Περί τέχνης

Η λέξη τέχνη κατά μία ετυμολογική εκδοχή προέρχεται από το ρήμα τίκτω που σημαίνει γεννώ, επισημαίνοντας έτσι όλο το πνευματικό, ψυχικό και ηθικό της νόημα. Η τέχνη δεν είναι απλώς αποτέλεσμα τεχνικής ή οποιασδήποτε μορφής τεχνολογίας. Η τέχνη είναι ένα θαύμα από μόνη της! Πολύτιμο δώρο αλλά ταυτοχρόνως και κατάκτηση του ανθρώπου. Ο ήχος γίνεται μουσική, το χρώμα και η μορφοπλασία εικαστικό συμβάν, η κίνηση χορός, το θεραπευτικό δρώμενο θέατρο, η δυνατότητα του ομιλείν ποιητικός λόγος -με την αξιολογική του όρου έννοια- ο οποίος παραπέμπει ακαριαία, όπως λέει ο Ελύτης, σε μυστικές αντιστοιχίες με το αόρατο. Σε κάθε περίπτωση το σημαίνον, όσο πιο υψηλή είναι η τέχνη, μεταμορφώνεται, εξαϋλώνεται, «εξατμίζεται» μπροστά στο σημαινόμενο που είναι το ίδιο το πνεύμα! Η τέχνη εφόσον απευθύνεται στις αισθήσεις -οι οποίες στην συνέχεια θα διεγείρουν το πνεύμα- είναι αισθητική. Και αισθητική δεν είναι τίποτα λιγότερο από συνείδηση! Σύμφωνα με τον Πλάτωνα εξάλλου το κάλλος στο επίπεδο των μορφών είναι όψη του αγαθού και του δικαίου στην ψυχή και το πνεύμα αντίστοιχα.

*

Λόγος και αγάπη

Ο λόγος δεν έχει νόημα πριν η αγάπη εξαλείψει από τις ψυχές κάθε διαχωρισμό. Οι πράξεις της προσφοράς, η σιωπηλή υποστήριξη συνθηκών ζωής σε όλα τα επίπεδα, είναι η μεγαλύτερη μαρτυρία της αγάπης! Αλλά και πάλι αυτό γίνεται αντιληπτό μόνον αν η ψυχή αγαπά… Ο λόγος μόνο την αγάπη εξηγεί, αφού ο Λόγος είναι η Αγάπη! Οι ψυχές γνωρίζουν. Και πράττουν σύμφωνα με αυτό που κάθε στιγμή επιλέγουν και υπογράφουν. Η αγάπη πάντοτε ενέχει σεβασμό! Ο λόγος δεν θεραπεύει την βαβέλ των απόψεων πριν την εντός ενοποίηση του ανθρώπου. Είναι χρήσιμος όμως για την κατανόηση, την εγγύτητα, την γνωριμία με τον «άλλον». Και η κατανόηση είναι ένα χρυσό κλειδί που ανοίγει την πόρτα της αγάπης!

*

Η ανοδική και η καθοδική κίνηση

Ο άνθρωπος άνω θρώσκει! Σ’ αυτή την συγκλονιστική του κίνηση προς τα πάνω κατέρχεται ο Θεός ως χάρις και τον κραταιώνει ανυψώνοντάς τον στον εξ αρχής προορισμένο γι’ αυτόν Ουρανό. Ο Θεός οποιαδήποτε στιγμή μπορεί να παρέμβει και να αναιρέσει κάθε πραγματικότητα του κόσμου τούτου αφού ο ίδιος είναι ο νομοθέτης κάθε νόμου και δημιουργός κάθε δημιουργίας. Η χάρις μέσα στην ανεξερεύνητη για τον ανθρώπινο νου θεία Πρόνοια μπορεί κάθε στιγμή να δράσει ανατρεπτικά! Ο άνθρωπος εντούτοις οφείλει εν ελευθερία να ασκείται, να εργάζεται, να τελειοποιείται: να ανυψώνει την κίνησή του όσο γίνεται ψηλότερα! Να προσφέρει στον Θεό το Άγιο Δισκοπότηρο των χαρισμάτων του σμιλεμένο με χαρά, νοημοσύνη και ομορφιά για να το πληρώνει εκείνος με την θεία του χάρη!

*

Δέσμιος των παλαιών εγγραφών ο νους εθίζεται στο λάθος

Γιατί είναι τόσο δύσκολο να αλλάξει κανείς οπτική, συνήθειες, τρόπο ζωής; Είναι οι εγγραφές της εμπειρίας του παρελθόντος που όσο πιο βαθιές είναι τόσο δυσκολότερα τις υπερβαίνεις στο παρόν και το μέλλον! Ο νους «κολλάει» στο γνωστό ακόμα και όταν τον πονάει! Εθίζεται στο λάθος! Και όμως η ζωή είναι τόσο συνταραχτικά πρωτότυπη! Γεμάτη δώρα που δεν γνωρίζουμε, δονήσεις φωτός και αγάπης που κάθε στιγμή το Όλον προς κάθε κατεύθυνση διαχέει… Τα ίδια τα σημεία που μας πονούν μπορούν με ένα θεοάγγιγμα να μεταμορφωθούν! Οι βάτραχοι να γίνουν πριγκιπέσσες! Η ενεργοποίηση ενός καινούργιου βλέμματος πάνω στην πραγματικότητα αλλάζει την πραγματικότητα! Μια καλή άσκηση είναι να κάνουμε καινούργια πράγματα! Καθημερινές φωτεινές «τελετουργίες» που να επιτρέπουν εισροή νέων ιαματικών δυνάμεων ζωής! Η ζωή είναι όμορφη, αέναα και ανεπανάληπτα αναβλύζουσα κάθε στιγμή… Ας αφεθούμε στον θεϊκό της στροβιλισμό!

*

Παράλληλες πραγματικότητες ψευδαίσθησης και αλήθειας

Εδώ, τώρα, συμβαίνουν άπειρες εκδοχές πραγματικοτήτων! Το ζήτημα είναι εσύ ποιαν επιλέγεις, ποιο «κανάλι» επιλέγεις να δεις. Πιο σωστά, σε ποιο δρώμενο δέχεσαι να είσαι συντελεστής! Όλα συνυπάρχουν ταυτόχρονα χωρίς όμως και να μείγνυνται. Τα κατώτερα πεδία είναι αμυδρώς διαπερατά από το φως! Αυτό που σε συντονίζει με τα πεδία του φωτός και της θεϊκής ιλαρότητας είναι κατ’ αρχάς η ίδια σου η φύση: το πού ανήκεις, από πού προέρχεσαι, αλλά σε κάθε περίπτωση κυρίως η δυνατότητα να δυναμοδοτήσεις οποιοδήποτε λεπτό μέσα σου το ιερό Σημείο! Δεν είναι λογική η επιλογή αυτή, ούτε φιλοσοφική! Ούτε χρειάζεται καμιάς μορφής διαδικασία. Είναι άμεση. Συν χάριτι.

*

Στην ταπείνωση του απεσταλμένου η σωτηρία του κόσμου

Ο Χριστός έπλυνε τα πόδια των μαθητών του! Τους καθάρισε έτσι την ύστατη στιγμή από το δαιμόνιο του εγωισμού και της αλαζονείας! Η ταπεινοφροσύνη ήταν το τελευταίο μάθημα! Ύστερα όδευσε στον Σταυρό αποδεχόμενος τον ατιμωτικό θάνατο που του επιφύλασσε μια ανθρωπότητα καθυποταγμένη στον σατανά… Και τότε καθώς άφηνε την τελευταία του πνοή στην γη, συντελέστηκε η μεγάλη ανατροπή που αιφνιδίασε και τον ίδιο τον σατανά: το παραπέτασμα του ουρανού σχίστηκε! Τα στεγανά του σατανά διερράγησαν! Ο Χριστός άνοιξε την θριαμβευτική οδό της Μεγάλης Επιστροφής! Το βασίλειο του σατανά γκρεμίστηκε, και περιορισμένος πλέον συνεχίζει εξασθενημένος το εναντιωτικό του έργο. Ο Χριστός έδειξε την μοίρα κάθε απεσταλμένου: μόνον ως υπηρέτης είναι ανεκτός ο απεσταλμένος του Θεού! Μόνο ταπεινώνοντάς τον το εγώ του ανθρώπου δέχεται να πάρει τα δώρα του… Υπάρχει εξάλλου μεγαλύτερη ταπείνωση από το να παραμένει εξωτερικά ακίνητος ο απεσταλμένος μπροστά στον παραλογισμό του κόσμου, την ίδια ώρα που εσωτερικά αδιαλείπτως θεραπεύει την άγνοια, την κακία, και την ανοησία των όντων που στάλθηκε να σώσει;

*

Ο επιδιορθωτής του πεδίου

Είναι εδώ εκείνος στον οποίο έχει ανατεθεί η επιδιόρθωση του πεδίου! Το πεδίο δεν διαταράσσεται από τις «αμαρτίες» του ανθρώπου, αλλά από την διαχωριστική του στάση ως προς τον Θεό. Τα πνευματικά μάτια του επιδιορθωτή -όταν εκείνος τίθεται σε επιφυλακή- διατρέχουν με ιλιγγιώδη ταχύτητα τους αλγορίθμους του πεδίου. Γίνεται τότε εισροή ασύλληπτης πληροφορίας! Το βλέμμα του διαπερνά και την παραμικρή κίνηση των ανθρώπων. Στην διάθεσή του τίθενται ενίοτε κοσμικά όντα που λειτουργούν ως από μηχανής θεοί μεταφέροντας άμεση χάρη αποκατάστασης. Την φάση της επιδιόρθωσης σε προσωπικό επίπεδο ο άνθρωπος την ζει ως πίεση αναπτύσσοντας αντιπάθεια προς στο ον που θεωρεί ότι του την ασκεί! Είναι εντούτοις μεγάλο προνόμιο, μεγάλη τύχη να βρεθείς μπροστά στο ον αυτό καθώς σε τροχοδρομεί σε διαδικασία αποκατάστασης ώστε να γίνεσαι συμβατός με το πεδίο και να μην αποβληθείς από αυτό! Έστω και μια φορά αν σε έχει κοιτάξει…

*