρεση όπως το παιδί στην μάνα του! Γιατί το παιδί δεν ντρέπεται να κλάψει, να ζητήσει, να μιλήσει! Ο Τελώνης απευθύνεται με όλη την αυθόρμητη κατάσταση του εαυτού του και ζητά συγχώρηση! Η υποκρισία, όπως την βλέπουμε στο πρόσωπο του Φαρισαίου είναι θανάσιμο πνευματικά, αμάρτημα, γιατί δεν επιτρέπει στον άνθρωπο επανόρθωση! Όλα τα λάθη του μπορεί ο άνθρωπος, άμα δεν είναι υποκριτής, να τα δει και να τα διορθώσει! Τα πάντα! Και ο Θεός θα τον συγχωρήσει, γιατί δεν υπάρχει τίποτα που να μη συγχωρηθεί από τον Θεό!

Η υποκρισία είναι το ίδιο το ψεύδος!

Ζεις μέσα στο ψέμα! Άρα δεν μπορεί η αλήθεια να σε ελευθερώσει! Η Εκκλησία το δείχνει αυτό και το καταδικάζει με την παραβολή με την οποία ανοίγει το Τριώδιο! Βλέπουμε την ασύλληπτη αλαζονεία του Φαρισαίου ο οποίος, όχι μόνο αυτοδικαιώνει πλήρως τον εαυτό του, αλλά ταυτοχρόνως στρέφεται εναντίον των συνανθρώπων του, τους οποίους καταδικάζει! Και την ίδια ώρα νιώθει ευχαρίστηση που δεν είναι σαν τους άλλους για τους οποίους μόνο περιφρόνηση νιώθει! Είναι η πλήρως αντεστραμμένη στάση! Γιατί ακόμα κι αν υποτεθεί ότι κάποιος από μας είναι συνεπής ως προς το καθήκον της αγάπης, δεν υπάρχει καμιά περίπτωση ακόμα και ελάχιστη επαφή να έχει κανείς με τον Θεό, να τολμήσει να θεωρήσει ότι είναι «εντάξει»! Πολλώ δε μάλλον ότι είναι υπεράνω όλων των συνανθρώπων του! Γιατί ό,τι και να κάνουμε είναι λίγο!

Κανείς δεν δικαιούται να ομιλεί: μόνον ο Χριστός! Εκείνος που έχει την τέλεια και πλήρη αγάπη!

Ο Χριστός είναι η ίδια η αγάπη! Ουδείς εκτός του Χριστού δικαιούται να τολμήσει να παρουσιάσει τον εαυτό του ως «εντάξει»! Γιατί ακόμα κι αν δεν μας ελέγχουν οι πράξεις μας, μάς ελέγχουν οι παραλήψεις μας! Το δώρο της αγάπης που λαμβάνουμε από τον Θεό οφείλουμε να το αποδώσουμε! Και είναι τόσο τεράστιο το δώρο της ζωής, που δεν μπορεί κανείς να πει πως το διαχειρίζεται άψογα! Είμαστε οφειλέτες! Γιατί έχουμε λάβει το ύψιστο δώρο που είναι η ίδια μας η ζωή! Και τα χαρίσματα μας, που η ζωή ξεδιπλώνει μέσα στο πεπρωμένο μας! Μπροστά σ’ αυτό το δώρο όλοι είμαστε οφειλέτες! Καταδικάζει λοιπόν η Εκκλησία την υποκρισία και την αλαζονεία! Ο Φαρισαίος δεν μπορεί καν να υποψιαστεί την κατάσταση του! Θεωρεί ότι δικαιούται τον της δόξης στέφανο!

 Παραβολή του Ασώτου: η αποστασία από το μυστήριο της Ενότητας

Την δεύτερη Κυριακή μέσα σ’ αυτή την Νηπτική διαδρομή, η Εκκλησία μας δίνει την παραβολή του Ασώτου! Και μας δείχνει με συνταρακτικό τρόπο τις συνέπειες που έχει η αποστασία από το μυστήριο της Ενότητας -το οποίο συμβολίζει η Πατρική οικία! Είδαμε πως ο άσωτος έπληττε στην τόση ευημερία, και ζήτησε να πάρει το μερίδιο του από την πατρική περιουσία και να τραβήξει τον δρόμο του μόνος του! Ο πατέρας δεν του το αρνήθηκε! Το σκόρπισε όμως ασώτως, περιήλθε σε εσχάτη ένδεια και ταπείνωση, σε πλήρη ήττα του εγώ του! Η πραγματικότητα έπεσε πάνω του και τον διέλυσε! Και όταν έφτασε στον πάτο, σκέφτηκε να επιστρέψει! Ούτε καν προσδοκούσε ότι θα αποκατασταθεί ως ο υιός που ήταν! Όμως ο Πατέρας τον περίμενε στον δρόμο να τον προϋπαντήσει, και του έβαλε τα βασιλικά του ενδύματα και το δακτυλίδι, και έκανε την γιορτή την μεγάλη!

Μετά την υποκρισία, η Εκκλησία μας δείχνει το επόμενο θανάσιμο βήμα του ανθρώπου: την αποστασία από το μυστήριο της ενότητας η οποία είναι η πτώση, ατομική και συλλογική. Της ανθρωπότητας αλλά και του Εωσφόρου! Ο Εωσφόρος μέσα από την πρόσβαση που είχε στο Πνεύμα, ως αρχαγγελικό ον, καταχράστηκε το μέρος που θεωρούσε ότι του αναλογούσε! Με τις γνωστές συνέπειες: να εγκλειστεί αυτιστικά μέσα στην κίνηση του αυτή, και μάλιστα χωρίς να μπορεί να το δει! Γιατί αυτό είναι και το μεγάλο δράμα! Όλη αυτή η αυτιστική συστροφή σε αποκόπτει από την σύνδεση με το όλο τοπίο, το Όλο πράγμα. Ζει -μαζί με όσους τον ακολουθούν- αποκομμένος, στην τεράστια μοναξιά που είναι να μην επικοινωνείς με την αγάπη του Θεού! Αυτό εξάλλου είναι η κόλαση!

Παράδεισος είναι το να ζεις την αγάπη του Θεού!

Την αγάπη που εκείνος έχει για σένα! Ασχέτως με την δική σου ανταπόδοση! Αυτός είναι ο Παράδεισος! Το να ζεις την αγάπη του Θεού! Τα απεσταλμένα όντα ενέχουν αυτή την πνευματική ποιότητα. Ο Θεός στις ψυχές αυτές έχει εναποθέσει μιαν αγάπη που δεν έχει όρους ως προς τον άνθρωπο! Δεν έχει καμιά σχέση με τα ανθρώπινα συναισθήματα, ούτε καν της προσωπικότητας εκείνων που στεγάζουν τέτοιες οντότητες! Είναι η καθαρή αγάπη χωρίς όρους που αγκαλιάζει τον άνθρωπο γιατί θέλει την επιστροφή του!

Κρίση: η εμφάνιση της ψυχής μπροστά στο απόλυτο μέτρο! Η αγάπη είναι το έσχατο όριο! Το τέλος της ιστορίας!

Την τρίτη Κυριακή, της Απόκρεω, η Εκκλησία την συνδέει με την Δευτέρα Παρουσία, με την Κρίση! Ο Χριστός, σύμφωνα με την Ορθόδοξη παράδοση, θα έρθει ως Μέγας Αρχιερέας για να κρίνει ζώντες και νεκρούς! Έκαστον κατά τα έργα του. Στην πραγματικότητα,  Κρίση, Δευτέρα Παρουσία είναι η εμφάνιση της ψυχής μπροστά στο απόλυτο μέτρο που είναι η αγάπη! Η αγάπη θα μας κρίνει! Ήδη μας κρίνει! Με το μέτρο της αγάπης κρινόμαστε και θα κριθούμε! Οι ψυχές που μέχρι τέλος θα αρνηθούν την αγάπη, με την θέληση τους, δηλαδή θα σφραγίσουν την απόσταση τους από τον Θεό, την αποστασία τους από το μυστήριο της ενότητας που είναι η αγάπη, αυτές οι ψυχές θα μείνουν έξω από την Γιορτή του κόσμου! Τι θα κάνει ο Θεός, εκείνος γνωρίζει! Πάντως είναι σημαντικό ότι ο τρίτος σταθμός προς την Σαρακοστή αφορά την Κρίση ως προς τα πεπραγμένα μας. Η αγάπη είναι το έσχατο όριο! Η αγάπη είναι το τέλος της ιστορίας! Το τέλος της διαδρομής! Δεν υπάρχει παραπέρα! Κατά την Δευτέρα Παρουσία, η ψυχή θα έχει διανύσει όλη την διαδρομή φτάνοντας στο τέρμα της αγάπης: στο καθαρό φως, την δοξολογία, την ευχαριστία!

Άσκηση στην αγία νίψη! Αποχή από το κακό!

Την τέταρτη Κυριακή του Τριωδίου, το Ευαγγέλιο μιλάει για την προετοιμασία της ψυχής, τον καθαρμό της, μέσα σ’ αυτή την Νηπτική διαδρομή ξεκινώντας από την συγχωρητικότητα. Μας λέει πως ό,τι δεν συγχωρούμε δεν θα μας το συγχωρέσει και ο Θεός! Ότι συγχωρούμε, θα μας το χαρίσει! Είναι η περίφημη επισήμανση πως με όποιο μέτρο κρίνεις θα κριθείς! «Μην κρίνετε ίνα μη κριθήτε!» με την έννοια της κατάκρισης. Αυτό που εμείς ζητάμε από τον Θεό, αν οι ίδιοι δεν το αποδώσουμε προς τους συνανθρώπους μας, δεν δικαιούμαστε να το λάβουμε! Το πρώτο πράγμα λοιπόν που μας ζητείται πριν μπούμε στην Μεγάλη Σαρακοστή, είναι η συγχωρητικότητα. Στην συνέχεια το Ευαγγέλιο μιλάει για την νηστεία: την άσκηση και την αποχή, όχι απλώς από κάποιες τροφές -φυσικά, καθένας είναι ελεύθερος να προσαρμόσει την νηστεία στον εαυτό του με έναν τρόπο που να τον ωφελεί. Δεν έχει νόημα εξάλλου να αντικαταστήσει το κρέας με γαρίδες! Η ουσία της νηστείας δεν είναι καν στο σωματικό μέρος -αφ’ ης στιγμής ο Χριστός ήρθε στον κόσμο και είναι παρόν το αναστάσιμο του μήνυμα! Το περιεχόμενο της νηστείας αφορά τους λογισμούς κατ’ εξοχήν! Αποχή από την κρίση, την κατάκριση, τα πάθη! Άσκηση στην αγία νίψη, για την οποία μίλησα στην αρχή, να πλυθεί η ψυχή μες στην σιωπή, μέσα στα βάθη της σιωπής! Αποχή από το κακό! Σιωπή όσον αφορά τον βόμβο του νου, ο οποίος δεν σταματά να έχει άποψη για όλα όσα συμβαίνουν, χωρίς να μπορεί να σταθεί ένα βήμα πίσω, ώστε να ξεκολλήσει από την συμβατική του λειτουργία, όπως την γνωρίζουμε, και να λειτουργήσει πνευματικά! Τότε φυσικά και έχει ο άνθρωπος επίγνωση του τι του συμβαίνει, αλλά ταυτόχρονα δεν υπόκειται σ’ αυτό που συμβαίνει! Είναι  ελεύθερος από αυτό που συμβαίνει!

Να είσαι ελεύθερος από αυτό που συμβαίνει

Αυτή την κατάσταση μόνο ο Θεός μπορεί να δώσει στον άνθρωπο! Μόνο με χάρη μπορεί να την λάβει. Παρόλα αυτά πρέπει να την ζητά στην προσευχή του και να προσανατολίζει τον νου του στην κατεύθυνση που  δεν κρίνει αλλά απλώς υπάρχει και ευλογείται! Μέσα σ’ αυτή την ευλογία συμβαίνει μια κατάσταση ύπαρξης, μια κατάσταση πραγμάτων για την οποία δεν μπορεί να μιλήσει όσο ο νους βρίσκεται στην συμβατική λειτουργία, δηλαδή στην κρίση, την αντιπαλότητα, τον πόλεμο, τον αντίλογο, την πρόθεση να ελέγχει τις καταστάσεις, τα γεγονότα, τους ανθρώπους, τον ίδιο του τον εαυτό! Γιατί βρίσκεται ακριβώς στο σημείο που θα δεχτεί να πάρει τα χέρια του από ό,τι νομίζει ό,τι κρατά! Κι αυτό είναι  θανάσιμη κίνηση για το εγώ! Το εγώ αρνείται πεισματικά να την κάνει! Γιατί το εγώ λειτουργεί μέσα από αυτούς τους μηχανισμούς ελέγχου, είτε ως υποκείμενο, είτε ως αντικείμενο. Είτε ως θύμα είτε ως θύτης. Το να δεχτεί να βγει έξω από αυτό, σημαίνει αφομοίωση του στην ανώτερη πνευματική κατάσταση. Δεν σημαίνει καθόλου ότι αναιρείται η ενσυνείδητη ατομικότητα. Ίσα ίσα τότε υπάρχει ως μοναδική και ανεπανάληπτη έκφραση του θείου ενός, αλλά σε συλλειτουργία με το όλο πράγμα, μέσα στο μυστήριο της ενότητας.

Όπου είναι ο θησαυρός σας είναι και η καρδιά σας!

Η άσκηση της νηστείας γίνεται αυστηρότερη τις εβδομάδες του Β΄ μέρους του Τριωδίου, της Μεγάλης Σαρακοστής, εις μνήμην του Σαρανταημέρου του Χριστού στην έρημο, όπου νήστεψε ασκήθηκε και δοκιμάστηκε. Και στην συνέχεια ξεκίνησε την αποστολή του διδάσκοντας επί τρία έτη στην Γη, με αποκορύφωμα την σταύρωσή του από τους ανθρώπους και την ανάστασή του από τον Πατέρα του! Εις μνήμην αυτής της διαδρομής καλούνται, οι Ορθόδοξοι τουλάχιστον Χριστιανοί, να προετοιμάσουν τον εαυτό τους αυτές τις μέρες μέχρι το Μεγάλο Σάββατο. Το αυριανό Ευαγγέλιο, της τέταρτης Κυριακής, τελειώνει με μια πολύ σημαντική φράση: «Όπου είναι ο θησαυρός σας είναι και η καρδιά σας!» κάνοντας μια ισχυρή υπόμνηση στον άνθρωπο να είναι η καρδιά του στον Θεό! Γιατί αν δεν είναι αυτός ο θησαυρός του, ποιος άλλος μπορεί να είναι; Όλους τους θησαυρούς της Γης απειλεί η σήψη και οι κλέφτες. Κανείς δεν μπορεί ποτέ να είναι ασφαλής με τα υλικά πράγματα! Γι’ αυτό μας λέει να φτιάχνουμε θησαυρούς στον Ουρανό!

Η φυγή και η γύμνια -η απέκδυση από την χάρη- των πρωτόλαστων ακολουθούν τον άνθρωπο έκτοτε!

Η τέταρτη Κυριακή, καθόλου τυχαία, είναι αφιερωμένη στην ανάμνηση της εξόδου του Αδάμ και της Εύας από τον παράδεισο! Μας επισημαίνεται έτσι η φυγή και η γύμνια -η απέκδυση από την χάρη- των πρωτόπλαστων, αυτά που τον ακολουθούν έκτοτε! Μας επισημαίνεται επίσης ότι η νηστεία και η κάθε μορφής άσκηση δεν πρέπει να γίνεται επιδεικτικά, αλλά εν κρυπτώ, να μην φαίνεται! Να μη μοιάζουμε με τους Φαρισαίους που ό,τι κάνουν είναι για το θεαθήναι! Ίσα ίσα, αυτός που νηστεύει και ασκείται, όχι μόνο να μην το δείχνει, αλλά να φροντίζει την εμφάνιση του, «να αλείφει με λάδι τα μαλλιά του και να νίπτει το πρόσωπο!» Πάντοτε βλέπουμε την επισήμανση στην εσωτερικότητα, σε αυτό που παίζεται πίσω από αυτό που φαίνεται! Ο άνθρωπος όλα τα έχει βάλει σε μια λογική για να μπορεί να τα διαχειρίζεται ως εγώ. Βλέπουμε τόσο σοβαρά πράγματα όπως η νηστεία και η πνευματική άσκηση -των οποίων το πραγματικό περιεχόμενο είναι εντελώς προσωπικό- να γίνονται κατά κανόνα είτε με τρόπο φαρισαϊκό, είτε ψυχαναγκαστικά, ώστε καθόλου να μην βοηθούν πνευματικά τον άνθρωπο! Από την άλλη, η οπτική του Ραφαήλ μας δείχνει το να ζούμε αναστάσιμα, να χαιρόμαστε την παρουσία του Χριστού που είναι ανάμεσα μας, διότι εκείνος εξαγόρασε για μας την χαρά, η οποία είναι και το μόνο ζητούμενο! Η χαρά είναι το μόνο σημείο που δείχνει ότι έχουμε κάποια επαφή μ’ αυτό που λέμε «Θεό».

Το σημείο της χαράς είναι η χάρις!

Τουναντίον όλη μας η εκπαίδευσή μας έχει πει άλλα πράγματα! Μας έχει βάλει σε μία λογική επιτεύξεων, να αποδείξουμε κάτι στον εαυτό μας και στους άλλους, να κατακτήσουμε πράγματα κ.λπ. Ενώ ο Θεός αυτό που μας ζητά είναι να μείνουμε άδειοι από όλο το περιεχόμενο της εμπειρίας μας εδώ στον κόσμο της διττότητας! Για να αναβλύσει η χαρά της ύπαρξης! «Η πείρα μου ξέμαθε τον κόσμο!» όπως συγκλονιστικά λέει ο Οδυσσέας Ελύτης. Νομίζουμε πως μάθαμε τα πράγματα -μας τα έμαθαν ή είμαστε αρκετά ωραίοι και τα μάθουμε μόνοι μας! Ενώ το μόνο μάθημα που είναι να μάθουμε, είναι το να δεχτούμε να ξεμάθουμε! Να δεχτούμε να μείνουμε στην φυσική μας κατάσταση! Πάντοτε εκπλήσσομαι βλέποντας πως όταν θέλει κανείς να μάθει κάτι σε βάθος και απευθυνθεί σε έναν δάσκαλο που πραγματικά το γνωρίζει, θα τον στρέψει στην φυσική του κατάσταση! Είτε αυτό είναι μουσική, τραγούδι είτε η σχέση του με ένα μουσικό όργανο, είτε η σχέση του με το σώμα του, μια φυσική άσκηση ή εκμάθηση μιας πολεμικής τέχνης κ.λπ.

Να επανέλθουμε στην φυσική μας κατάσταση

Αυτό που μας λένε όλοι εκείνοι που γνωρίζουν, είναι να επανέλθουμε στην φυσική μας κατάσταση. Η αναπνοή μας να επανέλθει στην φυσική κατάσταση, το βάδισμα μας, ο οργανισμός μας, ο ύπνος μας, ο ξύπνιος  μας, όλα να επανέλθουν στην φυσική κατάσταση! Γιατί η φυσική μας κατάσταση είναι σοφή! Εμπεριέχει όλο το «πακέτο», εμπεριέχει όλες τις απαντήσεις. Εάν ο άνθρωπος πονάει, είναι γιατί την παραβαίνει! Έχει παρέμβει συλλογικά ως ανθρωπότητα, και παρεμβαίνοντας, έφυγε από την φυσική του κατάσταση. Οπότε, όντας σε αφύσικη κατάσταση, ζητάει βίαιους τρόπους επαναφοράς! Αλλά όπως ο Ραφαήλ μας διδάσκει, η προσπάθεια, πολλώ δε μάλλον η βία, πάντοτε νικούν το αποτέλεσμα. Γιατί δεν είναι φτιαγμένος ο άνθρωπος για να λειτουργεί με την βία! Οτιδήποτε έχει σε βάθος θεραπευτική δύναμη μέσα μας δεν ασκείται με βία. Η βία είναι κάτι άγνωστο στον κόσμο του Θεού! Ούτε έφτιαξε ο Θεός κάτι λάθος για να το επιδιορθώσουμε εμείς με την βία.

Ο άλλος δεν είναι ξένος που μπορείς να τον προσπεράσεις. Είναι μέρος του εαυτού σου! Και ο Χριστός είναι το Όλον! Όλοι μας!

Μέσα σ’ αυτή την Νηπτική διαδρομή ο Χριστός μιλάει (στο Ευαγγέλιο της Γ΄ Κυριακής) για τον εαυτό του, λέγοντας ότι «σε κάθε άνθρωπο που είναι σε δυσκολία, που πεινάει, διψάει, είναι σε φυλακή κ.λπ. και δεν τον βοηθάτε σε μένα, το κάνετε». Δίνεται έτσι η διάσταση του ότι ο άλλος δεν είναι ξένος που μπορείς να τον προσπεράσεις. Είναι μέρος του εαυτού σου! Και εκείνος, ο Χριστός, είναι το Όλον! Όλοι μας! Και μας καλεί να μην προσπερνάμε καμιά μορφή πόνου. Έχουμε εξωτερικά την δυνατότητα να βοηθήσουμε την ανθρώπινη ανάγκη την οποία παντού βλέπουμε σε δραματική ένταση! Σε όλη την Γη! Κάθε μορφή πόνου είναι ανάγκη! Αν πραγματικά θέλει κανείς να γυρίσει και να δει τον κόσμο με τα μάτια που μας ζήτησε ο Χριστός να δούμε, δηλαδή ο ένας τον άλλον όχι σαν ξένο ή εχθρό, αλλά σαν αδελφό! Η λέξη «αδελφός» στην ελληνική γλώσσα είναι πολύ ομιλητική ως προς το περιεχόμενο της, γιατί αδελφοί είναι αυτοί που προέρχονται από την ίδια μήτρα! Έχουν την ίδια ρίζα. Είμαστε όλοι μέλη αυτού του όντος που η ανώτατη εκδήλωση του είναι η Χριστική συνείδηση. Μας καλεί να γυρίσουμε να δούμε τους ανθρώπους σαν μέρη του εαυτού μας! Σαν τον εαυτό μας! Αυτό μπορούμε να το ζήσουμε μ’ αυτούς που αγαπάμε -αν αγαπάμε! Να κάνουμε μια πρόβα αισθημάτων. Αυτό το ρόλο παίζουν η οικογένεια, τα παιδιά κλπ. Σε αναγκάζουν να αγαπήσεις, να εκπαιδευτείς στην αγάπη. Μετά όμως από 2000 χρόνια, θα έπρεπε πλέον να αναζητούμε την αγάπη μέσα στο μυστήριο της ενότητας. Ακόμα και αν εξωτερικά μπορεί να μην μπορούμε να κινηθούμε όπως θέλει η καρδιά μας, κανείς εντούτοις δεν μπορεί να μας στερήσει την δύναμη να στεγάζουμε τον κόσμο ακέραιο μέσα στην συνείδηση μας, και στην καρδιά μας! Εμείς να λειτουργούμαστε μέσα στο μυστήριο της ενότητας! Και όντας εμείς στο μυστήριο της ενότητας κρατάμε όλο τον κόσμο μέσα σ’ αυτή την ενότητα η οποία θεραπεύει την αόρατη πλήξη του κόσμου! Αυτή για την οποία μιλάμε τόσες φορές. Γιατί αυτός που πεινάει και του δώσεις να φάει θα ξαναπεινάσει! Αλλά αυτό το οποίο προκαλεί την αδικία στον κόσμο και μιλάμε για μια Γη όπου οι αριθμοί των ανθρώπων που λιμοκτονούν είναι τρομακτικοί, αυτό που παράγει την αδικία είναι συνειδήσεις που είναι πολύ μακριά από τον Θεό!

Ο πλανήτης Γη δεν κατοικείται κατά πλειοψηφία από ανθρώπινα όντα

Όσο σοκαριστικό κι αν ακούγεται, ο πλανήτης Γη δεν κατοικείται κατά πλειοψηφία από ανθρώπινα όντα. Οι ανθρώπινες συνειδήσεις είναι το 1/10 των κατοίκων της Γης. Οι υπόλοιποι, φίδια, Ντριλ, Νταριλ, Γκμωλ κ.λπ. τι είναι τότε, διερωτάται κανείς, εφόσον έχουν ανθρώπινη μορφή. Κατ’ αρχάς οι φυλές αυτές  δεν είναι το «κακό»! Ούτε είναι δημιουργήματα του κακού! Ό,τι υπάρχει, είναι δημιούργημα του Θεού. Αυτά τα πλάσματα έχουν τα ίδια αυτοπροσδιοριστεί με έναν τρόπο ως προς τον Θεό, ελεύθερα και οικειοθελώς, σε τέτοια απόσταση που να μην ζουν το μυστήριο της ενότητας, την αγάπη! Ενσαρκούμενα όμως εδώ, μέσα από το δώρο της ενσάρκωσης σε ανθρώπινο σώμα, όλα αυτά τα πλάσματα, από όπου κι αν προέρχονται, μπορούν να επανέλθουν! Η ρίζα τους βρίσκεται στο πρωτογενές γεγονός της Πτώσης του Εωσφόρου που αναφέρουν οι παραδόσεις, η οποία παρέσυρε πνευματικά όσα όντα συμμερίστηκαν την διαχωριστική του στάση ως προς τον Θεό. Παρόλα αυτά πού θα μπορούσαν να «πέσουν»; Πού έπεσαν; Μέσα στην αγκαλιά του Θεού! Αφού δεν υπάρχει τίποτα έξω από τον Θεό! Και αυτή η αγκαλιά είναι τα πεδία μέσα στα οποία δίνεται η ευκαιρία σε όλα τα όντα να επανέλθουν. Ακόμα και στον ίδιο τον Εωσφόρο!

Η επιθυμία του Πατέρα είναι να επιστρέψουν όλα τα όντα!

Οι φυλές αυτές δεν έχουν «εγώ» όπως ο άνθρωπος! Ως «εγώ» εννοούμε το σημείο του αυτοπροσδιορισμού ως υιός και θυγατέρα Θεού. Αυτό το εγώ που ο Θεός εμφυτεύει! Οι ψυχές αυτές αυτό το έχουν αρνηθεί, και βρίσκονται εδώ ακριβώς γι’ αυτό τον λόγο: για να ομολογήσουν τον Θεό και να το «αποκτήσουν»! Όλη η ιστορία του ανθρώπου είναι για να πει, όπως ο Χριστός: «Εγώ ειμί το φως του κόσμου!» Να αξιωθούμε όλοι να το πούμε αυτό στην οθόνη του παντός, μπροστά στον Θεό! Ότι είμαστε φως και ομολογούμε το φως! Και αυτό το τεράστιο που ειπώθηκε ήδη αιώνες πριν τον Χριστό: «Εγώ ειμί ο Ων ο Ην και ο Ερχόμενος!» όπως είπε ο Θεός στον Μωυσή. Για να μπορέσει όμως ο άνθρωπος να πει «Εγώ είμαι» πρέπει πρώτα να έχει εγώ! Ένα εγώ που μπορεί να πει «είμαι». Δεν μπορεί κάποιος να βάλει παπούτσια αν δεν έχει πόδια! Αυτές οι φυλές δεν έχουν την «υποδοχή», το εγώ που τους λείπει είναι σαν να μην έχουν πόδια! Οπότε δεν μπορούν να συζευχτούν με το είμαι. Φτιάχνουν όμως κατά απομίμηση ένα «εγώ»! Μιμούνται δηλαδή τον άνθρωπο, τα συναισθήματα του, τις ιδέες του, χωρίς να είναι ζώσα κατάσταση. Παρόλα αυτά τον πολιτισμό αυτόν ο οποίος έχει και πολλά επιτεύγματα τον κινούν οι φυλές! Κάποιες μάλιστα είναι ιδιαίτερα όμορφες και έξυπνες.

Ο πολιτισμός της Γης στην πραγματικότητα είναι πολιτι-σμός μη ανθρώπινων φυλών!

Όταν μιλάμε για τον άνθρωπο, δηλαδή για την Χριστική συνείδηση δεν θα μπορούσε αυτή να φτιάξει έναν τέτοιο κόσμο! Δεν αντιστοιχούν ούτε οι θεσμοί του ούτε οι αξίες του ούτε ο τρόπος που λειτουργεί με την Χριστότητα. Σκεφτείτε όταν είμαστε στις καλές μας τι θέλουμε για τον κόσμο! Σίγουρα δεν θέλουμε έναν τέτοιο κόσμο! Ούτε θα θέλαμε την διαιώνιση του! Θέλουμε να τον αλλάξουμε! Αυτός ο κόσμος όμως δεν αλλάζει αν οι συνειδήσεις που τον κατοικούν δεν αλλάξουν! Και θα μου πείτε τι κάνουν οι άνθρωποι που είναι το 1/10 εδώ στην Γη; Άλλοι κοιμούνται, άλλοι ηττώνται, χάνουν δηλαδή την μάχη της αγάπης, άλλοι καταλαμβάνονται, για μεγαλύτερο ή μικρότερο χρονικό διάστημα κ.λπ. Ήδη μικραίνει ο αριθμός. Τι είναι το ένα δέκατο; Είναι το αλάτι της Γης! Συνειδήσεις που δέχονται να ενσαρκωθούν εδώ για να ολοκληρώσουν την διαδρομή της αγάπης ως το έσχατο όριο της, την Χριστότητα, αλλά και για να βοηθήσουν τον κόσμο! Αυτές είναι εξάλλου που υποφέρουν εδώ! Οι υπόλοιπες φυλές μια χαρά είναι αφού έχουν φτιάξει τα πράγματα έτσι! Άνθρωποι που διψάνε για εξουσία και «θεσμούς», για νόμο και τάξη!

Όταν ακούτε τάξη, ανθρώπινο κρέας μυρίζει!

Όπως λέει ο Ελύτης, όταν ακούτε τάξη, ανθρώπινο κρέας μυρίζει! Είναι αυτοί που θέλουν να «ξεκαθαρίσουν» τα πράγματα!  Αυτό που ο Θεός δεν κάνει, ενώ θα μπορούσε -μέσα σε ένα δευτερόλεπτο να αποκαταστήσει τα πάντα. Αλλά δεν το κάνει γιατί τότε όλα αυτά τα όντα που δεν εντάσσονται στο μυστήριο της ενότητας, θα τσουρουφλίζονταν την ίδια στιγμή! Θα κατακαίγονταν! Δεν θα υπήρχαν! Ούτως ή άλλως αυτά που αποκαλούμε πεδία της διττότητας μαζί και οι συνειδήσεις που δεν δέχονται τον Θεό είναι κόκκοι άμμου μπροστά στην Δημιουργία του Θεού! Και ο Θεός αυτό τον κόκκο της άμμου δεν θέλει να τον εξαφανίσει! Σκεφτείτε την αγάπη του Θεού! Κι εμείς να θέλουμε να δώσουμε «λύσεις»! Οι λύσεις που θέλουμε είναι να εξαφανίσουμε αυτούς που μας ενοχλούν! Ή αυτούς που θεωρούμε ότι είναι οι κακοί της ιστορίας -τους κακούς, τους εχθρούς, εκείνους που θεωρούμε υπεύθυνους! Θέλουμε να κάνουμε αυτό που δεν κάνει ο Θεός! Αν υποτεθεί ότι εμείς είμαστε απέξω από όλο αυτό το οποίο κρίνουμε! Το συνταρακτικό μήνυμα του Ραφαήλ είναι ότι όλες αυτές οι φυλές, εφόσον δεν υπάρχει τίποτα έξω από την αγάπη του Θεού, έχουν ισότιμη ευκαιρία να αποκτήσουν ζώσα ζωή. Υπάρχει εντούτοις ένα κρίσιμο σημείο. Κι αυτό είναι χαρακτηριστικό. Από αυτό μπορούμε και να κρίνουμε ποιος είναι ή δεν είναι άνθρωπος από τους γύρω μας!

Μια συνείδηση που έχει αποστατήσει από την αγάπη του Θεού δεν θα δεχτεί ποτέ τον Θεό!

Αυτό που λέμε, ότι κάποιοι δεν έχουν «μεταφυσική ρίζα» δεν είναι τόσο απλό! Δεν μπορούν! Δεν έχουν πρόσβαση! Απλώς διανοούνται τον Θεό, τις ιδέες, κ.λπ. Εξάλλου κατ’ εξοχήν οι θρησκευόμενοι είναι φυλές! Παπάδες, πατριάρχες, κήρυκες κ.λπ. Φυσικά υπάρχουν και εκείνοι που έχουν βρει το σημείο της Χριστότητας και ζουν ζώσα ζωή. Πάντως μια συνείδηση πτωτική δεν θα πάρει ποτέ την στάση -εκτός αν λάβει χάρη ή κάνει υπέρβαση- του παιδιού του Θεού! Δεν θα δεχτεί ποτέ τον Θεό ως Πατέρα! Είναι οι ψυχές που δεν γονατίζουν μπροστά στον Θεό! Δεν αναγνωρίζουν τον Θεό, γιατί στην θέση του Θεού έχουν βάλει το εγώ τους! Είναι Θεοί αντί του Θεού! Έχουν ιδέες για τα πράγματα, αλλά χωρίς Θεό! Φιλανθρωπίες χωρίς Θεό! Γνώση χωρίς Θεό! Αυτά που ζητούν είναι αποκομμένα από την πηγή τους! Αυτές οι ψυχές ζούνε μια πραγματικότητα κόλασης! Αφού και η κόλαση και ο παράδεισος είναι τρόποι να ζεις! Όταν ζεις και ο νους σου, ο τρόπος που σκέφτεσαι, σε κάνει να πονάς, είσαι στην κόλαση!  Όταν βιώνεις συναισθήματα που σε κάνουν και πονάς, είσαι στην κόλαση! Όταν κάνεις πράξεις που σου δημιουργούν πόνο, είσαι στην κόλαση. Δεν υπάρχει, κάτι έξω από μας που μας επιβάλλεται! Ο άνθρωπος που κάνει την μεγάλη κίνηση της συγχώρεσης, δέχεται να συν-χωρήσει, να χωρήσει μαζί με τους άλλους! Εντάσσει τον εαυτό του στο μυστήριο της ενότητας! Αυτός που συγχωρεί είναι ελεύθερος! Όλοι οι άλλοι γύρω του μπορεί να ζουν την κόλαση τους!

Στον ίδιο κόσμο ζούμε αλλά δεν ζούμε την ίδια πραγματικότητα!

Ζούμε τώρα εμείς εδώ, στην Αθήνα, στον δεδομένο χώρο και χρόνο. Τι ζει όμως κάθε ψυχή; Τα «προβλήματα» της κοινωνίας τα υφιστάμεθα λίγο έως πολύ όλοι. Συν τα υποκειμενικά προβλήματα που βιώνει καθένας, και ο ίδιος τα ξέρει! Τι κάνει την διαφορά; Καθένας από μας, εντέλει, ζει στον κόσμο που επιλέγει! Ζει μέσα στο εσωτερικό του τοπίο! Το οποίο διαμορφώνεται από τις σκέψεις του, τα συναισθήματα του, τις αξιολογήσεις του, και την επαφή του μέσω της προσευχής -αν έχει- με την ζώσα κατάσταση του Θεού! Γιατί προσευχή δεν είναι απλώς επανάληψη λέξεων ή ευχών χωρίς ρίζα, δηλαδή χωρίς μετάνοια! Ακόμα και στις πιο ανελεύθερες, εξωτερικά, συνθήκες, και στα πιο ανελεύθερα καθεστώτα, οι πνευματικοί άνθρωποι ζουν την πνευματική τους ελευθερία. Δεν μπορεί εσωτερικά να τους υποδουλώσει τίποτα! Έχουμε το παράδειγμα του Μαντέλα ο οποίος έζησε  σχεδόν 30 χρόνια έγκλειστος, και όταν βγήκε έξω από την φυλακή ήταν ελεύθερος! Ήταν ελεύθερος γιατί δεν μισούσε! Ήταν ελεύθερος γιατί μετά από τέτοια βία που υπέστη δεν νικήθηκε η ψυχή του ούτε οι ιδέες του! Κέρδισε το παιγνίδι! Δεν μπόρεσαν να τον νικήσουν! Δεν μίσησε! Αυτή ήταν η μεγάλη του νίκη! Δεν έφτιαξε έναν κόσμο εχθρών! Αυτό ήταν το ηθικό του μεγαλείο! Ανάγκασε τους εχθρούς του να τον σεβαστούν! Όλη την διεθνή κοινότητα! Τον αναφέρω επειδή είναι ένα πρόσωπο θεσμικό. Φυσικά υπάρχει πληθώρα όντων αφανών που αντιστέκονται σε κάθε μορφής κακό και διατηρούν την πνευματική τους ελευθερία! Εκείνος νίκησε ηθικά τους πολέμιους του! Όχι μόνο συνεισέφερε στο να διαλυθεί θεσμικά το απαρτχάιντ και η τρομακτική βία των λευκών εις βάρος των μαύρων, αλλά τους υποχρέωσε όλους να τον σεβαστούν και να αναγνωρίσουν την προσφορά του στον πολιτισμό! Είναι ένα πρόσωπο ηθικά καταξιωμένο! Με την ίδια έννοια που νίκησε και ο Γκάντι!

Συγκάτοικοι είμαστε στην Γη αλλά δεν ζούμε στον ίδιο κόσμο! Καθένας κατοικεί στον εαυτό του!

Καθένας κατοικεί στον κόσμο που ο ίδιος έχει φτιάξει! Αυτόν ανακυκλώνει, αυτόν ζει! Ενώ η κοινωνία μας διδάσκει ότι πρέπει να αλλάξουμε εξωτερικά τα πράγματα ώστε να αλλάξουν και τα εσωτερικά μας, στην πραγματικότητα η διαδρομή είναι ακριβώς αντίστροφη! Εάν δεν αλλάξει η εσωτερική μας κατάσταση, δεν πρόκειται ποτέ να αλλάξει αυτός ο κόσμος! Αυτό θα πρέπει να το κατανοήσουμε! Ο κόσμος αυτός δεν αλλάζει, επειδή οι συνειδήσεις που τον κατοικούν είναι μακράν αυτών που υποκριτικά η ανθρωπότητα ισχυρίζεται ότι θέλει: ειρήνη, δικαιοσύνη, ισότητα ευημερία κ.λπ. Αυτός ο κόσμος είναι άδικος, ταξικός και τοξικός γιατί είναι μακριά από τον Θεό! Γιατί δεν υπάρχουν λύσεις εκτός Θεού! Όλα τα παιγνίδια εξουσίας που παίζονται εδώ πάνω στην Γη, είτε με σημαίες θρησκευτικές, είτε υποτιθέμενα πνευματικές, είτε πολιτικο-οικονομικές κ.λπ., είναι ανθρωποποίητα δημιουργήματα που δεν έχουν δύναμη και ευλογία να αλλάξουν τίποτα!

Το σημαντικό είναι ότι καμιά ψυχή από όπου κι αν προέρχεται δεν καταδικάζεται!

Όλες οι φυλές μπορούν να κάνουν την υπέρβαση τού να ομολογήσουν τον Θεό! Η στιγμή της ομολογίας είναι και η στιγμή της λύτρωσης του όντος! Γνωρίστε την αλήθεια και η αλήθεια θα σας ελευθερώσει! Αυτοστιγμεί από όπου κι αν προέρχεται κανείς, αν ομολογήσει τον Θεό, έχει όλη την χάρη και την ευλογία, και εντάσσεται μέσα στο μυστήριο του Θεού, την Ζώσα Ζωή. Άρα το πρόβλημα δεν είναι οι άλλοι, αλλά το πώς εμείς αντιλαμβανόμαστε και ζούμε την Χριστότητα μας! Και πώς μπορούμε αυτό ενεργητικά να το δηλώσουμε στο Παν, μπροστά στο οποίο ούτως ή άλλως δίνουμε την παράστασή μας! Πραγματικά μας κοιτούν όλα τα όντα του ουρανού!

Να δηλώσουμε την ομολογία μας όσον αφορά τον Ζώντα Θεό, τον Χριστό!

Να δηλώσουμε την παράδοση του εαυτού μας, την αφιέρωση-αποϊέρωση του, την άφεση στην Ζώσα Ζωή η οποία είναι εξαίσια ροή που ο ανθρώπινος νους δεν μπορεί καν να φανταστεί: το πώς είναι να ρέεις με το Όλο Πράγμα! Πώς είναι να ζεις ανεμπόδιστα! Πώς είναι να μην πονάς σε κανένα επίπεδο! Πώς είναι να δημιουργείς! Να εκφράζεσαι δημιουργώντας κόσμους, σύμπαντα, πραγματικότητες απίστευτης ομορφιάς ευφυΐας, φωτός! Ο άνθρωπος καλείται να γίνει άγγελος, και όλες αυτές οι φυλές που αρνούνται τον Θεό, να τον ομολογήσουν και να γίνουν άνθρωποι, όχι μόνον κατά την μορφή αλλά και κατά την ψυχή! Ώστε, επανεντασσόμενοι μέσα στο μυστήριο της Ενότητας να λάβουν μέρος στην Μεγάλη Επιστροφή, που θα σημάνει το τέλος των επιπέδων της διττότητας όπως τα γνωρίζουμε! Άλλες φορές έχουμε μιλήσει για το δώρο της Αειζωίας που ο Ραφαήλ έχει φέρει στην Γη, και περιμένει από όλους μας να το υπογράψουμε! Το τέλος του θανάτου που τόσο τραγικά βιώνει η ανθρωπότητα!

Να δεχτούμε να συγχωρήσουμε!

Η Μεγάλη Σαρακοστή είναι μια μεγάλη ευκαιρία να ενδοστραφούμε! Καθένας να ακολουθήσει τον εαυτό του όπως εμπνέεται, και να ζήσει το πνευματικό περιεχόμενο των ημερών αυτών! Να δεχτούμε να συγχωρήσουμε!

Να αφήσουμε την σιωπή να πλύνει την ψυχή μας!

Να αφήσουμε την σιωπή να πλύνει την ψυχή μας!
Να αφήσουμε την σιωπή να πλύνει την ψυχή μας!

Να μείνουμε καθαροί από σκέψεις, από κρίσεις, από το «γνωστό» -ό,τι κι αν σημαίνει για τον καθένα μας αυτό -μηδενός εξαιρουμένου! Να δεχτούμε καθαροί, φρέσκοι, άδειοι, καινούργιοι να παραδοθούμε στο μυστήριο του Ζώντος Θεού, στο μυστήριο του Χριστού! Να γίνουμε μέτοχοι της αναστάσιμης προοπτικής που άνοιξε για όλους μας, η οποία μας θέτει σε εντελώς διαφορετικές συνθήκες ύπαρξης! Αμήν -για όλους για όλα τα πλάσματα!

Απευθύνουμε την ευχή σε όλες τις ψυχές που κατοικούν στον πλανήτη Γη να στραφούν στον Ζώντα Θεό, να τον ομολογή-σουν και να συντομέψουμε την διαδρομή της Γης σε πόνο και χρόνο!

Όσοι από μας θεωρούμε ότι μπορούμε να προσευχηθούμε, ας προσευχηθούμε ισχυρά για όλους! Χωρίς να εξαιρέσουμε κανένα! Και να γνωρίζουμε ότι το μυστήριο του Θεού είναι ακριβώς αυτό: δεν έχει καμιά εξαίρεση! Από μικρό παιδί έλεγα μέσα μου πως θέλω να συναντήσω και να υπηρετήσω αυτό που δεν έχει καμιά εξαίρεση! Που δεν εξαιρεί κανέναν! Μου έκανε εντύπωση από παιδί ότι πάντα κάποιοι ήταν «απέξω» από τα πράγματα. Το βίωνα πάρα πολύ έντονα ως παιδί αυτό. Γι’ αυτό ήθελα πάντα να είμαστε όλοι μαζί! Όλοι μαζί σε μια μεγάλη Γιορτή! Όσοι με ξέρουν πολλά χρόνια πριν, όπως ο Νίκος και η Λήδα, ξέρουν πώς έζησα την ζωή μου! Αυτό που πάντα ήθελα ήταν να είμαστε όλοι μαζί! Πάντοτε στις γιορτές που έκανα στο σπίτι μου  κάποιοι δεν ήθελαν κάποιους, ή μου έθεταν όρους για να έρθουν το να μην έρθουν κάποιοι άλλοι! Πάντοτε ήθελα αυτό το υπέροχο μαζί! Αν αυτό το μαζί είναι δύσκολο σ’ ένα μικρό περίγυρο, σκεφτείτε πόσο δύσκολο είναι στην κλίμακα της ανθρωπότητας! Πέρα από λόγια και ευσεβείς πόθους! Αυτό το μαζί είναι όλο το ζητούμενο! Το μυστήριο της ενότητας! Και επειδή εδώ δεν είμαστε για να κρίνουμε τι κάνουν οι άλλοι αλλά για να μεταφέρουμε την αλήθεια όπως μας την δίνει ο Ραφαήλ, ένας αρχάγγελος, ένα ον στην ύψιστη ιεραρχία του Θεού, αυτό στο οποίο μας καλεί είναι να ζήσουμε εμείς το μυστήριο της Ενότητας! Αν καθένας από μας το κάνει αυτό, να είμαστε βέβαιοι ότι ο κόσμος αυτός θα αλλάξει! Και θα αλλάξει ραγδαία! Γιατί ο νους υπολογίζει ποσοτικά τα πράγματα! Στο πνεύμα όμως δεν υπάρχει «μεγάλο», ποσοτικά, σε χρόνο ή ως μέγεθος δυσκολίας. Αυτό για το οποίο μιλάμε, μπορεί να γίνει μέσα σε ένα δευτερόλεπτο! Να αλλάξει μορφή η ίδια η υλική δημιουργία! Να βρεθούμε σε άλλο επίπεδο! Εντελώς! Αυτό να γνωρίζετε ότι μπορεί να γίνει! σε ένα λεωφορείο για το πού θα πάει, αποφασίζει ο οδηγός! Οι άλλοι απλώς είναι μέσα!

Το ζητούμενο είναι να μπούμε μέσα στο λεωφορείο του Θεού!

Εκείνος ξέρει πού να μας πάει! Αλλά ο νους να μην κρίνει συνεχώς αν μπορούμε να πάμε, πού θα πάμε, αν είμαστε στο σωστό λεωφορείο, αν ο οδηγός είναι αυτός κ.λπ. Αυτά είναι ιστορίες του νου! Δεν έχουν καμιά σχέση με αυτό που πραγματικά παίζεται! Είναι κρίσεις μέσα στο Matrix, την ομαδική ψευδαίσθηση που ζούμε και που το σύστημα διαρκώς μας ταΐζει και μας ποτίζει! Την ίδια ώρα που ο Χριστός είναι παρών! Και όπως μας υποσχέθηκε, θα είναι παρών έως της συντέλειας των αιώνων. Μέχρι να επανέλθουν εν ελευθερία όλες οι ψυχές! Αυτό ας το υπογράψει η συνείδησή μας! Και, μέσα σε τόση ευλογία που έχουμε λάβει και λαμβάνουμε από τον Ραφαήλ, να δώσουμε μια υπόσχεση μπροστά του και μπροστά στον ίδιο μας τον εαυτό, ότι κανείς δεν θα φύγει σήμερα από αυτό το δωμάτιο χωρίς να έχει συγχωρήσει όλους τους ανθρώπους! Και τον ίδιο του τον εαυτό πάνω από όλα! Γιατί, αν δεν συγχωρήσει τον εαυτό του δεν μπορεί αληθινά να συγχωρήσει κανέναν!  Η συγχώρησή του θα είναι επιφανειακή, και θα σκοντάψει στο επόμενο βήμα! Ο Υιός του Ανθρώπου είναι αθώος! Είμαστε αθώοι γιατί είμαστε παιδιά του Θεού! Γι’ αυτό τον λόγο! Να μην αναζητήσουμε την ενοχή στα πεπραγμένα εδώ που υποκείμεθα στην διττότητα και τον πόλεμο! Που παίζουμε ρόλους, κερδίζουμε και χάνουμε! Που κάνουμε σωστά και λάθη!

Πίσω από την προσωπικότητα υπάρχει το σημείο της Χριστότητας, το παιδί που είναι πάντα αθώο!

Αν δεν μπορούμε να δούμε το παιδί μέσα μας, την αθωότητά μας, δεν θα μπορέσουμε να την δούμε σε κανέναν! Δεν θα μπορέσουμε να δούμε κανέναν άνθρωπο αθώο! Το εγώ πάντοτε θα βλέπει ενόχους! Ο νους πάντοτε θα βλέπει ενόχους και εχθρούς! Μόνο το παιδί μέσα μας μπορεί να ζει την αθωότητά του και να την δει και γύρω του! Τις ψυχές ως παιδιά! Τα παιδιά πάντοτε χαίρονται όταν βλέπουν άλλα παιδιά, και τρέχουν να παίξουν μαζί τους! Το παιδί αναγνωρίζει το παιδί! Ας κάνουμε την κίνηση της συγχώρεσης! Κι αν μας είναι δύσκολο να συγχωρήσουμε κάποιους που θεωρούμε ότι μας έχουν βλάψει, ή πράγματι μας έχουν βλάψει, είναι πιο εύκολο να δούμε τους ανθρώπους όλους μαζί! Να μην τους στήσουμε απέναντι μας ατομικά! Να κάνουμε αυτό που μας ζήτησε ο Χριστός -να τους συγχωρήσουμε όλους! Αλλά αν κι αυτό μας δυσκολεύει, ας τους παραδώσουμε απλώς στα χέρια του! Όχι για να τους τιμωρήσει! Γιατί κάποιοι λένε: «Δεν θα σε τιμωρήσω εγώ, αλλά θα το βρεις από τον Θεό!» Αυτό είναι η χειρότερη κατάρα. Καλύτερα να τον τιμωρήσεις εσύ! Όχι, ότι ο Θεός θα σε ακούσει, αλλά εσύ θέτεις τον εαυτό σου σε δυσμενέστερη θέση!

Πάντοτε έχουμε την ευλογημένη διαφυγή από τα ανθρώπινα μας όρια: να εναποθέτουμε τα πράγματα στον Θεό!

Να αφήσουμε τον εαυτό μας και τα πράγματα όλα να τα λυτρώσει εκείνος! Εξάλλου μας το ζήτησε ο ίδιος ο Χριστός! «Ελάτε σε μένα! Δώστε μου το φορτίο σας!» Μην προσπαθούμε εμείς να λύσουμε τίποτα, γιατί δεν μπορούμε! Δεν έχει λύσεις ούτε ο νους ούτε η λογική του ανθρώπου! Ούτε η καρδιά του φτάνει! Μόνον ο Θεός μπορεί να δώσει χάρη και να λυθεί το δράμα που παίζεται πάνω στην Γη! Ας υπογράψουμε την παρουσία του Χριστού! Να την ομολογήσουμε! Και να καταθέσουμε τον εαυτό μας και τον κόσμο άνευ όρων στα χέρια του! Τότε πραγματικά μπορεί, μέσα σε ένα δευτερόλεπτο, αυτός ο κόσμος να αλλάξει! Και είναι δυνατόν να το ζήσουμε, εδώ και τώρα! Γιατί εδώ, είναι παρούσα, κατ’ αυτή την ιστορική χρονική στιγμή, μια τεράστια οντότητα του Ουρανού -για να το κάνει όσο ποτέ πρόσφορο! Έχουμε ευθύνη αυτό να το ομολογήσουμε, να το υπογράψουμε και να το υπηρετήσουμε!

Ο Θεός έχει υπογράψει το τέλος του πόνου και την αποκατάσταση του ανθρώπου!

Να πορευτούμε τις ημέρες της Μεγάλης Σαρακοστής με την σοφία της Ορθόδοξης παράδοσης -για όσους την γνωρίζουν και την τηρούν. Σε κάθε περίπτωση οι ψυχές γνωρίζουν! Να δεχτούμε να ακούσουμε την ψυχή μας! Ο Θεός δεν έχει μυστικά! Είναι όλα φανερωμένα! Δεν υπάρχουν μυστικά να αποκαλυφθούν! Ο Θεός είναι αποκεκαλυμμένος! Οι λύσεις όλες είναι δοσμένες! Ο Θεός έχει υπογράψει το τέλος του πόνου και την αποκατάσταση του ανθρώπου! Απλώς εμείς ζούμε τα χωροχρονικά καρέ! Ας τα ζήσουμε με την βεβαιότητα ότι ο Χριστός νίκησε τον θάνατο, ως άνθρωπος πάνω στην Γη! Και τον υλικό και τον πνευματικό! Γι’ αυτό εξάλλου αποκαλείται «Πρωτότοκος των νεκρών»! Διότι νίκησε, όντας άνθρωπος! Αυτή είναι η ελπίδα και η σωτηρία όλων -ατομικά και συνολικά!

*