Ζοῦμε μέσα σὲ ἕναν ὠκεανὸ θορύβου. Σκέψεις, φόβοι, τραύματα, ἐπιθυμίες,
γνῶμες τῶν ἄλλων... Ὅλα φωνάζουν μέσα στὸ κεφάλι μας. Καὶ κάπου ἐκεῖ,
ἀναρωτιέσαι: «Αὐτὸ ποὺ ἀκούω, εἶναι ἀπὸ τὸν Θεὸ ἢ ἀπὸ τὸ "ἐγώ" μου;»
Εἶναι κρίσιμο νὰ ξέρεις τὴ διαφορά. Γιατὶ ἡ μιὰ φωνὴ σὲ σώζει, καὶ ἡ ἄλλη σὲ
καταστρέφει!
Η ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ (Τὸ Σημάδι τῆς Εἰρήνης)
Πῶς μιλάει ὁ Θεός;
Δὲν πιέζει. Δὲν τρομάζει. Δὲν μπερδεύει.
Ἡ φωνή Του φέρνει Εἰρήνη ἐκεῖ ποὺ ὑπάρχει σύγχυση. Φέρνει Φῶς ἐκεῖ ποὺ
ὑπάρχει σκοτάδι.
Σὲ κατευθύνει πάντα πρὸς τὸ Καλό.
Ἀκόμα κι ὅταν σὲ ἐλέγχει, τὸ κάνει γιὰ νὰ σὲ θεραπεύσει, ὄχι γιὰ νὰ σὲ
τσακίσει. Σὲ σηκώνει ψηλά.
Η ΠΑΓΙΔΑ ΤΟΥ ΠΟΝΗΡΟΥ (Ὁ Ψίθυρος τῆς Ἀμφιβολίας)
Πῶς μιλάει ὁ διάβολος;
Δὲν φωνάζει. Ψιθυρίζει.
Σπέρνει ἀμφιβολία: «Μήπως δὲν ἀξίζεις; Μήπως ὁ Θεὸς δὲν σὲ ἀγαπάει;».
Σὲ κάνει νὰ ἀμφισβητεῖς τὴν ἀξία σου καὶ τὴν Ἀλήθεια.
Φέρνει βιασύνη καὶ ταραχή.
Αν νιώθεις ὅτι πνίγεσαι ἀπὸ ενοχὲς χωρὶς διέξοδο, αὐτὸ δὲν εἶναι Θεός.
Εἶναι ὁ εχθρός.
ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ: ΜΑΘΕ ΝΑ ΣΩΠΑΙΝΕΙΣ
Θέλεις νὰ Τὸν ἀκούσεις καθαρά;
Κλεῖσε τὶς ἄλλες φωνές. Μάθε τὴ Σιωπή.
Μὴν εἶσαι ἁπλῶς ἤρεμος. Ἄνοιξε τὴν καρδιά σου σὲ Αὐτόν.
Διάβασε, προσευχήσου καὶ πές Του μὲ ειλικρίνεια: «Κύριε, μίλησέ μου!».
Ἡ φωνή Του εἶναι ἤδη ἐκεῖ. Δὲν ἔφυγε ποτέ.
Τὸ ερώτημα δὲν εἶναι ἂν ὁ Θεὸς μιλάει.
Τὸ ερώτημα εἶναι: ΕΜΕΙΣ ἐπιλέγουμε νὰ Τὸν ἀκούσουμε;.
Κλεῖσε τὰ μάτια.
Ἄσε τὸν θόρυβο νὰ καταλαγιάσει.
Καὶ ἄκουσε τὴν Ἀγάπη νὰ σοῦ ψιθυρίζει τὸ ὄνομά σου. από Stelios Nikolaides
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου